Tannis

Afgelopen weekend werden veel tenniscompetities weer afgesloten en kampioenschappen behaald. Zaterdag speelde het team van Eric, die zelf vanwege ziekte ontbrak, de zevende competitieronde uit tegen S.L.T.C. Deze grote vereniging beschikt over een langgerekt tennisterrein aan de rand van het Stadspark in Sittard. Dit stukje natuurschoon is net als het Vondelpark in Amsterdam uitgeroepen tot rijksmonument. Ik kan heus wel wat hebben maar het taalgebruik verdiende die middag geen schoonheidsprijs. Vanaf de negen tennisbanen klonk met regelmaat gevloek en getier door op het voor het overige van geluidsoverlast gevrijwaarde park. Met name de drieletterige benaming voor het vrouwelijk geslachtsorgaan was in allerlei woordcombinaties veel gehoord. Tennis is al lang geen elitesport meer en dat bekakte is nergens voor nodig maar zulke reacties ook niet. Als je zelf faalt of je tegenspeler maakt een mooie actie, kun je dat gewoon accepteren in plaats van het telkens in schuttingtaal toe te schrijven aan pech of geluk. Met het racket smijten en de bal keihard tegen het net of de afrastering slaan zijn irritante en zinloze krachtsverspillingen, die de verbale uitspattingen vaak vergezellen. Waarschijnlijk heeft men het zelf niet meer in de gaten, misschien een clubcultuur geworden, maar voor de toeschouwers is het verre van plezierig.

Uitglijder

Edwin van der Sar wint met Manchester United na het landskampioenschap ook de Champions League. Op 37-jarige leeftijd en dertien jaar na Ajax mocht hij voor de tweede keer in zijn loopbaan de cup met de grote oren hooghouden. De sympathieke doelman stopte de beslissende penalty en liet Chelsea vol verdriet en met lege handen achter.
Nadat Ronaldo met een schitterende kopstoot The Reds op voorsprong had gebracht, verzuimde Manchester United nog tweemaal te scoren. De gelijkmaker van Chelsea kwam pal voor rust tot stand omdat Edwin van der Sar uitgleed. De grasmat was na een halve wedstrijd eigenlijk al op, zeker toen het vanaf de tweede helft nog harder begon te regenen. Over het kunstgrasveld werden graszoden uitgerold en vervolgens geschoren, geborsteld en zelfs geverfd. Dit moest het strijdtoneel zijn voor een finale tussen twee Engelse teams, die tot het uiterste wilden gaan. De tweede helft waren de betere kansen voor Chelsea maar tot overmaat van ramp moest nog worden verlengd. Diverse spelers waren van schoeisel gewisseld, kregen kramp of hadden last van de liezen. Uiteindelijk moesten penalties de doorslag geven en weer eiste de ondergrond een hoofdrol op. Bij 4-4, alleen Ronaldo had knullig vanaf elf meter gemist, was het de beurt aan de aanvoerder van Chelsea. Terry mikte met een hard schot een meter boven de grond in de uiterste hoek, totdat zijn standbeen weggleed en de bal de doelpaal trof.
Ik wil niets afdoen aan de winst voor Manchester United maar dit was een finale van de Champions League onwaardig en dan is de arbitrage nog buiten beschouwing gebleven. Met welke beweegreden heeft de U.E.F.A. besloten om zo'n voetbalspektakel op een slechte grasmat in de nachtelijke uren van een koud en afgelegen Moskou te organiseren. Naar verluidt wonen er in deze metropool 850.000 miljonairs en de Russische geldschieter van Chelsea zit helemaal goed in de slappe was maar daar zal men toch niet voor zijn gezwicht?

Toppunt van .....

Jochem Myer met "De rust zelve" was voor ons de afsluitende voorstelling van dit theaterseizoen. De titel van zijn optreden strookte totaal niet of juist wel met deze beweeglijke cabaretier met rappe tong maar doordachte, komische uitingen. Hij beweerde namelijk dat zijn vriendin ontzettend druk was, waarmee nogmaals is aangetoond dat alles relatief is. Pal voor aanvang waren wij in de zaal aanwezig en dat bleek later wel zo prettig te zijn want een aantal laatkomers werden door hem met een enorm waterpistool nat gespoten. Na drie kwartier was hij en het publiek aan pauze toe om tegen het vervolg van de stormvloed van sketches en liedjes weer opgewassen te zijn.
De nieuwe theatergids is al weer uit en zeker als je voor Herman Finkers en Tineke Schouten kaartjes wilt, moet je er vroeg bij zijn. Wij hebben onze reserveringen ingeleverd en zullen moeten afwachten of alles wordt toegekend. Het is lange termijn planning want de voorlopig laatst gedateerde voorstelling is op 18 april 2009. Een tikkeltje gewaagd in mijn situatie maar het kan niet anders en er is altijd wel iemand bereid om in mijn plaats mee te gaan. Tegenwoordig beleef ik alles heel intens en kan ik huilen van blijdschap omdat ik nog iets mag meemaken. Als ik mijn volgende verjaardag, vrijdag de dertiende, haal en overleef dan ga ik vast nog een heel eind komen. In de loop der jaren ben ik mij bewuster geworden dat meer dan hoe lang je leeft, telt dat je hebt geleefd. Alhoewel ik geen uitgesproken liefhebber van tegelspreuken ben, is "Leef nu, het is later dan je denkt" geen slechte raadgever.

Knockout

Na de persoonlijke verzorging, het fietsen op de motomed, een bezoek van de ergotherapeute en Kersten revalidatietechniek, een sanitaire stop en het doorbewegen op bed door de fysiotherapeute, was de ochtend om en mijn energie op. Toen ik eenmaal op bed lag, maakte de vermoeidheid zich helemaal meester van mij. Ik had geen fut meer om de transfer naar de rolstoel te maken en besloot om te blijven liggen. Omdat de warme maaltijd ook weer inspanning zou betekenen en bovendien het menu niet zo aanlokkelijk was, koos ik voor sonde-voeding. Zodoende kon ik vier uur lang al rustend mijn maag vullen, gemak dient de mens zullen we maar zeggen. Een aantal handelingen in een kort tijdsbestek, is al snel een te druk programma waardoor ik ben uitgeteld. Het is voor een gezond persoon waarschijnlijk moeilijk voor te stellen maar normale dagelijkse dingen zijn voor mij afmattende bezigheden. Gaan staan en zitten, een paar pasjes zetten, mijn armen verleggen, praten, eten en drinken zijn zaken waar ik energiebewust mee moet omgaan.
Vroeger kon ik heel diep gaan met klussen en sporten alvorens er van enige uitputting sprake was. Met dubbele gevoelens denk ik terug aan grote projecten als de badkamer, de keuken en de zolder. Klauteren als een aap over de steigers tijdens het uitkappen van alle voegen van de gevels. Tijgeren in de kruipruimte om leidingen door te trekken en de afvoer te repareren. Sportbeoefening is altijd een belangrijk onderdeel van mijn leven geweest en daarbij ging het er minstens zo fanatiek aan toe. Voetbal, tafeltennis, volleybal, zaalvoetbal, duiken en tennis heb ik met veel plezier in clubverband beoefend. Dat was toen en nu probeer ik, ondanks afnemende spiermassa en -kracht, zo actief mogelijk mee te blijven doen. Iedere dag klaar ik een megaklus en bedrijf ik topsport alsof mijn leven er van afhangt.

Gigagaaf

Eerste Pinksterdag stond The Dark Side Of The Moon concert van Roger Waters in Megaland op onze agenda. De taxi was een half uur te laat, de chauffeur wist de weg niet, we kwamen in een file terecht en de rolstoel schoot los maar dankzij ruime boeking waren wij toch tijdig in Landgraaf. Er was een aparte ingang voor rolstoelers maar helaas ontbrak een verwijzing naar de rolstoeltribune, dat ons goed zicht bood op het imposante podium. Over de hele breedte van de voormalige draf- en renbaan was een gigantisch bouwwerk met o.a. drie grote videoschermen verrezen. Boven het publiek hing een prisma, zoals afgebeeld op de lp-hoes en het cd-doosje van TDSOTM, waar rook en laserstralen in allerlei kleuren uit kwamen. Behalve op het podium waren ook rond het veld geluidsboxen opgesteld zodat met surround geluid een ruimtelijk effect werd gerealiseerd. Een groot varken, waarschijnlijk gevuld met helium, werd boven de mensenmassa rondgeleid en mocht tenslotte het vrije luchtruim verkennen.
Rond kwart over acht begon het eerste gedeelte van het concert met nummers van o.a. Wish You Were Here, Ummagumma en ook nieuw werk. Na een korte pauze, toen de duisternis was gevallen, werd The Dark Side Of The Moon helemaal ten gehore gebracht. Als toegift speelde de achtmans formatie begeleid door drie zangeressen nog enkele tracks van The Wall. Mister Pink Floyd, zonder Gilmour, Mason en Wright tekort te willen doen, heeft bewezen op 65-jarige leeftijd nog niet uitgeblust te zijn. Tegen elf uur hielden Roger Waters en de zijnen het voor gezien en verlieten 20.000 enthousiaste symfonische rockliefhebbers het pinkpopterrein. De weg voor de hoofdingang was voor alle verkeer afgezet zodat we elders moesten worden opgehaald. De taxi leverde ons, na enig oponthoud vanwege de enorme drukte, ongeveer een uur na middernacht in Geleen af zodat wij weer een ervaring rijker op een oor konden gaan liggen. De podiumbouwers en technici was echter geen nachtrust gegund omdat de volgende dag Pinkpop Classic op hetzelfde terrein op het programma stond.

Perfect day

Het bestaat nog! Zo'n dag dat alles op rolletjes loopt, beetje cynisch maar waar. Zaterdag 10 mei was er zo een, waarop alles gesmeerd en naar wens verliep. Na een goede nachtrust, samen wakker worden gevolgd door een persoonlijke verzorging, waar niets op aan te merken valt. Een schaaltje yoghurt met aardbeien als ontbijt en later in de ochtend op het terras een stuk vlaai met die zomerkoninkjes. Stipt om half een arriveert de taxi, die rechtstreeks naar Heerlen rijdt zodat wij op ons gemak koffie kunnen drinken. Ciske de Rat de musical, Karin's verjaardagscadeau, is boven mijn verwachting geweldig. Twee verhalen, over de jeugdige en de volwassen Cis Vrijmoed, wisselen elkaar af en zijn prima te volgen. Hard Amsterdamse zangstemmen, mooie decors en kleding ondersteunen de gedeeltelijke levensgeschiedenis van deze vrijgevochten jongeman. Drie uur later hebben wij wat door de binnenstad geslenterd en heerlijk gegeten bij een Italiaans restaurant. Lasagne is een ideaal gerecht voor mij want ik vind het lekker en het blijft langer warm. Vanaf een terras hebben we onder het genot van een pint gewacht totdat de taxi ons weer zonder omwegen naar Geleen heeft vervoerd. Lou Reed zingt in zijn lied over andere geneugten des levens maar de strekking is hetzelfde, een perfekte dag.

Heet he

Het belang van de ozonlaag en de consequenties van het gat daarin, ondervinden we nu een hogedrukgebied in onze regio de zon vrij spel geeft. Was het vroeger met 25 graden aangenaam vertoeven in ons landje, nu is de kracht van de stralende planeet duidelijk toegenomen. Zonnebaden kan met recht bakken worden genoemd want zeker zonder voldoende bescherming is een verbrande huid zo opgelopen. Allerlei vormen van huidkanker komen meer voor de laatste jaren als gevolg van de schadelijke UV-straling. Er wordt volop gewaarschuwd voor de gevaren van veelvuldig en langdurig zonnen maar velen laten zich daar niet van weerhouden. Een bruine teint wordt geassociëerd met gezondheid en welvaart en weegt bij fanatieke zonaanbidders zwaarder dan de mogelijk kwalijke gevolgen op termijn.

Zorgelijk

EenVandaag heeft twee opeenvolgende avonden de mistoestanden in zorgcentra aan de kaak gesteld. In Rondom Tien hebben mensen uit alle lagen van de zorg, betrokken familieleden en politici met elkaar gediscussiëerd over dezelfde problematiek. Eerste Pinksterdag heeft Zembla een reportage over dit thema uitgezonden, kortom het is een hot item bij de actualiteitenprogramma's. Naast familieleden van bewoners, die daar doorgaans zelf niet toe in staat zijn, klagen ook de zorgmedewerkers in meerdere mate. Onderbezetting en dientengevolge te hoge werkdruk, onvoldoende tijd en aandacht voor de bewoners zijn feiten, die al langer bekend zijn maar helaas algemeen geaccepteerd worden. Het is niet anders en we zullen er aan moeten wennen maar dat doet het natuurlijk nooit.
Uit onderzoek blijkt dat een cliënt gemiddeld vier uur zorg per week tekortkomt, tijd die opgaat aan zaken als rapporteren, protocoleren en vergaderen. Steeds meer handelingen worden gelimiteerd of geschrapt vanwege tijdgebrek en bezuiniging. Er moeten vaker en meer keuzes worden gemaakt en prioriteiten worden gesteld. Eenmaal per week douchen of baden en maximaal drie keer daags incontinentiemateriaal verschonen, is meer regel dan uitzondering. Cliënten krijgen smetvlekken doordat zij te lang in hun urine en faeces hebben gezeten of gelegen en huidplooien niet goed worden gewassen en gedroogd. Er worden gehoorcoaches aangesteld om gehoorapparaten schoon te maken en op een goede werking te controleren. Net als brillen en kunstgebitten worden zij makkelijk vergeten of slecht onderhouden. Overbodige medicatie en onnodig hoge doseringen om de bewoners rustig te houden. Het vastbinden of anderszins fixeren van cliënten omdat er geen toezicht kan worden gehouden en zo zijn er nog veel en meer schrijnende, mensonterende voorbeelden.
Er is een groot verloop onder het verzorgend personeel en het nieuwe aanbod valt zwaar tegen. Medewerkers haken af omdat het werkklimaat hen niet aanstaat en proberen elders hun heil te zoeken. Degene die de zorg naar "oude" inzichten uitvoert, wordt door de collega's teruggefloten. Hoger- en middenkader van de organisaties hebben een enorme groei doorgemaakt. Allerlei functies, zoals staf- en beleidsmedewerkers, zijn gecreëerd om het uitgebreide management te ondersteunen bij de aansturing van de werkvloer. De daadwerkelijke arbeid moet worden verricht binnen opgelegde budgetten met beperkte middelen en mankracht. Meer handen aan het bed en minder bureaucratie kunnen bijdragen aan een betere zorg en zou al jaren het motto moeten zijn maar geld speelt een belangrijke rol. De vergoeding voor een ziekenhuisbed is vijf maal hoger dan die voor een verpleeghuisbed en € 180 blijkt ontoereikend te zijn om goede zorg te kunnen verlenen.
In 2004 heeft de inspectie voor de gezondheidszorg de situatie bekeken en geconcludeerd dat er veel moet verbeteren en voor een aantal zorgcentra op zeer korte termijn. Onlangs heeft de inspectie een rapport uitgebracht waarin men stelt dat we op de goede weg zijn maar in een veel te laag tempo. Ab Klink, die ministeriële verantwoordelijkheid draagt, spreekt bij Het Elfde Uur zijn bezorgdheid uit over de toekomst van de gezondheidszorg en gaat voorbij aan de status quo alsof er nu niets aan de hand is. Net als in het onderwijs zal extra geld nodig zijn om het werken in de zorg aantrekkelijker te maken, zeker als nog 500.000 verzorgenden aan de slag moeten om de vergrijzing het hoofd te bieden. Door hogere salariëring, meer hogeropgeleid personeel en betere werkomstandigheden kan ook de kwaliteit van de zorg op peil worden gebracht.

Zo vader zo zoon

Er is een bewoner van het zorgcentrum St. Odilia, die het wereldkampioenschap snooker op de voet volgt. Het spel met de tweeëntwintig biljartballen in acht verschillende kleuren, is blijkbaar verslavend. Inmiddels heeft Ronnie O'Sullivan zich met 17-6 ten koste van Stephen Hendry voor de finale geplaatst. Na een achterstand van 1-4, wist hij twaalf frames op rij te winnen waaronder een aantal met century breaks. De andere finalist, Alister Carter versloeg Joe Perry met 17-15, zal een zware dobber krijgen aan een O'Sullivan in deze vorm, die zijn derde wereldtitel kan behalen. Carter staat voor de eerste keer in een WK finale, die maximaal 35 frames zal duren. Beide heren, die trainingsmaatjes van elkaar zijn, hebben een one four seven op hun naam staan. De financiële beloning daarvoor wordt gelijkelijk verdeeld maar voor het prijzengeld, het bereiken van de finale en het behalen van de titel, geldt een verhouding van 1:2. Doordat Carter te weinig tegenstand kon bieden, viel de finale enigszins tegen en won O'Sullivan zoals verwacht vrij eenvoudig met 18-8 en in totaal zo'n slordige € 420.000.
Mijn vader en ik schelen ruim veertig jaar maar wij hebben nagenoeg hetzelfde dagritme. Vroeg opstaan, rond half een de warme maaltijd, naar behoefte een middagdutje en rond middernacht naar bed. Tussendoor muziek luisteren, tv kijken en frisse lucht scheppen. Senior drinkt 's avonds graag een glaasje wijn met bevriende bewoners. Junior houdt zich bezig met het opstellen van teksten en heeft regelmatig een uitje. Qua mobiliteit, afhankelijkheid en bespraaktheid heb ik een grote achterstand opgelopen. Mijn vader komt met een rollator goed uit de voeten, kan zich behoorlijk zelfstandig redden en als hij op de praatstoel zit dan wil je graag luisteren. Ik ben rolstoelafhankelijk, hulpbehoevend voor persoonlijke verzorging, toiletbezoek, voeding en meer en voor communicatie op de spraakcomputer aangewezen. Deze vergelijking maak ik beslist niet uit afgunst, integendeel ik ben blij dat mijn vader zo van zijn verdiende oude dag kan genieten. Ik denk dat wij allebei berusten in onze situatie; hij gezien zijn hoge leeftijd en ik vanwege het noodlot dat mij heeft getroffen. Nu het buitenleven door het mooie weer op gang komt, mis ik de vrijheid om te gaan en staan waar en wanneer ik maar wil. Wandelen, fietsen of met de auto er op uit gaan en een goed gesprek voeren zoals weleer, een vervlogen tijd die nooit meer terugkeert.

Snooker

Er is een bewoner van het zorgcentrum De Baenje, die zijn televisie veelvuldig op Eurosport heeft afgestemd. Het scherm is vaak overwegend groen getint want van alle sport is bij deze hoogbejaarde man snooker overtuigend favoriet. Momenteel wordt in Sheffield gestreden om het wereldkampioenschap snooker dus komt hij zeventien dagen lang goed aan zijn trekken. Lekker ontspannen zittend in zijn fauteuil kan mijn vader uren genieten van het vertoonde spel en de rust als zo af en toe zijn oogleden te zwaar worden. De rustgevende kleur van het biljartlaken, het slaapverwekkende commentaar, het tegenvallende spelniveau of welke andere oorzaak ook, op zijn leeftijd is een middagdutje altijd gerechtvaardigd. Bovendien is hij dan weer goed opgeladen voor de avondsessie want voor snooker moet alles wijken, ook het samenzijn en wijn drinken met medebewoners. Zijn interesse voor biljarten is niet vreemd aangezien mijn vader ook heel behoorlijk met keu en ballen kan omgaan, m.n. driebanden.
De gigantische afmetingen van een snookertafel en de benodigde speelruimte, vereisen een oppervlakte die niet overal beschikbaar is. In cafe's of speelzalen plaatst men liever twee gewone biljarttafels dan een snookertafel, waar een doorsnee woonkamer te klein voor is. Het WK snooker is voornamelijk een Britse aangelegenheid maar ook steeds meer Chinese spelers zijn van de partij. Naarmate de populariteit van deze sport in dat dichtbevolkte Aziatisch land groeit, zal de concurrentie ongetwijfeld ook verder toenemen. Liang Wenbo is, met 13-12 weliswaar op het nippertje, de enig overgebleven Chinees bij de laatste acht. In die kwartfinale stuit hij op Ronnie O'Sullivan, die als eerste het maximum aantal punten behaalde maar de beloning van € 186.000 moet delen met andere geslaagde ultieme breaks. In het vakjargon wordt dat een one four seven genoemd, d.w.z. 147 punten in een beurt scoren door alle vijftien rode ballen met zwart plus alle zes gekleurde ballen te potten. De titelverdediger, de Schot John Higgins, heeft het moeten afleggen tegen Ryan Day dus er komt in ieder geval een nieuwe wereldkampioen. In 2007 heeft Eurosport 144 uren snooker uitgezonden en daarmee 57 miljoen kijkers aan de buis gekluisterd. Sinds de uitvinding van de kleurentelevisie in 1969, zitten de kijkcijfers in de lift en die stijgende lijn lijkt zich alleen maar door te zetten.

Back to the 70`s

Radio 2, mijn favoriete radiozender, heeft de afgelopen week aandacht geschonken aan de legendarische jaren zeventig. De popartiesten en -groepen uit die periode hebben aanzienlijk bijgedragen aan de populariteit van dit veelomvattende muziekgenre. Als ik namen ga noemen dan wordt het een oneindige lijst met een groot risico mensen over te slaan dus dat is onbegonnen werk. De luisteraars van Radio 2 hebben de Seventies Top 100 samengesteld, een goede en eerlijke afspiegeling van een fascinerend decennium. Muziek, die ruim dertig jaar later, door een breed publiek nog steeds of opnieuw wordt gewaardeerd. Het feit dat niet alleen mijn generatie maar ook jongeren deze muziek liefhebben, toont de onvergankelijkheid daarvan aan. Hoe diepgeworteld melodieën en teksten zijn opgeslagen, blijkt uit het intro-spel als men na enkele klanken de titel van het muzieknummer al weet. Ik zat in de middelbare school leeftijd toen muziek echt een belangrijke rol in mijn leven begon te vervullen. Via radio, tv en popbladen, zoals de Daverende Top 30, AVRO's TopPop en Popfoto, hield ik mij goed op de hoogte van de laatste ontwikkelingen. Muziek werd uitgebracht op zwarte vinyl schijven in kunstzinnige hoezen, ter grootte van een trottoirtegel. De geluidsband was het opslagmedium om met een tape- of cassettedeck, zo ruisarm mogelijk, opnamen te maken; kopieën van eigen of andermans lp's en nieuwkomers op de hitlijst van Hilversum 3. Veel fans hebben dezelfde muziek later ook op cd en dvd aangeschaft behalve de verstokte platendraaiers, die de voorkeur geven aan het warme geluid incl. kraken en tikken boven de digitale versies. Hoe de muziek ook ten gehore wordt gebracht, de herkenning is er ogenblikkelijk en mooie herinneringen uit die tijd worden moeiteloos opgeroepen.

Het dorp

Aan mijn geboorteplaats, waar ik de eerste acht levensjaren heb doorgebracht, dank ik vele mooie herinneringen. Wij woonden in een ruim vrijstaand huis met een grote tuin in de Molenstraat 122 te Kanne, net over de grens bij Maastricht. Het pand was helemaal onderkelderd maar ik durfde nooit verder dan het eerste vertrek, waar de rekken vol met groente en fruit gevulde weckglazen stonden. Alleen de woonkamer en keuken waren behaaglijk warm door op hout en kolen gestookte kachels want centrale verwarming stond nog in de kinderschoenen. Een luxe badkamer was er niet dus baden deden wij in de grote leefkeuken, na elkaar in een zinken teil. Het toilet, een plank met een gat boven een beerput, bevond zich in een hok achter de stal en voor de moestuin. In de winter kropen mijn zussen en ik samen in een groot bed en op de overloop stond een emmer voor de sanitaire nood. De zolder, bereikbaar via een vaste krakende trap, was ons speeldomein maar buiten was veel meer te beleven.
Vanuit de keuken kon je een stenen trap afdalen naar de enorme tuin, die uit drie gedeelten bestond. Eerst de siertuin met veel grind, vervolgens de moestuin en achteraan de fruitbomen en -struiken. De inhoud van de beerput werd, m.b.v. een komvormige schep met lange steel, als mest over het land verdeeld. Het verhaal gaat dat ik vanuit de kinderwagen tussen de rode kool ben beland, vandaar dat dit mijn lievelingsgroente is geworden. Op het achterste deel, ons eigen stukje fruitbos, waren wij veel te vinden.
Aan de overzijde van de straat stonden huizen, een winkel en de gendarmerie, die allemaal hebben moeten wijken voor de verbreding van het Albertkanaal. Op dat Belgisch politiebureau speelde ik wel eens met een vriendje, erg spannend als de cellen bezet waren. Je kon een rondje lopen vanaf de bunker aan het kanaal, achterlangs de bebouwing en bij de molen weer terug. De opluchting was groot, als ik het woest stromende water en het schoepenrad van de molen was gepasseerd maar desondanks bleef het lokken. Mijn oudste zus heeft het gepresteerd om over een hoge boog van de kanaalbrug te lopen. Onze ouders zagen dit waagstuk op afstand met angst in de ogen aan want zij durfden niet te roepen omdat hun dochter dan bang en ongeconcentreerd zou kunnen worden.
De Molenstraat was een rustige straat doordat de hoger aangelegde doorgaande weg Maastricht - Tongeren in een bocht om ons heen liep. Een ideale speelstraat met alleen bestemmingsverkeer en doordat het aan beide kanten bergafwaarts liep. Op de fiets konden wij vanaf de kanaalbrug, de langste en steilste helling, makkelijk de gendarmerie aan de andere kant van de straat halen. Als er voldoende sneeuw lag dan lukte dat ook op de slee, wij vervloekten de mensen die de inhoud van de asla op de helling uitstrooiden. Mijn twee oudere zussen lieten mij zelfs in de kinderwagen naar beneden rollen. Aan de andere kant van de doorgaande weg waren heuvels, waar wij vanaf rolden, zwaaiden en schreeuwden naar onze moeder, die ons vanuit de tuin kon zien en horen. Daar waren ook grotten maar verder dan het daglicht reikte, durfden wij niet te gaan.
Wij moesten een eindje lopen naar de school aan de overkant van het kanaal. Vlak voor school stroomde de Jeker onder de weg door en bij de stenen brug was mijn rode schooltasje in het water gevallen. Wij zijn toen harder dan de stroming naar het volgende bruggetje gerend, waar we met een lange tak door het hengsel te steken mijn schooltasje uit de beek konden vissen. Op mijn kamer hangt een aquarel van de bewuste brug over de Jeker met de kerk op de achtergrond. Vanaf het schoolplein marcheerden de kinderen op de Radetzky mars klassikaal naar binnen. De meester of juf had een dubbele klas in een groot vertrek met in het midden een kachel, waar we 's winters het schoeisel te drogen zetten.
Mijn vader werkte op Chateau Neercanne, waar wij ook wel eens vertoefden in de mergelgrotten waar de wijn lag opgeslagen en in de potterie. De op- en afrit van het kasteel lag op Nederlands grondgebied dus moest hij altijd voorbij de douanepost. Op een avond was mijn vader met zijn blauwe Ford Anglia bij de grensovergang gestopt om een brief te posten. Voor dat korte ogenblik had hij het portier van zijn auto, met de vlakke achterruit en vleugels, open laten staan. Toen hij weer instapte, zat hij niet meer alleen in de auto want op de passagiersplaats zat een grote bruine boxer, die vastbesloten was om mee naar huis te gaan. Wij waren blij verrast met deze nieuwe huisgenoot maar we mochten en konden niet nog een hond erbij hebben.
Ik was bedroefd toen wij uit Kanne vertrokken en verhuisden naar Stein, waar ik mijn leuke jeugd heb voortgezet. Alhoewel ik er een aantal keren ben teruggekeerd, weet ik niet hoe het er momenteel uitziet. Vandaar dat deze blog, die nog veel langer had kunnen zijn, volledig in de verleden tijd is geschreven. Als ik het lied "Het dorp", gecomponeerd door Jean Ferrat, vertaald door Friso Wiegersma en vertolkt door Wim Sonneveld, hoor dan word ik telkens aan Kanne herinnerd.

Wikken en wegen

De simplistische benadering om te kijken naar wat je wel kunt en niet naar wat je weer hebt moeten inleveren, werkt niet. Het een maakt het ander niet goed en je kunt moeilijk iets vergeten waar je dagelijks mee wordt geconfronteerd. Ik ben geen doemdenker, integendeel ik heb altijd geprobeerd om zo positief mogelijk te blijven. Bij de geringste tegenslag, de moed verliezen dat past niet bij mij maar soms valt het echter niet mee om een lichtpuntje te blijven zien. Als ik alles op een rijtje zet dan kan ik makkelijk en snel in een negatieve spiraal terechtkomen. Gewoon niet doen, is te kort door de bocht want ik wil mijn ogen niet sluiten voor de werkelijkheid, ook al is die hard. De achteruitgang gaat geleidelijk maar gestaag waardoor ik kan "wennen" aan een verslechtering totdat ik inzie dat iets niet langer (verantwoord) gaat. Op een gegeven moment sta ik dan open voor een hulpmiddel, alternatief of accepteer dat iets tot de verleden tijd behoort.
A.L.S. wordt wel eens vergeleken met een sluipmoordenaar en niet onterecht kan ik inmiddels beamen. In de afgelopen vijf jaar zijn over mijn hele lichaam sporen achtergelaten maar ik heb van kortbij meegemaakt dat deze aandoening veel sneller en harder kan toeslaan. Nadat zij zich op de regionale bijeenkomst van de V.S.N. hadden voorgesteld, zijn drie dames ongeveer een jaar na de diagnose overleden. Alhoewel je in mijn geval van een gematigd progressief verloop zou kunnen spreken, is de door deze ziekte aangerichte schade aan lichaamsfuncties op allerlei fronten merkbaar. De spasticiteit in mijn benen, de afname van spiermassa en -functies in mijn armen, de verminderde longcapaciteit en de kauw- en slikproblemen alsmede de verslechterde spraak t.g.v. de aangetaste tong. Nogmaals ik hol niet achteruit maar wat geleidelijk uitvalt is wel definitief ingeleverd.
Het eten en drinken vraagt een steeds grotere geestelijke en lichamelijke inspanning, energie en tijd die ik ook in andere bezigheden kan steken. Het verslikkingsgevaar met eventueel longproblemen moet worden ingetoomd en daarnaast wordt de menukeuze dermate beperkt dat je zaken tegen elkaar gaat afwegen. De verpleeghuisarts had mij al eerder ter overweging gegeven om op sonde-voeding over te stappen. Wij hebben besloten om 's nachts te starten met een kwart van de totale hoeveelheid zodat ik overdag alle bewegingsvrijheid behoud. Zodoende kan ik aan de maaltijden blijven deelnemen maar minder nuttigen of er een overslaan.
Samen met de fa. Kersten en de ergotherapie heb ik een andere rolstoelbediening besproken. Ik heb al eerder geschreven dat de huidige bediening steeds meer problemen geeft. Om mijn hand op de stuurknuppel te leggen moet ik al een berg werk verzetten maar ook naar rechts of achteruit rijden valt zwaar. Er komt naast de hand- ook kinbesturing op de elro zodat ik alle gelegenheid krijg om mij de nieuwe bediening eigen te maken. De elro is destijds aangevraagd met middenbesturing maar het bedienen van de mini-joystick was voor mij een vermoeiende aangelegenheid. Het strekken van de vingers en er ook nog naar alle richtingen kracht mee uitoefenen, was een te grote opgave. De onderdelen voor de midden- en kinbesturing komen ver overeen alleen de beugel, waar de kin in rust en die kan wegdraaien, moet nog worden aangevraagd.

Domper

Eindelijk was het dan zo ver, de sms-kaart en de kabel voor de Gewa zouden worden geleverd en geïnstalleerd. Een maand na de goedkeuring van beide aanvragen hebben wij geïnformeerd bij RDG Kompagne hoe het er voor stond. Nog twee weken later, woensdag 2 april, werd door twee medewerkers van de bovengenoemde firma een datum geprikt waarop zij beiden konden. Ik heb naar die dag toegeleefd en mij verheugd op het bedieningsgemak van de mobiele telefoon en de afstandsbediening.
Er zou een update van de Viking communicator software worden uitgevoerd maar zij hadden alleen de Engelstalige versie bij zich. Met veel moeite, zelfs bellen naar Noorwegen, werd uiteindelijk het juiste bestand gedownload. Na het updaten is een probleem opgelost maar ook een ander voor in de plaats gekomen. Een foutmelding, waarna het systeem door iemand moet worden herstart, krijg ik nog steeds. Het installeren van Gewa software ging vlekkeloos en de afstandsbediening werkt naar tevredenheid. De functies van de dvd speler zijn ingelezen zodat ik die ook kan bedienen. De Globetrotter sms-kaart is door RDG Kompagne getest en werkt goed met de MiniMerc spraakcomputer, alleen de benodigde software is veeleisend. De headmouse, Gewa en sms-kaart, samen via een usb-hub op een usb-poort aangesloten, werkt niet maar dat was blijkbaar onbekend bij de heren. Een usb-hub, die rechtstreeks door de accu van de rolstoel wordt gevoed, zou de oplossing zijn.
Het resultaat aan het eind van een lange middag was ronduit teleurstellend. De aanvraag van de sms-kaart dateert van 18 januari en nu bijna drie maanden later, kan ik nog steeds niet smssen. Alhoewel algemeen bekend, is het toch telkens weer bedroevend te ervaren dat instanties en bedrijven het niet zo nauw nemen met snel en goed werk leveren.

Zon, zee en zand

De schuimende golfslag van de opkomende vloed slaat met hoorbaar geweld tegen het strand en de krijsende meeuwen zeilen moeiteloos door het luchtruim. Deze natuurgeluiden zijn vertrouwd en onlosmakelijk met de zee verbonden, waar de schreeuwende strandgangers en harde muziek alleen maar afbreuk aan doen. Op een topdag wordt om ieder stukje strand gestreden en duidelijk gemarkeerd door windschermen strandlakens of anderszins. Eenmaal op jouw territorium genietend van de koesterende zonnestralen, is elk treffend zandkorreltje of waterdruppeltje er een te veel en bijzonder irritant. Passanten worden geacht nauwlettend rekening te houden met jouw aanwezigheid en ook al betreft het een spelend kind dan nog is het onvergeeflijk. De verzengende zonnehitte, versterkt door het warmteabsorberende zand, laat de lichaamstemperatuur tot een koortsachtige waarde oplopen.
Voor de woeste branding opspringende badgasten, vinden afkoeling in het zilte zeewater dat een olieachtige laag op hun lijven achterlaat. Zodra het strand wordt betreden, is het afgelopen met de zandvrije status van de natte glanzende lichamen. Even onder de douche is lekker verfrissend maar helaas overheerst dit verkwikkende gevoel slechts tijdelijk. Voordat jouw stek is bereikt, zijn voeten en onderbenen weer met zand bekleed en berustend wordt besloten om gestrekt te gaan zonnen. Na opdroging laat het zeezout een witte tekening op de gebruinde of verbrande huid achter, die na het insmeren met een sunblocker weer wordt gewist. Dit ritueel van opwarmen en afkoelen, kan veelvuldig worden herhaald tot de zonsondergang er definitief een eind aan maakt.
Terwijl het omkleden in een vloek en een zucht kan geschieden, wordt er vaak een heuse ceremonie van gemaakt waardoor het juist ongewenst of niet de aandacht trekt. Onvermijdelijk komt het moment dat alles moet worden ingepakt en liefst zonder een aanzienlijk deel van het strand mee naar huis te nemen. De nagloeiende warmte van de zon, het plakkerige zout van de zee en het overal doordringende zand zijn echter elementen, die zich niet zomaar laten afschudden.

Kort bericht dienst

Short message service klinkt toch beter en is ooit geïntroduceerd door een industrieel om zijn werknemers met elkaar te laten communiceren. Deze man kon niet vermoeden dat dit zou uitgroeien tot een razend populair communicatiemiddel. In tegenstelling tot de meeste telefoongesprekken, is een sms direct en zakelijk. De verzender krijgt geen bezettoon of voicemail te horen maar kan een bericht ogenblikkelijk versturen. De ontvanger kan een sms lezen en eventueel beantwoorden wanneer het hem of haar uitkomt. Een bericht waarin kort en bondig een boodschap wordt verwoord, zegt vaak meer dan een lang gesprek met een hoop ballast. Een ander groot voordeel van sms is dat het in alle rust kan worden opgesteld of gelezen en er wordt over het algemeen discreet mee omgegaan. Sommigen voeren een telefoongesprek met een stemvolume alsof zij de afstand naar de ontvanger moeten overbruggen waardoor iedereen ongevraagd deelgenoot is. Ik wil geen pleidooi voor de sms houden, alhoewel er zeker pluspunten aan zitten, maar bellen is voor mij geen optie meer. Het abonnement van mijn mobiele telefoon heb ik daarom op de grootste voordeelbundel voor sms laten zetten.

Gefopt

Op 1 april worden velen in de maling genomen tot groot vermaak van anderen. Ik ben niet zo'n voorstander van mensen voor de gek houden, ik bedoel, om mij tot een fopdag te beperken. Jaren geleden hebben wij, het gezin was nog bijeen, ons grandioos in de luren laten leggen. Vrienden gingen eind maart voor een korte vakantie van huis en huurden nog niet zo lang een decoder, voor de ontvangst van speelfilms. Zij stelden voor om het apparaat bij ons te installeren zodat wij tijdens hun afwezigheid dit eens konden uitproberen. Enthousiast zijn wij daar op ingegaan maar hebben er nauwelijks gebruik van gemaakt. Na verloop van tijd werden wij gebeld door de verhuurder omdat zij hadden getraceerd dat de decoder op een ander adres was geplaatst. Er zou ons een boete worden opgelegd vanwege het oneigenlijk gebruik maken van hun apparatuur. Onze uitleg, dat wij de decoder van vrienden in bruikleen hadden en het verweer, dat het toch geen verschil maakt op welke locatie deze staat als er maar voor wordt betaald, werd van tafel geveegd. De andere kant van de telefoonlijn bleef onverbiddelijk want wij wisten heel goed dat we fout waren. Toen wij met een kater nog zaten na te praten, kwamen onze vrienden op bezoek. Zij hebben zich eerst het hele relaas aangehoord alvorens te bekennen dat zowel de telefonist als zij in het complot zaten om ons er in te luizen.

Tekstfreak

Ik heb nooit een hekel gehad aan het opstellen van teksten maar dat het mijn voornaamste bezigheid zou worden, heb ik niet voorzien. Het vrijwilligerswerk, als secretaris van L.T.V. Stein, heb ik vier jaar lang met veel plezier gedaan. Het notuleren van vergaderingen en het uitwerken tot een concreet en makkelijk leesbaar verslag, lagen mij wel. Iemand, die nog tot alles in staat is, zal vanwege tijdgebrek moeten kiezen uit een scala van vrijetijdsbestedingen. Als uitoefening van je hobby's niet meer mogelijk is dan val je noodgedwongen terug op basalere bezigheden. Blijkbaar ga je die meer waarderen en ontwikkelen waardoor het steeds leuker wordt om er tijd en energie in te steken.
De afgelopen maanden heb ik zo'n zestig blogs gepubliceerd en veel positieve reacties mogen ontvangen. Sommigen vinden dat er aan mij een schrijver verloren is gegaan en anderen zijn minder lovend door het als aangename leesstof te bestempelen. Met die laatste beoordeling ben ik al dik tevreden en dat is voor mij een stimulans om ermee door te gaan. Natuurlijk is het mooi meegenomen als je van een hobby je broodwinning kunt maken, dat geldt ook voor muziek- en sportbeoefenaars. Wellicht is dat in een volgend leven voor mij weggelegd dus wees alert op een auteur met mijn schrijfstijl.
Zoals uit het blog "Van teen tot top" wel blijkt, beschik ik over een rijke fantasie. Na die vier zwaarmoedige stukjes proza, vond ik de tijd rijp voor wat luchtiger leesvoer. Van zulke sfeerimpressies kunnen jullie er de komende periode meer verwachten. Ik was zeer gevleid dat de kranten de tekst over de theateroproer letterlijk van mijn weblog hadden overgenomen. Misschien lezen de redacties mee en mag ik nog eens iets aanleveren of krijg ik een vaste column aangeboden.

Van teen tot top

De flanerende jonge vrouw trekt met haar welgevormde benen meteen alle aandacht van het volle terras. Zeker het mannelijk deel, dat op deze zomerse dag van een verkoelend drankje zit te genieten, kan de ogen niet afhouden van zo'n schoonheid. Doordat zij kortgerokt is en op hoge hakken loopt, lijken haar blote gebruinde benen extra lang en slank. Het strakke witte rokje tekent haar stevig kontje af en staat slechts kleine pasjes toe, hetgeen niemand betreurt. Al heupwiegend schrijdt zij langzaam verder, duidelijk genietend van de grote belangstelling. Haar dunne doorschijnende blouse wappert om haar bovenlijf en laat niets te raden over. Dankzij de ober, die een dienblad vol lege glazen uit zijn handen laat vallen, houdt de aanleiding daarvan even rust op de plaats. Zij draait zich om richting terras, waardoor ons een blik op haar parmantige borsten wordt gegund. De donkere priemende tepels lijken elk ogenblik door de gespannen stof heen te voorschijn te komen. Haar grote glanzende ogen stralen ondeugd en verleiding uit en op haar sensuele mond met volle kersrode lippen ligt een veroverende grijns. Op het terras heerst een serene stilte omdat iedereen de adem inhoudt en ik word bruut gewekt door een verzorgster, die niets op heeft met What's in a man's mind.

Verslagen

Daar sta je dan verslagen
door een werkelijkheid
die bijna als een metgezel
het leven met je deelde
dag na dag eiste hij je op
en met overgave liet je
je doen en laten erdoor bepalen

Verslagen ben je
en ook al wist je wekenlang
dat dit moment zou komen
toch sta je bedgekluisterd
met lege handen
vol verdriet
te staren
in het woordeloos verhaal

Verslagen voel je je
omdat het kleine beetje tijd
dat je nog gegeven was
te kort bleek
en nu is vervlogen
in de dag
terwijl een zee van tijd nog rest
aan een verstorven horizon

Verslagen
in je hoop
in je droom
verslagen
in je wezen
verslagenheid alom

Bron: Hanneke van Kessel PSW Atelier Weert

Volle agenda

Voor zover ik nu kan overzien, wordt de komende tijd een drukke maar leuke periode. Op 1 april is de cabaretvoorstelling Reijn en Goed, die ons en alle andere bezoekers door De Oranjerie is aangeboden n.a.v. het voorval tijdens Cabarestafette. De volgende dag komt de firma RDG Kompagne de sms-kaart en de kabel voor de Gewa leveren en installeren. Vanaf dat moment zal ik meer gaan smssen dan in mijn hele levensfase daaraan voorafgaand. Als de weergoden het toestaan, wil ik de verrichtingen van mijn oudste zoon in de tenniscompetitie volgen. De eerste vier wedstrijddagen zijn in april en de overige drie in de tweede helft van mei gepland. Tussendoor gaan we naar de musical Billie Holiday met o.a. Ruth Jacott en Celtic Rhythms, een optreden van een Ierse dansgroep. Dinsdag 6 mei zou ik weer voor longfunctie-onderzoek naar het academisch ziekenhuis in Maastricht moeten. Vooralsnog bespeur ik echter geen verandering t.o.v. half januari en als dat zo blijft, voel ik er veel voor om die afspraak te verzetten. Het Pinksterweekend staan de musical Ciske de Rat en het concert van Roger Waters op het programma. Voor wat het laatste evenement betreft, hopen we op gunstige in ieder geval droge weersomstandigheden. Met de cabaretier Jochem Myer, sluiten wij op 17 mei het theaterseizoen 2007-2008 af. Dan moet het zeker mogelijk zijn, om veel in de buitenlucht te vertoeven en van de zon te genieten. Bovendien volgen rond die tijd de grote sportevenementen elkaar op, met als slagroom op de taart het EK voetbal in Oostenrijk en Zwitserland.

Over en uit

Als de voetbalcompetitie van de eredivisie nog niet beslist was, dan is dat na het paasweekend zeker het geval, alleen de manier waarop stemt tot ongenoegen. In een fase dat ieder doelpunt en wedstrijdpunt telt en cruciaal kan zijn, krijgen we te maken met arbitrale dwalingen en blunders. Onbegrijpelijk dat zowel scheids- als grensrechter niet kunnen, waar de rest van voetbalkijkend Nederland wel toe in staat is, nl. eenvoudigweg objectief vaststellen. Er zijn zelfs arbiters, die na confrontatie met de camerabeelden, toch achter hun beslissing blijven staan of deze hooguit discutabel vinden. Zo worden de Eindhovenaren in het zadel geholpen en kunnen de voorbereidingen van het kampioensfeest in volle gang worden gezet. Nadat P.S.V. zaterdag van F.C. Groningen wist te winnen, verloren de directe vervolgers waardoor de spanning, althans voor het kampioenschap, compleet is weggeëbd. Het is zuur, dat de nederlagen van Ajax en Feyenoord niet of niet alleen aan de spelers valt te verwijten maar ook of grotendeels de heren die de spelregels moeten hanteren. De Amsterdammers wordt een duidelijke penalty onthouden na een overtreding van F. C. Twente-doelman Bosker op Suarez, die soms vrijwillige buitelingen maakt, hetgeen niet uitsluit dat hij ook ten val kan worden gebracht. Bij de Rotterdamse derby werd om een duistere reden, de keeper van Sparta gleed weg en viel achterover, een zuivere goal van Feyenoord afgekeurd. Triest dat na de politie nu de arbitrage een steentje bijdraagt aan de competitievervalsing in de hoogste afdeling van het betaald voetbal.

Witte Pasen

Niets is zo grillig als het weer. In februari haalden we al vijftien graden boven nul en leek het wel voorjaar. Nu de lente echt is begonnen, daalt de temperatuur richting nulpunt en kunnen we maartse buien verwachten. Als de weersvoorspelling uitkomt, dan worden het winterse paasdagen met kans op sneeuw. Pasen houdt van oudsher in dat de tuin er netjes bijligt en de mensen op hun paasbest gekleed zijn. Waarschijnlijk zullen dit jaar de paaseieren binnenshuis verstopt en gezocht moeten worden en de nieuwe kleren in de kast kunnen blijven omdat ze te zomers zijn. De die-hards, die geen koude natte neus en meer schuwen, zullen met de regenlaarzen of snowboats door de tuin moeten stappen, in een poging om alles terug te vinden. Hoe dan ook het uitgebreid ontbijt in de warme woonkamer zal dubbel zo lekker smaken, als het buiten bar en boos is. Wellicht is de tijd rijp om een paas-cd met nummers als "I'm Dreaming of a White Eastern" en "Let It Snow" op de markt te brengen.

NOStalgie

Dankzij de stakingen van de politie werden twee zogenaamde superzondagen om zeep geholpen, met als gevolg dat andere wedstrijddata voor voetbaltoppers moesten worden gezocht. Woensdag werd P.S.V. - Ajax gespeeld en diezelfde avond was ook de halve finale voor de K.N.V.B. beker tussen Heracles en Roda J.C. gepland. De uitzendrechten van competitie- en bekerwedstrijden zijn helaas nog even in handen van R.T.L. en zo kon het gebeuren dat eerst live verslag werd gedaan van Heracles - Roda J.C. incl. verlenging en penalties. Roda J.C. staat garant voor vechtvoetbal en Heracles kan daar ook weinig anders tegenover stellen maar beide teams hebben het wel ver geschopt. Er werd bijna een speler onthoofd maar that's all in the game, zullen we maar zeggen. De ploeg uit Kerkrade staat er zelfs voor de zoveelste keer mee in De Kuip voor de eindstrijd tegen Feyenoord.
Om half twaalf, dus nog net op de speeldag zelf, kwam dan het belangrijke treffen tussen de nummers een en twee van de eredivisie aan bod. Wat ik in samenvatting van P.S.V. - Ajax heb gezien, was geen hoogstaand voetbal en een topper onwaardig. Veel individuele acties werden door overtredingen afgebroken en m.i. te weinig met een gele kaart bestraft. Hadden de Amsterdammers een van de vroege kansen kunnen benutten, dan was het misschien een andere wedstrijd geworden en de spanning in de competitie teruggekeerd. Nu is de kans dat de Einhovenaren het kampioenschap mislopen, net zo klein als het bereiken van de play-offs voor Louis van Gaal en zijn A.Z.
De actievoerende politie is inmiddels akkoord gegaan met een nieuwe c.a.o. voor de komende jaren en vanaf het nieuwe voetbalseizoen is vrijwel alles weer in vertrouwde handen bij de N.O.S. te volgen. Goede verslaggevingen van live wedstrijden en samenvattingen in logische volgorde, op vaste dagen en gezette tijden, zonder overbodig blabla en irritante reclameblokken en ook zonder onnodige afgelastingen en competitievervalsing, liggen in het verschiet.

Als een boom

Als een boom
diepgeworteld
in de aarde
de kruin
hoog in de wind
wuivend naar eenieder
de takken
in al hun eenvoud
toch statig en voornaam

Als een boom
stil verankerd
in de menselijke ruimte
de kruin
vol overgave
neerbuigend
de takken
als armen om eenieder
heengeslagen

Als een boom
ontworteld
en geveld
de kruin
platgestreken
in de wind
de takken
broos en eenzaam
terugverwijzend naar wie hij was

Als een boom...

Bron: Kees Hens PSW Atelier Weert

Een week later

Na een roerige week waarin de theateroproer volop in het nieuws was, waren wij weer present in De Oranjerie voor het bijwonen van een concert van Golden Earring. De taxi kwam mij drie kwartier voor de afgesproken tijd ophalen waardoor ik zelfs voor Karin aanwezig was. We troffen elkaar bij de receptie van het theaterhotel, vrijwel gelijktijdig met Dorien Pollaert, de programmeur van De Oranjerie. Vanzelfsprekend hebben we met deze aardige vrouw over het voorval en de nasleep, waardoor wij bn-ers werden, nagepraat. Ik wil er niet over blijven schrijven maar twee dingen zijn wel leuk om te vermelden. Zij zei dat er onnoemelijk veel op is gereageerd waaronder mooie lange brieven, die mij worden toegestuurd zodat ik voorlopig leesstof te over heb. Bovendien vond zij, na het lezen van de artikelen in de Limburgse dagbladen, dat de maandag goed was begonnen.
Na de openingsnummers werd het publiek door Barry Hay welkom geheten en hij hoopte dat we niet zouden weglopen. Heerlijk als je een muziekinstrument kan bespelen, muziek kan maken en daar ook nog de kost mee kan verdienen. Als je op relatief hoge leeftijd voor een popartiest nog steeds meetelt in de muziekwereld dan mag je je helemaal gelukkig prijzen. Dat laatste lukt Barry, George, Cesar en Rinus al geruime tijd want vanaf 1992 trekken zij met hun optredens overal volle zalen. Ik ben geen uitgesproken fan van Golden Earring maar nummers als Another 45 Miles, Twilight Zone, Buddy Joe en uiteraard Radar Love mag ik graag horen. Bij When The Lady Smiles moest ik aan Hillary Clinton denken en zag ik haar als deels ontkleedde non voor me. De toeschouwers waren enthousiast en een groep jonge vrouwen heeft het hele concert, dat ruim twee uur duurde, voor het podium staan dansen. Op een gegeven moment vroeg Karin om de zaal in te kijken en mij voor te stellen dat die mensenmassa zou opstappen maar voor de 700 aanwezigen was daar geen enkele aanleiding toe.

Cabaret

Sommige cabaretiers zouden zich moeten afvragen, of hun drang om te provoceren en te shockeren of zoals Theo Maassen zich uitdrukt het opzoeken van de grens tussen betamelijk en onbetamelijk, niet moet worden ingetoomd. Door wie wordt die grens bepaald en telkens weer verlegd? Het lijkt mij niet raadzaam en vertrouwd om dat aan diezelfde lieden over te laten. Onder deze groep theatermakers heerst een geldingsdrang om nog grensverleggender te zijn dan de ander maar bij het geringste tegengeluid, staan zij op hun achterste benen. Het is niet met elkaar te rijmen, dat wij ons zorgen maken over het besef van normen en waarden onder m.n. jongeren terwijl een nieuwe lichting cabaretiers het niet zo nauw neemt met fatsoen en respect, de basis van goed gedrag. Als honderden theaterbezoekers i.p.v. "Oh die is grof" te denken of tegen elkaar te zeggen, besluiten om de voorstelling niet langer uit te zitten dan is dat hun goed recht en een duidelijk signaal. Als er vervolgens meteen tot een boycot van het theater wordt opgeroepen, nadat de programmeur zich achter het publiek had geschaard, dan getuigt dat van naïviteit.
Initiatieven als Cabarestafette en Comedytrain zouden er voor moeten waken, niet af te zakken naar het niveau van Idols en Wanna Be a Popstar waar ook allerlei "sterren" worden gelanceerd, die later niet zo talentvol blijken te zijn. Als talentwervers nog in aantal toenemen en in gestaag tempo blijven doorgaan, dan zit straks het leeuwendeel van Nederland in de artiestenwereld. Als de toeschouwers van De Oranjerie met hun actie hebben bereikt, dat cabaretiers gaan nadenken of het niet anders kan zelfs moet, dan is de boodschap overgekomen. Er zijn talloze voorbeelden van collega's, die bewijzen dat goed cabaret mogelijk is zonder meteen moraalridder te zijn. Wat mij betreft mag de storm dan gaan liggen en hoeft Micha Wertheim niet met trillende benen en beverig stemmetje op het podium te staan.

Commentaar

Wie tegenwoordig naar een theatervoorstelling van een cabaretier gaat, moet behalve over ijzersterke lachspieren en een zakdoek ook over een stalen incasseringsvermogen beschikken en een flinke dosis zelfspot. Dat komt omdat de meeste cabaretiers niet alleen de lolbroek willen uithangen, maar de bezoekers ook een spiegel willen voorhouden - de cabaretier wil kortom een circusclown-plus zijn, achter wiens rode neus ook nog een maatschappijcriticus schuilgaat. Dat is vaak best leuk, soms zelfs briljant en ontroerend, maar af en toe ook goedkoop en smakeloos. Cabaretier Micha Wertheim heeft daar eerder deze week in de Roermondse Oranjerie nog een nieuwe dimensie aan toegevoegd door een gehandicapte bezoeker zo intens gemeen en vilein af te zeiken dat die huilend de zaal verliet.

Natuurlijk is er sprake van een bedrijfsongeluk. Micha Wertheim is geen onmens, die over de rug van een gehandicapte zijn cabareteske kunsten wil vertonen, dat nemen we tenminste aan. Maar zijn reactie op de onverkwikkelijke gang van zaken in Roermond getuigt daar vooralsnog niet van. Hij betreurt de betrokkene gehandicapte te hebben gekwetst, maar is zich voor de rest van geen schuld bewust. Integendeel. Hij legt de schuld bij het publiek dat niet bereid en in staat was te luisteren en na te denken over zijn provocaties. Die onwil, daar maakt hij zich zorgen over, niet over zijn eigen falen en onfatsoen. Dat geeft te denken.

De gebeurtenissen in Roermond staan niet op zichzelf. Beledigen is een manier geworden om aandacht te trekken, een marketinginstrument. De vrijheid om te kunnen zeggen wat je vind, wat je voor de mond komt om het zo maar te zeggen, hoe grof ook, is belangrijker geworden dan respect, fatsoen, goede manieren en mededogen. Gelukkig waren er in De Oranjerie heel wat bezoekers die dit niet pikten en uit solidariteit met de gehandicapte de zaal verlieten. Dat is misschien geen cabaret van de bovenste plank, maar wel een uiting van gezond burgermansfatsoen. Als Wertheim een mea culpa weigert uit te spreken voor zijn gedrag in de Roermondse Oranjerie, dan doet het publiek dat wel op indrukwekkende wijze voor hem.

Bron: Limburgs Dagblad auteur onbekend

Meningsvorming

Veel mensen die hoog nodig hun mening willen geven, hebben helaas de oorzaak van de theateroproer niet door. Ofschoon zij maar summier op de hoogte (kunnen) zijn van de gebeurtenissen die bewuste avond, treden zij toch in de publiciteit. Blijkbaar is de hunkering naar media-aandacht zo groot dat het er niet toe doet of men een juist oordeel geeft. Het gaat niet zo zeer om de inhoud van zijn optreden maar de manier waarop Micha Wertheim het die avond bracht. Bovendien was dit slechts een gedeelte van zijn voorstelling waardoor een onderwerp anders kan overkomen dan wanneer je een totaalbeeld hebt. Ik wil best aannemen dat hij zijn eerste opmerking naar mij te snel en ondoordacht maakte maar had het daar dan bij gelaten, zeker als je weet dat gehandicapten nog behoorlijk aan bod komen tijdens je optreden. Micha Wertheim koos er zelf voor om uitlatingen jegens mij te blijven maken ondanks de ongemakkelijke stilte, die zich nadien van de zaal had meester gemaakt. Dan is het toch niet vreemd dat het publiek heel anders naar zijn monoloog over gehandicapten gaat kijken en de indruk krijgt dat hij het op mij persoonlijk heeft gemunt. In zijn e-mail is hij toegeeflijk en spijtbetuigend maar hij heeft ogenschijnlijk geen behoefte om dit publiekelijk te doen terwijl het niet alleen mij maar honderden theaterbezoekers aangaat. Alle verzoeken om via de media naar buiten te treden en verantwoording af te leggen voor zijn mislukte voorstelling heeft Micha Wertheim naast zich neergelegd. Ik heb tot nu toe ook afgehouden maar misschien moet ik op het verzoek van Dagblad De Limburger ingaan om duidelijkheid te scheppen waar het werkelijk om draait. Alhoewel ik heb totaal geen aanleiding gegeven tot het gebeurde behalve dat ik aanwezig was en als eerste ben vertrokken.

Mediastorm

Wie had kunnen verwachten dat een mislukt optreden zoveel los kan maken in ons kleine landje? Ongetwijfeld heb ik niet alles meegekregen wat er via de media over is gezegd en geschreven. Het zou begonnen zijn met een uitzending van L1 Radio en daarna hebben diverse kranten meerdere artikelen aan dit onderwerp gewijd. RTL Boulevard heeft er aandacht aan besteed en op internet zijn de reacties niet te tellen. Het actualiteitenprogramma EenVandaag heeft mij benaderd om opnames te komen maken maar ik heb nog niet ingestemd. Ik kan ze moeilijk te woord staan en zal mijn emoties niet in bedwang kunnen houden. Ik wil niet als zieligerd worden neergezet en heb niet de behoefte om Micha Wertheim de grond in te boren. Ik vraag mij alleen af waarom hij mij bleef opzoeken en bestoken met allerlei uitlatingen. In zijn programma zit iets over gehandicapten maar houd het dan algemeen en spits het niet op mij toe. Ik weet niet waar hij op wilde duiden maar je kunt niet alle gehandicapten over dezelfde kam scheren. Hij heeft gezegd dat het ongelukkig uitkwam omdat er een rolstoeler in de zaal zat. Ook die mensen komen buiten de deur en bij vrijwel elke voorstelling zijn een aantal rolstoelers aanwezig. Als Micha Wertheim het koninkrijk aan de kaak wil stellen terwijl H.K.H. Beatrix in de zaal zit, gaat hij haar dan ook persoonlijk afzeiken?
In de e-mail, die ik van hem heb ontvangen, geeft hij toe dat er vergissingen zijn gemaakt, dat er talloze dingen zijn mislukt en dat hij alles anders zou doen als de klok kon worden teruggezet. Hij erkent dat het heel vervelend voor mij is geweest maar probeert het op allerlei manieren goed te praten. Theo Maassen probeert andere cabaretiers te mobiliseren om De Oranjerie te boycotten, nu Micha Wertheim daar niet meer welkom is. Hij verwijt Dorien Pollaert, de programmeur van De Oranjerie, dat zij er niet bij was maar zij heeft wel de reacties van de aanwezige toeschouwers gehoord en gelezen. Alleen het publiek van die avond kan oordelen of toen de fatsoensnormen ontoelaatbaar zijn overschreden en niemand anders, ook de collegae cabaretiers niet. Theo Maassen en consorte denken aan hun eigen hachje en willen alles blijven roepen wat in hen opkomt. De toeschouwers van De Oranjerie hebben duidelijk gemaakt dat zij geen makke schapen zijn die zondermeer alles pikken maar dat er ook voor cabaretiers grenzen gelden.

Theateroproer

Het was niet mijn bedoeling om over ons theaterbezoek van dinsdag 11 maart jl. te schrijven maar achteraf is er alle aanleiding voor. Die avond was de 22ste editie van Cabarestafette, een springplank voor nieuw cabarettalent, in De Oranjerie te Roermond. Deze voorstellingen zijn populair doordat er voor een relatief lage prijs drie acts van nog betrekkelijk onbekende cabaretiers worden geboden. Er zijn grote namen zoals Brigitte Kaandorp en Bert Visscher uit voortgekomen maar dat kan natuurlijk niet voor iedereen zijn weggelegd. Ik was drie kwartier voor aanvang aanwezig zodat we op ons gemak iets konden drinken en mijn zus, die uit het ziekenhuis was ontslagen, konden bellen.
De twee optredens voor de pauze van Roy Aernouts en Jandino waren onderhoudend en komisch. Na de onderbreking was de beurt aan Micha Wertheim, die in zijn onderbroek uit een koelkast te voorschijn kwam en trachtte huppelend en klappend op hippe muziek zichzelf en het publiek op te warmen. Hij noch wij hadden kunnen inschatten dat dit het hoogtepunt van zijn optreden was geweest. Daarna en helemaal nadat hij meende mij onderdeel van zijn "show" te laten zijn, had hij de sympathie van het overgrote deel van de toeschouwers verloren.
Ik had mijn spraakcomputer aanstaan zodat ik af en toe een woord kon wisselen met Karin. Hij vroeg zich af waarom ik met een zaklamp op mijn gezicht aan het schijnen was voordat hij had gezien dat ik in een rolstoel zat. Een typisch geval van iemand die rapper van tong is dan de hersenen aankunnen. Een vergissing is menselijk en had hij dat nu ingezien, met een excuus afgedaan en het daarbij gelaten dan was er helemaal niets aan de hand geweest. Micha Wertheim liet het echter niet bij die ene uitglijder en maakte nog meer opmerkingen, die niemand kon plaatsen. Waarschijnlijk wilde hij het publiek tonen hoe goed hij kon improviseren maar het amusementsgehalte kelderde naar een bedenkelijk niveau. Toen ik mijn spraakcomputer had afgesloten, kon hij het niet laten daar weer even aandacht aan te besteden. Hij zou een film over rolstoelers gaan maken en sprak over racisme, voodoo en meer van zulke uitlatingen, die absoluut niet in de smaak vielen. Dat gold ook voor andere onderwerpen als dyslexie, dwarslaesie, de omgekomen bemanning van de Challenger en zijn moeder die dood in de zaal zou zitten. Het sloeg werkelijk nergens op en er werd dan ook niet of nauwelijks gelachen. Het was duidelijk dat hij compleet van slag was en de draad niet meer kon oppakken. Ten einde raad probeerde hij het publiek op het hart te drukken dat ik mij echt niet gekwetst voelde. Knap als je dat voor een vreemde kunt uitmaken maar ik vroeg er niet om in de belangstelling te worden gezet en zeker niet op zo'n beschamende wijze.
Op een gegeven moment hebben Karin en ik elkaar aangekeken en besloten om deze voorstelling niet langer uit te zitten. Wij waren ons meer aan het ergeren dan vermaken en dat is niet de opzet van een avondje theater. Toen Micha Wertheim op ons vertrek reageerde, ontstaken de toeschouwers in grote woede en werd er vanalles geschreeuwd tot scheldwoorden aan toe. Het publiek stroomde weg en noodgedwongen heeft hij zijn optreden, dat toch niets voorstelde, moeten staken. De vermaarde bloemist Paul Deckers, die mij kent van de jaren dat ik in St. Odiliënberg heb gewoond, had zich dermate opgewonden over het gebeurde dat hij de regionale en landelijke pers op de hoogte heeft gebracht. In tegenstelling tot wat op teletekstpagina 117 van L1 TV is (was), te lezen heb ik de zaal niet huilend verlaten. In de foyer werd ik overmand door emoties toen ik zag dat zoveel mensen ons waren gevolgd, verslag deden van de laatste gebeurtenissen en steun kwamen betuigen. Ook medewerkers van De Oranjerie waren direct present om excuses en een drankje aan te bieden. Er werd meteen toegezegd dat de directeur de volgende dag contact zou opnemen om een passende oplossing te vinden.
Micha Wertheim zou zich moeten realiseren dat hij het voor een nagenoeg uitverkocht theater en zijn twee collega's heeft verknald. Wel het lef hebben om vanaf het podium grievende taal te gebruiken maar niet om het weer recht te zetten. Heel dapper om iemand te "slachtofferen", die zich niet of moeizaam verbaal kan uiten. In een reactie op zijn website verschuilt hij zich achter de noemer ironie maar hij zou zich moeten afvragen wanneer de grens van onbeschoft en ontoelaatbaar wordt overschreden. Micha Wertheim zou een kerel zijn geweest als hij naar de foyer was gekomen om met de mensen in debat te gaan en zich te verontschuldigen maar daar is echt moed voor nodig. De kans is uiterst klein maar mocht hij ooit beseffen en toegeven dat hij fout is geweest dan zou hij wensen nooit uit die koelkast te zijn gekropen en ook wat mij betreft had hij gerust langer ingeblikt mogen blijven. Na deze avond is zijn naamsbekendheid ongetwijfeld enorm toegenomen maar dan wel in negatieve zin.
Mijn advies aan liefhebbers van cabaret kan niet anders luiden dan bij het lezen van de naam Micha Wertheim, te besluiten dat het buitengewoon de moeite waard is om thuis te blijven. Inmiddels heeft de programmeur van De Oranjerie bekend gemaakt dat hij niet meer welkom is in Roermond omdat hij zich niet aan de fatsoensnormen heeft gehouden. De directeur van De Oranjerie heeft ons gevraagd om een aantal voorstellingen uit te zoeken en ook al zijn ze uitverkocht dan zal er alles in het werk worden gesteld om die toch bij te kunnen wonen.

Roger Waters

Zijn drie recente optredens in Lichtenvoorde, Rotterdam en Arnhem ontketenden een ware golf van enthousiaste reacties. Op diverse fora raakten fans niet uitgepraat over The Dark Side of the Moon. De hoogtijdagen van het Pink Floyd tijdperk mogen dan al een tijd achter ons liggen, oprichter Roger Waters kan nog steeds rekenen op bijval van een hele hoop Pink Floyd fans. Wie deze tour de force heeft gemist; de eerste helft van het optreden staat in het teken van oude Pink Floyd hits. Ook solowerk van Roger Waters passeert de revue. In de tweede helft is het The Dark Side of the Moon wat de klok slaat. Van Speak to Me tot Eclipse: werkelijk alles komt voorbij. Uiteraard gaat dit huzarenstuk gepaard met veel audio-visueel geweld; gigantische videobeelden en spectaculair surround quadrofonisch geluid. Een oor- en oogstrelend avontuur dat alle zintuigen tart.
Bovenstaande tekst van livenation.nl is hier overgenomen omdat ik het (nog) niet beter zou kunnen formuleren. Bij het lezen daarvan krijg ik al de kriebels en komen herinneringen aan het concert van Pink Floyd in De Kuip te Rotterdam van inmiddels zeker tien jaar geleden naar boven. Zij stonden garant voor het beste qua beeld en geluid dat voorhanden is en laserstralen, vuurwerk, rook en een neerstortend vliegtuigje maakten de indrukwekkende show compleet. Roger Waters doet het niet voor minder dus ik twijfel er niet aan dat hij een perfect, wervelend optreden verzorgt. Zondag 11 mei 2008, eerste Pinksterdag en tevens moederdag, geeft Roger Waters dit The Dark Side of the Moon concert in Megaland te Landgraaf en daarna kan ik verslag doen van mijn bevindingen.

Onuitsprekelijk woord

De dag vertelt
het onuitsprekelijk woord
tranen te over
lippen op elkaar geklemd
verbeten
de ogen strak gefocust
op een onzichtbaar punt in de verte
gedachten schieten door je hoofd
het onbegrijpelijke begrepen
verstaan wat door niemand werd gezegd
noch door iemand werd gehoord
oorzaken zoekend in een leeg verleden
en weten van geen perspectief
de dag vertelt
het onuitsprekelijk woord
je staat alleen in je verdriet

Bron: Petra Verrijt PSW Atelier Weert

Natter en droger

Het waterverbruik zit na een jarenlange dalende trend weer in de lift. Men wil royaler en langer douchen terwijl baden steeds meer uit de mode raakt. Enorme douchekoppen, zijdelingse sproeiers, rainmakers, je kunt het zo gek niet bedenken als het maar natter wordt. Springen onder de douche om waterstralen op te vangen, behoort echt tot de verleden tijd. Om die watermassa te verwerken zal wel een grotere afvoer noodzakelijk zijn. Het is de vraag hoe lang deze rage zal duren. De hoge eindafrekening van de waterleidingmaatschappij en de gestegen heffing van het waterzuiveringsbedrijf kunnen binnen een jaar de grootdouchers tot inkeer brengen. Vrouwen verbruiken gemiddeld vijftien liter water meer per dag dan mannen. Een van de verzorgsters maakte de opmerking dat zij ook meer landschap bezitten en dat is niet te weerleggen. Met meerdere personen tegelijk in de cabine stappen en m.n. combineren met vrouwen kan een besparing opleveren. In de zorgsector gaat men steeds meer over op droogwassen, d.w.z. met een doekje gedrenkt in desinfectans over je lichaam strijken. Het contrast met de huishoudens wordt dus nog groter dan het was maar zo kan het totale waterverbruik in toom worden gehouden.

Loze woorden

Ondanks de toezegging van de politiebonden om het voetbal verder buiten schot te laten, staakt men voor de tweede keer in deze competitie. Weer een superzondag, die voetbalminnend Nederland door de neus wordt geboord. Ik vraag mij af of dit in Engeland uberhaupt denkbaar zou zijn. Het is erg dat er zogenaamde risicowedstrijden zijn, die niet zonder politiebegeleiding kunnen worden gespeeld. De K.N.V.B. heeft het competitieprogramma zo samengesteld dat deze wedstrijden, veelal tussen de "topclubs", in hetzelfde weekend plaatsvinden. Uitgerekend twee van deze weekenden grijpen de vakbonden aan om de eisen voor een nieuwe c.a.o. kracht bij te zetten. Ik kan mij niet voorstellen dat er onder de voetballiefhebbers nog veel sympathie is voor deze actie van de politie. Nu worden twee wedstrijden a.s. dinsdag en woensdag gespeeld en voor P.S.V. - Ajax moet nog een andere datum worden gezocht. Afgezien dat het niet leuk is om zo competitievoetbal te spelen en te volgen, is er ook sprake van competitievervalsing. Het puntenverschil tussen P.S.V. en Ajax bedraagt zes en zou na hun onderlinge treffen tot drie kunnen zijn teruggebracht waardoor de spanning in de competitie zou zijn teruggekeerd. Tijdens de overige wedstrijden zou dan weer druk bij P.S.V. liggen en Ajax zou extra gemotiveerd kunnen zijn omdat het kampioenschap weer binnen bereik zou zijn. Blijkbaar gaat het gezegde "Een man een man een woord een woord" niet op voor de politieman.

Basta

Het nieuws dat Johan Cruijff zijn biezen heeft gepakt, is een grote deceptie voor iedereen die Ajax een warm hart toedraagt. Zijn prille missie heeft amper vruchten af kunnen werpen of hij heeft het bijltje er al weer bij neergelegd. Een meningsverschil met Marco van Basten zou de reden zijn van Cruijffs vertrek terwijl je toch zou denken dat die twee als geen anderen door een deur kunnen. Van twee volwassen kerels mag je verwachten dat het mogelijk moet zijn om tot overeenstemming te komen of een compromis te sluiten. In plaats van een rigoreuze ingreep, kan ook via een tussenweg of een aantal fasen uiteindelijk het beoogde doel worden bereikt. Waarschijnlijk zijn de heren daar te eigenzinnig voor en weegt persoonlijk belang zwaarder dan dat van de voetbalclub in kwestie. Er is natuurlijk wel een wezenlijk onderscheid tussen Marco van Basten en Johan Cruijff. Van Basten is voor vier jaar als hoofdcoach van Ajax aangesteld en draagt dus directe verantwoordelijkheid. Dit wordt zijn eerste optreden als clubtrainer en ik kan mij voorstellen dat hij onafhankelijk van Cruijff of wie dan ook wil opereren. Bij het bereiken van successen krijgt hij een goede naam als oefenmeester en als resultaten uitblijven dan wordt hij daarop afgerekend en de verbintenis mogelijk verbroken. Cruijff heeft geen enkele officiele functie bij Ajax aanvaard maar wil wel bemoeienis met alle technische aangelegenheden binnen de vereniging. Wanneer het hem niet zint kan hij ogenblikkelijk en probleemloos afhaken en van die mogelijkheid heeft hij al snel gebruik gemaakt. Daarmee is Cruijff weer terug waar hij zich het best thuisvoelt namelijk op de achtergrond.

Duizend vragen

Stil en roerloos
kijkend naar de maan
met duizend vragen
waarop nooit een antwoord komt
onbegrijpelijk weten
maar niet kunnen verklaren
waarom en hoe
een mens ontvallen
moederlijk gemis
je maatje voor eeuwig
de afwezigheid van samen
geen morgen meer
vandaag reikt aan de einder
een ongewisse verte
de maan vertelt
haar eindeloos verhaal
over de dag van gister

Bron: Petra Verrijt PSW Atelier Weert

N.B. Ik heb een aantal stukjes proza gelezen bij acrylverf schilderijen, die dat uitbeelden. Het zou ook kunnen dat de teksten verwoorden wat de kunstuiters op het doek hebben gezet. In ieder geval ben ik meer onder de indruk van de proza dan van de kunstwerken en dat komt goed uit want die zijn makkelijker met jullie te delen. Deze maand plaats ik elke week een van de in mijn beleving mooiste teksten op dit weblog, dus zeker in maart het bekijken waard.

Familieweekend

Op de bonusdag, die ons in een schrikkeljaar ten deel valt, vertrokken wij naar 't Loo-Oldebroek op ruim twee uur rijden van Geleen. De weersvoorspelling voor dat weekend was ongunstig want vanaf vrijdagavond zou het onstuimig en nat worden. De taxi, die voor twaalf uur was geboekt, kwam ons drie kwartier voor die tijd ophalen en had al twee passagiers aan boord voor Zwolle. De rit was dus goed gepland en na een tussenstop van een half uur, waren we kwart voor drie op Landal Landgoed 't Loo. Niet veel later arriveerden ook andere familieleden en hebben we onze intrek in de huisjes genomen. Twee huisjes op het park hebben een aangepaste douche en toilet met een directe verbinding naar de slaapkamer op de begane grond. Op de eerste verdieping zijn nog twee slaapkamers en een douche met toilet. Afgezien van de krappe doorgang van de voordeur en de schuifpui en de geringe hoogte van het bed, valt op het huisje niets aan te merken. Ook de persoonlijke verzorging tijdens mijn verblijf aldaar is goed bevallen. 's Avonds hebben we ons de zelfgemaakte pasta en chili goed laten smaken. Later op de avond kwamen nog meer mensen van ons gezelschap aan maar vanwege ziekte en andere omstandigheden moesten er vijf verstek laten gaan. In de nacht van vrijdag op zaterdag is het buiten flink te keer gegaan. Ondanks of wellicht juist dankzij de bliksem, de donder, de regen en de stormachtige wind hadden Karin en ik goed geslapen. Zaterdagmiddag stond er wel nog een stevige wind maar het was overwegend droog zodat we een wandeling over het park konden maken. Later in de middag zijn we gaan bowlen en daarna uitgebreid gaan dineren in buffetvorm. Net als zaterdag, hebben we zondagmorgen lekker in alle rust ontbeten en 's middags ben ik even op bed gaan liggen om op kracht te komen. Daarna hebben we een potje Scrabble gespeeld waardoor de Nederlandse taal weer een aantal woorden rijker is. In de late namiddag hebben we naar keuze chinees of frites gegeten want om half acht was de terugreis geboekt. Vanwege hun werk of andere redenen vertrokken de meesten op zondag in plaats van maandagmorgen huiswaarts. Nadat we eerst naar en in Apeldoorn hadden gereden om een andere passagier weg te brengen, koersten wij eindelijk zuidwaarts. Zowel de chauffeur als het navigatiesysteem, dat ons op de autosnelweg voortdurend linksaf wilde laten slaan, waren echter de weg kwijt. Ik moet er niet aan denken dat ik alleen zou hebben gereist want zonder Karin waren we nooit klokslag elf uur terug in Geleen geweest. Er waren vooraf allerlei uitstapjes bekeken zoals Paleis 't Loo, Apenheul of Zwolle maar de weersomstandigheden stonden dat niet toe en eerlijk gezegd heb ik het niet gemist. Ik heb genoten van het samenzijn, de gesprekken, de humor en het was leuk om te zien hoe de kleintjes, met name Stan en Fenna zich goed vermaakten. Stan heeft ongeveer van alle faciliteiten op het park gebruik gemaakt en was zo trots op zijn ontlasting in de wc dat daar een foto van is gemaakt. Die bolus zal dus minimaal twee keer worden afgedrukt. Fenna deed niets liever dan onder begeleiding "in de drie", dat wil zeggen met hoge snelheid, door de kamer lopen. Natuurlijk had ik het leuker gevonden als de familie helemaal compleet was geweest maar dat vonden de anderen en zeker de afwezigen zelf ook. Uiteraard had ik meer deelgenoot willen zijn aan de gesprekken en de activiteiten maar het is een gegeven dat er steeds minder mogelijk is. De besturing van de elro op de huidige manier begint ook problematisch te worden waardoor ik aangewezen zou zijn op kinbesturing. Ik wil nog afwachten en bekijken hoe het gaat als het weer warmer wordt want de kou en een jas belemmeren mijn arm in bewegingsvrijheid en kracht.

Vechtlust

Nederland gaat er prat op dat het voorop loopt qua gezondheidszorg en sociale voorzieningen. Waarschijnlijk is dat ook zo maar aan de uitvoering van het een en ander schort het bij tijd en wijlen behoorlijk. Regelmatig komen mistoestanden in het nieuws ook op tv in programma's als Radar of Kassa. Ondanks toezeggingen van instanties en politiek verbetert er weinig tot niets. Het is de vraag hoe lang we die koppositie nog houden want wat jarenlang is opgebouwd en verworven dreigt door inkrimpingen en afschaffingen weer te worden afgenomen.
Het primaire doel van de W.M.O. is bezuiniging door o.a. marktwerking en het inzetten van lagergeschoolde medewerkers in de thuiszorg. Het C.A.K. maakt er een puinhoop van door mensen onterecht met hoge rekeningen op te zadelen. Op hun beurt wijzen zij met een beschuldigende vinger naar het kabinet dat ingewikkelde regelingen bedenkt en die te snel wil invoeren. De kwaliteit van de zorg in zorginstellingen daalt door personeelstekort en tijdgebrek naar een bedenkelijk niveau. De hoge werkdruk en lage betaling zijn daar ongetwijfeld debet aan maar de veelbesproken hedendaagse mentaliteit speelt ook een rol. De toekenning van hulpmiddelen verschilt per gemeente en ziektekostenverzekering en dat zou toch niet mogen. Verblijf je in een zorginstelling dan val je onder de A.W.B.Z. en ben je aangewezen op het Zorgkantoor, die doorgaans minder scheutig zijn met verstrekkingen. In het algemeen draaien de ambtelijke molens te langzaam en juist bij hulpmiddelen is snelheid geboden. Het regionaal en bovenregionaal vervoer is zwaar gesubsidieerd en wordt via meerjarige contacten uitbesteed aan bedrijven, die in de uitvoering de vrije hand krijgen want van controle of terechtwijzing daarop is geen sprake. De rolstoelbusjes worden op gezette tijden massaal ingezet voor groepsvervoer naar o.a. dagbehandeling, school, dans- en kienavonden. Het individueel rolstoelvervoer is daar regelmatig ondergeschikt aan.
De kracht ebt langzaam maar zeker weg uit mijn lichaam toch wil ik mij met de beschikbare energie blijven inspannen. Alle spieren, die van het hart uitgezonderd,
degenereren omdat ze niet meer goed worden aangestuurd maar ik wil blijven presteren. Normale dagelijkse dingen als verzorgen en eten vergen een buitenproportionele inspanning en zijn in wezen topprestaties. Allemaal niet zo heel erg als ik daarnaast kon genieten van een onbezorgd leven en rust op zijn tijd. Niets is minder waar want ik moet vechten voor de zorg die ik graag wens, voor de toekenning van hulpmiddelen en voor een beter rolstoelvervoer. Ik geef de strijd nog niet op want ook de minder- of invalide medemens heeft recht op een kwalitatief goed bestaan.

N.B. Na een aantal stillere perioden waarvan de langste acht maanden vorig jaar is dit toch al de driehonderdste blog op "De wereld draait door ....."

Heldhaftig

A.F.C. Ajax en Johan Cruijff zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Zijn voetballoopbaan is begonnen bij Ajax waarmee hij begin jaren zeventig drie maal op rij de Europa Cup I won. Ook als voetbalcoach was hij er actief maar het meest succesvol bij F.C. Barcelona. Een Trojaanse held en de grootste voetbalheld, die ons land ooit heeft voortgebracht. Echter Ajax presteert minder en de organisatie is volgens de commissie dringend aan verbetering toe. Cruijff opereert al jaren op de achtergrond en heeft een eigenzinnige visie over allerlei voetbalzaken maar laat zich voor geen enkele klus strikken. Totdat hij afgelopen woensdag op de ledenraadvergadering van Ajax verschijnt en als de verlosser wordt binnengehaald. Er moet iemand zijn die durft te zeggen wat moet veranderen en dat ook doorvoert, wie disfunctioneert en door wie vervangen moet worden. Cruijff is daar wel de man naar want hij heeft een uitgesproken mening en kan zijn vingers niet branden, nu hij door het commissierapport wordt gesteund. Bovendien als er werkelijk zoveel mis is dan is elke verandering welkom en al snel een verbetering maar de lange termijn zal moeten uitwijzen of dat inderdaad het geval is. Een bekende uitspraak van Cruijff zal zeker uitkomen want de nadelige situatie waarin Ajax verkeert, gaat voor hem voordelig uitpakken.

Laatste nieuws: Johan Cruijff is net twee dagen aangesteld en er is opeens openheid over de opvolger van Ronald Koeman. Marco van Basten heeft een contract voor vier jaar getekend als hoofdtrainer van Ajax en neemt zijn twee vrienden mee.

Van Dik Hout

Ik heb met verlangen uitgekeken naar het optreden van Van Dik Hout en afgelopen donderdag ging mijn lang gekoesterde wens in vervulling. Zoals ik al eerder heb geschreven, maakte ik kennis met deze band en hun muziek tijdens een live uitzending van het radioprogramma "Spijkers met koppen". De songteksten van deze Nederlandse popgroep spraken mij aan en sindsdien heb ik hun laatste cd veel beluisterd. Vooral het nummer "Wanhoop niet" weet mij telkens tot tranen toe te ontroeren maar de hele cd "Alles waar ik nooit aan begon" is van uitzonderlijke klasse. Het is opvallend dat men nog steeds spreekt van onze laatste plaat terwijl bijna alle muziek op cd wordt uitgebracht. Een dj is ook een achterhaalde benaming want hij of zij laat tegenwoordig muziek horen vanaf de computer in plaats van platen of cd's te draaien. Van Dik Hout trad op in een nog niet voor de helft gevuld theater. Het is duidelijk dat deze zesmans formatie nog steeds geen grote bekendheid geniet. Onterecht want oudere nummers als "Mijn houten hart", "Zo stil in mij" en "Zij maakt het verschil" klinken iedereen bekend en goed in de oren. Misschien toch eens kritisch naar de public relations gaan kijken want deze band verdient beslist meer. Zo stond er na afloop van hun concert ook geen kraampje met cd's en ander promotiemateriaal. Niemand gaat op zoek naar een favoriete popartiest of -groep maar je komt er op de een of andere manier mee in aanraking en het boeit en blijft boeien. Wij hebben genoten van de mooie luisterliedjes afgewisseld door drie gedichten want men had wel eens tekst over of er was geen muziek bij geschreven. Zoals gebruikelijk wordt er afscheid genomen waarna men nog enkele liedjes ten gehore brengt. Na de eerste toegift, vroeg de zanger of ze nog een nummer zouden doen en welk dan wel. Vanuit de zaal werd "Blauwe ruis" geroepen maar daarvoor moet je toch echt bij een andere band zijn. Vervolgens riep Karin "Wanhoop niet" en laat de zanger dat nu ook bovenaan zijn lijstje hebben staan. Dat verzoek werd dus ingewilligd en onze avond kon helemaal niet meer stuk.

Fiat

Vrijdag 18 januari heeft de logopediste twee aanvragen voor mij bij het Zorgkantoor ingediend en vandaag kreeg ik te horen dat ze beide zijn goedgekeurd. Het betreft twee hulpmiddelen om via de spraakcomputer de Gewa en de mobiele telefoon te kunnen bedienen. Mijn handfunctie is dermate verslechterd, dat het indrukken van knopjes te veel energie vraagt, om niet te zeggen ondoenlijk wordt. Zoals bekend kan ik met de Gewa alle apparatuur bedienen maar ook het over laten gaan van een alarm zou mogelijk moeten zijn. Met de mobiele telefoon kan ik via de MiniMerc sms verzenden en ontvangen, dat is een goed alternatief voor bellen. Vreemd genoeg kun je blij zijn met de toekenning van iets dat noodzakelijk is. Hopelijk gaat er niet veel tijd overheen voordat RDG Kompagne die twee dingen kan leveren en installeren.

Earth

Ik heb geen idee hoeveel weken deze film al wordt vertoond maar de belangstelling was niet groot. De plusminus vijftien bioscoopbezoekers, die samen met ons hadden gekozen voor Earth, hebben er beslist geen spijt van gehad. De unieke opnamen zijn alleen al de moeite van het bekijken waard maar de film heeft ook een boodschap. Het luiden van de noodklok wordt echter niet overdreven maar aan de hand van indrukwekkende beelden overgebracht en de noodzaak ervan verduidelijkt. Diverse diersoorten moeten een toenemende strijd voeren om te overleven doordat bijvoorbeeld jachtgebieden, drinkplaatsen of broedplekken verdwijnen, inkrimpen of moeilijk tot onbereikbaar worden. Het levert schitterend filmmateriaal op maar tegelijkertijd zijn het ook pakkende beelden, die je aan het denken zetten over het voortbestaan van en met name het leven op de aarde. Zover bekend is onze aarde de enige planeet in het universum waar leven is en het ligt in onze handen om die mogelijkheid in stand te houden.

Voorjaar

Afgelopen weekend heb ik drie middagen in de zon gelegen want het leek wel lente. Met een beetje beschutting kon ik zonder jas en met de elro in ligstand, heerlijk genieten van de warmte en de rust. Een middagdutje in de frisse buitenlucht, wat wil een mens nog meer. Er blijven nog legio wensen over maar daar is niets mis mee. De wens is de vader van de gedachte. Dat je geliefde tegen je aan ligt. Dat er een lekker hapje en drankje bij staan. Dat wij heel ergens anders zijn. Dat bij het ontwaken blijkt dat ik dit niet heb gedroomd. Zo kan ik nog wel even doorgaan maar er moet altijd een verlangen overblijven. Je kunt verwend of tevreden zijn maar een leven zonder verlangen is zo leeg en doelloos. Laat het voorjaar maar doorzetten en het kwik gestaag naar twintig graden stijgen.

Surprise

Reeds rond de kerst heeft mijn familie in het diepste geheim een plan uitgebroed. Bijna was dit door een reactie op dit weblog voortijdig uitgelekt maar gelukkig is dat niet gebeurd. Ik bekijk mijn weblog en e-mail met begeleiding en het heeft zo moeten zijn dat ik daar overheen heb gelezen. Op mijn verjaardag mocht ik vernemen wat de rest van de familie al maanden wist en knap voor zich had gehouden. Het was een grote verrassing en bij het zien van het logo van 'Landal' sprongen de tranen al in mijn ogen waardoor ik niet verder kon lezen. Toen ik weer zicht had, werd mijn vermoeden bevestigd. We vertrekken op vrijdag 29 februari naar Apeldoorn om met de hele familie een lang weekend op het Landalpark aldaar te verblijven. Drie grote bungalows staan het hele gezelschap inclusief twee honden ter beschikking. Over twee weken is het al zo ver en het wordt ongetwijfeld een geslaagd weekend waar ik mij zeer op verheug. Pap, Bep, Roy, Grace, Daan, Carmen, Egon, Nadine, Gideon, Marjo, Ger, Inge, Patrick, Stan, Fenna, Esmee, Luc, Yvonne, Marlies, Arie, Joshua, Genaud, Marloes, Eric, Jeroen, Danielle en Karin bij voorbaat bedankt! Alsof dat nog niet genoeg is, kreeg ik ook kleding, verzorgingsartikelen, wijn, chocola, cadeaubonnen voor cd/dvd, bioscoop en theater kaartjes voor de musical Ciske de Rat en vele wenskaarten. Mijn verjaardag is bepaald niet ongemerkt voorbij gegaan en al die extra aandacht en warmte heeft mij goed gedaan.

Hadimassa

Tegenwoordig wordt haast aan elke dag of langer een thema opgehangen en uiteraard gaat daar vaak de commercie achter schuil. Als je er gevoelig voor bent dan kun je je volledig laten dicteren wanneer aan wie of wat aandacht moet worden geschonken. Valentijndag is zo'n dag, waar velen een andere eigen betekenis aan geven maar dat maakt de middenstand niet uit als er maar geld wordt gespendeerd. Moeders en vaders moeten nog even geduld hebben voordat ze aan de beurt zijn om vereerd te worden. Dierendag is nog verder weg maar een dier is snel dankbaar en tevreden met de normale dagelijkse voeding en aandacht. Ik laat me niet voorschrijven op een bepaalde datum iets voor iemand te betekenen maar laat mijn hart spreken wanneer en voor wie of wat ik wil. Naar mijn mening gaat daar meer van uit dan wanneer als een kuddedier met de meute wordt meegelopen.
Acties, die worden gevoerd om de aandacht te vestigen op allerlei ziekten, vind ik van een geheel andere orde. Natuurlijk is het hoofddoel geld inzamelen want dat is hard nodig voor onderzoek en bestrijding van b.v. kanker. Als men daar in de directe omgeving niet mee te maken heeft dan is er doorgaans te weinig motivatie om te doneren voor die ziekten. Momenteel staat M.S. via de media in de schijnwerper en terecht want deze ziekte komt betrekkelijk veel voor. Wereld A.L.S. dag valt midden in de zomer op 21 juli en vorig jaar werden in ons land o.a. gesponsorde fietstochten georganiseerd. Door programma's als "Tot de dood ons scheidt" wordt men geconfronteerd met het levensverhaal van ongeneeslijk zieken en krijgt men een weliswaar kleine indruk wat wordt doorgemaakt.

Feestbeest

In de blog 'Valse start' vroeg ik mij af wat 2008 in petto heeft. De roerige jaarwisseling had ik al beschreven en de regering heeft ingezien dat de ongereldheden en schades zijn terug te dringen door het afsteken van vuurwerk te beperken. Carnaval viel vroeg dit jaar en Netwerk toonde een reportage van de viering in Den Bosch. Overmatig drankgebruik, vechtpartijen, verwondingen en vernielingen was het beeld van de drie dolle dagen in Oeteldonk. 'Slachtoffers' die nog niet meer wisten waar en met wie zij op stap waren. De film van Geert Wilders, waarvan wordt gevreesd dat die heel wat los zou kunnen maken in de islamitische gemeenschap, moet nog uitkomen. Dan moet nog blijken of al die ophef terecht is en misschien is men wel zo verstandig om niet of nauwelijks te reageren. Feit is dat sommigen in een feestelijke gelegenheid blijkbaar aanleiding zien om zich ver te buiten te gaan. Op nieuwjaarsdag zijn in Den Haag meer dan honderd arrestaties verricht i.v.m. het plegen van misdrijven als brandstichting, vernieling en geweldpleging. Met de jaarwisseling en carnaval vielen doden te betreuren. Het is pas februari van dit schrikkeljaar en laten we hopen dat het geen verschrikkelijk jaar wordt.

Vriend

Je hebt iemand nodig stil en oprecht
die als het er op aan komt
voor je bidt en voor je vecht
pas als je iemand hebt
die met je lacht en met je grient
kun je zeggen ik heb een vriend

Een betere en mooiere omschrijving van een vriend dan dit gedicht van Toon Hermans bestaat niet. Deze kwalificatie wordt echter veel te snel gegeven aan goede kennissen. Als over een vriendenkring wordt gesproken dan fronsen mij al de wenkbrauwen. In goede tijden zijn er velen, die de leuke dingen met je willen delen. In tijden van nood kom je er achter wie je vrienden zijn en dat die op de vingers van een hand te tellen zijn. De hedendaagse maatschappij is jachtig men wil veel en snel want anders zou men achterop kunnen raken. Men heeft het zo druk met het eigen welzijn dat de medemens er maar bij in moet schieten. Het is een mentaliteitskwestie, jezelf even op de tweede plaats zetten en voorrang geven aan iemand die jouw gezelschap op prijs stelt. Een luisterend oor, medeleven betuigen, op andere gedachten brengen, het zijn kleine dingen die er toe doen. Het hoeft geen uren in beslag te nemen, liever twee keer kort dan een keer lang. Men moet het alleen willen opbrengen want er toe in staat zijn we allemaal. Zoals in de televisieserie 'Het schaap met de vijf poten' werd gezongen; we benne op de wereld om mekaar om mekaar te helpen niet waar?

Zo verdomd alleen

Er zijn momenten dat ik mij sociaal geisoleerd voel en daar bedroefd om kan zijn. De luxe om altijd en overal naar toe te kunnen gaan en je woord te kunnen doen, realiseer je pas als het niet meer kan. In de auto stappen om een visite af te leggen. Op de fiets springen om een boodschap te doen. Een ommetje maken en met iemand in gesprek raken. Even iets nuttigen in een restaurant of cafeetje. Bij de zoete inval iets meteen uitvoeren is er voor mij niet meer bij. Alles moet tijdig en weloverwogen gepland en geregeld worden. Een taxirit moet minimaal een uur van tevoren worden geboekt en dan kan de taxi met een marge van een half uur voorrijden. De ritduur mag maximaal anderhalf keer de kortst mogelijke reistijd bedragen. Iemand zal mij moeten begeleiden of op de bestemming aanwezig moeten zijn om assistentie , verlenen bij alles eigenlijk. Altijd orienteren waar ik voor een toiletbezoek terecht kan want als het mogelijk is om een gebouw te betreden dan hoeft dat nog niet voor de wc te gelden. De onverstaanbaarheid weegt voor mij veel zwaarder dan de problemen die ik op het vlak van mobiliteit en toegankelijkheid ondervind. Zelf praat ik veel minder dan voorheen maar ook anderen mijden contact omdat van een vlotte conversatie toch geen sprake kan zijn. Over het algemeen wordt aangenomen dat een rolstoeler ook geestelijk niet in orde zal zijn. Ik kan en wil graag meepraten over allerlei onderwerpen ook al gaat dat moeizamer. Hoe groter het gezelschap, hoe kleiner de kans dat ik er tussen kom want anderen overstemmen dat lukt echt niet. Ik zit dan op een eiland en kan alleen maar horen, zien en zwijgen. Dat doet me denken aan een tekst van Van Dik Hout; ik heb niemand nodig om alleen te zijn, uit elkaar is beter dan samen alleen.

Verbazingwekkend

Hoe meer ik over de zaak Natalee Holloway hoor, hoe meer ik mij verbaas over veel dingen. Als een meisje in beschonken toestand, in het holst van de nacht bij drie jongens in een auto stapt dan is het niet vreemd dat zij in de problemen raakt. Haar vriendinnen zouden haar nog hebben gewaarschuwd maar het zou beter zijn geweest om haar daadwerkelijk tegen te houden. Misschien waren ze allemaal niet nuchter genoeg om het gezond verstand te gebruiken want drank maakt meer kapot dan je lief is. Naar verluidt is Natalee onwel geworden en dan zou een normale reactie zijn dat je er alles aan doet om haar weer bij kennis te krijgen. Zelf doen wat in je macht is en zo snel mogelijk deskundige hulp inroepen maar Joran van der Sloot reageert heel anders. Hij belt een vriend met de vraag om hem te helpen het lichaam van Natalee in de oceaan te dumpen. Een lichaam en geen lijk want de dood was niet met zekerheid vastgesteld of wilde Joran juist zeker weten dat Natalee het niet zou overleven en onvindbaar zou worden. Tegenover politie en justitie verzint hij het ene verhaal na het andere en bij gebrek aan bewijs is hij verdachte af, waarbij de rol van vader van der Sloot niet is uit te sluiten. Vader was rechter in opleiding en is nu advocaat dus kent als geen ander de klappen van de zweep. Joran en zijn ouders fantaseren er bij Pauw & Witteman nog eens driftig op los en vangen daar € 5000 voor. Er is al een boek verschenen en in de vorm van immateriele schadeclaims wil de familie van der Sloot er nog meer een slaatje uit slaan. Tenslotte de grootste verbazing; het bewijsmateriaal van Peter R de Vries is hoogstwaarschijnlijk onvoldoende om Joran van der Sloot opnieuw te vervolgen. Ik ben er van overtuigd dat hij nog steeds niet het achterste van zijn tong heeft laten zien en niet de volledige waarheid heeft gesproken. Volgens advocaat Spong heeft Peter R de Vries een misdrijf begaan, waar een hogere straf op staat dan voor het laten verdwijnen van een lijk. Hoe krom is recht op deze wereld!

PAN

In 2006 is een landelijk onderzoek gestart, namelijk de Prospectieve ALS studie Nederland (PAN). Men kan deelnemen als de diagnose amyotrofische laterale sclerose (ALS), progressieve spinale spieratrofie (PSMA), primaire laterale sclerose (PLS) of pseudobulbaire verlamming (PBP) is gesteld, maar ook als men gezond is en 2 of meer mensen in de familie een van deze ziekten heeft (gehad). Over de oorzaak van deze ziekten is nog heel weinig bekend. Er is geen medicijn om de ziekten te genezen. Uit eerder onderzoek is gebleken dat zowel genen, de dragers van ons erfelijk materiaal (DNA), als factoren uit de omgeving een rol spelen in het ontstaan van ALS. ALS is meestal niet erfelijk. In 5 tot 10 procent kan ALS zich vaker voordoen in een familie en kan er sprake zijn van erfelijke ALS (familiaire ALS). Om meer inzicht te krijgen in de oorzaken en het beloop van ALS is onderzoek noodzakelijk. Men denkt hierdoor mensen met ALS, PSMA, PLS of PBP in de toekomst beter te kunnen behandelen. Het onderzoek bestaat uit twee delen. Het eerste deel bestaat uit het invullen van een vragenlijst. Het tweede deel bestaat uit een eenmalige bloedafname voor DNA-onderzoek. Het PAN wordt uitgevoerd door het ALS Centrum Nederland, een samenwerking tussen het AMC Amsterdam, het UMC Utrecht en het UMC Nijmegen.
Toen ik september 2004 voor de second opinion naar het UMC Utrecht ben geweest, heeft men ook 13 buizen bloed afgenomen. Ik neem aan dat daar al onderzoek mee is gedaan en anders tappen ze maar weer af want ik heb toch makkelijke aderen. Het invullen van de vragenlijst neemt een uur in beslag en met hulp mag dat geen probleem zijn. Ik wist al langer dat deze studie loopt want ik was er bij toen het startschot voor de PAN op de Wereld ALS-dag in Rhenen werd gegeven. Nu ik persoonlijk ben benaderd, kom ik er niet onderuit om deel te nemen en ik wil ook een bijdrage leveren. Al zal het voor mij niet meer baten toch moet deze rotziekte ooit bestreden kunnen worden.

Mediahype

Sinds Geert Wilders aankondigde om een film over de islam op de buis te brengen, speculeren allerlei personen regelmatig over wat die uitzending zou kunnen aanrichten. Natuurlijk kan ik mij voorstellen dat men geen positieve verwachting heeft van deze politicus maar wat dit betreft is dat een vooroordeel want van beoordeling kan nog geen sprake zijn. Als de inhoud wel bekend zou zijn dan kan men redetwisten of zo'n uiting moet kunnen of niet maar een uitzendverbod lijkt onmogelijk. De media storten zich massaal op dit voornemen van Geert Wilders, die in zijn nopjes is met deze overvloedige aandacht en kosteloze promotie. Deep Troath, een pornofilm uit de vorige eeuw, zorgt voor nieuwe commotie waardoor de aandacht weer even van Wilders is afgeleid. BNN en VPRO zullen deze film vertonen ondanks protesten van mensen tot en met de vice-premier aan toe of worden we weer voor de gek gehouden zoals met De Grote Donor Show. De laatste dagen trekt Peter R de Vries volop de belangstelling door te melden dat hij de oplossing heeft in de zaak Natalee Holloway. We moeten wel geduld hebben totdat SBS 6, de omroep die sensatie niet schuwt, de twee uur durende reportage uitzendt. Alle bovenstaande partijen zijn niet vies van aandacht en hebben wellicht nog een gemeenschappelijk doel. De hoge kijkdichtheid van KRO's 'Boer zoekt vrouw' is een doorn in het oog van de andere omroepen en programmamakers. Het is een grote uitdaging om de kijkcijfers daarvan te overtreffen en ik denk dat Peter R de Vries daar vanavond de grootste kans van slagen heeft. Deep Troath staat voor 23 februari geprogrammeerd en wie en wanneer de film van Geert in de huiskamer brengt is nog onbekend maar in ieder geval niet voor maart.

Jan boven Jan

Wanneer gaat Jan Mulder zelf inzien dat hij zich beter kan beperken tot het schrijven van columns en boeken? Bij Barend en van Dorp was hij de storende factor aan de tafel met gasten, die wel iets zinnigs hadden te vertellen. Jan wist op zijn bekende, opgewonden, luidruchtige wijze een interessante discussie om zeep te helpen. Ook als voetbalanalyticus kwam hij niet uit de verf en moest het veld ruimen voor Jan van Halst. Youri Mulder is in de sporen van zijn vader getreden en geeft commentaar op voetbalzaken bij de N.O.S. Je kunt je afvragen of we uberhaupt blij moeten zijn met al dat geklets rond de bewegende beelden. Maar Jan Mulder laat zich niet makkelijk van de buis slaan want hij is regelmatig te bewonderen in reclamecampagnes van de Postbank. Daarin fungeert hij als aangever en ik zou wel eens willen weten in hoeveel opnamen zo'n spotje wordt vastgelegd. Nu gaat uitgerekend Jan Mulder, de grootste bron van ergernis, in het programma 'De wereld draait door' maandelijks uit de doeken doen waar hij zich aan ergert. Als hij over enige zelfkennis zou beschikken dan prijkte zijn naam op de eerste plaats van zijn top vijf.

Veldhuis en Kemper

Ondanks de ellende van de taxi vooraf en het gemiste begin van de voorstelling, hebben wij genoten van onze theateravond. Veldhuis en Kemper zijn echte vaklui en we zaten meteen na binnenkomst in de stemming. Ik had meer liederen dan cabaret verwacht maar het was een afgewogen mix van die twee en er zat bovendien een leuk verhaal in. Als aan beide mannen een specialiteit moet worden toegekend dan is dat imiteren voor Veldhuis en snelpraten voor Kemper. Veldhuis kan goed typetjes neerzetten en vlekkeloos van de een op de ander overgaan. Kemper blinkt uit in razendsnel, lange, ingewikkelde tekst er uitgooien zonder dat het onverstaanbaar wordt. Tijdens hun optreden kwam ook het duivenmelken uitgebreid aan bod en dat sprak ons Limburgers wel aan. Als je nog een theaterbezoek overweegt dan kan ik je dit duo warm aanbevelen. Na afloop hadden we wel volop gelegenheid om te kletsen en wat te drinken want je moet altijd ruim boeken met taxiritten. Op de heenreis bleek anderhalf uur onvoldoende te zijn maar de taxi kwam mij wel een uur later dan afgesproken ophalen. Ik kijk uit naar het moment dat roken in de hele horeca verboden is. Vroeger vond ik het alleen vies als mijn kleren naar de rook stonken en gingen ze meteen de wasmand in. Nu slaat het mij op de adem en de ogen ondanks de hoogte van de foyer in de Oranjerie te Roermond. Dat kan mij niet weerhouden om voor die tijd nog zeker drie voorstellingen samen met Karin bij te wonen.

Twee werelden

Laatst ging het in een uitzending van Zembla over gameverslaving m.n. aan het spel World of Warcraft. Deze game wordt wereldwijd door miljoenen, overwegend jongeren, via het world wide web gespeeld. Het is maar een spelletje gaat voor WoW niet op want de makers weten maar al te goed hoe zij spelers aan zich kunnen binden. Zij hebben daar alle belang bij want naast de aanschaf van de game moet ook voor het online spelen worden betaald. WoW, dat eindeloos veel levels heeft, wordt onder een eigen personage gespeeld en is wellicht mede daardoor verslavend. Degene die er veel tijd in steekt wordt steeds sterker en bereikt een hoog level maar nooit het einde van het spel want dat is er niet. Men leeft in een virtuele wereld en geniet van het aanzien in de spelgemeenschap. Partner, familie, vrienden, kortom het hele sociale leven wordt verwaarloosd en men sluit zichzelf buiten. Verslavingen aan alcohol, drugs of tabak zijn erkend en behandeling wordt geheel of gedeeltelijk vergoed. Bij gameverslaving is dat niet het geval en zijn de behandelingskosten voor eigen rekening. De ouders van een gameverslaafde jongen uit de reportage van Zembla hadden € 27000 betaald om hun zoon af te laten kicken.
Ik zou het nog ruimer willen zien en willen spreken van internetverslaving. Zodra er buitenproportioneel veel tijd wordt besteed aan chatten, discussieren, gokken, kopen en verkopen via internet kun je je afvragen of het een ziekelijke vorm aanneemt. Waar de grens ligt moet ieder voor zich uitmaken maar liefst voordat relatiebreuken of schulden ontstaan en men in een isolement raakt. Neem als voorbeeld mensen, die menen niet gemist te kunnen worden op een forum. Het geeft al te denken als het opstarten van de computer je eerste daad na het ontwaken is. Vervolgens kun je het niet laten om te kijken of er nieuwe topics zijn want hij staat toch al aan. Dan is een reactie of een eigen onderwerp plaatsen, de volgende moeilijk te vermijden stap en moet alles wijken voor je digitale beleving. Het slurpt steeds meer tijd op en vanwege het sluimerend karakter, heb je niet door dat het een wezenlijk onderdeel van je leven wordt.