24 juli, 2010

Wereldkampioen van Nederland

Twee weken geleden werd Nederland voor de derde keer tweede op een WK voetbaltoernooi. Na Duitsland en Argentinië, die in 1974 en 1978 als thuisland wereldkampioen werden, hadden nu Spanjaarden het geluk aan hun kant. Vijf van zeven wedstrijden won Oranje met één doelpunt verschil, alleen Denemarken werd met 2-0 verslagen en dan de finale diep in de verlenging met 0-1 verloren van Spanje. Arjan Robben had in de reguliere speeltijd twee mogelijkheden om Oranje op voorsprong te brengen. Een schijnbeweging en een stiffie waren voldoende geweest om te scoren en bij de tweede kans werd hij zwaar gehinderd door de Spaanse verdediger Puyol, wat een rode kaart en penalty had kunnen opleveren. Robin van Persie, die de spitspositie afdwong, kwam het hele toernooi niet tot scoren en wist ook weinig assists aan zijn medespelers te geven. Ik ben niet gecharmeerd van Theo Maassen maar ik kon mij wel vinden in wat hij bij Sportzomer zei. Bert van Marwijk zou Spanje moeten verrassen door Dirk Kuyt in de spits en Ibrahim Afellay of Eljero Elia op linksbuiten te zetten. Elke wedstrijd werd voorafgegaan door ke nako maar Robin van Persie is nooit op gang gekomen, naar mijn idee is de bondscoach daar te vasthoudend geweest met ook nog Klaas-Jan Huntelaar op de bank.
Ik heb genoten van Sportzomer met Jack van Gelder, die veel sympathieker is dan wijsgeer Mart Smeets en een aanstekelige lach heeft zoals bij het vuvuzela-spotje. Het leverde het prachtige lied Majesteit van Guus Meeuwis en Youp van 't Hek op. Nog leuker vond ik het WK-journaal en met name de wisselwerking tussen Henry Schut en Hugo Borst. Het vertoonde voetbal was vaak meer spannend dan fraai maar het is bekend dat twee topteams geen garantie zijn voor een kwalitatief goeie wedstrijd. In de finale hebben onze mannen gevochten als leeuwen, misschien te veel gevochten en te weinig gevoetbald. De Engelse arbiter Howard Webb floot bepaald niet in ons voordeel, als hij begint met kaarten uitdelen dan moet hij dat consequent blijven doen. Zo makkelijk als Johnny Heitinga twee keer geel en dus rood kreeg, zo hadden er ook aan Spaanse kant twee rode kaarten getrokken moeten worden. De eerdergenoemde Puyol voor het vasthouden van de doorgebroken Arjan Robben en de charge van Iniesta tegen Mark van Bommel zonder de jabulani in de buurt. Iniesta nota bene de maker van het winnende doelpunt in de laatste minuten van de verlenging terwijl Nederland kort daarvoor een hoekschop werd onthouden. Het is zoals het is en toch ben ik trots op de prestaties van Oranje alleen past ons enige bescheidenheid. Na zo'n onthaal in eigen land als verliezend finalist van een WK, mogen we nooit meer vallen over de Duitse term vice-weltmeister.

Blogstilte

Wat is er toch aan de hand met keuske, waarom schrijft hij zo weinig de laatste tijd? Kortweg omdat het intikken van tekst op de spraakcomputer zeer vermoeiend is maar ik heb een missie en die zou ik willen halen. Wat ik in mijn hoofd heb, is er niet zomaar weer uit. 's Nachts lig ik wakker, mijn hoofd barst van de ideeën en zinnen worden geformuleerd, alleen de uitvoering nog. Het 500ste blog komt er aan en dat wil ik niet bereiken door snel korte stukjes te schrijven maar in de stijl zoals jullie van mij gewend zijn. Een volgend blog zal het WK voetbal in Zuid-Afrika als onderwerp hebben, daar kan ik niet stilzwijgend aan voorbij gaan.
Trouwens het volgen van de grote sportevenementen kost veel tijd, tijd die ik er graag aan besteed. Een hele maand voetbal, tennis, wielrennen en nog komen de sportliefhebbers aan hun trekken, de Tour de France zit in de laatste week. De komende weken zijn de voorronden champions league en dan starten de nationale competities al weer, het kan gewoon niet op.
De spraakcomputer gaf steeds meer problemen dus heeft RDG uiteindelijk rigoreus werk er van gemaakt. Een andere MiniMerc met interne Gewa en infrarood oog, een andere sms-kaart, een nieuwe headmouse en usb-hub, functioneert naar volle tevredenheid. Hun advies om een hele nieuwe spraakcomputer van de laatste generatie aan te vragen, vind ik onnodig nu alles goed werkt. Ik weet haast zeker dat het niet gehonoreerd was, het is een enorme investering en vervanging is normaal gesproken na vijf jaar aan de orde.
Tenslotte speelt mijn gezondheidstoestand, die uiteraard achteruit is gegaan, een belangrijke rol. Speekselvloed en slijmvorming zijn de vervelendste symptomen waarmee ik te kampen heb. Ik ben voor bestraling van de speekselklieren naar Maastro geweest en binnenkort ga ik voor een tweede keer, hopelijk wordt dan de speekselvloed zodanig afgenomen dat slijm en daarmee gepaard gaande hoesten ook minder worden. Met de Scopoderm TTS pleisters ben ik gestopt en dat heb ik geweten. Scopolamine heeft invloed op het evenwichtsorgaan en dat raakte nu van slag met misselijkheid, duizeligheid en wazig zien als gevolgen. Als ik op bed op een andere zij werd gedraaid dan leek ik in een diepe vallei te tuimelen. Dat heeft zo'n week geduurd voordat ik mij weer naar omstandigheden goed voelde. Ik had de kwartfinales Nederland - Brazilië en Argentinië - Duitsland niet graag aan mijn neus voorbij laten gaan.
We zijn er achter dat door een grote hoeveelheid sonde-voeding in mijn maag de kans op verslikking met als mogelijk gevolg longontsteking toeneemt.Tijdens een hoestbui kan ik een reflux krijgen waardoor maaginhoud wordt opgegeven met alle gevaar vandien. Voortaan krijg ik 24-uurs sonde-voeding, 70 ml per uur, via de voedingspomp Flocare Infinity. Pomp en sonde-voeding kunnen in een rugzakje achter de elro hangen, waardoor ik maximaal mobiel ben. Waarschijnlijk nemen de bestraling en 24-uurs voeding de ongemakken grotendeels weg zodat het weer wat draaglijker voor mij wordt. Toch een stap vooruit met alle achteruitgang, utopie of werkelijkheid, het is in ieder geval zeer wenselijk.

Tien

Na een bezwaarschrift, meermaals telefonisch contact en een nieuwe aanvraag is het CIZ uiteindelijk akkoord gegaan. De indicatie zzp 10 is toegekend waardoor overplaatsing naar een hospice mogelijk is. De afkorting zzp staat voor zorgzwaarte pakket en niet voor zelfstandige zonder personeel. Ik ben verre van zelfstandig en totaal afhankelijk van de verzorgenden. Sinds 3 mei verblijf ik op een kamer van het Hospice Daniken en dat biedt veel voordelen. Het is wel wennen aan de verzorgsters en zij aan mij maar samen komen we er wel uit. Ook een andere verpleeghuisarts, fysiotherapeute en ergotherapeute moet ik op de koop toe nemen, kunnen ook zij ervaring opdoen met ALS.
Hospice Daniken, geopend in 2005, is behoorlijk modern en heeft een schitterende, eigen tuin en terras. De zeven kamers, ik noem ze gekscherend cellen, hebben airco dus het is in ieder geval een koele cel, een koelcel, een uitkomst met die extreme temperatuur en luchtvochtigheid. Er is een keukentje met koelkast en Senseo koffiezetter zodat voor de eigen drankvoorziening en een broodmaaltijd kan worden gezorgd. Voor grotere zaken kan gebruik worden gemaakt van de open keuken in de gemeenschappelijke eet- en woonkamer. Een inpandige, ruime badkamer met wastafel, douche en toilet biedt alle comfort voor de dagelijkse verzorging. Voor een luxe bubblebad kan men terecht in de badderruimte voor algemeen gebruik. Een tv-tje hoort bij de inventaris maar uiteraard heb ik, met mijn verwende ogen en oren, mijn eigen apparatuur opgesteld want muziek is mijn alles en moet goed klinken. Het personeel en de vrijwilligers doen hun uiterste best om het de bewoners naar de zin te maken. alhoewel ik nog geen vleugeltjes op hun rug heb kunnen ontdekken, ben ik er van overtuigd dat een hospice in het leven is geroepen om de stap van een zorgcentrum naar het paradijselijk hiernamaals minder groot te maken.

18 april, 2010

Incasseren en doorgaan

"Als ik in een rolstoel terecht zou komen dan hoeft het voor mij niet meer" zei de man toen hij mijn elro kwam afleveren. Uiteraard is het ongepast om zoiets te uiten tegen iemand die rolstoelafhankelijk is en hij is daar dan ook op aangesproken. Mij is onbekend of de firma er nog consequenties aan verbonden heeft maar ik heb wel duidelijk gemaakt dat deze medewerker niet meer welkom is. De vraag of iemands leven nog voldoende kwaliteit biedt, is een individuele afweging. Elke beperking moet je ervaren om goed te kunnen oordelen of je er mentaal tegen opgewassen bent en verder wilt. Na diverse hulpmiddelen van stok tot en met scootmobiel zit ik nu vier jaar in een elro en het is nooit in mij opgekomen vanwege verlies van mobiliteit op te geven. Natuurlijk is het bitter om niet meer te kunnen lopen, fietsen, autorijden en dat geeft veel ongemak want het rolstoelvervoer is niet zo ideaal en vlekkeloos. Volledige ADL afhankelijkheid daar heb ik al meer moeite mee, mijzelf glad kunnen scheren bijvoorbeeld zou me wat waard zijn. Niet meer kunnen spreken, eten en drinken vind ik van weer een hogere orde. Ik ben dolblij met mijn spraakcomputer, zonder zou ik niet weten hoe ik de dag moest doorkomen. Dankzij de MiniMerc kan ik blijven communiceren echter een vlot, goed gesprek is zeker in een groter gezelschap ondoenlijk. De trage snelheid, mede veroorzaakt door geheugenvreters als de Gewa en de sms-kaart, staat dat niet toe en bovendien is het intikken een vermoeiende bezigheid. De liefde van de man gaat door de maag zegt men maar ook vrouwen houden van lekker eten en drinken. Buiten de deur eten al dan niet gecombineerd met b.v. bioscoop of theater, is voor velen het favoriete uitstapje. De sterk verminderde slikfunctie heeft naast geen orale inname van voeding meer vervelende gevolgen die de kwaliteit van leven omlaag halen. Aanhoudende hoestbuien vanwege slijmvorming komen bijna dagelijks voor net als meermaals mijn mond schoonmaken. Ik kan mijn speeksel niet meer voldoende doorslikken waardoor slijmvorming optreedt in mijn keel en slokdarm. Dat slijm veroorzaakt een hoestprikkel en ik heb niet de kracht om het op te hoesten. De Atropine druppels helpen niet afdoende dus grijp ik nog eens terug naar Scopoderm TTS pleisters. Scopolamine dringt geleidelijk door de huid en reduceert de secretie van lichaamsvochten, waaronder de twee liter speeksel die een mens dagelijks produceert.

18 maart, 2010

Bedolven

Twee uur aan één stuk een waterval van tekst over je toehoorders uitstorten dat is Dolf Jansen wel toevertrouwd. Tijdens het radioprogramma 'Spijkers met koppen' dat hij samen met Felix Meurders presenteert, is zijn spraaksnelheid als bovengemiddeld gemeten. In tegenstelling tot Matthijs van Nieuwkerk, presentator van 'De wereld draait door', zul je Dolf Jansen zelden op een verspreking betrappen. Aan het begin van zijn voorstelling 'Altijd verder' beloofde hij dat er geen gehandicapte door hem zou worden beledigd. De theateroproer van zo'n twee jaar geleden veroorzaakt door Micha Wertheim is mede door alle media-aandacht bij veel mensen blijven hangen. Twee bezoekers op de eerste rij moesten het wel ontgelden en werden meermaals aangehaald in de conference van Dolf Jansen. Vanwege een felgroene uitdossing en een sprekend horloge waren zij opgevallen en pasten in het verhaal dat hij wilde brengen. Hij schept graag op over zijn lichaam en conditie verkregen en onderhouden door het bedrijven van de rensport. Op dat moment, de zaal was vrij rustig, schraapte ik mijn keel hetgeen overkwam alsof ik zijn beweringen in twijfel trok en hem uitlachte. Het was een toevallige samenloop maar pakte hilarisch uit en iedereen lag in een deuk. Uiteraard reageerde Dolf Jansen daarop echter door het harde lachen kregen we dat niet mee. Het optreden gaat in zo'n hoog tempo dat je geconcentreerd moet luisteren en toch was het weer een heerlijk ontspannen avondje theater.

15 maart, 2010

Wie volgt?

Agnes Kant is niet alleen afgetreden als fractieleider van de SP maar keert de politiek helemaal de rug toe. Na een slapeloze nacht stond haar besluit vast en kondigde zij in het bijzijn van een emotionele achterban haar vertrek aan. Het is niet makkelijk om in de voetsporen te treden van Jan Marijnissen, die zich bovendien op een hoogtepunt van de partij terugtrok. De druk om zich te bewijzen als fractieleider werd Agnes Kant uiteindelijk te machtig. Zo energiek als zij in het SP-spotje een radslag maakt, zo opgebrand kwam zij over tijdens de persconferentie. Aan haar opvolger, Emile Roemer, nu de taak om binnen drie maanden het vertrouwen van de kiezers in de SP te herstellen.
Camiel Eurlings, de ambitieuze minister met oplossingen voor de autofiles, komt niet meer toe aan uitbreiding van het wegennet en invoering van het rekeningrijden. De Limburgse CDA-er verlaat de politiek om meer tijd en aandacht aan zijn privéleven te kunnen besteden. Om diezelfde reden maakte Wouter Bos een dag later zijn vertrek uit de politiek bekend want hij wil zijn vrouw bijstaan en hun drie jonge kinderen zien opgroeien. Begrijpelijk maar ook bij een normale werkweek zie je je kroost minder dan wenselijk ofschoon er wel mogelijkheden zijn zoals ouderschapsverlof en deeltijdbanen. Het hele leven bestaat uit keuzes maken en combinaties zijn niet altijd Ideaal. Wouter Bos zegt al drie jaar daarmee te worstelen en een eventuele opvolging door Job Cohen voor te bereiden. De burgemeester van Amsterdam heeft per direct zijn ambt neergelegd en zich als partijleider en lijsttrekker van de PvdA kandidaat gesteld.
De talloze mistoestanden in de hedendaagse politiek en de daaraan gerelateerde spoeddebatten en media-optredens, drijven de werkdruk onnodig hoog op. Er zijn meer beroepen met extreem lange werkweken maar alleen politici genieten een riante wachtgeldregeling. Dankzij die inkomensgarantie kunnen zij rustig wachten op een goede aanbieding van een baan met minder werkuren en meer salaris. Met de politiek als springplank komen zij meestal goed terecht in de maatschappij, daar zijn voorbeelden te over van. Zijn Bos en Eurlings nu trendsetters en kunnen we beter naar Chinees model kiezen voor een regering van hoogbejaarde heren? Wanneer zal Jan Peter Balkenende inzien dat Nederland niet zit te wachten op nog een kabinet onder zijn leiding? Ik denk dat dat inzicht pas na de verkiezingen zal komen want hij heeft te kennen gegeven alleen voor het premierschap te gaan, Tweede Kamerlid dat ziet hij niet zitten. Alleen een verkiezingsnederlaag voor het CDA is een duidelijk signaal dat we het karwei niet willen laten afmaken maar laten overnemen, alle stemgerechtigde Nederlanders zijn aan zet.

28 februari, 2010

Fikse domper

Na het succes van Sven Kramer op de 5000 meter stond dinsdag 23 februari de dubbele afstand, zijn favoriete afstand op het Olympisch programma in Vancouver. De loting was hem gunstig gezind, Sven mocht in de achtste en laatste rit starten zodat de te kloppen tijd bekend is. Het ijs was van goede kwaliteit waardoor een snelle tijd mogelijk was. Uiteraard was Sven Kramer super gemotiveerd, drie maal goud was zijn missie en het zou de 100ste gouden medaille in de historie van het NOC/NSF betekenen. Hij ging voortvarend van start en lag al snel op koers voor goud en een verbetering van het Olympisch record totdat het noodlot toesloeg.
Op een 400-meterbaan moet tijdens een wedstrijd over 10 kilometer 24 keer van baan worden gewisseld. Sven had al zo'n 16 probleemloze baanwissels achter de rug, toen zijn coach Gerard Kemkers besloot zich ermee te bemoeien. Ondanks zijn constatering dat Sven overduidelijk naar de buitenkant schaatste, kreeg Kemkers een vlaag van verstandsverbijstering. Twijfel bracht hem ertoe om met woord en gebaar naar de binnenbaan te verwijzen. In een fractie van een seconde besloot Sven het advies van zijn coach op te volgen. Met ontzetting drong de foute baanwissel tot iedereen, waaronder bijna 7 miljoen Nederlandse tv-kijkers, door en Sven Kramer werd gediskwalificeerd. Een zekere gouden medaille ging aan zijn neus voorbij en hij was terecht woedend en ontroostbaar.
Toch lijken Sven Kramer en Gerard Kemkers zich weer te hebben verzoend of beperkt zich dat tot de duur van de Olympische Winterspelen 2010. Inmiddels heeft de ploegen achtervolging nog een bronzen plak opgeleverd dus zal Sven zich met éénmaal goud tevreden moeten stellen en om dan te spreken over Svencouver is schromelijk overdreven. De eer van de 100ste gouden medaille valt nu te beurt aan snowboardster Nicolien Sauerbreij. Voor Nederland de eerste medaille behaalt op sneeuw en wel op het onderdeel parallel giant slalom.

Einde Bakellende IV

Wederom haalt een kabinet onder leiding van minister-president Balkenende de eindstreep niet. De schuldvraag is irrelevant, de val van de regering is een feit en was onvermijdelijk. Uruzgan was slechts een aanleiding maar de afgelopen drie jaar waren er meerdere oneffenheden, die glad gestreken moesten worden. Onze militairen weten nu wel waar zij aan toe zijn, de Nederlandse bijdrage aan Afghanistan stopt zoals afgesproken in augustus dit jaar. Voordat er verkiezingen zijn geweest gevolgd door een ongetwijfeld moeizame formatie, zijn onze troepen al veilig thuis. Nog een halfjaar geen beleid terwijl de staatsschuld oploopt en economisch herstel achterblijft, is een slechte zaak.
De thans grotendeels ontbonden regering heeft de kredietcrisis laat erkend en de noodzakelijke maatregelen alsmaar uitgesteld. Een kabinet dat uitblonk in conflicten uitvechten, werkgroepen en commissies instellen en beleidszaken vooruitschuiven. Wellicht heeft men het noodlot te zeer getart door alles samen te laten komen in de eerste maanden van dit jaar. Financiële kopstukken, zoals Bos, Wellink en Zalm, werden door een milde commissie ondervraagd over hun rol in de ontstane malaise, vooralsnog zonder of beperkte persoonlijke consequenties. Na lang beraad werd een voor alle partijen bevredigend antwoord gevonden op het Irak rapport. De kwestie Uruzgan was na een in negatieve zin gedenkwaardig debat de nekslag waardoor men niet meer toekomt aan het echte werk; de crisis en herstelwet en de bezuinigingen. Wetsvoorstellen als de AOW en de kilometerheffing blijven liggen en gewichtige besluiten b.v. over de JSF moeten worden uitgesteld. Tussendoor voeren de Haagse politici ook nog campagne voor de gemeenteraadsverkiezingen op 3 maart.
Sinds het kabinet demissionair is verklaard, is controversieel het trefwoord hetgeen inhoudt dat in feite het parlement een grote mate van zeggenschap krijgt. De Tweede Kamer beslist welke zaken door de uitgedunde regering mogen worden uitgevoerd. Deze situatie houdt aan totdat de kersverse ministers samen met de koningin op de paleiselijke treden hebben gestaan. Op 9 juni, over ruim drie maanden dus, zijn landelijke verkiezingen en kan de kiezer spreken. Wordt het CDA weer de grootste partij en krijgt Balkenende een vijfde kans om het karwei af te maken? Haalt de PvdA de meeste stemmen en mag Wouter Bos zich als premier bewijzen? Kan de PVV een rol van betekenis spelen? Hoe scoren D66, Groen Links, SP en VVD? Wie verovert hoeveel zetels en welke coalitie is mogelijk? Het beloven interessante, spannende verkiezingen te worden en de formatie des te meer.

19 februari, 2010

Na de pauze

Herman Finkers koos voor deze titel van zijn nieuwste theatershow omdat hij het zeven jaar noodgedwongen rustig aan had gedaan. Nadat bij hem de diagnose chronische lymphatische leukemie was gesteld, was en naar later bleek is hij nog steeds gedoemd een stap terug te doen. Na een aantal optredens is de programmering van veel theaters, inclusief De Oranjerie, aangepast vanwege afgelastingen. Afgelopen Kerst is de theatershow op tv uitgezonden en er is ook een dubbel-dvd uitgebracht. Herman Finkers zegt gedurende zijn jarenlange pauze veel vrienden, hij spreekt liever over illusies, te zijn kwijtgeraakt. In het lied 'Zere handjes', dat handelt over het grondrecht verdriet, komt de volgende passage voor;
Ik gaf aan vrienden mijn liefde en geld
totdat ik failliet ging door ziekte geveld
die vrienden ik had ze gegriefd en gekwetst
want zo was hun toekomst door mij niet geschetst
Aansluitend draagt hij, met een knipoog naar Toon Hermans, het onderstaande versje voor;
Een vriend
Het is blijkbaar nodig dat je stil en oprecht
geregeld betaalt en het liefst niet te slecht
pas als het zo is dat er aan je wordt verdiend
dan pas mag je zeggen: ik ben een vriend
Vervolgens zingt hij in het lied 'Een vriend' over een vijand waar je op kunt bouwen en vertrouwen maar een vriend, je wenst het je ergste vijand nog niet toe. Het is een theatershow waar je allerlei kwalificaties aan kunt hangen zoals serieus, confronterend, pakkend en seksistisch echter altijd met de humor, die Herman Finkers zo typeert. Was ik na de tv-uitzending nog gematigd enthousiast, na het bekijken van de dvd ben ik het des te meer. 'Na de pauze' is een waardevolle dubbel-dvd, een theatershow met een boodschap en op de tweede schijf interessante interviews.

Songs from the heart

Simone Kleinsma lijkt in de wieg gelegd voor zingen, dansen en acteren. Musical, revue, toneel en zang, deze getalenteerde vrouw kan ook als vijftiger heel veel aan. De Oranjerie heeft als enige Limburgse theater haar weten te strikken voor Songs from the heart II. Simone Kleinsma, twee dansers/zangers en een orkest live meemaken is een onvergetelijke belevenis. De optelsom van de big band sound, Simone's luide, duidelijke stem, wervelende dans in een mooi decor met licht en videobeelden resulteren in een bruisend geheel. Liederen in de originele taal of vertaald in het Nederlands maar ook eigen nummers zoals 'Mijn meisje' over haar overleden dochtertje. Schitterende medley's waarbij de nummers naadloos in elkaar overgaan o.a. één over het eurovisie songfestival waarin liedjes als 'Shalali shalala' niet zijn opgenomen. 'Stille liefde' en 'Pap, kan je me horen' spraken mij bijzonder aan en waterlanders konden dus niet uitblijven. Kortom het was een zeer geslaagde theateravond samen met mijn zussen, Karin en haar moeder.

Op een laag pitje

Sinds het laatste afscheid van mijn vader ben ik niet veel aan bloggen toegekomen. Schrijven via de spraakcomputer, die vaak traag reageert, is een inspannende bezigheid. Veelvuldige onderbrekingen vanwege vermoeidheid en speekselvloed, komen de animo niet ten goede. Ik heb veel last van slijmvorming en dientengevolge hoestbuien. Door een consequenter gebruik van Atropine, hoop ik dat te kunnen onderdrukken. Een mond die kurkdroog aanvoelt, moet ik dan voor lief nemen. De krampen in mijn benen, m.n. in de heupen, zijn helaas weer teruggekeerd. Gedeeltelijk op de rug draaien en de benen strekken, maken de krampen draaglijker. Volledig plat op mijn rug liggen, durf ik niet aan want dan kan ik niet meer terug op een zij draaien. Ik ben weer met Inhibine ofwel Hydrokinine gestart echter zonder resultaat, mogelijk dat een hogere dosering wel werkt.
Daarnaast heeft de Australian Open, dat Roger Federer zijn 16de Grand Slam titel opleverde, veel tijd opgeslokt. Rafael Nadal moest in de partij tegen Andy Murray opgeven vanwege opnieuw blessureleed. Tegelijkertijd werd in Wales, de Welsh Open, snooker op het hoogste niveau gespeeld. Op zondag 31 januari werden van beide toernooien de finales uitgezonden en in de vaderlandse competitie was de klassieker Feyenoord - Ajax. De niet toegekende strafschop was doorslaggevend voor het niet behalen van drie winstpunten voor de Amsterdammers. Arbiter Vink stond op enkele meters afstand van de overtreding op Luis Suarez en dan moet je toch de juiste beslissing kunnen nemen. Achteraf je fout ruiterlijk toegeven daar koop je niets voor, integendeel dat strooit nog extra zout in de wonden. Het verbaast mij niet dat geen enkele Nederlandse scheidsrechter is geselecteerd voor het WK voetbal in Afrika.

14 januari, 2010

Winter in Nederland

Op de dag van de uitvaart van een dierbare medemens zou je je geen zorgen moeten maken over andere zaken want daar staat je hoofd niet naar. De ervaringen met rolstoelvervoer geven echter allesbehalve een geruststellend gevoel. Voor speciale gelegenheden kunnen bij Regiotaxi ritten worden geboekt met aankomstgarantie, waar de taxichauffeur wegens overmacht weer onderuit kan. De onheilspellende weersverwachting gaf ook geen aanleiding om ontspannen achterover gekanteld af te wachten hoe alles zal uitpakken. Sneeuw in combinatie met harde wind waardoor stuifsneeuw en sneeuwduinen kunnen ontstaan, zouden ernstige overlast voor het verkeer kunnen betekenen. De rittijden waren al tweemaal vervroegd om verzekerd te zijn van een tijdige aankomst. Via de ergotherapie was een gewone rolstoel geregeld om in geval van nood met eigen vervoer te kunnen reizen. Al zou ik uren met de elro door de hevige sneeuwval en ijzige kou moeten ploeteren om een weg te banen naar het crematorium maar ik wil en zal de uitvaart van mijn vader bijwonen.
Uiteindelijk was alle onrust niet nodig en waren de voorzorgsmaatregelen overbodig omdat de weersomstandigheden achteraf meevielen en dat was niet voor het eerst. Kennelijk hanteren het KNMI en de ANWB het motto van beter te vaak gewaarschuwd dan één keer te weinig. We zijn geen winter meer gewend en dan wordt ons ook nog een winterangst aangepraat. Bij alle neerslag en mist moet je de rijstijl aanpassen en winterbanden kunnen het verschil maken, ze zijn niet voor niets bij de oosterburen verplicht gesteld. Een positieve kant aan een weeralarm is dat mensen worden aangezet tot nadenken over hun eigen autogebruik en andere vervoersmogelijkheden want thuisblijven is niet voor iedereen een voor de hand liggende optie. Overigens de ritten van Regiotaxi verliepen zelden zo perfekt, alle drie op de afgesproken tijd, solo en rechtstreeks. Het was een mooie uitvaartdienst zodat de nabestaanden en andere aanwezigen er een goed gevoel aan overhouden.

10 januari, 2010

Voor altijd

Voor altijd herinnerd
in liefde en vriendschap

Voor altijd aanwezig
in woord en in geest

Voor altijd verbonden
door onzichtbare banden

Gekoesterd door velen
gemist nog het meest

Als de liefde niet bestond

Als de liefde niet bestond
zullen ze stilstaan de rivieren
en de vogels en de dieren
als de liefde niet bestond

Als de liefde niet bestond
zou het strand de zee verlaten
ze hebben niets meer te bepraten
als de liefde niet bestond

Als de liefde niet bestond
zou de maan niet lang meer lichten
geen dichter zal meer dichten
als de liefde niet bestond

Nergens zouden bloemen staan
en de aarde zal verkleuren
overal gesloten deuren
en de klok zal niet meer slaan

Als de liefde niet bestond
dan was heel de vrijerij bedorven
de wereld was gauw uitgestorven
als de liefde niet bestond

Als de liefde niet bestond
zou de zon niet lang meer stralen
de wind zou niet meer ademhalen
als de liefde niet bestond

Geen appel zou meer rijpen
zoals eens in het paradijs
als wij elkaar niet meer begrijpen
dan is de wereld koud als ijs

Ik zou sterven van de kou
en mijn adem zou bevriezen
als ik je liefde zou verliezen
er is geen liefde zonder jou

Tekst van een track van de cd 'Als de liefde' van Toon Hermans

Geen ouders meer

Mijn vader houdt niet van overvloedige lofuitingen bij de uitvaart en bovendien is er gedurende zijn ruim 93-jarig bestaan volop gelegenheid geweest om hem te prijzen. "Iedereen die mij heeft gekend weet hoe ik ben, ik ben maar een gewone jongen" vond hij.
Ik kan en wil het toch niet laten om enkele woorden aan hem te wijden, mij realiserend dat het altijd te summier zal zijn. Hij weet dat we erg dankbaar zijn voor de genoten jeugd, die jaren in Kanne en Stein worden regelmatig herbeleefd. Ik heb hem ook gezegd veel bewondering te hebben voor de wijze waarop hij in het leven stond en met tegenspoed omging. Het overlijden van mam vlak na de eeuwwisseling was een groot verlies maar er was ook opluchting dat niet zij maar pap alleen achterbleef. Na een herseninfarct was mam hulpbehoevend en een groot deel van de huishouding en zorg nam pap voor zijn rekening.
Behalve een fikse longontsteking in zijn jonge jaren heeft vader geen noemenswaardige gezondheidsklachten gehad en ook in mentaal opzicht is hij goed gebleven. Sinds zijn tienertijd heeft hij her en der tot Londen toe in de horeca gewerkt en ook tijdens de overtochten tussen Nederland en Amerika en diverse cruises zijn diensten aangeboden. Met tomeloze inzet en veel enthousiasme de gasten in de watten leggen dat was zijn lust en zijn leven. Puttend uit zijn rijke levenservaring kon hij dermate boeiend vertellen, dat je één en al luisterend oor was.
Na zijn dikverdiende pensioenering kon hij zich meer gaan toeleggen op hobby's zoals de moestuin, hengelsport en biljarten. Als middentachtiger ging hij zich nog bekwamen in computeren maar naar verloop van tijd beperkte zijn interesse zich tot radio en tv, vooral het kijken naar snooker was favoriet.
Een nadeel van hoogbejaard worden, is dat veel dierbaren je ontvallen en daar had vader steeds meer moeite mee. "Ik ben in leven en daarmee is alles gezegd" omschreef hij de laatste tijd zijn gemoedstoestand. Als je op het sterfbed berustend uitspreekt dat je naar het levenseinde verlangt en tevens humorvol herinneringen ophaalt dan ben je een bijzonder mens. Hij keek met volle tevredenheid terug op een mooi leven.
Er wordt beweerd dat een overledene zijn of haar lichaam achterlaat, alsof je een jas uittrekt, en dat de ziel en gedachten blijven bestaan. Niemand weet wat ons na de dood te wachten staat maar pap zou ik het allerbeste gunnen, een hereniging met zijn Annie is zijn grootste wens.

Dooft voor jou het licht en wordt alles donker?
Sluit dan je ogen want een engel tovert geflonker
van een wondermooie sterrenpracht.
Zo besef je het grote geschenk van de nacht.

18 december, 2009

10 jaar later

Volgend jaar is uitgeroepen tot het jaar van Toon Hermans, die samen met Wim Sonneveld en Wim Kan tot de grote drie werd gerekend en overleed in 2000. In zijn geboortestad Sittard wordt het jaar op 25 april ingeluid met een herdenkingsdienst en verder staan o.a. een expositie en een humorfestival in de planning om de herinnering aan hem levend te houden. Zijn eerste one man show dateert uit 1958 en hij trad maar liefst 620 maal in een uitverkocht Carré op, dat komt overeen met 1,2 miljoen bezoekers. Toon Hermans was een veelzijdig artiest die in alle eenvoud en zonder anderen te blameren de mensen aan het lachen bracht. Hij is ook geroemd en geliefd vanwege zijn aandoenlijke verzen over alledaagse onderwerpen, waarvan in deze blog twee voorbeelden.

Blij zijn is geen petje dat je op of af zet
Blij dat ben je of dat ben je niet
Je kunt het niet verzinnen
of ineens ermee beginnen
Er speelt iets mee van binnen
net als met verdriet

Ik vind het zalig als het zachtjes regent
Dat doet het al ’n hele tijd
Daar laat ik mij dan door bedruipen
‘k hou van die zachte nattigheid
Geen gekletter
geen gespetter
Nee
dat heeft iets agressiefs
Maar die hele zachte druppels
Hebben stuk voor stuk iets liefs

09 december, 2009

December

Pluk de dag en tel geen dagen maar zorg dat de dagen tellen, zijn mooie levensmotto's als je in staat bent om een leuke invulling aan een dag te geven. Door lichamelijke of geestelijke beperkingen kan iemand afstompen en sociaal geïsoleerd raken. Een bewoner van een zorgcentrum is slechter af dan een crimineel in gevangenschap. Een gedetineerde heeft een van alle gemakken voorziene eigen kamer, heeft het recht om dagelijks frisse lucht te happen en kan sport of andere activiteiten bedrijven. Het merendeel van de dagen kom ik niet van de kamer af en om de afdeling te verlaten ben ik aangewezen op een lift die ik niet kan bedienen. Radio en televisie slepen mij door de dag, een dagelijkse sleur waar ik noodgedwongen op ben aangewezen. Als de grote sportevenementen worden verslagen dan ervaar ik tv kijken uiteraard niet als een opgelegde straf. Er zijn dagen dat de afhankelijkheid mij zo tegenstaat dat ik tijdens of na de verzorging in een onstuitbare huilbui kan uitbarsten. Het verdrongen besef dat ik een vrij zinloos bestaan leidt, treedt onvermijdelijk bij tijd en wijle op de voorgrond en dan bespeur ik een levensmoeheid waar ik vooralsnog niet aan wil toegeven. Het leven is één groot feest maar je moet zelf voor de slingers zorgen, ook zo'n levensspreuk die valt of staat met je mogelijkheden. 365 feestdagen in een jaar zou te veel van het goede zijn, een te rooskleurige, onrealistische kijk op het leven. Ik kijk bepaald niet reikhalzend uit naar de feestmaand december, waarvoor we wekenlang worden opgewarmd. Het opgeklopte feestgevoel, dat gepaard moet gaan met een overdaad aan alles wat de commercie ons opdringt, staat me tegen. Als je niet kunt eten, drinken en praten dan is er aanzienlijk minder te genieten maar het gezelschap en toehoren van dierbaren is zeker waardevol. Gezellige feestdagen, veel geluk en bovenal goede gezondheid voor 2010 en de verdere toekomst wens ik jullie van harte toe.

25 november, 2009

Teleurstellend

Alles blijft bij het oude, de overplaatsing naar het Hospice Daniken gaat niet door. Voor het hospice is zorgzwaartepakket 10 vereist en de verpleeghuisarts had verwacht dat het verkrijgen daarvan geen probleem zou zijn. Tot voor kort had ik VV09, bestemd voor mensen die na revalidatie weer naar huis kunnen dus niets voor mij. Sinds vorige maand heb ik VV08, o.a. bedoeld voor patiënten met ALS en MS die intensieve verzorging behoeven, deze indicatie is heel optimistisch geldig tot oktober 2014. Zorgzwaartepakket 10 wordt afgegeven aan mensen die in hun laatste levensfase zijn, dat zoals alle indicaties goed gemotiveerd zal moeten worden. De verpleeghuisarts heeft deze aanvraag telefonisch willen regelen maar is daar niet in geslaagd. Na de afwijzing van het CIZ bleek het management van Orbis desgevraagd niet bereid om af te wijken van het opnamebeleid van het Hospice Daniken.
Onbegrijpelijk vind ik dat mij een voorstel wordt gedaan zonder vantevoren na te gaan of het een haalbare kaart is. Temeer omdat ik de laatste jaren al zoveel teleurstellingen heb moeten verwerken, was zorgvuldigheid op z'n plaats geweest. Ik was net zo zeker van de overplaatsing als de uitstraling van de verpleeghuisarts, waarmee ik zaterdag 14 november voor het eerst een kijkje op het hospice ben gaan nemen. Daarna ben ik nog drie keer met anderen wezen bezichtigen en het enthousiasme groeide. Ik had de gewenste kamerindeling in een bestand opgeslagen en diverse documenten, waaronder zorgprotocollen, bijgewerkt. De kamer werd voor mij vrijgehouden en zodra een oplossing voor de alarmering was gevonden, zou de zorg worden overgedragen. De vraag was dus alleen wanneer en op korte termijn werd mij verzekerd want leegstand kost geld. In mijn situatie is ieder lichtpuntje er één, een strohalm om door te kunnen gaan maar na een week is het vooruitzicht op een mooier verblijf en betere verzorging al weer vervlogen als sneeuw voor de zon.

23 november, 2009

Een laatste thuis

Dat is wat het Hospice Daniken beoogt te zijn voor zeven bewoners, waarvan de levensverwachting ongeveer drie maanden is. Op de huiselijk ingerichte kamers met climat control is het aangenaam vertoeven. Een keukentje voorzien van koelkast, koffiezetter en waterkoker biedt de gasten de mogelijkheid om iets te drinken. Iedere kamer heeft een doucheruimte met wastafel en toilet, voor gemeenschappelijk gebruik is een badkamer met bubblebad en toilet ter beschikking. De gezellige woon- en eetkamer met luxe open keuken is een centrale ontmoetingsplaats voor bewoners, bezoekers en personeel. In een hospice is de geboden zorg in alle opzichten beter, zoals het eigenlijk overal zou moeten zijn. Louter gekwalificeerde verzorgenden kunnen meer tijd en aandacht besteden om klantgericht te werken.
De verpleeghuisarts heeft mij voorgesteld om een kamer in het Hospice Daniken te betrekken. Niet dat mijn laatste dagen geteld zijn maar omdat hij mij een optimalere verzorging en verblijfplaats gunt. Ik was verrast, stond er niet afwijzend tegenover en heb mijn vader, zussen, zonen en Karin geraadpleegd. Zeker na bezichtiging zijn zij en ik eensgezind voor overplaatsing en we zien alleen voordelen. Dat mensen naar een hospice komen om te sterven en dat sfeerbepalend zou kunnen zijn, is niet van invloed op mijn besluitvorming. Ook nu heb ik regelmatig mijn verdrietige momenten door allerlei aanleidingen. Dierbare herinneringen, actuele gebeurtenissen in mijn directe omgeving, visioenen over na mijn dood, tv-beelden, muziek, het raakt mij allemaal. Ik verwacht niet dat ik binnen drie maanden overlijd maar uitsluiten kan ik het ook niet. Nog één mooie lente en zomer met de grote sportevenementen, waaronder het WK voetbal in Afrika, en vervolgens in de herfst het leven laten daar zou ik voor tekenen.

De druppel

Dagelijks produceert een mens zo'n twee liter speeksel, dat ongemerkt wordt doorgeslikt. In mijn geval is die hoeveelheid speeksel niet nodig omdat ik geen voedsel meer nuttig. Aangezien mijn slikfunctie verslechterd is, is er sprake van speekselvloed. Heel vervelend om met een mond vol speeksel te zitten, bevreesd dat het eruit loopt of dat ik me er in verslik. Om de speekselvorming te remmen krijg ik momenteel Atropine, één druppel op de tong is toereikend. Kenners onder jullie, zullen terecht opmerken dat Atropine in de oogheelkunde wordt toegepast om de pupil te verwijden. Oogdruppels voor oraal gebruik, misschien een beetje vreemd maar het werkt wel. Als het te droog wordt dan laat ik mijn mond opfrissen met Corsodyl spray. Desondanks heb ik regelmatig, meestal in de avonduren, kriebelhoest door slijmvorming in mijn slokdarm. In zijligging heb ik daar geen last van dus kan ik rustig gaan slapen en ook de volgende dag is de kriebelhoest verdwenen.

10 november, 2009

Wilde jaren

Twee dagen later waren we weer in Roermond, nu voor een theaterconcert van Boudewijn de Groot. Hij spreekt tijdens een voorstelling veelvuldig over zijn overleden vriend en tekstschrijver Lennaert Nijgh. Op de verkregen tekst schreef en schrijft Boudewijn vervolgens de muziek, tegenwoordig voor meer dan gitaar en mondharmonica. Vijf topmusici, waaronder Ernst Jantz bekend van Doe maar, begeleiden hem op allerlei instrumenten o.a. vleugel en viool. De schitterende teksten samen met de volle muziek maken een optreden van Boudewijn de Groot een lust voor het oor. Na de Lage landen nu de Wilde jaren tour met althans voor mij ook onbekender repertoire. Zo was er Indisch blokje met een liedje over zijn moeder, die hij nauwelijks heeft gekend omdat zij jong is gestorven. De Ballade van de onsterfelijkheid, waarmee hij het concert afsloot, ken ik wel maar had Ik nog nooit live gehoord. Helaas wisten de taxibedrijven een smet te leggen op deze theateravond door ondanks mijn solo-indicatie toch bij heen- en terugreis de taxiritten te combineren. Tweemaal eerder mocht ik de reeds 65-jarige muzikant met grijze uitgedunde haardos in levende lijve beluisteren en ook deze keer heb ik ervan genoten.

08 november, 2009

Welcome back to Hotel California

Ooit begonnen als begeleidingsband van Linda Ronstadt, ging men reeds na een maand verder onder de naam The Eagles. Gedurende mijn middelbare schooltijd beleefden zij hoogtijdagen en scoorden talloze hits. Op de vele eindexamenfuiven konden zij niet ontbreken dus klonk iedere avond meermaals hun muziek uit de boxen. We vierden ons HAVO-diploma alsof alles al was bereikt en in die euforie kreeg ik voor het eerst verkering. Eerder had ik daar geen tijd voor en was ik veel te druk met voetbal, muziek, brommer, bijbaantjes en oh ja studie.
The Dutch Eagles is een zesmans formatie, bestaande uit een drummer, een toetsenist en vier gitaristen. Naast een basgitarist nog drie anderen, die gezamenlijk zo'n twintig gitaren tot hun beschikking hebben. Dit viertal neemt ook de zang voor hun rekening en één van hen benadert Don Henley heel close. Hij vertolkte o.a. Hotel California en The last resort op grootste wijze. De diep ingewortelde passie voor The Eagles wordt door deze tribute band enthousiast uitgedragen. Na twee jaar touren door Nederland willen zij ook België en Duitsland veroveren en dat gaat zeker lukken.

07 november, 2009

Orbis moddert verder

Ik heb al eerder geschreven over de forse kostenoverschrijding van het nieuwe Sittard-Geleense ziekenhuis, dat Orbisconcern in de problemen heeft gebracht. Financiële nood met vervelende, verstrekkende gevolgen voor personeel, patiënten, bestaande gebouwen en nieuwbouwprojecten. Aan de Barbarastraat hadden rond deze tijd drie twee-lagige flats voor psycho-geriatrische patiënten gerealiseerd kunnen, nee moeten zijn. Die mensen blijven noodgedwongen in het zorgcentrum St. Jansgeleen want een moderne woonvorm is voor hen voorlopig niet weggelegd. De bewoners van St. Odilia kunnen niet worden overgeplaatst en de sloop van hun overjarige huisvesting, met vele mankementen en ongemakken, kan nog steeds geen doorgang vinden. Zij zullen ook anno 2010 een kamer met anderen moeten delen dus niet van hun privacy kunnen genieten. Medio dit jaar is één van de zes afdelingen van St. Odilia gesloten. Is dat gebeurd op grond van het verminderd aanbod van somatische patiënten of is het toch een verkapte bezuinigingsmaatregel. Men had er ook voor kunnen kiezen om meer bewoners een eigen kamer en betere zorg te geven. De financiering van het sociaal plan, om honderden medewerkers vervroegd te laten uittreden of anderszins tegemoet te komen, is nog altijd niet rond. Het personeel verkeert bijna een jaar in onzekerheid en moet op de tenen lopen, hetgeen de motivatie niet ten goede komt. De gastvrijheid lijdt ook onder de crisis bij Orbis, een kopje koffie of thee voor familie en andere bezoekers aan een afdeling is afgeschaft. Dat is kruimels vegen maar de miljoenen die door wanbeleid zijn verkwist, krijg je daarmee niet terug.

02 november, 2009

Ramp treft Stein

Gedurende de nacht van donderdag 29 oktober heeft zich een drama voltrokken in het dorp waar ik veertig jaar heb gewoond. Het winkelcentrum aldaar is door een verwoestende vuurzee nagenoeg volledig in de as gelegd en de naburige seniorenflat is ontruimd. De brand, die rond middernacht in een filiaal van Blokker is ontstaan, heeft zo snel om zich heen gegrepen dat het commerciële hart van Stein niet meer te redden was. Voor de brandweer lag het accent dan ook op het voorkomen dat de vlammen zouden overslaan naar De Stevel, waaruit de bejaarde bewoners moesten worden geëvacueerd. Daar is men gelukkig in geslaagd maar 47 winkels en 6 van de 9 woningen moeten als verloren worden beschouwd. Wellicht dat de Rabobank en het Sociocentrum nog te herstellen zijn, de drie bespaarde woningen staan erg geïsoleerd en zullen waarschijnlijk worden gesloopt. Triest voor de ondernemers, het personeel en de inwoners van Stein en omstreken. Winkeliers, die hun zaak en woning in rook hebben zien opgaan, zijn dubbel zo hard getroffen.
Onderzoek moet uitwijzen hoe het met de brandveiligheid van het veertig jaar oude winkelcentrum, dat niet eens over een automatisch blussysteem beschikte, is gesteld. Naar verluidt was tussen het plafond en het platte dak een compartimentloze ruimte, waardoor de brand zich razendsnel over het hele complex kon verspreiden. Die luchtlaag omgeven door brandbaar materiaal heeft een aanzuigende werking op het vuur en maakt de drie elementen compleet, die noodzakelijk zijn voor de instandhouding van een brand. Datzelfde schoorsteeneffect doet zich voor bij een inwendig kale conifeer, die ook binnen een mum van tijd in lichterlaaie staat. Hoe is de brand ontstaan, is er sprake van nalatigheid of opzet en nog meer vragen zullen beantwoord moeten worden.
Nu er een abrupt, rampzalig einde aan het winkelcentrum is gekomen, kan de gemeente Stein niet langer uitstellen. Sloop en nieuwbouw staan al geruime tijd in de planning en ik neem aan dat al eerder over vervangende huisvesting is nagedacht. Het pand van Superconfex wordt genoemd en dat lijkt mij geen verkeerde optie alhoewel het ontoereikend zal zijn. De ondernemers mogen niet voor langere tijd verstoken blijven van hun omzet en opbrengst. Hopelijk kan op korte termijn, na afronding van de onderzoeken, worden gestart met de werkzaamheden om het winkelcentrum een nog grotere trekpleister te maken dan voorheen.

22 oktober, 2009

Bankroet

DSB is in opspraak geraakt door te makkelijke kredietverstrekking, te hoge hypotheken en overbodige koopsompolissen met gigantische provisies. Deze onverkwikkelijke praktijken spelen al langer dan Radar, Kassa e.a. er aandacht aan schenken. Behalve aanbevelingen, berispingen en een boete zagen de AFM, DNB noch de politiek geen aanleiding om grondig in te grijpen. Sterker nog, DNB verleende in 2006 een banklicentie en diverse politici, opmerkelijk genoeg allen VVD-ers, zijn mede verantwoordelijk voor het gevoerde beleid bij DSB. Vele DSB-cliënten verkeren in problemen omdat zij niet aan hun betalingsverplichtingen kunnen voldoen. Sinds het faillissement kruipt iedereen in de slachtofferrol en als iemand daar niet in thuishoort dan is het Dirk Scheringa. De Wognumse woekeraar die jarenlang wanhopige, onwetende mensen meedogenloos in financiële nood heeft gebracht, ontpopt zich nu als een held die tot het uiterste gaat voor zijn personeel en klanten. Hij beweert alles uitgezonderd drie huizen kwijt te zijn maar de echte gedupeerden zijn zij die met een schuld blijven zitten na de gedwongen verkoop van hun zwaar gefinanciëerde huis en degenen die van hun spaargeld geheel of gedeeltelijk niets terugzien. De stichtingen Steunfonds Probleemhypotheken en Hypotheekleed en advocatenkantoren willen de helpende hand toesteken maar ook een graantje meepikken van de schrijnende toestand. Van de andere kant moeten klanten zich beter realiseren wat zij ondertekenen, welke risico's zij aanvaarden. Hoge maandlasten vanwege forse hypotheken of andere leningen, spaarinleg boven een ton en achtergestelde deposito's zijn bewuste keuzes, waarvoor zij zelf verantwoording dragen. Uiteraard heeft de ondergang van DSB ook gevolgen voor de werkgelegenheid in Wognum e.o. alhoewel een deel van het personeel wel degelijk wist dat zij fout bezig waren. Onder de alleenheerschappij van Scheringa heeft DSB te lang een verkeerde koers gevaren terwijl slachtoffers veel eerder tegemoet getreden hadden moeten worden. Pieter Lakeman zou het laatste zetje hebben gegeven, Wouter Bos wilde geen overheidssteun geven, de grote banken zagen niets in een overname en ook andere partijen haakten af waarna zijn trots, zijn onderneming niet meer te redden was. Op de persconferentie zei Dirk Scheringa dat DSB door anderen is kapotgemaakt, voorbijgaand aan alle leed en verdriet dat hij heeft aangericht. Verder zei hij twee paar handen te hebben dus het vinden van ander werk zal geen probleem zijn, als het graaien bij armlastige mensen maar verleden tijd is. We zijn in ieder geval verlost van de misleidende spotjes van Becam tot en met Lenen.nl, allemaal opererend onder de DSB-vlag. Spotjes waar de tekst 'Let op! Geld lenen kost geld' in beeld moest worden gebracht want je kunt Dirk Scheringa bestempelen als een bedrieger, dief en leugenaar maar hij is beslist geen sinterklaas.

11 oktober, 2009

One night of Queen

Voor ons is het theaterseizoen op donderdag 8 oktober van start gegaan, exact 21 jaar na het optreden van Freddie Mercury met Montserrat Caballé. De Oranjerie was volgeboekt door muziekliefhebbers, die een herbeleving van de alom geprezen topformatie Queen helemaal zagen zitten. In 2000 won Gary Mullen overtuigend de grootste talententenjacht van Engeland, Stars in their eyes. Met de vertolking van Freddie Mercury vergaarde hij het hoogste aantal stemmen ooit verkregen in deze show. Hij wordt de reïncarnatie van deze legendarische popartiest genoemd en ik begrijp nu waarom. Zijn uiterlijk, bewegingen en bovenal krachtige zangstem zorgen dat The show does go on. Jong en ouder qua leeftijd maar nog steeds jong van geest kunnen ook anno 2009 genieten van Somebody to love, Radio Gaga, We will rock you en uiteraard Bohemian Rhapsody. De Nederlandse tournee van Gary Mullen & The Works eindigt reeds op 13 oktober in Utrecht en het zou mij niet verbazen dat alle voorstellingen uitverkocht zijn. Met andere woorden ik kan een bezoek aan deze Queen-show wel warm aanbevelen maar dat is als een hond een worst voorhouden die hij nooit zal krijgen. Ik raak meestal geëmotioneerd bij een uitstapje, tranen van blijdschap en verdriet omdat ik dit mag meemaken en kan delen met anderen in de wetenschap dat het mogelijk een van de laatste keren kan zijn.

20 september, 2009

Kim en Juan

Na ruim twee jaar afwezigheid vanwege gezinsuitbreiding won Kim Clijsters de US Open. Een maand meedraaien in het tenniscircuit is voldoende gebleken om de overige vrouwen aan te kunnen. Ik wil geen afbreuk doen aan de prestatie van deze Belgische moeder maar het bovenstaande bevestigt het wisselvallige, matige niveau van het vrouwentennis. Er komt meer bij kijken dan leuk uitzien en kreunen om je steevast in de top van de ranking te kunnen handhaven. De dames zijn sowieso bevoorrecht dat zij spelen om twee gewonnen sets zodat een wedstrijd binnen een uur beslist kan zijn terwijl mannelijke collega's beduidend langer op de baan staan. De 20-jarige Argentijn Juan Martin Del Potro wist na ruim vier uur tennissen zijn eerste Grand Slam titel te behalen op Flushing Meadows. Hij maakte daarmee een eind aan de reeks van vijf opeenvolgende zeges, die Roger Federer in New York op zijn naam schreef. De Zwitser liet te veel breakkansen onbenut, verloor twee tiebreaks, serveerde matig en verspeelde daardoor zijn derde Grand Slam winst dit jaar.

16 september, 2009

Sleutel

Verminderde slikfunctie, speekselvloed en slijmvorming domineren momenteel het ziektebeeld. De voortdurende tweestrijd om enerzijds mijn speeksel binnensmonds te houden en anderzijds mij er niet in te verslikken, is een vervelend, groot ongemak. De norse aanblik van een man, die zijn lippen verbeten op elkaar houdt, past totaal niet bij mij. Ik ben nog steeds vriendelijk en vrolijk van aard maar ik kan mij goed voorstellen dat een buitenstaander een andere indruk krijgt. Een enigszins verstaanbaar woord uitbrengen of mijn tanden bloot lachen, moet ik bekopen met een natte kin, hals of besmeurde bovenkleding. Een verslikking gevolgd door kuchen, hetgeen meermaals per dag voorkomt, is de prijs die ik moet betalen voor mijn smetvrees. Met regelmaat heb ik last van slijmvorming in mijn slokdarm, dat een meestal inproductieve kriebelhoest veroorzaakt. Een hoestbui kan met korte en langere tussenpozen urenlang aanhouden en is zeer vermoeiend. Om deze slijmvorming terug te dringen, heb ik in overleg met de arts een aantal veranderingen laten doorvoeren. Nutrison multi fibre is vervangen door soya omdat vaststaat dat melkproducten slijmvorming geven. Als aanvulling op deze vezelarme voeding krijg ik dagelijks Movicolon om de darmen te activeren. Ik kreeg anderhalve liter sonde-voeding binnen twaalf uur waardoor mogelijk sprake van overvulling van mijn maag kon zijn. De eerste portie van 500 ml 's morgens na de verzorging, een tweede rond 17 uur en de laatste gedurende de nacht, is wellicht een betere spreiding over een etmaal. Tevens is de inloopsnelheid verlaagd van 300 naar overdag 200 en 's nachts 60 ml/uur. Wellicht resulteert dit alles in een aanzienlijke vermindering van de hierboven geschetste problematiek want ik realiseer mij terdege dat het niet volledig oplosbaar zal zijn. Het valt mij op dat de kernwoorden; slikfunctie, speekselvloed, slijmvorming, soya, spreiding en snelheid, in deze blog allemaal met een s beginnen en om in stijl af te sluiten hoop ik dat we de sleutel hebben gevonden tot een draaglijker ongemak.

02 september, 2009

Stapsgewijs

Ongelooflijk hoeveel er mogelijk is en onvoorstelbaar of toch niet wat een plezier iemand met beperkingen daaraan beleeft. Na enig aandringen kreeg ik vrijdag 28 augustus de vurig verlangde hoofdsteun. Ondanks verscheidene verhalen dat dingen nog besteld of voorbereid moesten worden, was toch alles voorradig en kon de klus ter plekke worden geklaard. Nu hoef ik mij niet langer in allerlei bochten te wringen om bij de buttons te komen en ze met de resterende kracht te bedienen. Ik kan mijn armen laten rusten op de polstering zonder dat ze na elke bediening weer uit positie liggen. Geen knoppen op het werkblad heeft ook voordelen en het aantal is gehalveerd. Met twee buttons op de hoofdsteun en de joystick onder de kin kan ik alle functies van de rolstoel bedienen. Het bedieningsmenu, dat niet voor niets HMC Easy Rider heet, heb ik naar mijn voorkeuren laten instellen. Zo kun je een aanpassing als vooruitgang ervaren ondanks lichamelijke achteruitgang. Twee stappen terug en eentje voorwaarts want ALS staat voor aanhoudende lichamelijke sloop en laat zich niet tegenhouden.

Duif is dood

Als de temperatuur richting tropische waarden oploopt dan laat ik de rolluiken voor de ramen zakken om de hitte zoveel mogelijk buiten te houden. 's Nachts achter zo'n gesloten rolluik laat ik een raam wagenwijd openzetten voor de broodnodige frisse lucht. Sommigen hadden een vettige vlek op het raam geconstateerd, vermoedden dat het van een vogel kon zijn maar er werd verder geen acht op geslagen. De buurmeisjes klaagden over stankoverlast en naar later bleek niet onterecht, de windrichting was mij gunstig gestemd vandaar dat ik niets heb geroken. Deze zomer wordt gekenmerkt door een jojo-effect, temperaturen van rond de 20 en 30 wisselen elkaar af. Toen de zon weer draaglijke warmte uitstraalde en op mijn verzoek de rolluiken omhoog werden gedraaid, werd de oorzaak van alles snel duidelijk. Op de balustrade lag een duif in verre staat van ontbinding te geuren en de maden en ander ongedierte vierden feest. De hitte had het rottingsproces aanzienlijk bevorderd en de stank was er ook niet minder om.

Licht en slap

In mijn blootje staand op een weegschaal woog ik altijd rond de 70 kg. Hier word ik in vol ornaat gewogen in de rolstoel, die op een weegbrug wordt gereden, in een antiquarische weegstoel of een tillift met weegvoorziening. Op de laatste wijze ben ik recent gewogen en de digitale display gaf 62,5 aan. Als kleding, schoenen en tilmat daarop in mindering worden gebracht dan is mijn netto gewicht waarschijnlijk om en nabij 60 kilo's. Aangezien ik niet meer sport, zelfs minimaal beweeg sinds ik rolstoelafhankelijk ben, is mijn buikomvang toegenomen en desondanks is mijn gewicht gekelderd. Nutrison is een uitgebalanceerde voeding en daarnaast neem ik totaal geen tussendoortjes maar voor de rest kan het gewichtverlies worden toegeschreven aan de afname van spiermassa. Hetgeen zich ook uit in de krachteloosheid met name van mijn armen, die ik amper krijg opgetild laat staan dat ik er handelingen mee kan verrichten. Om die reden kijk ik al twee maanden met smacht uit naar de hoofdsteun met geïntegreerde knoppen, waarmee ik de rolstoel kan bedienen. Ik blijf hoopvol gestemd dat levering en montage binnenkort zullen plaatsvinden zodat ik energiebewust met mijn krachten kan omspringen.

16 augustus, 2009

Voetbal is oorlog

Een uitspraak van Rinus Michels die door sommigen wat al te letterlijk wordt genomen. Die lieden gebruiken het voetbal als dekmantel voor hun drang naar agressie en vandalisme maar zijn deze "supporters" wel zo stoer als zij willen overkomen? Weken voor een confrontatie hitsen rivaliserende partijen elkaar op via internet, wetende dat de politie hen gadeslaat en maatregelen zal treffen. Zij worden begeleid en uit elkaar gehouden door spoorwegpolitie, gemeentepolitie, mobiele eenheden, suppoosten en wie nog meer nodig zijn. Het kost de maatschappij jaarlijks handenvol geld om de nationale voetbalcompetitie doorgang te laten vinden.
Als voorbereiding op het WK in Afrika speelden Nederland en Engeland op woensdag 12 augustus vriendschappelijk tegen elkaar in de Amsterdamse Arena. Tegelijkertijd waren zich aanhangers van een voetbalclub noemende vechtlustigen met vijandelijke bedoelingen naar de hoofdstad gekomen. Door hun aankondiging en toedoen was voor deze oefeninterland een immens leger ordehandhavers opgetrommeld. Met man en macht werden de hooligans van verschillende clubs gescheiden gehouden en excessen vermeden.
Dit tuig wordt tegen zichzelf en ander tuig in bescherming genomen maar ik zou voor een andere aanpak zijn. Drijf die lefgozers bijeen en laat ze ondertekenen dat zij samen met hun aartsrivalen op eigen verantwoording, dus zonder ingrijpen van de sterke hand, een afgebakend terrein betreden, waar zij naar hartelust kunnen kloppen. Het zal mij benieuwen wat er dan van hun machogedrag overblijft, hoeveel helden op sokken er dan afdruipen. Wellicht komen zij zo tot de inkeer dat het verzieken van de voetbalsport en het op onkosten jagen van de maatschappij een halt moet worden toegeroepen.

10 augustus, 2009

Pan-de-mietje

In Nederland is momenteel een kleine 1000 keer de Mexicaanse griep voorgekomen, vermoedelijk ligt dat cijfer hoger aangezien niet alle influenza wordt getypeerd. Inmiddels is ook een geval met dodelijke afloop te betreuren; een 17-jarige jongen met onderliggend lijden, die de in het buitenland opgelopen Mexicaanse griep fataal werd. Men verwacht een explosieve toename in het najaar als de kou intreedt maar het is niet ondenkbaar dat na de vakantieperiode al een griepgolf op gang komt. Het voldoende voorradige Tamiflu wordt wereldwijd op grote schaal ingenomen waardoor het griepvirus zich gaat aanpassen, er zijn al resistente mutanten ontdekt. Een vaccin komt waarschijnlijk op z'n vroegst in oktober op de markt en dan moet het nog voldoende effectief blijken te zijn. Ondertussen groeit de ongerustheid onder de bevolking m.n. mensen in de leeftijd van 15 tot 35 jaar met aandoeningen en vrouwen die meer dan zes maanden zwanger zijn. Sommigen vragen zich af of het nu werkelijk zo'n vaart gaat lopen maar dat is juist het onvoorspelbare aan een pandemie. De overheid start ook op radio en tv campagnes om voorlichting te geven over o.a. preventieve maatregelen. Bedrijven en instellingen hebben noodscenario's klaarliggen als het ziekteverzuim dermate stijgt dat er een onwerkbare situatie dreigt te ontstaan. In principe is het een milde griep die bij gezonde mensen binnen een week overgaat maar voor bepaalde risicogroepen kan het de nekslag betekenen. Voor die mensen geldt in zekere zin een omgekeerde isolatie, zij moeten zoveel mogelijk worden beschermd tegen besmetting door het mijden van direct en indirect contact met griepverdachte personen. Het virus wordt veelal overgebracht door niezen, proesten en de handen. Thuis uitzieken, papieren zakdoekjes, goede handhygiëne en latex handschoenen kunnen snelle verdere verspreiding voorkomen. Ik verwacht dat deze Mexicaanse griep niet meer dodelijke slachtoffers zal eisen dan bij de gangbare wintergriep het geval is maar ik ben geen helderziende.

25 juli, 2009

Spetterend einde

Afgelopen 6 juli was het exact vijf jaar geleden dat ik voor het eerst over ALS hoorde. Toen was het ook een maandag, ik had de week ervoor o.a. een EMG ondergaan en wilde niet tot de afspraak op dinsdag wachten. De uitslag moest bekend zijn en ik was er benieuwd naar dus heb ik gevraagd om die dag al de neuroloog te spreken. Hij vertelde summier over een ernstige, ongeneeslijke aandoening, dat mijn symptomen bij het ziektebeeld paste en raadde mij twee dingen aan; voor een second opinion te gaan en om te starten met Rilutek. Diezelfde middag zat ik met mijn vermoedelijke diagnose thuis, heb informatie van internet gehaald en zijn adviezen opgevolgd. Voor zijn en mijn gemoedsrust ben ik drie keer naar het UMC in Utrecht geweest en op 9 februari 2005 kon worden bevestigd dat het ALS moet zijn omdat afname van spiermassa in de duim het plaatje compleet maakte. Rilutek, stofnaam riluzole dat mogelijk een remmende werking heeft, heb ik niet lang geslikt omdat de bijwerkingen niet opwogen tegen een eventuele "winst" van enkele maanden. In de loop der jaren heb ik aan den lijve mogen ervaren hoe meedogenloos wreed ALS toeslaat. Het onstuitbare sloopproces legt alle spieren, behalve de hartspier, lam en alleen een geraamte met ingewanden omhuld door huid stelt weinig voor. Een buitenstaander zou in een oogopslag kunnen denken dat die man in zijn luxe rolstoel inclusief computer alleen zijn armen en benen onvoldoende kan gebruiken. Intimi en ikzelf weten dat er helaas veel meer beperkingen zijn dan die veroorzaakt door disfunctionerende spieren in de armen en spasticiteit in de benen. Naast de oppervlakkige worden ook de dieper gelegen spieren aangetast met allerlei verborgen gevolgen. Ik ga niet opnieuw een opsomming daarvan maken maar kan er wel dingen aan toevoegen. Als ik maar iets uit het lood zit dan heb ik al moeite om mijn lichaam stabiel te houden. Mij goed positioneren op het zitkussen dat lukt aardig als ik me met mijn verstijfde benen, die echter qua spiermassa en -kracht niets hebben ingeleverd, afzet op de voetsteunen. Mijn rug in het midden van de leuning plaatsen is een stuk lastiger maar niet minder essentiëel om voortdurend corrigeren te vermijden. De spieren in mijn hals, nek en schouders zijn dermate afgenomen dat het dragen van mijn hoofd een opgave wordt. Doordat de spraakcomputer rechts op het werkblad is gemonteerd en het veelvuldig gebruik daarvan, is mijn hoofd "verslaafd" geraakt aan die pose. Voor alle spieren geldt dat buigen makkelijker gaat dan strekken en dat resulteert in een ineengedoken houding als bij een foetus. Dat herinnert mij aan een gedachtekronkel die ooit circuleerde en waarin werd beweerd dat het leven veel aangenamer zou zijn als het zich in omgekeerde volgorde voltrok. Kortweg van ouderdom met allerlei gebreken naar de onbezorgde jeugd en niet eindigend in de dood maar een orgasme.

18 juli, 2009

Saaie Tour

De Ronde van Frankrijk kan tot nu toe niet zo boeien en dat mag de organisatie zichzelf verwijten. Geen klimmer die het in zijn hoofd haalt om een hardbevochten voorsprong vervolgens weer prijs te geven in de afdaling en de tientallen vlakke kilometers richting finish. Er zijn voldoende etappes die in een massaspurt kunnen eindigen, Mark Cavendish heeft al vier keer mogen toeslaan, dus trek de eindstreep in een bergetappe op de top dan worden inspanningen en verschillen lonend gemaakt. Zeker als Fransman zou het mij mateloos storen dat de westelijke helft van Frankrijk nagenoeg geheel wordt overgeslagen terwijl wel Monaco, Spanje, Andorra, Zwitserland en Italië worden aangedaan. De Vuelta, Ronde van Spanje, maakt het nog bonter want die start dit jaar in Assen en volgend jaar zijn de prologen van de Giro d'Italia en de Tour de France in Rotterdam en Amsterdam, Nederland grossiert in de grote wielerrondes. Wanneer er forse bedragen worden betaald om als aankomst- of vertrekplaats te fungeren dan wordt het parcours graag aangepast. De Rabobankploeg voldoet nog niet aan de hoge verwachtingen maar heeft ook met veel tegenslag te kampen. Vijf renners zijn ten val gekomen, Nederlands grootste belofte Gesink zit met een gebroken pols thuis, ten Dam en Flecha ondervinden veel hinder van blessures. Freire heeft een paar keer naast een etappezege gegrepen en ook kopman Menchov stelt zwaar teleur. Astana heeft ondanks het verlies van Leipheimer de meeste kanshebbers voor de eindzege en laat het duidelijk op de laatste week aankomen. Alle klassementrijders zijn bang om hun kruit te vroeg te verschieten en springen spaarzaam met hun krachten om. Cavendish en de overige Columbia teamgenoten zijn oppermachtig in de sprint en strijken veel prijzengeld op. In de bergen durft niemand zijn nek uit te steken want de Alpen en Mont Ventoux komen er nog aan en de laatste veertig kilometers wordt pas echt gekoerst om de etappewinst te behalen. De wielrenners hebben weinig of geen eigen initiatief, de ploegleiders hebben via de geliefde en verguisde oortjes contact met hun mannen en voeren de regie. Het afwachtende, voorspelbare en geregisseerde koersen maakt het volgen van de Tour een stuk minder interessant. Een wielerspel i.p.v. wielerspektakel dat voor mij geen drie weken in beslag hoeft te nemen maar de commercialisering van de Tour vereist dat nu eenmaal.

06 juli, 2009

Te zomers

Reikhalzend hebben we naar de zomer uitgekeken maar als het kwik tot dertig graden stijgt dan maakt dat verlangen snel plaats voor een schreeuw om afkoeling. De drukkende warmte heeft een verlammende uitwerking op het dagelijkse leven, iedereen puft en klaagt er op los terwijl dat niets aan de situatie verandert. Ik ben die tropische dagen niet buiten geweest, mijn armen plakten vast op de kunstlederen polstering van het werkblad waardoor ik ze helemaal niet meer kon bewegen. De fut ontbrak me om een blog te schrijven, bijvoorbeeld over Wacko Jacko of The U2 360 Degrees Tour. Eerlijk gezegd wilde ik graag Wimbledon volgen, ook best vermoeiend als er tot laat in de avond wordt getennist. Net als vorig jaar werd de heren enkelfinale een vijfsetter, die Roger Federer nu wel winnend wist af te sluiten. Pas in de dertigste game kon de Zwitser voor de eerste keer een breakkans tegen Andy Roddick benutten en zijn 15de Grand Slam titel behalen. Nadat de uitzending van Net5 of BBC ophield, ging ik in de achterover gekantelde rolstoel bijkomen van alle getoonde tennisbeelden. Licht uit, raam ver open en radio op Arrow Classic Rock, een radiostation dat nagenoeg non-stop muziek uit de goeie jaren laat horen, ideaal om lekker te ontspannen alvorens rond middernacht naar bed te gaan.

Wereldreis

Voor vaderdag heb ik van mijn jongste zoon een uitstapje naar het GaiaPark cadeau gekregen en aangezien we verzekerd wilden zijn van mooi weer, besloten we meteen vrijdag 26 juni op stap te gaan. De weersvoorspelling was goed voor deze wellicht minder drukke doordeweekse dag dus lieten Jeroen, Daniëlle, Karin en ik ons naar de Zoo in Kerkrade rijden. De uitgezette routes voeren langs de dierenverblijven, die natuurgetrouw zijn nagebootst en vanaf meerdere soms overdekte punten zijn te bezichtigen. De paden zijn zeker voor een rolstoel met kinbesturing te hobbelig en meer schaduwbiedende aanplanting zou welkom zijn. Kort na de opening hebben we met de VSN reeds een bezoek gebracht aan het GaiaPark en ook toen was het snikhete expeditie. De Zoo van Antwerpen is een schitterend voorbeeld hoe flora en fauna te verenigen zijn, waarmee de aanduiding dierenpark of -tuin ook alle eer wordt aangedaan. Zo veel mogelijk open verblijven i.p.v. kooien is prima voor de dieren en de bezoekers maar de aankleding van de Kerkraadse Zoo verdient nog aandacht. Meer groenvoorziening m.n. bomen geeft het park een frisser uiterlijk en biedt bescherming tegen de alsmaar in kracht toenemende zon. Bij de parkeerplaats is ook geen enkele schuilgelegenheid tegen zon of neerslag en de taxi kan een half uur op zich laten wachten. Wij kozen voor de wereldroute, een mede door de warmte vermoeiende onderneming maar als inspanning met ontspanning wordt beloond dan is het makkelijker op te brengen. De drukte viel reuze mee ondanks de aanwezigheid van enkele busladingen kinderen, die mij en de rolstoel zo interessant vonden dat zij vergaten voor zich te kijken en struikelden. Het GaiaPark is te groot om alles op één dag goed te bekijken dus hebben we de roofvogelshow en voedertijden van diverse dieren aan ons voorbij moeten laten gaan. Sommige dieren hadden zich goed verscholen om te luieren waardoor het een zoekplaatje werd maar wat we hebben gezien is mooi want het dierenleven blijft fascineren.

25 juni, 2009

Sport, sport en meer sport

Geen sprake van financiële crisis bij Real Madrid want voor het inlijven van Kaka en Ronaldo wordt met miljoenen gesmeten. Ook de Uefa/Fifa vindt een transfersom van 94 miljoen absurd hoog en beraadt zich op maatregelen om daar een halt aan te roepen. De overtollige Nederlanders in Madrileense dienst moeten in de uitverkoop om de uitgaven enigszins in de hand te houden. Heeft Yolanthe net het onbestendige Volendam verruild voor de Spaanse hoofdstad om zich aan de zon en natuurlijk Wesley te koesteren en dan breken er onzekere tijden aan.
Het krachttennis van Rafael Nadal begint zijn tol te eisen, hij heeft vanwege een knieblessure Wimbledon moeten afzeggen en hoopt hersteld te zijn voor de US Open. Mocht Roger Federer er in slagen om na Parijs ook in Londen te zegevieren dan slaat hij weer twee vliegen in één klap, vijftien Grand Slam titels zou een absoluut record betekenen en hij zou opnieuw de nummer 1 van de wereld worden. Er zijn echter meer kapers op de kust, gevaarlijke outsiders, gevestigde namen als Novak Djokovic en last but not least Andy Murray. Alle hoop is gericht op de in goede vorm verkerende Schot want Wimbledon kent al 73 jaar geen Britse winnaar meer.
De comeback van Raemon Sluiter in het tenniscircuit is na enkele maanden al buitengewoon succesvol, afgelopen zaterdag stond hij in de finale van de Ordina Open, het grastoernooi in Rosmalen. Helaas verloor hij ook zijn vierde ATP finale, dit maal van de Duitser Benjamin Becker, niet te verwarren met Boom Boom Boris. Zijn klim van 866 naar 328 op de wereldranglijst is een schrale troost voor dit verlies, verder zal Fatima hem wel over deze dip hebben geholpen. Sluiter wou anderhalf jaar aankijken hoe hij kan meedraaien op het hoogste niveau en daar moet hij in ieder geval mee doorgaan.
Maakt Lance Armstrong kans op een achtste Tourzege? Kan Denis Menchov na de Giro d'Italia ook de Tour de France op zijn naam schrijven? Kunnen de Nederlandse deelnemers m.n. Robert Gesink een rol van betekenis spelen? Allemaal vragen waarop we binnen drie weken na de start op 4 juli van de Ronde van Frankrijk een antwoord krijgen. Ondanks alle dopingsschandalen blijft het een mooi sportevenement, niet altijd even spectaculair en boeiend maar vooral de bergetappes zijn toch het bekijken waard.

19 juni, 2009

Trots (on)terecht

Fortuna SC heeft met succes het intrekken van de licentie door de KNVB aangevochten. Het gerechtshof van Utrecht vonnist dat de intrekking onrechtmatig is omdat door de KNVB procedurefouten zijn gemaakt en Fortuna SC in staat moet worden gesteld om deel te nemen aan de Jupiler league. Verbazingwekkend dat een voetbalbond, die al de nodige jaren bestaat, zich niet aan haar eigen regels houdt alhoewel justitie maakt ook fouten waardoor criminelen vrijuit gaan. TOF, trots op Fortuna, heeft met allerlei acties zoals een wedstrijd tegen Bayern Munchen, de club weer een batig saldo bezorgd. De vraag blijft of er voldoende financiële draagkracht is om de toekomst op lange termijn te garanderen. Als iedereen, die voor clubbehoud en tegen een fusie was, trouw het stadion gaat bezoeken dan helpen zij mee om de kas te spekken. Bezoekersaantallen van enkele duizenden per thuiswedstrijd daar loopt een penningmeester niet warm van. De club uit Sittard-Geleen heeft een dikke maand voor de start van de competitie welgeteld 1 speler onder contract staan. In die korte tijd nog minstens vijftien spelers contracteren en daar een team van vormen, is geen gemakkelijke opdracht. Als de KNVB zich bij het vonnis neerlegt dan zal het wedstrijdschema voor de competitie, die in het weekend van 25 en 26 juli begint, moeten worden bijgewerkt. De toekomst zal uitwijzen of Sittard-Geleen en omstreken trots kan zijn op Fortuna SC of dat het doek ooit definitief gaat vallen. Voor een derde poging om een fusie van Limburgse voetbalclubs tot stand te brengen, zullen niet meer snel initiatiefnemers worden gevonden na het debacle van Sporting Limburg.

De afweging

De wereld draait door maar wat is die klein geworden. Van mijn eigen woning heb ik noodgedwongen afstand moeten doen en via een aangepast huurhuis met woonunit, ben ik op een kamer in een zorgcentrum terechtgekomen. Audio-apparatuur, televisie en een klein zwart meubel is alles wat van mijn inboedel is overgebleven maar materialisme is mij vreemd na een echtscheiding en de diagnose ALS. Zelf rijden of als bijrijder in een personenauto is geschiedenis en wat het betekent om afhankelijk te zijn van de rolstoeltaxi, daar heb ik al vaker over geschreven. Sociale contacten van werk en verenigingsleven zijn weggevallen. Met collega's trek je elke werkdag doorgaans ruim acht uur op. Van welke vereniging dan ook was ik een trouw lid, veel vrije tijd werd in de club gestoken en gedeeld met clubleden. Vrienden en kennissen zijn afgehaakt. Ontegenzeglijk ben ik niet meer de persoon van weleer; altijd bereid om een helpende hand toe te steken en overal voor in. Als je geen maatschappelijke rol vervult, niet aan alles kunt deelnemen dan ben je niet meer in tel en word je als een gebruiksartikel afgedankt. Toen het lopen onverantwoord werd, is de scootmobiel ingeruild voor een elektrische rolstoel. Met beide vervoermiddelen heb ik grote afstanden afgelegd en vele kilometers gemaakt. Dat behoort tot de verleden tijd sinds ik op kinbesturing ben aangewezen, eigenlijk een beperking binnen de beperking. Onlangs heb ik aangegeven dat het bedienen van de knoppen op het werkblad problematischer wordt. Men heeft mij verteld dat er meerdere alternatieven zijn, b.v. knoppen verwerkt in de hoofdsteun, zodat ik zelfstandig mobiel kan blijven. Voor de dagelijkse verzorging; douchen, kleden, scheren, voeding en toiletgang, ben ik volledig aangewezen op hulp. Mijn neus snuiten, een hand voor mijn mond of neus houden bij geeuwen of niezen, krabben als ik ergens jeuk heb en ontlasten zonder laxeermiddel zijn zaken waartoe ik niet meer in staat ben. Ik heb de beschikking over een spraakcomputer omdat het spreken te vermoeiend en onverstaanbaar werd. Communiceren daarmee vraagt om begrip en geduld van zowel mij als de toehoorder(s). Het gebruikelijke spreektempo ligt zo hoog dat direct, spontaan reageren ondoenlijk is. Ondanks dat ik veelal een luisterrol vervul, zijn het gezelschap en een ander geluid een aangename afwisseling van de dagelijkse gang van zaken. Iets nuttigen in vaste en vloeibare vorm is een van de grootste geneugten van het leven. Eten doe ik helemaal niet meer en drinken met mate, ik teer op sonde-voeding en koud water. Mijn vitale longcapaciteit is afgenomen, al een hele tijd stabiel gebleven maar er tikt een tijdbom in je lijf. Ernstige uitval van de ademhalingsspieren luidt voor veel ALS-patiënten het begin van het einde in. Van ademondersteuning moet de effectiviteit in de praktijk blijken en zo ja is dat vaak van korte duur, actieve beademing wordt weinig toegepast en beide zijn een behoorlijke inbreuk op je levenspeil. Psychisch moet het ziekteverloop ook verwerkt en gedragen kunnen worden. Zelfs iemand met een groot incasserings- en doorzettingsvermogen bereikt op een gegeven ogenblik de grens. In de dierenwereld zou ik allang ten dode opgeschreven zijn maar mensen worden zo lang mogelijk in leven gehouden. Uitzichtloos is de situatie al vanaf de definitieve diagnose ALS. Zodra ongeloof, verwerking, acceptatie, meer verwerking en meer acceptatie plaatsmaakt voor realiteitszin, rijst de vraag of de kwaliteit van leven nog menswaardig is. Als je zoveel hebt ingeleverd dan is op enig moment een afweging aan de orde van de resterende mogelijkheden tegenover alle beperkingen.

Alarmfase 6

Wat staat ons komend najaar te wachten? De WHO heeft de hoogste fase afgekondigd, hetgeen inhoudt dat we te maken hebben met een wereldwijde uitbraak van de Mexicaanse griep. Volgens kenners was er allang sprake van verspreiding over minimaal twee continenten en dus van een pandemie. Over het aantal besmette en dodelijke gevallen is ook verschil van mening maar dat gegoochel met cijfers zie je al bij kleinere rampen. Men heeft ontdekt dat dit griepvirus gelijkenissen vertoont met een griep in 1957, waardoor ouderen beschermd kunnen zijn. De verwachting is dan ook dat de Mexicaanse griep vooral onder de jongere populaties slachtoffers zal maken. Na de zomer wordt een explosieve toename van besmettingen waaronder met dodelijke afloop voorspeld. Voor Nederland wordt gesproken over eenderde van de bevolking dus ruim 5 miljoen ziektegevallen met mogelijk 4000 tot 10000 doden. Besmettingshaarden b.v. scholen kunnen worden gesloten en grote samenscholingen b.v. popconcert kunnen worden verboden. Roel Coutinho en Ab Osterhaus zullen nog vaker hun zegje komen doen in de actualiteitenprogramma's. Naast de economische crisis krijgen we dus nog meer voor de kiezen en m.n. mensen jonger dan 60 jaar, de beroepsbevolking. De werkloosheid gaat fors toenemen en het ziekteverzuim zal ook een enorme piek geven. Sombere tijden voor werknemers en werkgevers behalve de producenten van Tamiflu en het vaccin, die gaan een rijke bloei doormaken.

12 juni, 2009

Tennishistorie

De halve finales van de heren waren wellicht de spannendste partijen van Roland Garros 2009. Robin Soderling die een achterstand van 1-4 in de vijfde set omboog en de wedstrijd tegen Fernando Gonzalez toch nog won. Met zijn overwinningen op Nadal en Davydenko had hij al bewezen waartoe hij in staat is en was daarmee nu in zijn eerste Grand Slam finale beland. In de vijf voorgaande confrontaties had Roger Federer nog geen set afgestaan aan Juan Martin Del Potro maar in deze halve finale kwam hij met 2-0 achter. Net als in de vijfsetter tegen Tommy Haas, wist hij ook tegen de boomlange Argentijn pas in de derde set het spel echt naar zijn hand te zetten. De Zweed Soderling begon dramatisch aan de eindstrijd, in zijn openingsgame sloeg hij geen enkele eerste service in. Binnen dertien minuten stond het 0-4 en tien minuten later was de eerste set met 1-6 voor Roger Federer, die een enorme gedrevenheid toonde. Dankzij zijn veelzijdigheid kon hij naar hartelust variëren; service, forehand, backhand, slicebal, volley, smash en de sinds kort steeds vaker gebruikte dropshot liepen allemaal gesmeerd. Robin Soderling kwam zelden in zijn spel, harde service naar buiten gevolgd door een scherpe forehand in de andere hoek. Het werd pijnlijk duidelijk dat hij een wedstrijd geen andere wending kan geven omdat hij niet beschikt over hetzelfde arsenaal aan slagen als zijn tegenspeler. Na drie games in de tweede set verscheen op de tennisbaan een gestoorde vent, die Roger Federer lastigviel. De Zwitser was lichtelijk van slag, maakte meer onnodige fouten en miste een aantal breakkansen waardoor het een gelijkopgaande strijd werd. In de tiebreak had hij zich weer overtuigend herpakt, door vier aces en drie minibreaks werd die met 1-7 gewonnen. De derde set leverde Robin Soderling opnieuw zijn game in en die voorsprong van een break hield Roger Federer vast tot einde wedstrijd. Het lijkt alsof hij zich niet harder inspant dan nodig is en tennissen hem sowieso weinig energie kost. Een beetje beschamend hoe het hele stadion als een blok achter de Zwitser stond maar iedereen gunde hem de ontbrekende Grand Slam titel. Met vijfmaal Wimbledon en US Open, driemaal Australian Open, nu Roland Garros en in totaal veertien Grand Slam titels schreef hij geschiedenis. Het zou mij niet verbazen dat er nog meer successen in het verschiet liggen nu dit juk, deze druk van hem af is gevallen.

07 juni, 2009

Sightseeing

Mijn ogen zijn al geruime tijd droog, rood en gevoelig, naar mijn mening vanwege de lage luchtvochtigheid waar ik merendeels verblijf. Het gebruik van vidisic noch fusithalmic ooggel geeft niet of nauwelijks verbetering. Op het onderste rechterooglid zijn twee verdikkingen, vermoedelijk verstopte talgkliertjes, zichtbaar. Dat was de aanleiding voor doorverwijzing op vrijdag 5 juni naar de oogheelkunde van het Sittard-Geleense OMC, Orbis medisch centrum, een mooie gelegenheid om dit paleis onder de ziekenhuizen met eigen ogen te bezichtigen. De hoofdingang is gelegen aan de oostzijde en wordt ontsierd door alle geparkeerde of gestalde vervoermiddelen en de onkruidstroken, blijkbaar is de tuinaanleg een sluitpost. Dezelfde rommelige indruk krijg je bij binnenkomst in het atrium, waar alles zo opzichtig is ingedeeld dat je er een weg tussendoor moet zoeken. Sommige doorgangen zijn zo smal dat twee rolstoelers elkaar niet makkelijk kunnen passeren. Als de baan van houten latten in de vloer naast een decoratieve geen functionele betekenis heeft dan is het een onnodige, storende onderbreking van een glad oppervlak. Tijdens onze aanwezigheid van ruim een uur hebben we ongeveer alle uithoeken van het atrium gezien. Bij de entree verwees de medewerkster van de infobalie ons naar het loket voor BSN registratie en rectificatie halverwege het atrium. Van daaruit terug naar de polikliniek oogheelkunde aan de oostkant, waar men zei dat we op de POK, poliklinische operatiekamer, moesten zijn en west 35 konden volgen. Dus naar de westzijde gelopen c.q. gereden, voorbij het loket waar mijn ponsplaatje was gemaakt, en met de lift naar de derde verdieping. Daar gearriveerd bleek dat west 35 alleen voor personeel toegankelijk is en aangezien navraag aldaar niks opleverde, restte ons niets anders dan terug te gaan naar de poli oogheelkunde. Op onze tocht van west naar oost zagen wij inmiddels al aardig wat herkenningspunten en na telefonische raadpleging werd nu meegedeeld dat het niet west maar oost 35 moet zijn. Weer aangekomen op de derde etage maar nu aan de oostkant, mochten we plaatsnemen in de wachtruimte, bereikbaar door twee niet automatisch maar tegengesteld te openen deuren. Na een kwartiertje was ik aan de beurt en werd mij vriendelijk gevraagd om goed door de smalle deuropeningen te sturen. Drie sympathieke vrouwen, oogarts Stehouwer en twee assistentes, ontvingen ons hartelijk en na uitwisseling van informatie werd tot actie overgegaan. Aangezien ik in de rolstoel een horizontale positie kan aannemen, werd de operatietafel verschoven zodat ik onder de lamp kon gaan staan. Ik kreeg verdovende oogdruppels, een groene lap over mij heen, twee verdovingsspuitjes onder mijn oog en een klem op mijn onderste ooglid waarna een incisie in de ontstekinkjes werd gemaakt. Na deppen en schoonmaken werd mijn rechteroog afgeplakt gevolgd door een geduldig afscheid waarna ik mocht bewijzen op half gezichtsvermogen weer schadevrij naar buiten te kunnen rijden. Terug op de begane grond hebben we bij het restaurant vooraan in het atrium via taxipoint de terugrit geboekt en daar schuin tegenover in de apotheek de oogzalf besteld. Daarmee was de missie voltooid en konden wij tijdig voor de tv plaatsnemen om te genieten van de halve finales heren op Roland Garros. In het land der blinden is eenoog koning maar uiteraard wilde ik daarbij beide ogen gebruiken want mono kijken is zo vervelend.

05 juni, 2009

Dubbelslag

In het Pinksterweekend gebeurde nog meer op het sportieve vlak, in de tennissport om specifiek te zijn. Roland Garros verloor beide titelverdedigers en andere hooggeplaatste tennisspelers terwijl de outsiders hun spelniveau overtroffen. De grootste verrassing was zonder twijfel de uitschakeling van Rafael Nadal door de Zweed Robin Soderling. Eerder had Nowak Djokovic al het veld moeten ruimen en sneuvelde Andy Murray in de kwartfinale tegen de Chileen Fernando Gonzalez. Zo hebben drie mannen, die met afstand de top vier vormen, vroegtijdig het tennispodium in Parijs moeten verlaten. Daarmee lijkt de weg open te liggen voor Roger Federer om twee wensen ineens te verwezenlijken, Roland Garros winnen en zijn veertiende Grand Slam titel behalen. De Franse Open heeft hij nog niet op zijn naam staan, met veertien evenaart hij het record van Pete Sampras en daarnaast komt de nummer 1 positie op de wereldranglijst weer meer in het vizier. Bij de dames is zogezegd Anna Ivanovic, de winnares van vorig jaar, uitgeschakeld. Serena Williams, die de ambitie heeft om weer nummer 1 te worden, moest het in de kwartfinale afleggen tegen Svetlana Kuznetsova. Andere titelkandidaten als Elena Dementieva, Venus Williams en wellicht ook Maria Sharapova, die in de kwartfinale verloor van Dominika Cibulkova, hebben het strijdtoneel tevens al verlaten. De damesfinale wordt een Russisch onderonsje tussen Dinara Safina en Svetlana Kuznetsova, waarbij de eerstgenoemde favoriet is voor de winst op Roland Garros en behoud van het leiderschap in het vrouwentennis.

Met vallen en opstaan

Een individuele tijdrit als afsluiting van een meerweekse wielerronde is geen succes, zo bleek Pinksterzondag bij de Giro d'Italia. Een hoofdstedelijk criterium zoals bij de Tour de France, is een beter slot en biedt de wielerfans de kans om hun favorieten meerdere malen voorbij te zien rijden. De route was uitgezet in het oude gedeelte van Rome gekenmerkt door veel bochtige wegen met straatstenen en gelukkig een paar lange rechte stukken asfalt. Als zo'n wegdek natregent, wordt het echt bloedlink om voluit te rijden en daar hadden dan ook weinig renners zin in. De meesten waren meer bezig met heelhuids de eindstreep halen dan met een goed resultaat neerzetten. Eigenlijk was de koers al gelopen en kon de roze truidrager de eindoverwinning normaal gesproken niet ontgaan. Alleen dingen als mechanische pech, een lekke band of een onfortuinlijke val zouden nog roet in het eten kunnen gooien. Toen de laatste twee wielrenners aan hun strijd tegen de klok begonnen, was het parcours ver opgedroogd maar gaandeweg begon het opnieuw te regenen. De Italiaan Di Luca ging hard van start en had na een kwart van de ritafstand 5 seconden van zijn achterstand weggewerkt. Denis Menchov, de Rus in dienst van de Rabobankploeg, nam minder risico en bouwde zijn race goed op. Vertrouwend op zijn betere kwaliteiten als tijdritrenner breidde hij de oorspronkelijke voorsprong van 21 seconden gestaag uit. De Italiaanse euforie verdween snel als sneeuw voor de zon toen duidelijk werd dat de leider zijn roze trui zou behouden en ook de etappezege zou grijpen. Echter in de laatste kilometer sloeg het noodlot toe en kwam Denis Menchov volkomen onverwacht ten val. Heel Italië veerde op en zag de kansen voor Di Luca, hun idool op het winnen van de Giro d'Italia stijgen. Dankzij een razendsnelle fietswissel en de geboekte royale tijdwinst, passeerde Denis Menchov nog twintig tellen sneller dan zijn Italiaanse opponent de finish. Aangezien Lars Boom de Ronde van België op zijn naam schreef, viel de Rabobankploeg in hetzelfde Pinksterweekend tweemaal in de prijzen.

29 mei, 2009

Gewoon goed

Het tweede Grand Slam toernooi van dit tennisseizoen is afgelopen zondag in Parijs van start gegaan. Roger Federer heeft te kennen gegeven dat hij zeker tot en met de Olympische spelen van Londen in 2012 op het hoogste niveau wil blijven tennissen. Daarnaast aast hij op minimaal nog een Grand Slam titel, bij voorkeur Roland Garros want die ontbreekt op zijn erelijst. Pete Sampras heeft met veertien Grand Slam titels het record in handen en Roger Federer is bij dertien blijven steken. Zo mogelijk wil hij de nummer 1 positie op de wereldranglijst heroveren maar de concurrentie is groot. De top vier is erg aan elkaar gewaagd en Rafael Nadal, Andy Murray en Novak Djokovic zijn jongere spelers, die evengoed hun ambities hebben. Als de arbitrage je vaak met Jeu aanspreken dan gaat het goed en na zeven partijen kan de Franse Open titel behaald zijn. Niets is uitgesloten in tennis en ik gun het Roger Federer, die tot de sympathiekste in het tenniscircuit behoort. Ondanks zijn kwaliteiten en aanzien, altijd met correct gedrag en zonder kapsones in tegenstelling tot de huidige mondiale tennisleider. Rafael Nadal permitteert zich fratsen, die anderen niet in hun hoofd halen of anders daarvoor berispt zouden worden. Terwijl de arbiter en de tegenstander al minutenlang klaarstaan, werkt hij in alle rust zijn voorbereiding af. Die uitvoerige ceremonie eindigt met het nuttigen van een energiegevende emulsie gevolgd door slokken uit twee flessen, die hij met uiterste precisie voor zich op het gravel plaatst. Wanneer hij zich dan eindelijk voegt bij de twee heren, die inmiddels wortel hebben geschoten, staat hij als een bezetene te springen. Binnen twintig seconden serveren, geen pauze nemen na de eerste game van een set en niet van racket wisselen zonder dat het mankementen vertoont gedurende twee aaneengesloten games zijn regels die frequent worden geschonden en waar de arbiters paal en perk aan zouden moeten stellen.

24 mei, 2009

Weerpraatje

Nu de heerschappij van de ijsheiligen voorbij is, kan de zomer haar intrede voorbereiden. De officiële datum is nog een kleine maand verwijderd, valt samen met Wereld ALS-dag en dit jaar ook met vaderdag. De zon laat zich niet onbetuigd, er zijn al meerdere mooie dagen met temperaturen tussen 20 en 25 graden geweest. Wat mij betreft is dat warm genoeg en lichte bewolking, waar de zon zich af en toe achter verschuild, vind ik ook prima. Hemelvaartsdag was zo'n aangenaam warme dag met een verkoelend briesje waardoor het heerlijk vertoeven was in de frisse buitenlucht. Zonder jas en met korte mouwen geeft mij optimale bewegingsvrijheid om de doorgaans muffe, onwelriekende afdeling te ontvluchten. Het afwisselende karakter van een zeeklimaat, waar we in ons land mee te maken hebben, staat de meesten wel aan. Bij lang aanhoudende hitte- of neerslagperiodes begint de grote meute te klagen, in beide situaties kun je buitenshuis niet actief zijn. Ook na twee, drie weken luiervakantie verveelt het om dag in dag uit te zonnen en te zwemmen. Dagenlang regen of onbestendig weer is men sneller beu, liever voor afkoeling de schaduw opzoeken dan helemaal niet naar buiten te kunnen zonder doordrenkt te raken. Als we het weer konden regelen dan zou het overdag zonnig en droog zijn en in de late avond of nacht een regen- of onweersbui geven. Ik denk niet dat de weergoden het zover laten komen maar laat de echte zomertijd maar beginnen.

Wanneer en waarover

Het liefst zou ik dagelijks minimaal een blog willen publiceren maar dat is om meerdere redenen niet haalbaar. Ik bruis niet meer van de energie, het schrijven van een blog is voor mij fysiek en mentaal belastend. Waar ik aan begin dat maak ik af en bij voorkeur achter elkaar, zit nog steeds in de aard van het beestje. Deze karaktertrek breekt me dan onverbiddelijk op en noopt me tot het nemen van rust in de achterover gekantelde rolstoel. 's Middags op bed rusten en voor middernacht gaan slapen komen zelden voor, veel en lang in horizontale houding verkeren is een straf voor mij omdat ik dan het meest beperkt ben. Ik kan met moeite mijn armen en benen verleggen en een beetje van zij op rug en terug draaien maar echt een andere lighouding aannemen is er niet bij.
Ten tweede kan ik niet zelf en ogenblikkelijk mijn weblog updaten en dat is wel vereist als je op de actualiteit wil inspringen. Wat nu de volle media-aandacht krijgt, kan binnen een week alweer door een volgend nieuwsfeit worden verdrongen. Reageren op een sportprestatie moet geschieden voordat een volgende wedstrijd heeft plaatsgevonden of weer een nieuw record wordt gevestigd. De crises zijn hot en zullen voorlopig iedereen blijven bezighouden temeer omdat de gevolgen daarvan lang doorwerken en vele mensen treffen. CBS-cijfers, faillissement, werkeloosheid, koopkracht, er is snel een aanleiding gevonden om weer daarover te schrijven. Andere items, zoals de berechting van Radovan Karadzic, nemen zoveel tijd in beslag dat ze op de achtergrond geraken totdat zich weer iets belangwekkends voordoet en dan is het opnieuw nieuws.
Ten derde probeer ik een onderwerp te kiezen waarvoor brede interesse bestaat danwel kan worden opgewekt. Als ik dagelijks zou berichten over mijn nachtrust en verzorging dan zou dat ongetwijfeld zowel de lezers als mijzelf mateloos gaan vervelen. Schrijven over zaken als de liefdesbreuk tussen Jan Smit en Yolanthe Cabau van Kasbergen, belachelijk dat zoiets het NOS journaal haalt, laat ik graag aan de roddelpers over. Van de theaterbezoeken doe ik in de regel altijd verslag omdat ik zo'n uitje met plezier beschrijf en anderen aan de hand van een objectieve recensie kunnen besluiten om ook een voorstelling te boeken. Uiteraard is mijn gezondheidstoestand een terugkerend onderwerp, dat was de directe aanleiding om te starten met "De wereld draait door ....." en zolang ik ertoe in staat ben zal ik blijven bloggen.

12 mei, 2009

Avond met een gouden randje

Op een door de gordijnen verkleind podium met slechts een enkele witte buisverlichting vertolkten zij twee nummers uit hun beginperiode. Nauwelijks herkenbaar in een sober, donker decor, zo moeten hun eerste optredens zijn geweest. U2NL - In the name of U2, het Nederlandse eerbetoon aan U2, ging daarna podiumbreed verder met alle toeters en bellen, die passen bij een goeie imitatie van een succesvolle popgroep. Blijkbaar is er veel vraag naar tribute bands want voor het volgende theaterseizoen staan o.a. Queen en The Eagles op het programma. Wat we gezien en gehoord hebben was goed, Pink Project, U2NL en ook DI-RECT doet Tommy, al is de laatste een gerenommeerde band die The Who wel voortreffelijk nabootste. Ik moet toegeven dat ik geen U2-fan van het eerste uur ben maar na het bekijken en beluisteren van hun dvd The best of 1990-2000 was mijn enthousiasme snel aangewakkerd. Inmiddels bezit ik drie dvd's en de nieuwste cd No line on the horizon van deze Ierse formatie met Bono en the Edge als smaakmakers. Juli dit jaar staat U2 in de Amsterdam Arena, dat wordt meer genieten dan van Ajax maar de amusementswaarde van live muziek en voetbal is ook onvergelijkbaar.
In de pauze en ook na afloop van het concert hadden wij een ontmoeting met een goeie kennis vergezeld door een vriendin van haar. Zij ontroerde mij door te bekennen dat ze een voorgevoel had van ons treffen op deze avond. Het heeft ogenschijnlijk zo moeten zijn, wij hebben U2NL pas op 18 april na de show van Tineke Schouten geboekt. Rosalinda was de partner van Mart, die op 42-jarige leeftijd overleed aan de gevolgen van ALS. We leerden elkaar kennen op de regionale bijeenkomsten van de VSN en er was meteen een klik. Tijdens uitstapjes trokken we samen op en we hebben elkaar verscheidene keren thuis opgezocht. Alhoewel het ziekteverloop verschilde, voelden Mart en ik elkaar goed aan, een half woord of zelfs maar een blik was voldoende om elkaar te kunnen begrijpen. Na zijn overlijden, ruim anderhalf jaar geleden, hebben Rosalinda en ik schriftelijk contact gehad want ik wilde haar steunen, een hart onder de riem steken. ALS heeft ons weliswaar samengebracht maar ik begrijp heel goed dat een confrontatie met een ALS-patiënt niet makkelijk voor haar is. Daarom vind ik het sterk van Rosalinda dat zij mij aansprak en ook wil komen bezoeken zodat we meer tijd hebben om bij te praten.

08 mei, 2009

Met de billen bloot

Het hoge woord is er uit, Marco van Basten erkent dat hij niet de capaciteiten heeft om een topclub te coachen. Sommigen noemen dat eerlijk, dapper of andere strelende bewoordingen maar had hij niet eerder moeten inzien dat Ajax nog te hoog gegrepen is. Wellicht dat het met Johan Cruijff in een ondersteunende rol meer kans van slagen had gehad maar die samenwerking werd vroegtijdig opgezegd. Marco van Basten wou op eigen benen staan, op eigen kracht Ajax het kampioenschap en de champions league bezorgen. Hij heeft daarmee de club, haar aanhangers en zichzelf bepaald geen goede dienst bewezen. Voor Ajax is het weer een verloren seizoen, de supporters zijn uiteraard zwaar teleurgesteld en het aanzien van Marco van Basten als clubtrainer is behoorlijk gekelderd. Toen de kampioenskansen waren verkeken werd hij door een Ajaxfan pannenkoek genoemd, wat een andere voetbalsupporter inspireerde tot de spandoektekst van Basten's pannenkoekmix, makkelijk te kloppen. Het aan- en verkoopbeleid van spelers, de opstelling en de tactiek werden door velen vaak niet begrepen. Het vertrek van Kenneth Perez naar FC Twente en de verbanning naar reservedoelman van Maarten Stekelenburg zijn twee sprekende voorbeelden. Een winnende coach heeft het gelijk aan zijn zijde maar Ajax heeft zware nederlagen geleden en is zelfs nog niet zeker van de derde plek ruim achter AZ en FC Twente. Marco van Basten heeft de eer aan zichzelf gehouden door zich niet te laten ontslaan maar zelf op te stappen. In dat opzicht is hij wel te prijzen want anders zou Ajax ook nog moeten dokken voor de resterende drie jaren van zijn contract. De speculaties over zijn opvolging houdt de voetbalwereld bezig en namen als Ronald Koeman, Frank Rijkaard en Co Adriaanse doen de ronde. Mocht Louis van Gaal vertrekken naar Bayern Munchen dan wordt het nog moeilijk kiezen voor de heren, met een ingespeeld AZ deelnemen aan de champions league of een team smeden van de individuele voetbalkwaliteiten van Ajax.

Niet leuker, wel makkelijker

De schriftelijke verzoeken om solo-vervoer en ontheffing van de gordelplicht zijn vooralsnog afgewezen. Valys verlangt ondanks het begeleidend briefje van de verpleeghuisarts toch nog een motivatie van een medisch specialist. Hetzelfde verzoek voor Regiotaxi loopt via de gemeente Sittard-Geleen dus krijg je met ambtelijke molens te maken. Zij sturen een uitgebreid formulier toe dat compleet ingevuld moet worden geretourneerd waarna de aanvraag pas in behandeling wordt genomen. Alsof het een eerste aanvraag is, willen zij alle gegevens opnieuw hebben, terwijl dit slechts een verzoek tot aanpassing betreft. Zou het ooit mogelijk worden om met een kort briefje of telefoontje zoiets te kunnen regelen? ALS is een progressieve ziekte waardoor een eenmalige verstrekking van een hulpmiddel doorgaans niet volstaat maar aanpassingen noodzakelijk zijn. De ALS-stichting Nederland zou zich moeten inspannen dat patiënten niet met zoveel bureaucratie te maken krijgen en steeds dezelfde deuren moeten openen om ergens aanspraak op te maken. De instanties die daarover beslissen zouden de slogan van de belastingdienst moeten hanteren maar er dan ook naar moeten handelen. Gingen alle verstrekkingen maar zo soepel als dat bij een rolstoel over het algemeen in iedere gemeente het geval is. De toekenning van een woonunit en aanpassingen in huis heeft destijds negen maanden in beslag genomen. Niet voor niets heb ik het in een eerder blog beschreven als een zware bevalling. De spraakcomputer heb ik ook niet zonder slag of stoot gekregen want daar was een tweede uitvoerig gemotiveerde aanvraag voor nodig. Het is toch onvoorstelbaar en onverkropbaar dat je afhankelijk bent van iemand, die vanachter een bureau beslist of je kunt communiceren. Ik wil niemand tekort doen maar zonder MiniMerc zou de invulling van mijn dagen beduidend minder zijn. Als ik voor de bediening van mijn apparatuur op anderen aangewezen zou zijn dan was dat voor het personeel erg belastend en voor mij zeer vervelend. Via e-mail, chat, (mobiele) telefonie en sms wordt op afstand gecommuniceerd en ik ben blij dat die laatste mogelijkheid voor mij beschikbaar is. Teksten schrijven is vermoeiend maar ik beleef er nog zoveel plezier aan dat ik er graag energie in wil blijven steken. Het was helemaal mooi geweest als ik ook zou kunnen internetten met de spraakcomputer. Technisch gezien is dat realiseerbaar maar met de eerdergenoemde mogelijkheden heeft de MiniMerc al moeite.

Storm in een glas water?

De WHO, world health organisation, schroefde de alarmering voor een wereldwijde uitbraak van de Mexicaanse griep in ras tempo op naar fase 5, het voorlaatste stadium voor een daadwerkelijke pandemie. Nadat in Mexico de varkensgriep uitbrak, raakte de humane bevolking besmet, werd het later ook van mens op mens overgedragen waarna verspreiding over andere delen van de wereld niet uitbleef. Aangezien het een virusbesmetting betreft is er geen medicatie voorhanden, wel een virusremmer zoals Tamiflu, en de bereiding van een vaccin neemt enkele maanden in beslag. Roel Coutinho en Ab Osterhaus, twee prominente virologen, verschijnen in diverse actualiteitenprogramma's om de natie voor te lichten en gerust te stellen. De aanwezigheid van vier verschillende soorten DNA-materiaal in het varkensgriepvirus, wordt als zeer opmerkelijk gezien. Het is zaak om een snelle, grote verspreiding tegen te gaan en zodoende tijd te winnen voor het fabriceren van voldoende vaccin. Sinds de pandemie van de Spaanse griep in 1918, waarbij miljoenen slachtoffers het leven lieten, is veel vooruitgang geboekt op het terrein van volksgezondheid dus zal het minder snel zo escaleren. Deze keer loopt het naar alle waarschijnlijkheid met een sisser af maar met de vele genetische manipulaties is een virusvariant, die niet tijdig te beteugelen is, niet ondenkbaar.

Door het oog van de naald

Koninginnedag in Apeldoorn werd ontsierd door een automobilist die trachtte de bus met de koninklijke familie aan boord te rammen. De dader was met zijn auto dwars door de mensenmassa en dranghekken gereden en tegen het monument De Naald tot stilstand gekomen. Het koningshuis kwam bij deze aanslag met de schrik vrij maar onder de omstanders zijn doden en zwaargewonden te betreuren. Dit afschuwelijk gebeuren toont aan dat ondanks alle veiligheidsmaatregelen iedere tot wanhoop gedreven persoon gedurende zo'n dag altijd wel een gelegenheid krijgt om iets aan te richten. Een goed moment voor bezinning of een koninginnedagviering in deze vorm om meerdere redenen nog kan en past heden ten dage. Het veiligheidsaspect is nu meer aan de orde dan ooit en terecht wordt de vraag gesteld of de majesteit en anderen zo aanraakbaar moeten zijn. Een dag lang wordt het noodlot getart en zijn zij een makkelijk doelwit voor wie kwaadwillend is. Oud-Hollandse spelletjes, liedjes, dansen, die al een eeuwigheid uit het straatbeeld zijn verdwenen, en andere activiteiten, die nauwelijks boeien, worden op touw gezet. De prinsen en prinsessen willen niet overal aan voorbij lopen en nemen beleefdheidshalve soms deel aan b.v. waterfietsen, golfballetje slaan of autoband verwisselen. Met de organisatie van dit hele circus is een aanzienlijk kapitaal gemoeid terwijl het koningshuis al handen vol geld kost. Een overweging waard om bij het aanstaande aftreden van koningin Beatrix tevens koninginnedag af te schaffen. Oranje boven maar wat vieren wij eigenlijk, het feit dat Nederland een koninkrijk is en dat het het koningshuis altijd goed zal blijven gaan? De dader heeft kenbaar gemaakt dat zijn actie bewust op de koninklijke familie was gericht, aangezien hij is overleden kunnen we naar zijn motief alleen maar gissen. Vaststaat dat de 38-jarige man zijn baan was kwijtgeraakt en de huur van zijn appartement niet meer kon opbrengen. Niet onaannemelijk was deze onbezonnen daad een schreeuw om aandacht voor zijn eigen problemen en in algemene zin voor de alsmaar groeiende kloof tussen arm en rijk. Een welvarend land als Nederland kent armoede, mensen die moeten rondkomen van een uitkering of de bijstand, mensen die zijn aangewezen op een voedselbank en mensen zonder vaste woon- of verblijfplaats die afhankelijk zijn van wat in afvalbakken wordt gedeponeerd. Vanwege de recessie verkeren velen in onzekerheid en de vrees voor verlies van werk, onderkomen en andere verworvenheden heerst. Tegelijkertijd blijven de welgestelden zich verder verrijken, de Balkenende-norm wordt niet gerespecteerd en vette bonussen en gigantische vertrekpremies worden uitgereikt. Het is niet uitgesloten dat door ellende, onrecht en onmacht bij meer noodlottig getroffenen iets knapt waardoor zij door het lint kunnen gaan.