Mijn mei

Hete Vrede van Claudia de Breij was op vrijdag 20 mei voor ons een leuke afsluiting van het theaterseizoen. Haar voorstelling is zeer onderhoudend, geestig en afwisselend. Dat zij goed gebekt is, is algemeen bekend maar zij beschikt ook over een mooie zangstem. Met het openingslied 'Mag ik dan bij jou' had zij meteen mijn hart gestolen, by the way alle liedjes uit Hete Vrede zijn op cd uitgebracht. Niet verwonderlijk dat de zaal nagenoeg vol zat want zelfs de zijvleugels, waar ook de rolstoelplaatsen zijn, waren goed bezet. Tien dagen eerder waren we erbij toen Freek de Jonge met Neven optrad in TheaterHotel De Oranjerie. De ouwe rot in het vak, waar ik een groot fan van ben, kan nog steeds een goede voorstelling op de planken brengen. Toch vond ik hem bij tijd en wijle wat langdradig, iets waaraan Toon Hermans zich in zijn nadagen ook schuldig maakte. Op de eerste mei bezochten we samen met mijn zonen en de meiden 1953 De musical. De dramatische gebeurtenissen in de nacht van 31 januari op 1 februari, bekend als de watersnoodramp, worden letterlijk op kleine schaal uitgebeeld. Zo'n klein opgezette musical, waarbij decorstukken in het halfduister zichtbaar voor het publiek worden gewisseld, heeft wel degelijk ook z'n charme.
Op sportief vlak was en is nog steeds veel te genieten deze maand. De laatste wedstrijden van de vaderlandse competitie zinderden van spanning en de bekerfinale was ook niet te versmaden. De finale om de Europa League, een Portugees onderonsje, viel tegen maar die van de Champions League hebben we nog tegoed. Barcelona CF en Manchester United zouden garant moeten staan voor een mooie pot voetbal. Voor Edwin van der Sar is dat de 100ste CL-wedstrijd en tevens het eind van zijn loopbaan als actief voetballer, wat mooi als hij die winnend zou kunnen afsluiten. De laatste week van een zware Giro d'Italia is ingegaan maar wordt wat mij betreft sinds afgelopen zondag overschaduwd door Roland Garros. Alberto Contador, de gedoodverfde favoriet voor de eindzege, heeft de roze trui al om de schouders en zal die niet meer afstaan. De winnaar van de Parijse Grand Slam titel is dit jaar niet alleen bij de dames maar ook de heren moeilijk voorspelbaar. Gravelspecialist Rafael Nadal aast op zijn zesde titel op Roland Garros, waarmee hij het record van Bjorn Borg zou evenaren. De in topvorm verkerende Novak Djokovic heeft nu al een indrukwekkende reeks zeges op zijn naam staan en als hij alle zeven partijen wint in Parijs dan betekent dat 46 keer winst op rij en de nieuwe nummer één op de ATP ranking. Roger Federer kan je nooit wegcijferen en outsiders zoals Andy Murray, Robin Soderling of David Ferrer kunnen ook verrassen.
De trend van extreme klimatologische omstandigheden zet zich door, in Nederland is het sinds 1976 niet zo warm en droog geweest. Het uitzonderlijk mooie voorjaarsweer lokt veel mensen en ook mij naar buiten maar het verblijf in de felle zon moet je wel verantwoord houden. Ik zoek de zon op omdat ik dat aangenaam vind, verbranden en vervellen moet ik niet hebben. Het is verraderlijk lang vol te houden met de stevige wind waarmee de zonneschijn dikwijls vergezeld ging. Nooit eerder raakten mijn ogen zo geïrriteerd van wat allemaal door de lucht zweefde in deze bloeitijd. Laten we hopen dat de echte zomermaanden ook nog fraai weer in petto hebben als velen vakantie in eigen land vieren. Uit dit maandoverzicht mag duidelijk zijn dat ik me niet verveel, integendeel nog tijd tekortkom. Last but not least moet ik nog vermelden dat mijn jongste zus op 5 mei Sarah heeft gezien, hetgeen niet ongemerkt voorbij is gegaan.

De derde ster

Je kunt je geen spannender slot voorstellen dan de onderlinge confrontatie tussen de nummers één en twee van de eredivisie. Tot overmaat van ramp werd die beslissende wedstrijd voor het kampioenschap tussen AFC Ajax en FC Twente twee weken na de enerlaatste competitieronde gespeeld. Halverwege die veertien dagen konden we als opwarmertje voor beide clubs genieten van een schitterende bekerfinale, veel spectaculairder dan de FA cup Manchester City - Stoke City. Ajax domineerde vrijwel de gehele wedstrijd maar verloor ongelukkig met 3-2 door een onterecht toegekende vrije trap diep in de verlenging. Op zondag 15 mei in de Amsterdam ArenA zou het om de hoofdprijs gaan, daar waren de godenzonen, de tukkers en heel voetbalminnend Nederland zich terdege van bewust. Het vuurtje werd door de media goed opgestookt, dagelijks werd meermaals bericht over de ontknoping, de apotheose of de climax. Zou Twente met de bekerwinst een dreun hebben uitgedeeld of Ajax juist extra gemotiveerd zijn door revanchegevoelens, vroeg men zich af.
Eredivisie Live had maar liefst 24 camera's opgesteld om werkelijk alles vast te leggen, beelden die in meer dan tachtig landen werden uitgezonden. André Hazes jr. zorgde voor de warming-up van zo'n 50.000 Ajax-aanhangers, die 'Bloed, zweet en tranen' uit volle borst meezongen. De oproep van de stadionspreker om als twaalfde man achter Ajax te gaan staan, was niet tegen dovemansoren gezegd. Acties van de thuisclub werden luidkeels aangemoedigd terwijl balbezit van Twente werd getracteerd op een striemend fluitconcert. De Amsterdammers kwamen fel en vastberaden uit de startblokken en waren opnieuw de bovenliggende partij, dat in de 23ste minuut resulteerde in de openingstreffer. Siem de Jong schoot op aangezien van Gregory van der Wiel strak in de tegengestelde verre hoek. Ajax bleef druk naar voren houden, liet Twente niet in hun spel komen en ging meer dan verdiend rusten met een 1-0 voorsprong. Vlak na aftrap van de tweede helft kwam Ajax op 2-0, wederom uit een voorzet van van der Wiel kopte Danny Landzaat het leer met een fraaie snoekduik onhoudbaar rechtsboven in eigen doel. De Ajaxieden waren even niet bij de les waardoor Theo Janssen binnen enkele minuten met een geplaatst schot in de linkerbovenhoek vanaf rand strafschopgebied kon scoren. De Twentse opleving na die aansluitingstreffer was echter van korte duur omdat de Amsterdammers zich snel wisten te herpakken. Toen Siem de Jong in de 78ste minuut na een subliem ééntweetje met Cristian Eriksen zijn tweede goal maakte, kon Ajax met een 3-1 voorsprong het kampioenschap niet meer ontgaan. Twente zag hun droom om voor het tweede opeenvolgende jaar kampioen van Nederland te worden, in rook opgaan en raakte begrijpelijkerwijs ietwat gefrustreerd. Veel voetbalkenners hadden Twente een grotere kans toegedicht dan dit onervaren en minder fysieke Ajax.
Ondanks alle schermutselingen, zie het blog AFCA-revolutie, is Frank de Boer er in geslaagd om een team te smeden van zijn jonge spelersgroep en de focus op voetbal te houden. Een formidabele prestatie om in deze roerige tijden de felbegeerde titel op te eisen en gegarandeerd te zijn van ook in financieel opzicht aantrekkelijke deelname aan de Champions League. Als de leegloop gaat meevallen, een aantal versterkingen worden aangetrokken en de nieuwe organisatie goed uitpakt dan breekt er wellicht voor Ajax, na dit 30ste kampioenschap in de historie van de club, niet alleen nationaal maar ook Europees een nieuwe glorietijd aan.

Vrijheid

Ruim zestig jaar na het einde van de Tweede Wereldoorlog is het accent van de 5 mei-viering meer en meer verschoven naar vrijheid in algemene zin. Vrijheid is een verworvenheid of recht om te kunnen doen en laten wat je wilt, uiteraard binnen bepaalde grenzen. Van meningsuiting tot seksuele geaardheid voor ons, in tegenstelling tot vele andere wereldburgers, is vrijheid gewoon. Niets is menselijker dan het verlangen naar meer dus worden grenzen afgetast. Asocialen en criminelen gaan er bewust overheen, overlast en misdaad zijn de keerzijden van vrijheid. Een goede wisselwerking tussen geven en nemen is ook bij vrijheid een must.
Ik ben beperkt in allerlei vrijheden, voel me gevangen in mijn eigen lichaam. Zo hulpafhankelijk als ik ben en gekluisterd aan de rolstoel, kom ik soms mijn kamer niet af. Als ik hoestbuien heb en verwacht slijm op te kunnen geven dan ga ik niet naar buiten me onder de mensen begeven. Het leegraken van de zak sonde-voeding of het moeten plassen, zal ik rekening mee moeten houden. Voorheen reed ik naar het tennispark bij Spaubeek, de Geleense binnenstad en zelfs Beek of Stein maar sinds ik ben aangewezen op kinbesturing, is de actieradius aanzienlijk geslonken. Zo lang als ik mijn elro en spraakcomputer zelfstandig kan bedienen dan is er voor mij nog voldoende te genieten, hoe beperkt dan ook.

Trek je het echt zo goed

Die vraag kreeg onlangs via e-mail gesteld door een lotgenoot, die op vanhemertcomm.blogspot.com zelf publiceert. Zoals vermeld in de koptekst van mijn weblog, wil ik bewust niet louter over ALS schrijven want er zijn vele en interessantere onderwerpen. Helaas heb ik er de energie niet voor anders zou ik dagelijks een blog maken en meer inspringen op de actualiteit. Zeker zo'n lange blogs als de voorgaande twee daar tik ik, uiteraard met de nodige tussenpozen, soms meerdere dagen over. Meestal ben ik echter zo bevlogen dat de zinnen uit mijn hoofd moeten en daarbij neem ik vermoeidheid, pijnlijke nek en bezeiverde kin en hals op de koop toe. Ik kan mij voorstellen dat als men m.n. in het theaterseizoen leest over de vele uitjes, er een vertekend beeld kan ontstaan. Natuurlijk heb ik mindere dagen alhoewel dat meer met tekortkomingen in de zorg en verwante iinstanties dan met mijn gezondheid te maken heeft. Ondanks de nagenoeg totale afhankelijkheid, voel ik mij geen patiënt omdat ik nauwelijks lichamelijk lijden heb en niet bedlegerig ben. Mijn grootste ongemak is slijmvorming dat vooral in de avonduren resulteert in hoestbuien, die lang kunnen aanhouden voordat ik in staat ben om slijm op te geven. Als ik 's ochtends goed ben verzorgd dan kan ik daar de hele dag op teren. Ontegenzeglijk heb ik het de ene voor de andere dag moeilijker met mijn onvermogen om te praten, eten, drinken, lopen en nog meer maar ik verkeer in de gelukkige omstandigheid dat ik vrij stabiel blijf. Zolang ik mijn rolstoel en spraakcomputer kan bedienen en kan genieten van buitenlucht, zonneschijn, muziek en sport wanneer ik dat wil dan bespeur ik nog een beetje zelfstandigheid. Over significante veranderingen in het ziektebeeld zal ik altijd berichten, het dient geen enkel belang om mijn situatie rooskleuriger af te schilderen maar zoals gezegd ALS verloopt bij mij momenteel minder progressief. Ooit zal de medische wetenschap genezing van deze verfoeide aandoening mogelijk maken. Voor jou en mij komt dat te laat dus beste Jan tel geen dagen maar zorg dat de dagen tellen.

Topdrukte

Ik kan het niet bijbenen op mijn weblog. De show Songbook II van Simone Kleinsma was hoog niveau maar ik vond Songbook I mooier. Het was gezellig dat naast Karin ook mijn zussen erbij waren. Vier dagen later waren we weer in Roermond voor een concert van de Frank Boeijen Theatertour. Voor de pauze bracht hij nieuw werk ten gehore en de tweede helft was een greep uit zijn muzikaal verleden, dat repertoire viel bij ons meer in de smaak. Tussendoor, op maandag 11 april, zijn wij getuige geweest van de derde en laatste opvoering in de Gelredome van The Wall Live door de reeds 68-jarige Roger Waters. Zonder de twee andere artiesten tekort te willen doen, zal ik over die uit 1979 daterende rockopera berichten. Alhoewel het schier onmogelijk is om zo'n onbeschrijflijk mooie belevenis te verslaan, wil ik toch een poging wagen.
Om drie uur werden wij opgehaald door Regiotaxi Twente, die in Limburg was verzeild geraakt door een rit naar Maastricht. In de taxi stonk het naar een mengeling van sigarettenrook en dieseldamp. Twintig centimeters van de verboden-te-roken-sticker lag het pakje sigaretten van de chauffeur met zijn rokershoest en afschuwelijk bruine vingers. De lucht van diesel was nog penetranter en een open raampje bood helaas geen soelaas, schandalig dat ze zo een taxi durven aan te bieden. Gelukkig verliep de reis voorspoedig uitgezonderd dat in Arnhem de bereidwilligheid van een jongeman nodig was om in de taxi te stappen en ons naar de Gelredome te loodsen. Wij arriveerden om zes uur, blij om weer frisse lucht in te kunnen ademen en net op tijd om voor de vele valide fans naar binnen te gaan.
Twee uur voor aanvang van het spektakel, handen we voldoende tijd voor een toiletbezoek en om een mooie plaats in te nemen. Over de hele lengte van de lange tribune was een strook gereserveerd voor rolstoelers en begeleiders kregen een stoel aangeboden. Wij zaten ongeveer halverwege en hadden goed zicht op het podium, over de mensenmassa op het voetbalveld van Vitesse heen. De start van The Wall Live zou zoals aangekondigd stipt acht uur zijn en toen dat enige vertraging opliep, werd uit ongeduld gefloten en geschreeuwd. Die ontevreden geluiden verstomden snel na het overweldigende openingsnummer met o.a. een crashend vliegtuigje en vuurwerk. Een joelende menigte, een helikopter, afgevuurde kogels en meer waren zo realistisch weergegeven surroundeffecten dat je ogen en oren tekortkwam. Tijdens de show werd de muur steeds verder opgebouwd en diende tevens als een podiumbreed projectiescherm. Maar liefst twintig projectoren brachten oud maar ook actueel foto- en filmmateriaal haarscherp in beeld. Uiteraard ontbraken de animaties van Gerald Scarfe en de enorme poppen zoals The Teacher niet. Een groep Arnhemse kinderen had met zang en dans ook een aandeel in de show. Het spektakel eindigde met het neerhalen van de muur waarna de voltallige begeleidingsband van Roger Waters op de voorgrond kwam want net als bij de film The Wall hoort het accent op het verhaal te liggen.
De terugreis begon helaas later dan gepland omdat de chauffeur i.p.v. bij de afgesproken ingang L bij I stond te wachten. Gedurende dat drie kwartier reden tientallen Engelse trucks, hoogwerkers en vorkheftrucks het stadion binnen om alles af te breken en in te laden. Roger Waters, mister Pink Floyd, weet telkens de hoge verwachtingen waar te maken en zelfs te overtreffen door gebruik van de nieuwste technologie. Het Dark Side of The Moon concert op het Pinkpopterrein in Landgraaf heb ik ook op dit weblog euforisch beschreven. Ik vond The Wall Live nog indrukwekkender, waarschijnlijk vanwege de overkapping van de Gelredome komen beeld en geluid krachtiger over. Meer dan 30.000 bezoekers, waaronder kroonprins Willem Alexander en zijn vrouw Maxima, hebben een fantastische show beleefd. De koninklijke hoogheden zullen ongetwijfeld eerder dan wij in hun bed hebben gelegen, zij moesten ook met hun moeder c.q. schoonmoeder mee naar Berlijn, de stad die tot 9 november 1989 door een muur in tweeën was gedeeld. Karin en ik waren pas om half twee terug in Geleen maar dat hebben wij er heel graag voor over gehad.

AFCA-revolutie

AFC Ajax handhaaft zich ondanks alle tegenslagen in de top drie van de eredivisie betaald voetbal. De tweede plaats, die recht geeft op voorronden Champions League en zelfs het kampioenschap zijn nog binnen- bereik. Sommigen beweerden dat Ajax zonder Luis Suarez niets voorstelt, inmiddels zouden ook zij beter moeten weten. Zijn bijdrage aan dit seizoen is nihil; eerst liep hij een schorsing van zeven wedstrijden op en in de winterstop werd hij verkocht. Tegelijkertijd vertrok Urby Emanuelson, een veelzijdige voetballer die op de gehele linkerflank inzetbaar is. Het aantrekken van vervangende spelers zoals Bas Dost mislukte. Demy de Zeeuw moest na een trap tegen zijn hoofd op het WK Zuid-Afrika vrezen voor het einde van zijn voetballoopbaan. Trainer Martin Jol wordt ontslagen en uiteindelijk opgevolgd door Frank de Boer. Als spits Mounir El Hamdaoui vooral mentale problemen heeft en uit de gratie raakt, is niets over van de oorspronkelijke aanvalslinie. Siem de Jong neemt zijn positie zeer verdienstelijk in, Miralem Sulejmani op de rechtervleugel en de debuterende Lorenzo Ebecilio als linksbuiten vormen de nieuwe voorwaartsen van Ajax. Cristian Eriksen is een vaste waarde als spelverdeler binnen het elftal geworden. Maarten Stekelenburg heeft een vinger gebroken en waarschijnlijk zijn laatste wedstrijd voor Ajax gekeept. Aangezien ook de tweede doelman Vermeer geblesseerd is, moest Verhoeven onder de lat. De verdedigers Alderweireld en Blind zijn ook langdurig geblesseerd nu de beslissende fase van het seizoen wordt afgewerkt. Inmiddels is Kenneth Vermeer weer inzetbaar en ook Mounir El Hamdaoui heeft in het veld gestaan, rechtsbuiten Araz Ozbiliz pakt regelmatig speelminuten en Nicolai Boilesen manifesteert zich als de nieuwe linksback.
Er is al langer kritiek op Ajax en de leiding daarvan omdat de sportieve resultaten de laatste jaren tegenvallen. Nu diverse oud-voetballers, zoals Keje Molenaar, Dick Schoenaker en Peter Boeve, in de ledenraad zijn gekozen, onderneemt Johan Cruijff een nieuwe poging. Samen met Dennis Bergkamp en Wim Jonk heeft hij een plan uitgebroed om het establishment aan te pakken en Ajax te reorganiseren. Cruijff wil dat de juiste personen op de juiste plek worden aangesteld en dat het plan van aanpak strikt wordt nageleefd. Na de presentatie daarvan en de ontstane commotie, is de ledenraad bijeengekomen en dat leidde vrij snel tot de aankondiging van het aftreden van zowel de raad van bestuur als de raad van commissarissen. Het plan wordt breed gedragen maar de leiding wil het heft niet volledig in handen van Cruijff en de zijnen geven. Voorzitter Uri Coronel vond het nodig om een boekje open te doen over dreigende taai, die Cruijff zou hebben geuit teneinde zijn zin te krijgen. Zonder bestuur heeft een vereniging geen bestaansrecht en kunnen geen beslissingen worden genomen. Vanwege deze patstelling is een commissie van benoeming aangesteld waarin echter geen personen, die Cruijff goed gezind zijn, zitting hebben gekregen. De voorbarige uitspraak van Rik van den Boog dat Ajax weer geen kampioen zal worden, is een algemeen directeur onwaardig maar hij liet in hetzelfde interview ook doorschemeren na dit seizoen te zullen aftreden. Een nieuwe samenstelling van directie, bestuur, commissariaat, ledenraad, trainerskorps, technische en medische staf is géén garantie voor betere sportieve prestaties maar een frisse wind door de organisatie laten waaien dat kan geen kwaad. Of Johan Cruijff zelf een functie binnen Ajax gaat bekleden of dat hij vanaf de zijlijn en via de media blijft opereren, is voor iedereen nog de grote vraag.

Moe maar voldaan

Op het voormalig militair vliegveld Valkenburg bij Katwijk is een hangaar, naar verluidt voor 14 miljoen, omgetoverd tot theater voor de musical Soldaat van Oranje. Het publiek zit op een draaibare tribune waardoor van meerdere podia gebruik kan worden gemaakt. Schitterende sets waarvan die met het Scheveningse Kurhaus, de pier en de zee wellicht de mooiste is. Projectie van authentiek beeldmateriaal alsmede uniformen, wapens, motoren en een Dakota dragen allemaal hun steentje bij aan de sfeer van WO II. Zelfs kruitdampen, uitlaatgassen, fel daglicht en frisse buitenlucht worden de toeschouwers niet onthouden. Vanuit Limburg moet je de reisafstand op de koop toe nemen want Soldaat van Oranje is nergens anders uitvoerbaar. Door een omleiding en het oponthoud dat daarmee gepaard ging, bedroeg de reistijd op de heenweg zo'n drie uur waardoor Karin en ik iets te laat waren. Bij de ingang werden wij opgewacht door medewerksters van het theater en snel naar onze plaatsen geloodst. Toen wij en nog een rolstoelgebruikster met begeleidster op de tribune zaten, werd het startsein voor deze opvoering van de musical pas gegeven. Service van de bovenste plank, dat hadden we eerder mogen ervaren bij Tarzan in het Circustheater te Scheveningen en bij de theateroproer rond Micha Wertheim tijdens Cabarestafette in Roermond. Wie daar het fijne van wil weten of het nog eens wil nalezen, kan één van de trefwoorden linksboven op het weblog intikken. De pauze hadden we benut om naar het toilet te gaan en om de terugrit te boeken. Voor een sanitaire stop was niet eerder gelegenheid en voor de reservering bij Valys wilden wij eerst de exacte eindtijd van de voorstelling weten. Meteen na afloop stond een taxi klaar, die wij tweeënhalf uur later in Geleen weer konden verlaten. Alles bij elkaar waren we negen uur van huis geweest, één aansluitend geheel van taxivervoer en theaterbezoek. Naast de musical nog de tentoonstelling bezichtigen zou althans voor mij te vermoeiend zijn geweest. Als je in het uiterst zuidoostelijk deel van Nederland, dat Limburg heet, woont dan is het altijd betrekkelijk ver reizen voor de grote musicals en concerten. Wij vonden het fijn om vroeg in de avond terug te zijn en mede vanwege het ingaan van de zomertijd wat eerder van onze nachtrust te gaan genieten.

Eind goed, al goed

Iedere blijvend invalide, die niet terminaal ziek is, raad ik aan om een rolstoelbusje aan te schaffen. De problemen met het georganiseerde rolstoelvervoer zijn meer structureel dan incidenteel en dat het ooit zal verbeteren is ijdele hoop. Voor vrijdagavond 18 maart hadden we de ritten Geleen naar Weert en vice versa geboekt bij Valys, dat betekent in mijn geval individueel vervoer dus rechtstreeks naar de bestemming en géén gecombineerde ritten. Tot mijn ontsteltenis kwam echter Regiotaxi voorrijden om ons via Valkenburg naar Weert te vervoeren, sowieso een zeer ongelukkige combinatie. In allerijl is er toen een andere taxi geregeld en doordat de chauffeur volgas heeft gereden, waren we toch op tijd in muziekcentrum De bosuil te Weert.
De medewerkers aldaar zouden ons namelijk voor de meute van 700 Bløffans binnen laten zodat we vooraan konden staan. Aangezien de crew dat onveilig vond i.v.m. de drukkende massa, werd verzocht om ons aan de zijkant achter een dranghek op te stellen. Een elro van 250 kg laat zich niet makkelijk wegduwen maar er was ook een gewone rolstoel bij en ik kan goed begrijpen dat Bløf liever op hysterische meiden uitkijkt. Aan de zijkant hadden we geen tien minuten gestaan, toen werd voorgesteld om naar een twee treden hogergelegen gedeelte te verkassen. Daar hebben we mee ingestemd want dat was de beste optie, met de elro in de hoogste stand had ik over het publiek heen perfect zicht op het podium. Het concert was een goede mix van Bløfs nieuwste cd 'Alles blijft anders' en ouder werk. In het tweede nummer dat zij ten gehore brachten, kwam heel toepasselijk de zinsnede 'is het terecht dat het gevecht is om ergens te kunnen zijn' voor maar uiteindelijk is alles op z'n pootjes terechtgekomen. Het is alleen frustrerend dat het taxivervoer zo vaak problemen geeft en op zo'n moment is niet kunnen praten mijn grootste handicap. Dat is de voornaamste reden waarom ik niet zonder begeleiding wil reizen omdat ik anders totaal ben overgeleverd aan de grillen van een taxibedrijf.
Na afloop werd ik aangesproken door de vrouw van de broer van een ex-collega, een andere Karin die ik niet ogenblikkelijk herkende want wij hadden elkaar slechts tweemaal eerder ontmoet. In 1995 op het feest na het huwelijk tussen die ex-collega en een ex-collega, waar ik vermomd als Raymond van het Groenewoud en later als bruidstaart optrad en in 2005 op Torhout Werchter met o.a. optredens van The Corrs en Phil Collins. Het viel ons op dat de medewerkers van De bosuil uiterst vriendelijk waren en ook wildvreemde bezoekers kwamen vragen hoe het optreden van Bløf was bevallen. 'Werthers echte' zijn niet alleen heerlijke roombabbelaars maar staat waarschijnlijk ook voor de Weertenaren als oprecht sympathieke mensen. Ik had de laatste cd van Bløf nog tegoed voor mijn verjaardag en die kon ter plekke worden aangeschaft dus dat hebben we gedaan. Even later arriveerde de taxi en tegen 01:00 uur waren we terug in Geleen. Ondanks een slechte start kunnen mijn zus Marlies, haar man Arie, Karin en ik terugkijken op een memorabele avond.

Ik heb er zin in

De dagen lengen, de temperatuur kruipt omhoog en de natuur ontwaakt. De trekvogels keren terug, winterslapers verlaten hun holen en alle voorbereidingen voor nieuw leven worden getroffen. Het bladgroen wil zich ontvouwen, de bloemknoppen staan op springen en akkers en tuinen worden in orde gemaakt. De mensen zijn opgewekter, winterkleding maakt plaats voor een luchtigere outfit en het buitenleven komt op gang. Heerlijk om frisse lucht op te snuiven en de warme zonnestraling op je lijf te voelen. De tennisprestaties van mijn oudste zoon Eric in de voorjaarscompetitie volgen terwijl de profs op Roland Garros strijden om de tweede Grand Slam titel van 2011. De ontknoping van de vaderlandse voetbalcompetitie, de KNVB bekerfinale FC Twente - AFC Ajax en de eindronden van de Champions en Europa league zijn niet te versmaden. Met het concert van Bløf afgelopen vrijdag in Weert is een reeks van acht voorstellingen in twee maanden tijd ingeluid. Soldaat van Oranje in Katwijk, Roger Waters met The Wall in Arnhem en de overige kortbij in de voor mij vertrouwde Oranjerie te Roermond. Ruim een half jaar vooruit plannen is in mijn situatie al gedurfd dus reikt mijn agenda niet verder dan 20 mei met Claudia de Breij. Tussendoor ziet mijn jongste zus Sarah, dat zal zeker niet ongemerkt voorbij gaan en ook daar verheug ik mij op.

Geloof en ongeloof

Mensen noemen zich nog wel katholiek maar dan niet praktizerend. Kerken blijven leeg en worden gesloopt want in onze drukke agenda is geen ruimte voor een wekelijks kerkbezoek. Door wie en wat er wordt verkondigd vanaf het preekgestoelte draagt ook niet altijd bij tot een uitverkocht huis. We zijn gelovig als het ons uitkomt, de E. H. communie van onze oogappel, kerstavond voor de feestelijke sfeer en ook soms bij een uitvaart wil het lukken dat de kerk afgeladen vol zit. Doop, communie, vormsel ondergaat men uit traditie, trouwen en zeker voor de kerk is niet in en bij een uitvaart wordt niet zelden gekozen voor een summiere dienst in het crematorium. Het op grote schaal aan het licht komen van seksueel misbruik door katholieke geestelijken heeft het imago van de R.K. bolwerken drastisch verslechterd en de uitschrijving van aanhangers in gang gezet. Oud-kardinaal Simonis strooide nog wat zout in de wonden toen hij zich met "Wir haben es nicht gewusst" zeer ongelukkig uitdrukte bij Pauw & Witteman terwijl later bleek dat hij wel degelijk op de hoogte was. Hij heeft zelfs willens en wetens iemand in een andere parochie geplaatst, waar deze man zich opnieuw aan kinderen vergreep. Het katholicisme was al op z'n retour en door de laatste verwikkelingen is dat in een stroomversnelling geraakt.
In de Steinse wijk Kerensheide, met betrekkelijk veel jonge gezinnen, gaat zeer waarschijnlijk op termijn de kerk tegen de vlakte en maakt plaats voor seniorenwoningen. Als prille tiener heb ik er bij huwelijken en uitvaarten de longen uit mijn lijf gezongen want dat was gebruikelijk in de vijfde klas. Mijn oudste zus is er getrouwd, mijn kinderen zijn er gedoopt en hebben er voor het eerst de hostie ontvangen. In 1965 verhuisden mijn ouders met kroost naar een nieuwbouwwijk in Stein, een klein dorp met ook toen al drie kerken. Om aan de behoefte van de vele kerkgangers tegemoet te komen, werd een straat verder dan de ouderlijke woning en onze buurman, de pastoor of kapelaan, een houten noodkerkje uit de grond gestampt. Mijn zusje en ik hebben lang de familie-eer hoog gehouden door elke zondag aan te schuiven. Er blijven in het oorspronkelijke Stein, d.w.z. voor de herindeling, slechts twee kerken over ondanks dat het inwonertal in 45 jaar explosief is toegenomen. Ik heb me al geruime tijd geschaard onder de mensen, die een eigen invulling geven aan het geloof, wanneer, wat en hoe. Voor sommigen is religie uitgegroeid tot lifestyle en anderen keren zich er totaal van af, geloofsvrijheid is een goed recht. Een religie aanhangen uit angst voor de dood en onzekerheid over het leven daarna, vind ik een verwerpelijke motivatie en schijnheiligheid is mij vreemd. Met of zonder geloofsovertuiging, we zijn allemaal gelijk, elk aards leven is eindig en het staat iedereen vrij om te fantaseren over een tweede leven, een harem maagden of wat dan ook. By the way bidden in nood, helpt geen kloot.

Actie reactie

Artiesten houden van interactie met het publiek. Het toont aan dat zij niet louter hun programma afdraaien maar ook ter plekke kunnen improviseren. Door de toeschouwers erbij te betrekken, krijgt de voorstelling een persoonlijker tintje. Klaarblijkelijk roep ik geregeld een reactie op tijdens een optreden. Destijds met Micha Wertheim liep dat nogal uit de hand, daarover wordt nog steeds gesproken en geschreven. Had hij zich beperkt tot één of enkele opmerkingen en meteen publiekelijk excuses gemaakt voor zijn pijnlijke vergissing over mijn spraakcomputer dan had het voorval hem niet zo duur komen te staan. Onlangs las ik dat Micha Wertheim zelf een zaal moet huren om te kunnen optreden in Limburg. Mijn ongeremde lach of andere wellicht niet alledaags klinkende geluiden leiden frequent tot hilariteit onder de toeschouwers en respons van een artiest. Zoals dinsdag jongstleden toen Sara Kroos ludiek en kort reageerde op mijn hoest. Ik dacht even; "Ben blij dat iemand in mijn conditie samen met vijf anderen jouw optreden bijwonen", maar ik kon geenszins boos op haar worden. Sara Kroos timmert nog niet zo lang aan de weg, toch zet zij met Boheems een professioneel wervelende voorstelling op de planken. De sketches, zang en dans begeleid door een viermans band zijn van hoog niveau. Haar volumineuze stem kan opvallend diep zakken, vroeg of laat de vorming van een poliepje dat zou mij niet verbazen. Nog een slag drukker dan zou zij als de vrouwelijke Jochem Myer bestempeld kunnen worden. Dat moet geen doel op zich zijn, Sara Kroos moet vooral zichzelf blijven want ik vind Boheems sprankelend, verfrissend cabaret.

One big family

Inmiddels ben ik letterlijk mijn 54ste levensjaar ingerold want ik ben al een tijdje rolstoelgebruiker. In februari 2006 werd door de gemeente Ambt Montfort mijn eerste verstrekt en zo'n zestien maanden later kreeg ik weer een gloednieuwe elro. De "oude" ging in het depot voor uitleen binnen de gemeentegrenzen en voor mij werd bij het AWBZ eenzelfde bolide van Moving People aangevraagd en toegekend. Mijn verjaardag was een goede aanleiding om de hele familie weer eens bij elkaar te trommelen, nou ja sms'sen dan. Zonen, zussen, neven, nichten en aanhang, wat een naar woord eigenlijk. De schoonouders van mijn zonen, mijn ex-vrouw en uiteraard Karin alsmede haar moeder. Helaas waren er een aantal verhinderingen maar met 25 personen was de ter beschikking gestelde ruimte goed gevuld. Het was een gezellig samenzijn, een ideale gelegenheid om live bij te kletsen met ik voornamelijk als geïnteresseerd toehoorder. Vlaaien, een koud buffet, koffie en andere dranken zorgden dat de inwendige mens niets tekortkwam. De mooie cadeaus waaronder veel cd's en dvd's garanderen urenlang luister- en kijkplezier. De drie extra voorstellingen, Bløf, Soldaat van Oranje en 1953, heb ik graag in mijn agenda bijgetikt en beloven weer leuke uitjes te worden. Ik vond het geslaagd en die mening werd algemeen gedeeld, wie weet gaat er géén jaar voorbij tot een volgend familietreffen.

Nee blijft nee

Uit navraag in Leiden is gebleken dat ik niet voor orgaan- en weefseldonatie in aanmerking kom. ALS-ers hebben een contra-indicatie omdat er nog steeds zo weinig bekend is over de oorzaak van deze neuromusculaire aandoening. Spijtig want ik had graag een bijdrage geleverd aan het terugdringen van het donorentekort. Géén tweede leven voor mijn organen, mijn donorcodicil kan ongewijzigd op nee blijven staan.
Mijn zielloze lichaam ter beschikking stellen aan de medische wetenschap, daar voel ik niets voor en bovendien gun ik mijn nabestaanden een echte uitvaart, géén schijnvertoning. Vroeger werd dat veel gedaan omdat men de uitvaartkosten, die inderdaad schandalig hoog zijn, niet kon betalen. Trouwens vanwege de moderne technologie is de vraag naar echt anatomisch lesmateriaal, excuseer de oneerbiedig klinkende term, afgenomen.

Ja donor, nee donor

Sinds jaar en dag staat in mijn codicil vermeld dat ik niets wil donoren. Ik ben altijd terughoudend geweest omdat niet alles rond dat thema even duidelijk is. Met name de vraag of een potentiële donor 'normaal' kan sterven en niet door een ongeduldig operatie- of ambulanceteam tussen de dierbaren wordt weggegrist. Nu eventuele donatie voor mij actueel wordt, sta ik er minder afwijzend tegenover dan ooit tevoren. Vaak kun je pas een weloverwogen besluit nemen als de nood aan de man of vrouw is. Voor donatie en in nog sterkere mate voor euthanasie geldt voor velen de ver-van-mijn-bed-show waardoor niets wordt vastgelegd. Een omgekeerde registratie zoals in België, d.w.z. iedereen is donor tenzij je aangeeft dat niet te willen zijn, is een beter systeem. De feitelijke situatie in Nederland is dat wij kampen met een tekort aan organen en niet zelden zijn aangewezen op onze zuiderburen.
Ik ben bereid om mijn standpunt omtrent orgaan- en weefseldonatie in heroverweging te nemen als een aantal vraagtekens uit de weg zijn geruimd. Van een ALS-patiënt zal niet alles geschikt zijn voor donatie maar het hart, een autonoom functionerende, gespierde pomp, doorgaans wel. Ik vind het een mooie gedachte dat mijn hart blijft kloppen in iemand, die daarmee is gered. Wellicht zijn mijn nieren en lever ook in topconditie en kunnen nog eens drie personen een menswaardiger bestaan leiden. Zo kan ik aan het eind van mijn leven nog iets betekenen voor zieke medemensen en het mes snijdt aan twee kanten, levensbeëindigend én -reddend. Het zou helemaal gaaf zijn als wij, donateur en ontvanger, elkaar even in de ogen kunnen kijken waarna de transplantatie succesvol wordt uitgevoerd.

Ik ben er nog

December is voorbij en het is geen geheim dat ik daar niet rouwig om ben. Ik houd niet van die opgeklopte feestdagen; de overvloed aan cadeaus, eten en drinken, het jaarlijkse kerkbezoek, het geldverkwistende vuurwerk. We berusten er in dat voor sommigen de jaarwisseling gepaard moet gaan met geweld en vernielingen. Voor deze relschoppers zou het een goed voornemen zijn om niet bij elke voorkomende gelegenheid amok en schade te maken. De meeste goede voornemens stranden echter binnen afzienbare tijd, vaak reeds voor eind januari. Oorspronkelijk viel nieuwjaarsdag op 1 maart, wel zo logisch dat een jaar begint met het voorjaar, de lente. Vandaar dat september, oktober, november en december nog vernoemd zijn als zevende tot en met tiende maand van het jaar. Ook 2010 is ongemerkt omgevlogen en het tweede decennium van de 21ste eeuw is aangebroken. Voor mij persoonlijk was het wederom een bewogen jaar, dat begon met het overlijden van mijn vader. Anderhalve maand later werd ik 53 en schreef op dit weblog, dat het niet ondenkbaar mijn laatste levensjaar kon zijn. Kennelijk beschik ik letterlijk en figuurlijk over een lange adem want ik ben er nog. Op 3 mei was de overplaatsing naar hospice Daniken een feit. De herhaaldelijke problemen met de spraakcomputer werden doeltreffend verholpen. De bestralingen van mijn speekselklieren gaven een bevredigend resultaat. Op advies van het CtbM heb ik airstacking uitgeprobeerd maar vond dat te belastend en zag er geen heil in. Ik leef al in 'geleende' tijd want de levensverwachting bij ALS bedraagt gemiddeld drie jaar, toch hoop ik nog een poosje mee te kunnen maar niet tegen elke prijs.

Red moeder Aarde

Aanvankelijk dartelden alléén Adam en Eva minnekozend rond in een paradijselijke omgeving. Sindsdien is de wereldbevolking explosief toegenomen en onze planeet is drastisch veranderd. Onze leeftijd wordt gemiddeld steeds hoger ondanks levensbedreigende aandoeningen terwijl vele diersoorten zijn uitgestorven of met uitsterving worden bedreigd. Door de eeuwen heen is alles op aarde op de mensheid afgestemd, de natuur is onderworpen aan onze wil. Oerwouden en bossen zijn gekapt voor de houtverwerking of hebben moeten wijken voor verbouwing van andere gewassen, bouw van huizen, fabrieken en wegen. Een lokaal voorbeeld is het stukje Steinerbos, grotendeels bestaande uit pretpark, dat overbleef na de aanleg van een klaverblad, knooppunt Kerensheide. Verder van huis maar des te schrijnender, heeft men het plan opgevat om een snelweg dwars door het Krugerpark in Zuid-Afrika aan te leggen, louter omwille van tijd- en kostenbesparing voor de plaatselijke vervoerders. Dieren en ook planten worden genetisch gemanipuleerd ten behoeve van betere en grotere opbrengsten. De industrie en het verkeer zijn de grootste boosdoeners wat betreft CO2-uitstoot en aantasting van ons milieu. De beschermende laag rondom onze aarde laat het afweten waardoor de zon vrij spel heeft gekregen. Wetenschappers en anderen waarschuwen al geruime tijd dat de aarde opwarmt waardoor de poolkappen smelten, het leefgebied van b.v. ijsberen slinkt en de stijgende waterspiegel zorgwekkend is voor met name de lage landen.
De georganiseerde klimaattoppen hebben weinig bindende afspraken opgeleverd. Kennelijk is het voor de machthebbers nog geen twee voor twaalf ondanks het gegeven dat maatregelen vaak op de lange termijn pas vruchten afwerpen. Milieuvriendelijke, alternatieve energie en krachtbronnen zijn voorhanden, moeten alleen op grotere schaal worden toegepast. Water, wind en uiteraard de steeds fellere zon zijn natuurlijke elementen die veel energie opleveren en we hebben de mogelijkheden voor opslag daarvan. De electrische auto is reeds in productie maar de aanschafprijs is nog relatief hoog en het aantal oplaadpunten ontoereikend. Beter te vroeg dan te laat zullen andere belangen b.v. van oliemaatschappijen moeten wijken ten gunste van een leefbare wereld voor ons en volgende generaties. Ik kan me volledig vinden in de slogan van het Wereldnatuurfonds; 'De aarde geeft ons alles, geef de aarde door'. Tegelijkertijd zouden we ons moeten afvragen of we de drang naar meer en nog meer kunnen intomen omdat minder luxe ook een rijk leven kan inhouden. Het zou mooi zijn als er een halt wordt toegeroepen aan de graaicultuur, géén ieder-voor-zich'-mentaliteit maar meer betrokkenheid en saamhorigheid. Tevredenheid met de kleine, gewone dingen, die het leven zoveel te bieden heeft, siert de mens. Zo beschouwt had dit blog ook als titel 'Red de mens(elijk)heid' kunnen dragen. Ik wil alle trouwe lezers veel levensgeluk en bovenal een blakende gezondheid toewensen voor 2011 en de jaren daarna.

GZL minus AZM

De uit de klauwen gelopen kosten voor de nieuwbouw van het Sittard-Geleense ziekenhuis heeft al veel tol geëist. Het opstappen vertrek van de bestuurders, die verantwoordelijk zijn voor het gevoerde wanbeleid, is een logische en terechte stap. De noodzakelijke bezuinigingen ten koste van honderden arbeidsplaatsen, is buiten de schuld van de werknemers om en uitermate triest. Het uitstellen van o.a. een nieuwbouwproject voor psycho-geriatrische patiënten in Geleen zodat zij hun huidige huisvesting zouden kunnen afstaan aan de bewoners van St. Odilia, die al jarenlang in slooprijpe gebouwen verblijven, is ronduit schandalig. Nu gaat het in financiële nood lijdende Orbis onder druk van de provinciale politiek en zorgverzekeraar CZ fuseren met Atrium.
Na moeizame onderhandelingen is destijds met de stichting GOZL, gezondheidsdienst oostelijk Zuid-Limburg, het samengaan van de ziekenhuizen van Heerlen, Brunssum en Kerkrade gerealiseerd. Als daar april 2011 het Sittard-Geleense OMC, beide steden hadden ooit een eigen ziekenhuis, bijkomt dan zijn in feite alle ziekenhuizen in Zuid-Limburg uitgezonderd Maastricht verenigd. Een gigant in zorgland met 6000 werknemers en 1400 bedden maar uiteraard ook met inkrimpingen zoals één raad van bestuur, één raad van toezicht, één apotheek en één laboratorium.
Wat het microbiologisch laboratorium betreft kan ik mij goed voorstellen dat de oud-collega's in Heerlen alsmede de analisten in Sittard-Geleen de onzekerheid over hun toekomst heel vervelend vinden. Het ligt voor de hand om het laboratorium in Heerlen, de grootste en meest centraal gelegen locatie, te handhaven terwijl in het OMC een nieuw, modern lab in gebruik is genomen. Op beide locaties wordt gewerkt met een electronisch werkformulier echter met verschillende computerprogramma's. De onderzoeken, die i.v.m. kwaliteitsbewaking en certificering zijn vastgelegd in SOP's, standard operating procedures, worden anders verricht en zullen moeten worden doorgelicht. Deze en meer veranderingen staan het personeel te wachten en zullen tijd vragen voordat iedereen zich weer thuisvoelt op de werkplek.

Een zuiver geweten

Een poos geleden attendeerde een Belgische medewerkster van het hospice mij achteraf op een uitzending van Koppen, een Vlaams programma dat deze keer over ALS handelde. We hebben toen de VRT benaderd met het verzoek om de betreffende uitzending voor ons op dvd te zetten en dat is gebeurd. In de documentaire komen meerdere ALS-patiënten voor waaronder Patrick, een gescheiden man met twee kinderen, die in allerlei opzichten veel raakvlakken met mij heeft. Vanuit de thuissituatie wordt hij in verschillende zorgcentra geplaatst omdat hij te zwaar hulpbehoevend is geworden. Ik word niet altijd goed begrepen en ze vinden me een lastpost, zo vertelt de nog redelijk verstaanbare Patrick. Zijn medebewoners bestaan overwegend uit demente bejaarden en zelf wordt hij ook vaak als mentaal ziek beschouwd. Uit ontevredenheid over zijn huisvesting en de geboden zorg wordt hij uiteindelijk overgeplaatst naar het Zorghotel in Kortrijk, één van de twaalf gesubsidiëerde rusthuizen in België waar ALS-patiënten worden verzorgd. Hij verwacht daar wel voldoende en goede zorg te krijgen en zo niet dan overweegt hij euthanasie. Inmiddels heeft hij een pegsonde want slikken gaat moeizaam en eten kost hem te veel energie. Ik had gehoopt dat zij meer ervaring zouden hebben maar er gaan voortdurend dingen verkeerd, tikt Patrick in op zijn spraakcomputer. Ten einde raad maakt hij kenbaar aan zijn twee dochters dat hij zo niet verder wil leven en het zinloos lijden een halt wil toeroepen.
Ik kan volledig met Patrick meevoelen maar dat is niet verwonderlijk. Naast een bij voorbaat verloren strijd tegen ALS ook nog te moeten vechten voor de benodigde zorg alsmede voor hulpmiddelen en voorzieningen, is extra belastend en zou vermeden moeten worden. Organisaties zijn log doordat besluiten over te veel schijven worden genomen. Bureaucratie viert hoogtij, gemeentes, CIZ, management van zorginstellingen e.a. beslissen vanachter hun bureau over jouw lot. Vraaggestuurd zorgplan en patiëntgericht werken klinkt goed maar het zijn de verzorgenden die zorg dikwijls op een onderbezette werkvloer moeten verlenen. Sommigen beweren dat het werken in de gezondheidszorg een roeping is, je zou ervoor in de wieg gelegd zijn maar ik denk dat de beste verzorgenden zich kenmerken door de juiste instelling. Uiteraard zorgzaam, aardig, geduldig, attent maar vooral veel empathie en pas in de laatste plaats werken om het geld want daarvoor moet je sowieso niet in de gezondheidszorg zijn. Je kunnen verplaatsen in een ander, dingen kunnen aanvoelen en jezelf kunnen wegcijferen. Het is een verademing om verzorgd te worden door iemand, die gedreven is en van wanten weet. Verzorgenden die bij de les zijn zodat je niet telkens dezelfde dingen moet vragen of corrigeren. Verzorgenden zouden de tijd en aandacht aan patiënten moeten geven zoals hospicemedewerkers dat kunnen want niemand wil op het geweten hebben dat vanwege falende zorg voor euthanasie wordt gekozen.

We gaan er weer op uit

Met de voorstelling Kaka passa van Sanne Wallis de Vries is voor ons het theaterseizoen van start gegaan. Om maar meteen met de deur in huis te vallen; knap, onderhoudend en bij vlagen grappig maar ik vind het geen aanrader. Als je bijna twee uur aan een stuk, voor een weliswaar minder dan de helft gevulde zaal, je tekst kunt voordragen dan heb je echt iets in je mars. Tegelijkertijd wordt er naar een pauze gesnakt maar waarschijnlijk is haar programma daarvoor te kort of moeilijk in tweeën te delen. Sommige onderwerpen worden naar mijn smaak te zeer uitgediept waardoor het langdradig wordt. Het multifunctionele meubel midden op het podium en haar verkleedpartijen aldaar zijn redelijk origineel. De lachspieren worden regelmatig geprikkeld maar het komt te weinig tot een uitbarsting. Ik ben geen recensist en heb niet het recht noch de intentie om wie dan ook de hemel in te prijzen of de grond in te boren, ik geef alleen mijn eerlijke mening. Als regelmatige en "verwende" theaterbezoeker mag je geen te hoge verwachtingen hebben en niet vergelijken maar iedere artiest afzonderlijk beoordelen. Voor alle duidelijkheid, wij hebben een leuke avond gehad en Sanne Wallis de Vries moet als cabaretiere gewoon nog wat rijpen.

Meten is weten

Verscheidene keren heb ik in het AZM longonderzoek en een prik in de polsslagader ondergaan totdat ik een besluit heb genomen. Ik vond sowieso de frequentie en belasting van het onderzoek te hoog terwijl ik toen en nog steeds geen symptomen heb die duiden op CO2-ophoping en O2-gebrek. Bovenal heb ik aangegeven dat ik geen ademondersteuning of actieve beademing wil. Zuurstoftoediening via een neusbrilletje, om met name van een goede nachtrust te kunnen genieten, daar heb ik geen bezwaar tegen. Je moet ergens een grens trekken want ik wil niet tot het uiterste gaan om te blijven "leven". Onlangs heeft een medewerker van CtbM, centrum voor thuisbeademing Maastricht, contact opgenomen en mij bezocht. We hebben gesproken over airstacking, een techniek waar bij inademing extra lucht wordt ingebracht. Hierdoor zetten de longen meer uit, longcapaciteit en -kracht worden vergroot. De spieren tussen de ribben en van het middenrif worden doorbewogen zoals ook wekelijks met benen, armen, nek en schouders gebeurt. Verder hebben we besloten dat een nachtelijke meting wordt verricht zodat cijfers kunnen bevestigen dat mijn longen nog voldoende goed functioneren. Gedurende de slaap, liggend op bed is de ademhaling altijd oppervlakkiger en gewenning aan een hoger CO2-gehalte in het bloed kan optreden. Meten is weten maar in dit geval niet doorslaggevend want als ik geen last van slapeloosheid, kortademigheid of hoofdpijn heb, vind ik het prima zo.

Komen en gaan

Ik verblijf ruim een half jaar in het hospice Daniken te Geleen, oneerbiedig zou je het een sterfhuis kunnen noemen. In hun laatste levensfase worden bewoners verzorgd en begeleid totdat de dood onvermijdbaar of gewenst is. Schertsend spreek ik wel eens over cellen in plaats van kamers, denkend aan de 'The green mile' waarin een irritante bewaker "Dead man walking" schreeuwt als hij de onschuldige, reusachtige neger naar zijn dodencel brengt. Iedere vergelijking tussen die gevangenis en een hospice loopt spaak behalve dat men ook hier de dood in de ogen kijkt. Het komt voor dat de dag van opname of zeer kort daarna iemand komt te overlijden. Sinds begin mei heb ik heel wat mensen zien komen en gaan, op één na allen met de lijkenwagen omdat die mevrouw dermate hersteld is dat zij elders kon worden gehuisvest. Van de aanwezige bewoners bij mijn opname, is niemand meer over en sommige kamers zijn veelvuldig herbezet. Ik denk wel eens dat het zonde is als een in velerlei opzichten mooi mens betrekkelijk jong sterft maar als iedereen bijna 80 en ouder zou worden dan was dat de gemiddeld behaalde leeftijd niet meer.

Energiezuinig

Voor schrijven geldt hetzelfde als voor spreken, ik zou mij zoveel meer willen uiten dan mijn energie toestaat. In tegenstelling tot wat veel mensen oordelen, hebben lang niet alle rolstoelers naast lichamelijke ook verstandelijke beperkingen. Bij ALS-patiënten worden de spieren niet goed aangestuurd althans de commando's worden onvoldoende overgebracht maar de grijze massa functioneert als bij ieder ander gezond mens. Mijn hersenen lopen over van de kennis, meningen, ideeën, die ik maar wat graag zou willen delen met anderen. De spraakcomputer waarop ik voor alle communicatie ben aangewezen, is een uitkomst voor mij maar haalt het bij lange na niet bij natuurlijk spreken en schrijven. Met de MiniMerc kan ik me niet in een conversatie mengen, een één op één gesprek gaat wel tenminste als mijn gesprekspartner geduldig is. Schrijven kan ik doen wanneer en in het tempo dat mij uitkomt, een boek zou een meerjarenplan worden. Laatst hebben we een VSN-bijeenkomst bezocht in het OMC, op een klein kwartier rijden met de taxi vanaf het hospice Daniken. 'Zuinig met eigen energie' luidde het thema van die middag maar helaas was de spreker wegens omstandigheden verhinderd. We waren benieuwd of er wellicht nuttige tips bij zouden zitten maar nu ging het over 'Zorg voor elkaar'. Na de lezing in groepjes verder discussiëren dat heeft voor mij weinig zin maar het was leuk om een aantal lotgenoten weer te ontmoeten.

Najaar

Na meerdere mooie nazomerse dagen heeft de herfst de overhand genomen alhoewel de warmte zich nog niet definitief laat verdringen. Aan temperaturen boven de normaalwaarden, waarvan je de geldigheid kan betwisten, zijn we zo langzamerhand gewend geraakt. Een natte, mistige, winderige, donkere en voor sommigen ook sombere periode is aangebroken. Voor veel mensen rest niets anders dan binnen blijven en reikhalzend uitkijken naar het voorjaar. De zon kan zich weinig laten zien door de gesloten wolkenvelden in allerlei gradaties grijs en de temperatuur daalt naar waarden van tien en lager. De bladeren verkleuren in fraaie geel- rood- en bruintinten en worden van bomen en struiken geblazen door gure windvlagen. Slechts één nachtvorst is voor sommige bomen voldoende om ze in hun kale bast te zetten, een tapijt van vers gevallen loof achterlatend. De dagen worden steeds korter en met het verstrijken van de zomertijd valt de duisternis nog een uur eerder in. Dit grauwe, grillige en tevens schitterende jaargetijde is een voorbode van de winter, die helaas zelden ouderwets streng is. Ieder jaar opnieuw hopen we op een witte kerst, een droom die telkens weer bedrog blijkt te zijn. Het is niet onwaarschijnlijk dat de Friese elfstedentocht van 1997 lang of wellicht voorgoed te boek zal staan als de laatst verreden tocht der tochten. Van mij mag het zeker een maand flink vriezen en sneeuwen, goed voor de natuur en leuk voor zowel jeugd als oudere, actieve mensen. In mijn schooltijd kregen we ijsvrij om te kunnen schaatsen op natuurijs. Er werd net zo lang over de sneeuw gegleden totdat een spiegelgladde glijbaan ontstond. Ook sneeuwbalgevechten, sneeuwpop of -hut bouwen, sleetje rijden of wandelen door het sneeuwlandschap dat mag je toch niemand onthouden. Ik hoor de beroepsbevolking al tegensputteren maar je kunt je overal op voorbereiden. Met voldoende stooizout en materieel kunnen de wegen begaanbaar blijven en de NS zegt winterklaar te zijn ofschoon vallende bladeren al voor problemen hebben gezorgd.

Ferme wil of klap

Zou het toeval zijn dat de informatie 112 dagen heeft geduurd of staat 1 1 2 voor alarmerend wat Nederland allemaal boven het hoofd hangt? De presentatie van het regeer- en gedoogakkoord verliep goedlachs en met een hoog aaibaarheidsgehalte. Drie dikbevriende kwajongens, die elkaar regelmatig begniffelen en aanraken, vertellen over het kunstje dat zij hebben geflikt. Het belangrijkste uitgangspunt was het indammen van de staatsschuld door 18 miljard aan bezuinigingen voor te stellen. Volgens berekeningen van het CPB zijn ze daar niet in geslaagd ondanks dat men van plan is om éénderde van het astronomische bedrag door inkrimping van de overheden te bereiken. Een leger ambtenaren op straat zetten en het aantal politici verminderen, die vervolgens een uitkering of wachtgeld krijgen, is lasten verschuiven van de ene naar de andere post. Zo leveren meer voorgestelde maatregelen pas op de lange of zeer lange termijn daadwerkelijk besparingen op. Dit bijzondere meerderheidskabinet, zoals informateur Lubbers het betitelde, maar uiterst labiele coalitie zit waarschijnlijk niet eens één, laat staan meerdere regeerperiodes uit.
Op het CDA-congres lieten overwegend de tegenstanders van samenwerking met de beweging van Geert Wilders zich horen. De vooraf bekende verdeeldheid binnen het CDA werd nog eens pijnlijk bevestigd, één op de drie CDA-ers is tegen deelname aan dit minderheidskabinet gedoogd door de PVV. De demissionaire ministers Klink en Hirsch Ballin hebben zich duidelijk tegen uitgesproken evenals een reeks prominenten waaronder van Agt. De fractieleden Ferrier en Koppejan zijn ook tegen op principiéle gronden maar zijn, afhankelijk van de sfeer en uitslag van het congres, bereid om hun verzet te staken. Lijfsbehoud van het CDA weegt blijkbaar zwaarder dan principes, niet alleen voor de twee voormalige dissidenten maar ook vele congresgangers. De stemming verliep rommelig en onduidelijk, de mensen waren uitgelaten en opgelucht dat de finish in zicht was. Maxime Verhagen heeft eerst iedereen voorgehouden om de akkoorden en nu de uitvoering daarvan af te wachten. "Een feest van de democratie", riep hij na afloop van het congres en nam het boe-geroep op de koop toe. De toekomst zal uitwijzen of de hunkering om aan de macht te blijven een jubelstemming rechtvaardigt of dat bescheidenheid en een rol in de oppositie verstandiger was geweest.

The Wall Live

Roger Waters, andere musici en crew zullen 8, 9 en 11 april 2011 de Gelredrome op haar grondvessten laten sidderen. De voormalige bassist van Pink Floyd heeft zich toegelegd op groot opgezette optredens en staat garant voor perfectie en spektakel. De nieuwste technologie en laatste snufjes qua beeld en geluid worden toegepast in zijn shows zoals quadrafonie, video mapping en speciale effecten. Tijdens het concert wordt een gigantische muur opgebouwd waarop beeldmateriaal wordt geprojecteerd, dat het verhaal en de songs ondersteund. Niet dat de muziek het nodig heeft maar het voegt wel iets toe en wordt min of meer van Roger Waters verwacht. Het zal een onvergetelijke happening worden waarvan ik hopelijk over zo'n half jaar getuige kan zijn. We hebben gewoon geboekt voor maandag 11 april, tussen twee bezoeken aan theater De Oranjerie in. Drie optredens in vijf dagen is veel maar te doen, tweemaal kortbij en één keer verder weg en met Simone Kleinsma, Roger Waters en Frank Boeijen goed gevariëerd. Het Dark Side of the Moon concert in Landgraaf staat nog in mijn geheugen gegriefd en The Wall Live zal daar niet voor onder doen. In de Rotterdamse Kuip heb ik ooit Pink Floyd bezocht maar een optreden in de oorspronkelijke bezetting zit er niet meer in, ondanks de verbeterde verstandhouding tussen Roger Waters en David Gilmour, aangezien Richard Wright is overleden.

Twijfel

De plaatsen van bestraling waren warm, stijf en pijnlijk bij aanraking maar dat nam snel af dus de bijwerkingen vielen reuze mee. De eerste keer lag het zuiver aan het stoppen met de Scopoderm pleisters dat ik me een week duizelig en misselijk voelde. Zoals ik al eerder heb geschreven; scopolamine heeft invloed op het evenwichtsorgaan en die medicatie kan niet worden afgebouwd. Het draait natuurlijk om remming van de speekselvloed en slijmvorming. Nu, ruim zes weken na de tweede bestraling, ben ik niet ontevreden. De speekselproductie is verder afgenomen, het speeksel is dikker, er is minder slijm en daaraan gerelateerd minder hoestprikkel. Ik vraag mij af of het nog beter kan of dat ik het hierbij moet laten. Absoluut geen slijmvorming is onhaalbaar en nog minder en dikker speeksel zou een te droge mond kunnen geven, hetgeen ook niet aangenaam is. De arts van Maastro heeft aangegeven dat een derde bestraling altijd mogelijk is dus dat moet ik goed overwegen.

Life sucks

De werkzame, sociale, sportieve, seksuele en consumptieve kant van mijn leven, kortom alles waarvoor activiteit noodzakelijk danwel gewenst is, zijn reeds grotendeels afgesloten. Wat rest voor mij is vooral passiviteit, veel op de kamer vertoeven tot vervelens aan toe. Televisie kijken, actualiteit en sport worden op de voet gevolgd. Muziek luisteren, ik heb een uitgesproken smaak doch brede interesse voor allerlei genres. Het sms-verkeer onderhouden en enkele zinnen aan een nieuw blog toevoegen. Als het weer het toestaat, naar buiten op het terras en de gespreksstof van anderen aanhoren. Er wordt zowel door bewoners en familie als personeel veel geklaagd over de zorg en Orbis. Als de cliëntenraad en directie er een luisterend oor voor willen hebben dan kunnen zij daar veel onvrede peilen. Eerder reed ik naar een naburig tennispark of winkelcentrum, de Geleense binnenstad of zelfs Beek en Stein maar dat is een te grote inspanning met de kinbesturing. Aan de uitstapjes naar De Oranjerie in Roermond beleef ik altijd veel plezier mits het taxivervoer er geen te grote smet op legt.
Bij tijd en wijle kan de nagenoeg totale afhankelijkheid me behoorlijk opbreken, heel graag zou ik gewone alledaagse handelingen nog zelf uitvoeren. Lekker glad nat scheren, een ommetje met de hond maken of rode kool met een gehaktbal eten zijn zomaar drie dingen die mij te binnen schieten maar helaas tot het verleden behoren. Sedert het najaar van 2003 is het aantal onmogelijkheden gegroeid, grafisch gezien als een parabool. In het begin zo langzaam dat de definitieve diagnose pas op 9 februari 2005 in het UMC Utrecht kon worden gesteld. 2005 tot en met 2008 zijn piekjaren geweest vanwege de rolstoelafhankelijkheid, het verlies van de armfunctie en het onvermogen om te kunnen praten, eten en drinken. De laatste jaren gaat de achteruitgang weer gestaag verder, met name spieren in mijn gezicht, hals en nek laten het afweten terwijl die juist korte verbindingen hebben met de hersenen. Hoe dan ook, ik zal het grillige verloop van ALS moeten accepteren, al gaat me dat niet alle dagen even makkelijk af. Ik kan alleen maar terugkijken op en dromen over de vervlogen levensfase, waarin ik de hele wereld aankon.

We are the champions

Na jarenlange afwezigheid heeft AFC Ajax de lucratieve Champions League bereikt en is Nederland met twee clubs vertegenwoordigd. FC Twente had zich als landskampioen al geplaatst en Ajax kwalificeerde zich via de voorronden. Wat tweemaal misging dat lukte deze keer wel, PAOK Saloniki en Dinamo Kiev moesten hun meerdere erkennen in de Amsterdam Football Club. Ajax is met Real Madrid, AC Milaan en Auxerre in groep G ingedeeld en FC Twente moet het in groep A opnemen tegen Internazionale, Werder Bremen en Tottenham Hotspur. De eerste van de zes ontmoetingen in elk van de acht groepen, waarin de 32 sterkste Europese clubteams zitten, worden gespeeld op 14 en 15 september. Een ideale gelegenheid voor voetballers om op het hoogste niveau in clubverband ervaring op te doen en zich in de kijker te spelen. Voor de voetbalclubs draait het naast naam en faam voornamelijk om geld, de penningmeesters kunnen de clubkas flink spekken. In de Europa League doen drie Nederlandse clubs mee, AZ, PSV en FC Utrecht. Feyenoord heeft helaas na verlies tegen AA Gent moeten afhaken. Dat sommige teams uit de Europa League niet onder doen voor die van de Champions League, bewees Atletico Madrid in de strijd om de Supercup. Ondanks de weelde van de beste speler van de afgelopen CL in elke linie, verloor Internazionale met 2-0. Doelman Cesar liet zich verrassen door een treffer in de korte hoek, middenvelder Sneijder werd gewisseld omdat hij niet in de wedstrijd zat en aanvaller Milito kon zelfs vanaf de penaltystip niet scoren. De conclusie mag luiden; je hoeft geen kapitale spelers zoals bij Real Madrid op de grasmat te hebben staan om te kunnen winnen, dat moet Ajax zich in de oren knopen als zij straks de koninklijke gaan bestrijden. Rafael van der Vaart en Klaas-Jan Huntelaar maken ternauwernood de transfer van respectievelijk Real Madrid en AC Milaan naar Tottenham Hotspur en Schalke '04, waardoor de confrontatie met Ajax wordt vermeden.

Zoef zoef

De ambulance was voor half drie ingepland en kwam kwart over drie bij het hospice aan. Later hoorden mijn zus en ik dat dit vrolijke team, twee ambulance-verpleegkundigen en een aio, om drie uur met hun dienst waren begonnen. Ik was op bed gelegd dus zij konden mij makkelijk overhevelen op het brancard. We zijn over de autosnelweg gezoefd en nergens was oponthoud anders had men altijd nog zwaailicht en sirene kunnen aanzetten. Exact kwart voor vier, dus netjes op tijd arriveerden wij bij Maastro en ik was vrijwel meteen aan de beurt. Ter plekke waren nog eens drie personen, een arts en twee assistentes, aanwezig en met gezamenlijke krachten werd ik op het smalle, harde bed bij het gigantische bestralingsapparaat gelegd. Vervolgens werd uiterst nauwkeurig de plaats van bestraling, een deel van wang en hals voor het oor, ingesteld. Nadat iedereen zich uit de voeten had gemaakt, moest ik nog twee minuten bewegingsloos blijven liggen. Datzelfde werd herhaald voor de andere kant van mijn gezicht en toen kon ik weer terug op het brancard van de ambulance. De terugreis verliep ook voorspoedig en kwart voor vijf, anderhalf uur na vertrek van het hospice waren wij weer terug aldaar.

Positivisme

Vandaag ben ik voor een tweede bestraling van mijn speekselklieren naar Maastro geweest. Deze keer met de ambulance zodat ik niet geradbraakt ben vanwege het urenlange vervoer met Regiotaxi. De afstand tussen Geleen en Maastricht is net niet lang genoeg om met Valys te kunnen reizen, dan zou ik solo-vervoer hebben en geen toer door de Limburgse hoofdstad en diverse andere plaatsen moeten maken. Ik ben hoopvol gestemd dat de speekselvloed en slijmvorming daarna verder afnemen. Het hoesten vanwege vastzittend slijm en het opgeven daarvan is niet alleen uitputtend maar het belemmert me ook in mijn doen en laten. Dikwijls blijf ik tegen mijn wil maar op mijn kamer omdat al hoestend niet te rijden is en ik na het opgeven van slijm zo snel mogelijk geholpen wil worden. Het blijft afwachten hoeveel cellen door de bestraling afdoende worden vernietigd en hoe snel het herstel van de speekselklieren is. Wellicht heb ik te hoge verwachtingen maar er is geen toekomst zonder hoop. In het voorjaar heb ik geschreven dat ik blij zou zijn om het WK voetbal en andere grote sportgebeurtenissen mee te mogen maken en thans rest de Vuelta en de US Open nog. Het verloop van ALS is onvoorspelbaar maar vroeg of laat komen er serieuze longproblemen. Ik heb duidelijk aangegeven dat ik geen ademondersteuning en actieve beademing wil. Vooralsnog willen mijn getrainde longen niets van opgave weten, is het vele sporten en met name de duiksport nog ergens goed voor geweest. We hebben gewoon nog geboekt voor het nieuwe theaterseizoen en ik kom er wel achter welke voorstellingen ik kan bijwonen. Sanne Wallis de Vries, Sara Kroos, Simone Kleinsma, Frank Boeijen, Freek de Jonge en Claudia de Breij zou ik allemaal willen zien en horen. In mijn situatie negen maanden vooruitkijken is zeker gedurfd maar als ik dat niet doe dan ben ik eigenlijk al gestopt met leven.

Tijd en geld

Informateur Lubbers heeft zijn werk gedaan; enkele oriënterende gesprekken met fractieleiders gevoerd en de VVD, PVV en het CDA de vrije hand gegeven om in ruim een week iets te verzinnen. Een minderheidskabinet van VVD en CDA met gedoogsteun van PVV is het voornemen van dit drietal na hun informeel onderhandelen. Een vreemde gang van zaken met een verrassende uitkomst van een opmerkelijk trio. Ruud Lubbers, die zich volgens velen niet aan zijn opdracht heeft gehouden, wordt aan de kant gezet om plaats te maken voor de vijfde informateur Ivo Opstelten. Hij zou onderzoeken welke meerderheidscoalities mogelijk zijn en staat nu toe dat er over een onevenwichtig kabinet wordt onderhandeld. Juist in deze roerige tijd is er grote behoefte aan stabiliteit, betrouwbaarheid en continuïteit. Een meerderheidskabinet, dat de rit uitzit en liever nog goed beleid gedurende langer dan één regeerperiode uitvoert, is zeer gewenst. De beoogde coalitie heeft de krapst mogelijke meerderheid in de Tweede Kamer en géén meerderheid in de Eerste Kamer. Van de grootste partij en de grootste verliezer moet een regering worden gesmeed met gedoogsteun van de grootste winnaar, een hachelijk avontuurlijke combinatie. De randvoorwaarden die CDA-voorman Maxime Verhagen stelde om uberhaupt met de PVV in gesprek te gaan, zijn plotsklaps verdwenen maar het rommelt behoorlijk in de CDA-achterban. De wens om te regeren is bij het VVD blijkbaar zo groot dat ze geen enkele moeite hebben om met de PVV samen te werken. Zij moeten er nog in slagen om een regeer- én gedoogakkoord voor elkaar te krijgen en er is al commotie over een speech, die Geert Wilders in New York gaat houden tegen de vestiging van een moskee op Ground Zero. Na de recente gemeenteraadsverkiezingen in Almere en Den Haag is aangetoond dat gebrek aan goed beleid en capabele mensen deelname van de PVV uitsloten. Begrijpelijk dat de PVV géén bewindslieden levert, wat op lokaal niveau niet lukte dat heeft landelijk zeker géén kans van slagen. Ivo Opstelten en kornuiten hebben zich teruggetrokken op het Binnenhof en denken zo'n drie weken nodig te hebben om mogelijk resultaat te boeken. Als de absolute radiostilte eind augustus wordt verbroken dan zal Nederland weten waar we aan toe zijn. Er is opnieuw kostbare tijd, waarin de staatsschuld verder is toegenomen, verkwist of er komt een regering op uiterst wankele basis en voor veel mensen breekt een beduidend mindere periode aan. In het laatste geval is er een schrale troost; zeer waarschijnlijk zal dat kabinet geen vier jaar aanblijven en krijgt Nederland een herkansing om bij nieuwe verkiezingen een verstandige keuze te maken.

Politieke chaos

De verkiezingsluitslag was gelijk met de start van het WK Afrika bekend en zoals we alles weten is de wereldkampioen bekend. De fractieleider van de VVD Mark Rutte hoopte dat er voor 1 juli een nieuw kabinet zou zijn. Het is bijna augustus en het eind van de formatie is nog niet in zicht. Ruud Lubbers mag zich als derde informateur buigen over de mission impossible, als iedereen zich star blijft opstellen. De VVD, met één zetel verschil de grootste partij, heeft de meeste kapsones. Recente peilingen tonen aan dat de kiezers nu al spijt hebben van hun stem op de VVD. De grootste partij in Nederland heeft 31 zetels terwijl minimaal 76 en dus nog zeker twee andere partijen nodig zijn om een regering te vormen. Een kabinet met deelname van het CDA doet geen recht aan de verkiezingsluitslag, die partij is gehalveerd en Balkenende gevlogen. Een centrumrechtse coalitie en helemaal een minderheidscoalitie, VVD PVV CDA, zou een aanfluiting zijn voor onze democratie. Na de Tweede Wereldoorlog is het niet meer voorgekomen dat een partij een minderheidsregering heeft gedoogd. Ook een zogenaamd middencoalitie, VVD PvdA CDA, moeten we niet willen omdat de kiezers het CDA duidelijk op een zijspoor hebben gezet. De paars plus variant, de twee grootste partijen VVD en PvdA aangevuld met D66 en GroenLinks, vind ik persoonlijk de beste optie. Echter de VVD is dan bevreesd te min zeggenschap te hebben tegenover drie linkse coalitie-partners. De veeleisendheid van de VVD zou er toe kunnen leiden dat een coalitie zonder de liberalen wordt geformeerd.
Informateur Wallage beweerde dat ons land naast 16 miljoen bondscoaches ook 16 miljoen formateurs heeft. Ik ben het daarmee oneens en denk dat nog niet de helft van de Nederlanders intereesse heeft voor politiek Den Haag, de bedroevend lage opkomst bij verkiezingen zegt al voldoende. Het wordt hoog tijd dat ons politiek stelsel grondig op de schop gaat. Ze zijn het al langer eens over de aanstelling van minder ministers maar de uitvoering laat nog op zich wachten. Door departementen samen te voegen, kan flink worden bezuinigd, niet onbelangrijk nu de staatsschuld fors oploopt. Zo kan niet alleen het aantal ministers maar ook staatssecretarissen en ambtenaren omlaag en huisvesting worden gedeeld. De ondergrens om als politieke partij of beweging deel te mogen nemen aan verkiezingen, zou aanzienlijk opgeschroefd moeten worden. De enorme versnippering door de talloze kleine partijen maakt een formatie extra moeilijk. In Engeland zijn drie partijen en de formatie was inderdaad binnen drie weken afgerond. De rol van ons staatshoofd bij de formatie zou minder mogen zijn. Hij of zij mag geen politieke voorkeur hebben, althans niet publiekelijk uitspreken. Niemand is exact op de hoogte van de uitwisseling tijdens de gesprekken met vertrouwelingen, (in)formateurs en fractieleiders. Door het benoemen van een bepaalde (in)formateur kan een staatshoofd sturing geven aan de vorming van een regering. Zijn of haar bevoegdheden zouden zich moeten beperken tot af- en aanmelding van een kabinet en de fotosessie.

Wereldkampioen van Nederland

Twee weken geleden werd Nederland voor de derde keer tweede op een WK voetbaltoernooi. Na Duitsland en Argentinië, die in 1974 en 1978 als thuisland wereldkampioen werden, hadden nu Spanjaarden het geluk aan hun kant. Vijf van zeven wedstrijden won Oranje met één doelpunt verschil, alleen Denemarken werd met 2-0 verslagen en dan de finale diep in de verlenging met 0-1 verloren van Spanje. Arjan Robben had in de reguliere speeltijd twee mogelijkheden om Oranje op voorsprong te brengen. Een schijnbeweging en een stiffie waren voldoende geweest om te scoren en bij de tweede kans werd hij zwaar gehinderd door de Spaanse verdediger Puyol, wat een rode kaart en penalty had kunnen opleveren. Robin van Persie, die de spitspositie afdwong, kwam het hele toernooi niet tot scoren en wist ook weinig assists aan zijn medespelers te geven. Ik ben niet gecharmeerd van Theo Maassen maar ik kon mij wel vinden in wat hij bij Sportzomer zei. Bert van Marwijk zou Spanje moeten verrassen door Dirk Kuyt in de spits en Ibrahim Afellay of Eljero Elia op linksbuiten te zetten. Elke wedstrijd werd voorafgegaan door ke nako maar Robin van Persie is nooit op gang gekomen, naar mijn idee is de bondscoach daar te vasthoudend geweest met ook nog Klaas-Jan Huntelaar op de bank.
Ik heb genoten van Sportzomer met Jack van Gelder, die veel sympathieker is dan wijsgeer Mart Smeets en een aanstekelige lach heeft zoals bij het vuvuzela-spotje. Het leverde het prachtige lied Majesteit van Guus Meeuwis en Youp van 't Hek op. Nog leuker vond ik het WK-journaal en met name de wisselwerking tussen Henry Schut en Hugo Borst. Het vertoonde voetbal was vaak meer spannend dan fraai maar het is bekend dat twee topteams geen garantie zijn voor een kwalitatief goeie wedstrijd. In de finale hebben onze mannen gevochten als leeuwen, misschien te veel gevochten en te weinig gevoetbald. De Engelse arbiter Howard Webb floot bepaald niet in ons voordeel, als hij begint met kaarten uitdelen dan moet hij dat consequent blijven doen. Zo makkelijk als Johnny Heitinga twee keer geel en dus rood kreeg, zo hadden er ook aan Spaanse kant twee rode kaarten getrokken moeten worden. De eerdergenoemde Puyol voor het vasthouden van de doorgebroken Arjan Robben en de charge van Iniesta tegen Mark van Bommel zonder de jabulani in de buurt. Iniesta nota bene de maker van het winnende doelpunt in de laatste minuten van de verlenging terwijl Nederland kort daarvoor een hoekschop werd onthouden. Het is zoals het is en toch ben ik trots op de prestaties van Oranje alleen past ons enige bescheidenheid. Na zo'n onthaal in eigen land als verliezend finalist van een WK, mogen we nooit meer vallen over de Duitse term vice-weltmeister.

Blogstilte

Wat is er toch aan de hand met keuske, waarom schrijft hij zo weinig de laatste tijd? Kortweg omdat het intikken van tekst op de spraakcomputer zeer vermoeiend is maar ik heb een missie en die zou ik willen halen. Wat ik in mijn hoofd heb, is er niet zomaar weer uit. 's Nachts lig ik wakker, mijn hoofd barst van de ideeën en zinnen worden geformuleerd, alleen de uitvoering nog. Het 500ste blog komt er aan en dat wil ik niet bereiken door snel korte stukjes te schrijven maar in de stijl zoals jullie van mij gewend zijn. Een volgend blog zal het WK voetbal in Zuid-Afrika als onderwerp hebben, daar kan ik niet stilzwijgend aan voorbij gaan.
Trouwens het volgen van de grote sportevenementen kost veel tijd, tijd die ik er graag aan besteed. Een hele maand voetbal, tennis, wielrennen en nog komen de sportliefhebbers aan hun trekken, de Tour de France zit in de laatste week. De komende weken zijn de voorronden champions league en dan starten de nationale competities al weer, het kan gewoon niet op.
De spraakcomputer gaf steeds meer problemen dus heeft RDG uiteindelijk rigoreus werk er van gemaakt. Een andere MiniMerc met interne Gewa en infrarood oog, een andere sms-kaart, een nieuwe headmouse en usb-hub, functioneert naar volle tevredenheid. Hun advies om een hele nieuwe spraakcomputer van de laatste generatie aan te vragen, vind ik onnodig nu alles goed werkt. Ik weet haast zeker dat het niet gehonoreerd was, het is een enorme investering en vervanging is normaal gesproken na vijf jaar aan de orde.
Tenslotte speelt mijn gezondheidstoestand, die uiteraard achteruit is gegaan, een belangrijke rol. Speekselvloed en slijmvorming zijn de vervelendste symptomen waarmee ik te kampen heb. Ik ben voor bestraling van de speekselklieren naar Maastro geweest en binnenkort ga ik voor een tweede keer, hopelijk wordt dan de speekselvloed zodanig afgenomen dat slijm en daarmee gepaard gaande hoesten ook minder worden. Met de Scopoderm TTS pleisters ben ik gestopt en dat heb ik geweten. Scopolamine heeft invloed op het evenwichtsorgaan en dat raakte nu van slag met misselijkheid, duizeligheid en wazig zien als gevolgen. Als ik op bed op een andere zij werd gedraaid dan leek ik in een diepe vallei te tuimelen. Dat heeft zo'n week geduurd voordat ik mij weer naar omstandigheden goed voelde. Ik had de kwartfinales Nederland - Brazilië en Argentinië - Duitsland niet graag aan mijn neus voorbij laten gaan.
We zijn er achter dat door een grote hoeveelheid sonde-voeding in mijn maag de kans op verslikking met als mogelijk gevolg longontsteking toeneemt.Tijdens een hoestbui kan ik een reflux krijgen waardoor maaginhoud wordt opgegeven met alle gevaar vandien. Voortaan krijg ik 24-uurs sonde-voeding, 70 ml per uur, via de voedingspomp Flocare Infinity. Pomp en sonde-voeding kunnen in een rugzakje achter de elro hangen, waardoor ik maximaal mobiel ben. Waarschijnlijk nemen de bestraling en 24-uurs voeding de ongemakken grotendeels weg zodat het weer wat draaglijker voor mij wordt. Toch een stap vooruit met alle achteruitgang, utopie of werkelijkheid, het is in ieder geval zeer wenselijk.

Tien

Na een bezwaarschrift, meermaals telefonisch contact en een nieuwe aanvraag is het CIZ uiteindelijk akkoord gegaan. De indicatie zzp 10 is toegekend waardoor overplaatsing naar een hospice mogelijk is. De afkorting zzp staat voor zorgzwaarte pakket en niet voor zelfstandige zonder personeel. Ik ben verre van zelfstandig en totaal afhankelijk van de verzorgenden. Sinds 3 mei verblijf ik op een kamer van het Hospice Daniken en dat biedt veel voordelen. Het is wel wennen aan de verzorgsters en zij aan mij maar samen komen we er wel uit. Ook een andere verpleeghuisarts, fysiotherapeute en ergotherapeute moet ik op de koop toe nemen, kunnen ook zij ervaring opdoen met ALS.
Hospice Daniken, geopend in 2005, is behoorlijk modern en heeft een schitterende, eigen tuin en terras. De zeven kamers, ik noem ze gekscherend cellen, hebben airco dus het is in ieder geval een koele cel, een koelcel, een uitkomst met die extreme temperatuur en luchtvochtigheid. Er is een keukentje met koelkast en Senseo koffiezetter zodat voor de eigen drankvoorziening en een broodmaaltijd kan worden gezorgd. Voor grotere zaken kan gebruik worden gemaakt van de open keuken in de gemeenschappelijke eet- en woonkamer. Een inpandige, ruime badkamer met wastafel, douche en toilet biedt alle comfort voor de dagelijkse verzorging. Voor een luxe bubblebad kan men terecht in de badderruimte voor algemeen gebruik. Een tv-tje hoort bij de inventaris maar uiteraard heb ik, met mijn verwende ogen en oren, mijn eigen apparatuur opgesteld want muziek is mijn alles en moet goed klinken. Het personeel en de vrijwilligers doen hun uiterste best om het de bewoners naar de zin te maken. alhoewel ik nog geen vleugeltjes op hun rug heb kunnen ontdekken, ben ik er van overtuigd dat een hospice in het leven is geroepen om de stap van een zorgcentrum naar het paradijselijk hiernamaals minder groot te maken.

Incasseren en doorgaan

"Als ik in een rolstoel terecht zou komen dan hoeft het voor mij niet meer" zei de man toen hij mijn elro kwam afleveren. Uiteraard is het ongepast om zoiets te uiten tegen iemand die rolstoelafhankelijk is en hij is daar dan ook op aangesproken. Mij is onbekend of de firma er nog consequenties aan verbonden heeft maar ik heb wel duidelijk gemaakt dat deze medewerker niet meer welkom is. De vraag of iemands leven nog voldoende kwaliteit biedt, is een individuele afweging. Elke beperking moet je ervaren om goed te kunnen oordelen of je er mentaal tegen opgewassen bent en verder wilt. Na diverse hulpmiddelen van stok tot en met scootmobiel zit ik nu vier jaar in een elro en het is nooit in mij opgekomen vanwege verlies van mobiliteit op te geven. Natuurlijk is het bitter om niet meer te kunnen lopen, fietsen, autorijden en dat geeft veel ongemak want het rolstoelvervoer is niet zo ideaal en vlekkeloos. Volledige ADL afhankelijkheid daar heb ik al meer moeite mee, mijzelf glad kunnen scheren bijvoorbeeld zou me wat waard zijn. Niet meer kunnen spreken, eten en drinken vind ik van weer een hogere orde. Ik ben dolblij met mijn spraakcomputer, zonder zou ik niet weten hoe ik de dag moest doorkomen. Dankzij de MiniMerc kan ik blijven communiceren echter een vlot, goed gesprek is zeker in een groter gezelschap ondoenlijk. De trage snelheid, mede veroorzaakt door geheugenvreters als de Gewa en de sms-kaart, staat dat niet toe en bovendien is het intikken een vermoeiende bezigheid. De liefde van de man gaat door de maag zegt men maar ook vrouwen houden van lekker eten en drinken. Buiten de deur eten al dan niet gecombineerd met b.v. bioscoop of theater, is voor velen het favoriete uitstapje. De sterk verminderde slikfunctie heeft naast geen orale inname van voeding meer vervelende gevolgen die de kwaliteit van leven omlaag halen. Aanhoudende hoestbuien vanwege slijmvorming komen bijna dagelijks voor net als meermaals mijn mond schoonmaken. Ik kan mijn speeksel niet meer voldoende doorslikken waardoor slijmvorming optreedt in mijn keel en slokdarm. Dat slijm veroorzaakt een hoestprikkel en ik heb niet de kracht om het op te hoesten. De Atropine druppels helpen niet afdoende dus grijp ik nog eens terug naar Scopoderm TTS pleisters. Scopolamine dringt geleidelijk door de huid en reduceert de secretie van lichaamsvochten, waaronder de twee liter speeksel die een mens dagelijks produceert.

Bedolven

Twee uur aan één stuk een waterval van tekst over je toehoorders uitstorten dat is Dolf Jansen wel toevertrouwd. Tijdens het radioprogramma 'Spijkers met koppen' dat hij samen met Felix Meurders presenteert, is zijn spraaksnelheid als bovengemiddeld gemeten. In tegenstelling tot Matthijs van Nieuwkerk, presentator van 'De wereld draait door', zul je Dolf Jansen zelden op een verspreking betrappen. Aan het begin van zijn voorstelling 'Altijd verder' beloofde hij dat er geen gehandicapte door hem zou worden beledigd. De theateroproer van zo'n twee jaar geleden veroorzaakt door Micha Wertheim is mede door alle media-aandacht bij veel mensen blijven hangen. Twee bezoekers op de eerste rij moesten het wel ontgelden en werden meermaals aangehaald in de conference van Dolf Jansen. Vanwege een felgroene uitdossing en een sprekend horloge waren zij opgevallen en pasten in het verhaal dat hij wilde brengen. Hij schept graag op over zijn lichaam en conditie verkregen en onderhouden door het bedrijven van de rensport. Op dat moment, de zaal was vrij rustig, schraapte ik mijn keel hetgeen overkwam alsof ik zijn beweringen in twijfel trok en hem uitlachte. Het was een toevallige samenloop maar pakte hilarisch uit en iedereen lag in een deuk. Uiteraard reageerde Dolf Jansen daarop echter door het harde lachen kregen we dat niet mee. Het optreden gaat in zo'n hoog tempo dat je geconcentreerd moet luisteren en toch was het weer een heerlijk ontspannen avondje theater.

Wie volgt?

Agnes Kant is niet alleen afgetreden als fractieleider van de SP maar keert de politiek helemaal de rug toe. Na een slapeloze nacht stond haar besluit vast en kondigde zij in het bijzijn van een emotionele achterban haar vertrek aan. Het is niet makkelijk om in de voetsporen te treden van Jan Marijnissen, die zich bovendien op een hoogtepunt van de partij terugtrok. De druk om zich te bewijzen als fractieleider werd Agnes Kant uiteindelijk te machtig. Zo energiek als zij in het SP-spotje een radslag maakt, zo opgebrand kwam zij over tijdens de persconferentie. Aan haar opvolger, Emile Roemer, nu de taak om binnen drie maanden het vertrouwen van de kiezers in de SP te herstellen.
Camiel Eurlings, de ambitieuze minister met oplossingen voor de autofiles, komt niet meer toe aan uitbreiding van het wegennet en invoering van het rekeningrijden. De Limburgse CDA-er verlaat de politiek om meer tijd en aandacht aan zijn privéleven te kunnen besteden. Om diezelfde reden maakte Wouter Bos een dag later zijn vertrek uit de politiek bekend want hij wil zijn vrouw bijstaan en hun drie jonge kinderen zien opgroeien. Begrijpelijk maar ook bij een normale werkweek zie je je kroost minder dan wenselijk ofschoon er wel mogelijkheden zijn zoals ouderschapsverlof en deeltijdbanen. Het hele leven bestaat uit keuzes maken en combinaties zijn niet altijd Ideaal. Wouter Bos zegt al drie jaar daarmee te worstelen en een eventuele opvolging door Job Cohen voor te bereiden. De burgemeester van Amsterdam heeft per direct zijn ambt neergelegd en zich als partijleider en lijsttrekker van de PvdA kandidaat gesteld.
De talloze mistoestanden in de hedendaagse politiek en de daaraan gerelateerde spoeddebatten en media-optredens, drijven de werkdruk onnodig hoog op. Er zijn meer beroepen met extreem lange werkweken maar alleen politici genieten een riante wachtgeldregeling. Dankzij die inkomensgarantie kunnen zij rustig wachten op een goede aanbieding van een baan met minder werkuren en meer salaris. Met de politiek als springplank komen zij meestal goed terecht in de maatschappij, daar zijn voorbeelden te over van. Zijn Bos en Eurlings nu trendsetters en kunnen we beter naar Chinees model kiezen voor een regering van hoogbejaarde heren? Wanneer zal Jan Peter Balkenende inzien dat Nederland niet zit te wachten op nog een kabinet onder zijn leiding? Ik denk dat dat inzicht pas na de verkiezingen zal komen want hij heeft te kennen gegeven alleen voor het premierschap te gaan, Tweede Kamerlid dat ziet hij niet zitten. Alleen een verkiezingsnederlaag voor het CDA is een duidelijk signaal dat we het karwei niet willen laten afmaken maar laten overnemen, alle stemgerechtigde Nederlanders zijn aan zet.

Fikse domper

Na het succes van Sven Kramer op de 5000 meter stond dinsdag 23 februari de dubbele afstand, zijn favoriete afstand op het Olympisch programma in Vancouver. De loting was hem gunstig gezind, Sven mocht in de achtste en laatste rit starten zodat de te kloppen tijd bekend is. Het ijs was van goede kwaliteit waardoor een snelle tijd mogelijk was. Uiteraard was Sven Kramer super gemotiveerd, drie maal goud was zijn missie en het zou de 100ste gouden medaille in de historie van het NOC/NSF betekenen. Hij ging voortvarend van start en lag al snel op koers voor goud en een verbetering van het Olympisch record totdat het noodlot toesloeg.
Op een 400-meterbaan moet tijdens een wedstrijd over 10 kilometer 24 keer van baan worden gewisseld. Sven had al zo'n 16 probleemloze baanwissels achter de rug, toen zijn coach Gerard Kemkers besloot zich ermee te bemoeien. Ondanks zijn constatering dat Sven overduidelijk naar de buitenkant schaatste, kreeg Kemkers een vlaag van verstandsverbijstering. Twijfel bracht hem ertoe om met woord en gebaar naar de binnenbaan te verwijzen. In een fractie van een seconde besloot Sven het advies van zijn coach op te volgen. Met ontzetting drong de foute baanwissel tot iedereen, waaronder bijna 7 miljoen Nederlandse tv-kijkers, door en Sven Kramer werd gediskwalificeerd. Een zekere gouden medaille ging aan zijn neus voorbij en hij was terecht woedend en ontroostbaar.
Toch lijken Sven Kramer en Gerard Kemkers zich weer te hebben verzoend of beperkt zich dat tot de duur van de Olympische Winterspelen 2010. Inmiddels heeft de ploegen achtervolging nog een bronzen plak opgeleverd dus zal Sven zich met éénmaal goud tevreden moeten stellen en om dan te spreken over Svencouver is schromelijk overdreven. De eer van de 100ste gouden medaille valt nu te beurt aan snowboardster Nicolien Sauerbreij. Voor Nederland de eerste medaille behaalt op sneeuw en wel op het onderdeel parallel giant slalom.

Einde Bakellende IV

Wederom haalt een kabinet onder leiding van minister-president Balkenende de eindstreep niet. De schuldvraag is irrelevant, de val van de regering is een feit en was onvermijdelijk. Uruzgan was slechts een aanleiding maar de afgelopen drie jaar waren er meerdere oneffenheden, die glad gestreken moesten worden. Onze militairen weten nu wel waar zij aan toe zijn, de Nederlandse bijdrage aan Afghanistan stopt zoals afgesproken in augustus dit jaar. Voordat er verkiezingen zijn geweest gevolgd door een ongetwijfeld moeizame formatie, zijn onze troepen al veilig thuis. Nog een halfjaar geen beleid terwijl de staatsschuld oploopt en economisch herstel achterblijft, is een slechte zaak.
De thans grotendeels ontbonden regering heeft de kredietcrisis laat erkend en de noodzakelijke maatregelen alsmaar uitgesteld. Een kabinet dat uitblonk in conflicten uitvechten, werkgroepen en commissies instellen en beleidszaken vooruitschuiven. Wellicht heeft men het noodlot te zeer getart door alles samen te laten komen in de eerste maanden van dit jaar. Financiële kopstukken, zoals Bos, Wellink en Zalm, werden door een milde commissie ondervraagd over hun rol in de ontstane malaise, vooralsnog zonder of beperkte persoonlijke consequenties. Na lang beraad werd een voor alle partijen bevredigend antwoord gevonden op het Irak rapport. De kwestie Uruzgan was na een in negatieve zin gedenkwaardig debat de nekslag waardoor men niet meer toekomt aan het echte werk; de crisis en herstelwet en de bezuinigingen. Wetsvoorstellen als de AOW en de kilometerheffing blijven liggen en gewichtige besluiten b.v. over de JSF moeten worden uitgesteld. Tussendoor voeren de Haagse politici ook nog campagne voor de gemeenteraadsverkiezingen op 3 maart.
Sinds het kabinet demissionair is verklaard, is controversieel het trefwoord hetgeen inhoudt dat in feite het parlement een grote mate van zeggenschap krijgt. De Tweede Kamer beslist welke zaken door de uitgedunde regering mogen worden uitgevoerd. Deze situatie houdt aan totdat de kersverse ministers samen met de koningin op de paleiselijke treden hebben gestaan. Op 9 juni, over ruim drie maanden dus, zijn landelijke verkiezingen en kan de kiezer spreken. Wordt het CDA weer de grootste partij en krijgt Balkenende een vijfde kans om het karwei af te maken? Haalt de PvdA de meeste stemmen en mag Wouter Bos zich als premier bewijzen? Kan de PVV een rol van betekenis spelen? Hoe scoren D66, Groen Links, SP en VVD? Wie verovert hoeveel zetels en welke coalitie is mogelijk? Het beloven interessante, spannende verkiezingen te worden en de formatie des te meer.

Na de pauze

Herman Finkers koos voor deze titel van zijn nieuwste theatershow omdat hij het zeven jaar noodgedwongen rustig aan had gedaan. Nadat bij hem de diagnose chronische lymphatische leukemie was gesteld, was en naar later bleek is hij nog steeds gedoemd een stap terug te doen. Na een aantal optredens is de programmering van veel theaters, inclusief De Oranjerie, aangepast vanwege afgelastingen. Afgelopen Kerst is de theatershow op tv uitgezonden en er is ook een dubbel-dvd uitgebracht. Herman Finkers zegt gedurende zijn jarenlange pauze veel vrienden, hij spreekt liever over illusies, te zijn kwijtgeraakt. In het lied 'Zere handjes', dat handelt over het grondrecht verdriet, komt de volgende passage voor;
Ik gaf aan vrienden mijn liefde en geld
totdat ik failliet ging door ziekte geveld
die vrienden ik had ze gegriefd en gekwetst
want zo was hun toekomst door mij niet geschetst
Aansluitend draagt hij, met een knipoog naar Toon Hermans, het onderstaande versje voor;
Een vriend
Het is blijkbaar nodig dat je stil en oprecht
geregeld betaalt en het liefst niet te slecht
pas als het zo is dat er aan je wordt verdiend
dan pas mag je zeggen: ik ben een vriend
Vervolgens zingt hij in het lied 'Een vriend' over een vijand waar je op kunt bouwen en vertrouwen maar een vriend, je wenst het je ergste vijand nog niet toe. Het is een theatershow waar je allerlei kwalificaties aan kunt hangen zoals serieus, confronterend, pakkend en seksistisch echter altijd met de humor, die Herman Finkers zo typeert. Was ik na de tv-uitzending nog gematigd enthousiast, na het bekijken van de dvd ben ik het des te meer. 'Na de pauze' is een waardevolle dubbel-dvd, een theatershow met een boodschap en op de tweede schijf interessante interviews.

Songs from the heart

Simone Kleinsma lijkt in de wieg gelegd voor zingen, dansen en acteren. Musical, revue, toneel en zang, deze getalenteerde vrouw kan ook als vijftiger heel veel aan. De Oranjerie heeft als enige Limburgse theater haar weten te strikken voor Songs from the heart II. Simone Kleinsma, twee dansers/zangers en een orkest live meemaken is een onvergetelijke belevenis. De optelsom van de big band sound, Simone's luide, duidelijke stem, wervelende dans in een mooi decor met licht en videobeelden resulteren in een bruisend geheel. Liederen in de originele taal of vertaald in het Nederlands maar ook eigen nummers zoals 'Mijn meisje' over haar overleden dochtertje. Schitterende medley's waarbij de nummers naadloos in elkaar overgaan o.a. één over het eurovisie songfestival waarin liedjes als 'Shalali shalala' niet zijn opgenomen. 'Stille liefde' en 'Pap, kan je me horen' spraken mij bijzonder aan en waterlanders konden dus niet uitblijven. Kortom het was een zeer geslaagde theateravond samen met mijn zussen, Karin en haar moeder.

Op een laag pitje

Sinds het laatste afscheid van mijn vader ben ik niet veel aan bloggen toegekomen. Schrijven via de spraakcomputer, die vaak traag reageert, is een inspannende bezigheid. Veelvuldige onderbrekingen vanwege vermoeidheid en speekselvloed, komen de animo niet ten goede. Ik heb veel last van slijmvorming en dientengevolge hoestbuien. Door een consequenter gebruik van Atropine, hoop ik dat te kunnen onderdrukken. Een mond die kurkdroog aanvoelt, moet ik dan voor lief nemen. De krampen in mijn benen, m.n. in de heupen, zijn helaas weer teruggekeerd. Gedeeltelijk op de rug draaien en de benen strekken, maken de krampen draaglijker. Volledig plat op mijn rug liggen, durf ik niet aan want dan kan ik niet meer terug op een zij draaien. Ik ben weer met Inhibine ofwel Hydrokinine gestart echter zonder resultaat, mogelijk dat een hogere dosering wel werkt.
Daarnaast heeft de Australian Open, dat Roger Federer zijn 16de Grand Slam titel opleverde, veel tijd opgeslokt. Rafael Nadal moest in de partij tegen Andy Murray opgeven vanwege opnieuw blessureleed. Tegelijkertijd werd in Wales, de Welsh Open, snooker op het hoogste niveau gespeeld. Op zondag 31 januari werden van beide toernooien de finales uitgezonden en in de vaderlandse competitie was de klassieker Feyenoord - Ajax. De niet toegekende strafschop was doorslaggevend voor het niet behalen van drie winstpunten voor de Amsterdammers. Arbiter Vink stond op enkele meters afstand van de overtreding op Luis Suarez en dan moet je toch de juiste beslissing kunnen nemen. Achteraf je fout ruiterlijk toegeven daar koop je niets voor, integendeel dat strooit nog extra zout in de wonden. Het verbaast mij niet dat geen enkele Nederlandse scheidsrechter is geselecteerd voor het WK voetbal in Afrika.

Winter in Nederland

Op de dag van de uitvaart van een dierbare medemens zou je je geen zorgen moeten maken over andere zaken want daar staat je hoofd niet naar. De ervaringen met rolstoelvervoer geven echter allesbehalve een geruststellend gevoel. Voor speciale gelegenheden kunnen bij Regiotaxi ritten worden geboekt met aankomstgarantie, waar de taxichauffeur wegens overmacht weer onderuit kan. De onheilspellende weersverwachting gaf ook geen aanleiding om ontspannen achterover gekanteld af te wachten hoe alles zal uitpakken. Sneeuw in combinatie met harde wind waardoor stuifsneeuw en sneeuwduinen kunnen ontstaan, zouden ernstige overlast voor het verkeer kunnen betekenen. De rittijden waren al tweemaal vervroegd om verzekerd te zijn van een tijdige aankomst. Via de ergotherapie was een gewone rolstoel geregeld om in geval van nood met eigen vervoer te kunnen reizen. Al zou ik uren met de elro door de hevige sneeuwval en ijzige kou moeten ploeteren om een weg te banen naar het crematorium maar ik wil en zal de uitvaart van mijn vader bijwonen.
Uiteindelijk was alle onrust niet nodig en waren de voorzorgsmaatregelen overbodig omdat de weersomstandigheden achteraf meevielen en dat was niet voor het eerst. Kennelijk hanteren het KNMI en de ANWB het motto van beter te vaak gewaarschuwd dan één keer te weinig. We zijn geen winter meer gewend en dan wordt ons ook nog een winterangst aangepraat. Bij alle neerslag en mist moet je de rijstijl aanpassen en winterbanden kunnen het verschil maken, ze zijn niet voor niets bij de oosterburen verplicht gesteld. Een positieve kant aan een weeralarm is dat mensen worden aangezet tot nadenken over hun eigen autogebruik en andere vervoersmogelijkheden want thuisblijven is niet voor iedereen een voor de hand liggende optie. Overigens de ritten van Regiotaxi verliepen zelden zo perfekt, alle drie op de afgesproken tijd, solo en rechtstreeks. Het was een mooie uitvaartdienst zodat de nabestaanden en andere aanwezigen er een goed gevoel aan overhouden.

Voor altijd

Voor altijd herinnerd
in liefde en vriendschap

Voor altijd aanwezig
in woord en in geest

Voor altijd verbonden
door onzichtbare banden

Gekoesterd door velen
gemist nog het meest

Als de liefde niet bestond

Als de liefde niet bestond
zullen ze stilstaan de rivieren
en de vogels en de dieren
als de liefde niet bestond

Als de liefde niet bestond
zou het strand de zee verlaten
ze hebben niets meer te bepraten
als de liefde niet bestond

Als de liefde niet bestond
zou de maan niet lang meer lichten
geen dichter zal meer dichten
als de liefde niet bestond

Nergens zouden bloemen staan
en de aarde zal verkleuren
overal gesloten deuren
en de klok zal niet meer slaan

Als de liefde niet bestond
dan was heel de vrijerij bedorven
de wereld was gauw uitgestorven
als de liefde niet bestond

Als de liefde niet bestond
zou de zon niet lang meer stralen
de wind zou niet meer ademhalen
als de liefde niet bestond

Geen appel zou meer rijpen
zoals eens in het paradijs
als wij elkaar niet meer begrijpen
dan is de wereld koud als ijs

Ik zou sterven van de kou
en mijn adem zou bevriezen
als ik je liefde zou verliezen
er is geen liefde zonder jou

Tekst van een track van de cd 'Als de liefde' van Toon Hermans

Geen ouders meer

Mijn vader houdt niet van overvloedige lofuitingen bij de uitvaart en bovendien is er gedurende zijn ruim 93-jarig bestaan volop gelegenheid geweest om hem te prijzen. "Iedereen die mij heeft gekend weet hoe ik ben, ik ben maar een gewone jongen" vond hij.
Ik kan en wil het toch niet laten om enkele woorden aan hem te wijden, mij realiserend dat het altijd te summier zal zijn. Hij weet dat we erg dankbaar zijn voor de genoten jeugd, die jaren in Kanne en Stein worden regelmatig herbeleefd. Ik heb hem ook gezegd veel bewondering te hebben voor de wijze waarop hij in het leven stond en met tegenspoed omging. Het overlijden van mam vlak na de eeuwwisseling was een groot verlies maar er was ook opluchting dat niet zij maar pap alleen achterbleef. Na een herseninfarct was mam hulpbehoevend en een groot deel van de huishouding en zorg nam pap voor zijn rekening.
Behalve een fikse longontsteking in zijn jonge jaren heeft vader geen noemenswaardige gezondheidsklachten gehad en ook in mentaal opzicht is hij goed gebleven. Sinds zijn tienertijd heeft hij her en der tot Londen toe in de horeca gewerkt en ook tijdens de overtochten tussen Nederland en Amerika en diverse cruises zijn diensten aangeboden. Met tomeloze inzet en veel enthousiasme de gasten in de watten leggen dat was zijn lust en zijn leven. Puttend uit zijn rijke levenservaring kon hij dermate boeiend vertellen, dat je één en al luisterend oor was.
Na zijn dikverdiende pensioenering kon hij zich meer gaan toeleggen op hobby's zoals de moestuin, hengelsport en biljarten. Als middentachtiger ging hij zich nog bekwamen in computeren maar naar verloop van tijd beperkte zijn interesse zich tot radio en tv, vooral het kijken naar snooker was favoriet.
Een nadeel van hoogbejaard worden, is dat veel dierbaren je ontvallen en daar had vader steeds meer moeite mee. "Ik ben in leven en daarmee is alles gezegd" omschreef hij de laatste tijd zijn gemoedstoestand. Als je op het sterfbed berustend uitspreekt dat je naar het levenseinde verlangt en tevens humorvol herinneringen ophaalt dan ben je een bijzonder mens. Hij keek met volle tevredenheid terug op een mooi leven.
Er wordt beweerd dat een overledene zijn of haar lichaam achterlaat, alsof je een jas uittrekt, en dat de ziel en gedachten blijven bestaan. Niemand weet wat ons na de dood te wachten staat maar pap zou ik het allerbeste gunnen, een hereniging met zijn Annie is zijn grootste wens.

Dooft voor jou het licht en wordt alles donker?
Sluit dan je ogen want een engel tovert geflonker
van een wondermooie sterrenpracht.
Zo besef je het grote geschenk van de nacht.

10 jaar later

Volgend jaar is uitgeroepen tot het jaar van Toon Hermans, die samen met Wim Sonneveld en Wim Kan tot de grote drie werd gerekend en overleed in 2000. In zijn geboortestad Sittard wordt het jaar op 25 april ingeluid met een herdenkingsdienst en verder staan o.a. een expositie en een humorfestival in de planning om de herinnering aan hem levend te houden. Zijn eerste one man show dateert uit 1958 en hij trad maar liefst 620 maal in een uitverkocht Carré op, dat komt overeen met 1,2 miljoen bezoekers. Toon Hermans was een veelzijdig artiest die in alle eenvoud en zonder anderen te blameren de mensen aan het lachen bracht. Hij is ook geroemd en geliefd vanwege zijn aandoenlijke verzen over alledaagse onderwerpen, waarvan in deze blog twee voorbeelden.

Blij zijn is geen petje dat je op of af zet
Blij dat ben je of dat ben je niet
Je kunt het niet verzinnen
of ineens ermee beginnen
Er speelt iets mee van binnen
net als met verdriet

Ik vind het zalig als het zachtjes regent
Dat doet het al ’n hele tijd
Daar laat ik mij dan door bedruipen
‘k hou van die zachte nattigheid
Geen gekletter
geen gespetter
Nee
dat heeft iets agressiefs
Maar die hele zachte druppels
Hebben stuk voor stuk iets liefs

December

Pluk de dag en tel geen dagen maar zorg dat de dagen tellen, zijn mooie levensmotto's als je in staat bent om een leuke invulling aan een dag te geven. Door lichamelijke of geestelijke beperkingen kan iemand afstompen en sociaal geïsoleerd raken. Een bewoner van een zorgcentrum is slechter af dan een crimineel in gevangenschap. Een gedetineerde heeft een van alle gemakken voorziene eigen kamer, heeft het recht om dagelijks frisse lucht te happen en kan sport of andere activiteiten bedrijven. Het merendeel van de dagen kom ik niet van de kamer af en om de afdeling te verlaten ben ik aangewezen op een lift die ik niet kan bedienen. Radio en televisie slepen mij door de dag, een dagelijkse sleur waar ik noodgedwongen op ben aangewezen. Als de grote sportevenementen worden verslagen dan ervaar ik tv kijken uiteraard niet als een opgelegde straf. Er zijn dagen dat de afhankelijkheid mij zo tegenstaat dat ik tijdens of na de verzorging in een onstuitbare huilbui kan uitbarsten. Het verdrongen besef dat ik een vrij zinloos bestaan leidt, treedt onvermijdelijk bij tijd en wijle op de voorgrond en dan bespeur ik een levensmoeheid waar ik vooralsnog niet aan wil toegeven. Het leven is één groot feest maar je moet zelf voor de slingers zorgen, ook zo'n levensspreuk die valt of staat met je mogelijkheden. 365 feestdagen in een jaar zou te veel van het goede zijn, een te rooskleurige, onrealistische kijk op het leven. Ik kijk bepaald niet reikhalzend uit naar de feestmaand december, waarvoor we wekenlang worden opgewarmd. Het opgeklopte feestgevoel, dat gepaard moet gaan met een overdaad aan alles wat de commercie ons opdringt, staat me tegen. Als je niet kunt eten, drinken en praten dan is er aanzienlijk minder te genieten maar het gezelschap en toehoren van dierbaren is zeker waardevol. Gezellige feestdagen, veel geluk en bovenal goede gezondheid voor 2010 en de verdere toekomst wens ik jullie van harte toe.