Nine-ten

De terreuraanslagen van 11 september 2001 op het WTC in New York zijn bekend als de wereldschokkende gebeurtenissen op 9/11, nine-eleven. Wat ons op 2011-9-10 overkwam, mag ook een weliswaar beduidend kleinere ramp worden genoemd. 's Ochtends had ik Karin ge-sms't om de kaartjes niet te vergeten en te informeren tot hoe laat de voorstelling zou duren. Toen zij antwoordde dat de kaartjes in haar tas zaten en de taxiritten waren geboekt, reageerde ik schertsend met "Wat kan er nu nog fout gaan".
De Limburgse band The Pink Floyd Sound is bezig met een theatertour en traden zaterdag 10 september op in het Roermondse TheaterHotel De Oranjerie. Hun concert was goed en gedurfd want zij schuwden niet om onbekendere en moeilijkere stukken te spelen. Nummers als Careful With That Axe Eugene, Echoes en Saucerful Of Secrets werden o.a. ten gehore gebracht. De techniek van licht en geluid is wel een punt van kritiek, kan en moet zeker verbeterd worden. In de pauze kregen we in de smiezen dat het einde van het concert niet rond 21:50 maar 22:50 uur zou zijn dus heeft Karin de terugrit laten aanpassen. Tijdens het tweede gedeelte begon de kriebelhoest toe te nemen en werkelijk bij het slotakkoord moest ik slijm opgeven.
In een uithoek van de foyer heeft Karin mijn mond schoongemaakt waarna we richting de uitgang vertrokken. Karin liep voorop om een weg te banen door de menigte, desondanks blijft het opletten dat niemand alsnog voor de wielen van mijn rolstoel gaat lopen. Na binnenkomst in de hal, waar behoorlijk veel decibellen muziek werden geproduceerd, heeft waarschijnlijk de voetensteun een openstaande glazen deur geraakt. Die deur van niet geringe afmeting stortte volledig in, waarbij glasbrokken een hevig bloedende wond op Karin's arm veroorzaakten. Ogenblikkelijk waren zo'n vijf personen van De Oranjerie ter plekke om de arm te verbinden en glas van de rolstoel en de vloer te verwijderen. Hoe het heeft kunnen gebeuren is voor ons een raadsel maar het zal een combinatie van de mensenmassa, het helse kabaal en de onoplettendheid zijn geweest. We hebben nog even met twee medewerkers aan een tafel gezeten totdat de taxi was gearriveerd.
Toen de chauffeur een vreemde route nam, hebben we hem er op geattendeerd dat solo-vervoer aan mij is toegekend. Hij is desondanks doorgereden naar het station, waar mensen zouden worden opgepikt. Ondertussen had Karin reeds telefonisch contact opgenomen met Valys en haar smartphone aan de chauffeur overhandigd. Hij werd overtuigd van ons gelijk en nam contact op met de planner van taxibedrijf Schreurs waarna we eindelijk naar Geleen konden afreizen. Het is géén uitzondering dat deze taxivervoerder tegen de regels toch probeert om ritten te combineren.
In het hospice aangekomen, werd ik eerst naar bed geholpen waarna de verpleegkundige van dienst erbij is gehaald. Zij vond Karin's wond te gapend om zo te laten genezen en heeft de huisartsenpost van het Orbis Medisch Centrum gebeld. Aanvankelijk vroeg men zich af waarom wij niet naar het ziekenhuis in Roermond waren gegaan maar na uitleg over afhankelijkheid van rolstoelvervoer hadden ze begrip voor onze keuze. Karin heeft op dat nachtelijk uur Eric, mijn oudste zoon, bereid gevonden om samen naar de HAP van het OMC te gaan. Niet makkelijk voor mij om aan de zijlijn te zitten of zelfs te liggen en geen hulp in woord en daad te kunnen bieden. Omstreeks twee uur keerde Karin terug op mijn kamer met 11 hechtingen in en 5 zwaluwstaartjes op haar arm. Het resterende deel van de nacht hebben wij getracht om enige slaap te vatten maar dat viel niet mee na zo'n dramatisch einde aan onze eerste theateravond van het nieuwe seizoen.

Jeuk

Onlangs werd mij gevraagd of ik wel eens jeuk heb. Ondeugend als ik ben, keek ik haar indringend aan met ogen die "Waar haal je het lef vandaan" vroegen. Zij bedoelde het oprecht belangstellend en absoluut niet vulgair. Ik wil onderscheid maken tussen jeuk en kriebels; jeuk kan net zo erg als pijn zijn terwijl kriebels ook aangenaam kunnen zijn. Uiteraard heb ook ik soms last van zowel jeuk als kriebels maar ik heb dat leren verdragen, zonder armfunctie heb ik geen andere keus. De ondeugende variant komt aanzienlijk frequenter voor, wat dat betreft ben ik een kerngezonde man. Ik herinner me een tekening van een mannenhoofd, mogelijk Siegmund Freud, met als onderschrift 'What's on a mans mind'. In de voorhoofdsinhammen, gesichtsecken volgens de oosterburen, kon je het silhouet van een mooie vrouw ontdekken. Vaak wordt uit een reflex, nervositeit, gewoonte of verveling gekrabd, gestreeld of wat dan ook. Ik kan moeilijk verlangen dat de verzorgsters hun nagels regelmatig in mijn goddelijk lichaam zetten. Alhoewel, zorg is veelomvattend en gekrabd worden is nog lekkerder als je zelf nergens bij kan. Als ik echt de irritatie moet verbijten, iets op mijn oog bijvoorbeeld, dan roep ik zeker hulp in. Een vlieg of iets dergelijks veroorzaakt een kriebelend gevoel op je huid en lokt al snel een slaande beweging uit. Paarden of ander vee moeten tientallen vliegen op het lijf buiten het bereik van hun zwiepende staart dulden. Geen insect kan mij weerhouden van vertoeven in de frisse buitenlucht, daar heb ik al eerder het blog 'Allemaal beestjes' aan gewijd. Tik linksboven beestjes in en de zoekfunctie laat je blogs zien waarin dat woord voorkomt, zodat je die nog eens kunt nalezen. Als ik werkelijk ondraaglijke jeuk ondervind dan moet ik alarmeren, intikken wat waar aan de hand is, wachten totdat iemand komt, hopen dat ik word begrepen en er van af word geholpen. Geduld is een schone zaak maar niet altijd even makkelijk op te brengen als er al sprake van irritatie is. Ik word iedere dag gedoucht en met bodylotion ingesmeerd waardoor het aantal ongewenste huidprikkels in de regel reuze meevalt.

Deo volente

Als kind krijg je het geloof van de ouders in de schoot geworpen. Voordat je goed en wel kunt beslissen over of en zo ja welke geloofsovertuiging je wilt aanhangen, heb je doopsel, communie en vormsel reeds ondergaan. Eenmaal zover gekomen dan wordt ook voor de kerk getrouwd en laten we de nakomelingen weer dezelfde weg bewandelen. Op die wijze wordt een religie niet nageleefd uit oprechte overtuiging maar omdat deze met de paplepel wordt ingegeven. Om die reden sta ik als RK ingeschreven en heb mij geschaard onder de grote groep niet praktizerende katholieken, zoals dat zo fraai wordt genoemd. Uiteraard zijn allerlei verwikkelingen binnen de katholieke kerk en andere instellingen ook debet aan het afnemende kerkbezoek, zelfs sluiting of sloop van kerken, en de terugloop in het aantal kerkelijke huwelijken en uitvaartdiensten. Natuurlijk staat het iedereen vrij om zich op enig moment te bekeren maar in de regel gebeurt dat niet zo frequent. Ik respecteer degenen die kracht putten uit het geloof, je leven geheel in dienst stellen daarvan dat vind ik behoorlijk vergaand. Ik kan begrijpen dat mensen angst voor de dood hebben en zich vastklampen aan het geloof en de gedachte aan een hiernamaals. Wat ik mij niet kan voorstellen is dat een Almachtige God het zo uit de hand laat lopen op deze aardbol. Gods wil geschiedt, hij beschikt over leven en dood dan is het onbegrijpelijk dat slechterikken lang leed mogen veroorzaken en brave burgers vroegtijdig moeten sterven. Misschien ben ik niet volledig van het geloof afgevallen maar het geeft mij geen kracht, troost of wat dan ook. Het bestaan van een hiernamaals lijkt mij zeer onwaarschijnlijk maar ik laat me verrassen, eerst zien en dan geloven.

Geld stinkt

Voor Griekenland dreigde een faillissement bij een staatsschuld van zo'n 300 miljard en dat konden we als Europa niet laten gebeuren maar ook Ierland en Portugal kampen met enorme tekorten. Het noodfonds van de ECB, Europese centrale bank, heeft 750 miljard in kas, ontoereikend wanneer ook landen als Spanje en Italië steun gaan verlangen. Rust op de euro een vloek of een zegen, was één munt voor zoveel, verschillende landen wel zo'n slimme zet? De Verenigde Staten van Amerika staan voor bijna 14000 miljard in het rood en mogen desondanks nog eens tot 2400 miljard lenen om hun rekeningen te kunnen betalen. Een gigantische schuld die voornamelijk is ontstaan vanwege de oorlogvoering en ook de wedijver in de ruimtevaart weegt zwaar door. Hoe hoog mag het schuldenplafond oplopen, wil er enig zicht blijven op terugbetaling van geleend geld? Een particulier, die diep in de schulden steekt, vindt géén geldverstrekker bereid om nog wat te lenen. De kredietwaardigheid van de USA is aangetast door het verlies van de Triple A-status en de Amerikaanse dollar als wereldmunt staat ter discussie. Hoe is onze welvaart en tegelijkertijd overheidstekort te rijmen met het leed in de Derde Wereld? Nu luidt de noodklok voor Oost-Afrika en straks voor een ander deel van Afrika of elders. We storten wat geld op de bankrekening van een hulporganisatie en hopen dat voeding, medicamenten en andere dringende zaken de bestemming bereiken. De strijkstok en corruptie staan echter vaak een efficiënte en effectieve hulpverlening in de weg. Wellicht bezorgt het ons een zuiver geweten maar het is slechts noodhulp, meestal onvoldoende en voor velen te laat. Als we toch al voor vele miljarden staatsschuld hebben dan kunnen er wel nog miljarden worden uitgetrokken voor structurele hulp. Hulp waardoor de Derde Wereld, wat een nare benaming eigenlijk, ook op lange termijn geholpen is. Momenteel is er een spotje van ASN bank dat handelt over de besteding van geld. Eerst wordt een opsomming gemaakt van 'Geld verwoest Geld bouwt Geld doodt Geld geneest' etcetera en dan volgt 'Geld wordt pas fout of goed, door wat je er samen mee doet'.

Een zwart gat

Ik ben geen uitgesproken wielerfan maar deze Tour de France heb ik van begin tot eind gevolgd. Het slechte zomerweer gaf daar alle aanleiding toe en ook de laatste week van juli heeft weinig zonneschijn en aangename temperaturen in petto. Net als bij de Amstel Gold Race zijn de beelden vanuit de helikopters zeer mooi, al moet ik bekennen dat ik soms last had van zware oogleden. Als ik iets had gemist dat echt de moeite waard was dan kwam het wel aan bod in Tour du jour of De avondetappe. Het huidige wielrennen is zo geregisseerd dat het koersverloop voorspelbaar is geworden. Een kopgroep krijgt niet meer voorsprong dan het peloton in de resterende tientallen kilometers kan goedmaken, waarna de sprinters in stelling worden gebracht. De klassementrijders mikken op de tijdritten en bergetappes, meestal zelfs de allerlaatste klim daarvan, om het verschil te maken. Valpartijen komen altijd voor maar deze ronde waren ze erg talrijk en met uitzonderlijk letsel, hetgeen resulteerde in veel uitvallers en voor één wielrenner betekende het zelfs einde loopbaan. Even wat feiten over deze Ronde van Frankrijk, die behoudens een kort uitstapje naar Italië geheel op Frans grondgebied werd verreden. Voor het eerst in de historie eiste een Australiër de eindoverwinning voor zich op. Op de enerlaatste dag na de individuele tijdrit trok Cadel Evans de gele trui aan en de gebroeders Schleck stonden als tweede en derde op het podium in Parijs. Mark Cavendish bracht in zijn vierde Tour het totaal van behaalde etappezeges op maar liefst twintig stuks. De uit het Limburgse Valkenburg. afkomstige Rob Ruijgh eindigde als beste Nederlander op de 21ste plaats. De maandag na de Tour bespeurde ik een leegte in mijn dagbesteding en de US Open en Vuelta laten nog even op zich wachten. Traditioneel voorafgegaan door de strijd om de Johan Cruijff schaal, begint het eerste weekend van augustus de nationale voetbalcompetitie wel weer. Het leven is nogal inhoudloos zonder een goed gesprek, een hapje en drankje op z'n tijd en bewegingsvrijheid. Ter compensatie houd ik me ondermeer bezig met tv-kijken en vooral sport heeft mijn interesse. Wanneer een groot sportevenement voorbij is dan ervaar ik dat als een gemis en moet ik mijn zeeën van vrijetijd anderzins opvullen.

Wall of fame

Roger Federer kon in Parijs verhinderen dat Novak Djokovic de top van de ATP ranking zou bereiken. Op Wimbledon strandde de alom geliefde Zwitser in de kwartfinale door onbegrijpelijk knullig van Jo-Wilfried Tsonga te verliezen. Na winst op Tsonga werd Djokovic alsnog de nieuwe nummer één van de wereld en beleefde de primeur als finalist van Wimbledon. Als extra glans bovenop die hoogste klassering wist de Serviër op indrukwekkende wijze Rafael Nadal in de eindstrijd te verslaan. De eerste Grand Slam titel op Wimbledon voor de dit jaar haast onverslaanbare Novak Djokovic. De top vier is aan elkaar gewaagd en een aantal spelers zoals Robin Soderling en Juan Martin Del Potro proberen aan te klampen, dat maakt het behoorlijk spannend en interessant. Het vrouwentennis is te kwalificeren als onvoorspelbaar verrassend, dit keer was het Petra Kvitova gegund om een Grand Slam titel te bemachtigen. In de halve finale had zij Victoria Azarenka verslagen, dat was voor de toeschouwers op Wimbledon niet ongunstig. Sharapova en Azarenka doen namelijk qua kreunen niet voor elkaar onder en een onderlinge confrontatie zou een kwelling voor de oren hebben betekend. Thuis kun je het volume van de tv aanpassen of desnoods het geluid helemaal uitzetten maar in het stadion ben je aangewezen op gehoorbescherming. Verliezend finaliste Maria Sharapova moest de teleurstelling verbijten maar zij verdient veel meer met commerciële activiteiten dan met haar tennis. Onlangs heeft zij een contract afgesloten dat haar in acht jaar 70 miljoen oplevert. Zo prijken er twee nieuwe namen op de erelijst van Wimbledon maar nog steeds niet die van Andy Murray en Caroline Wozniacki.

Op het randje

Normaal gesproken zijn in een rechtszaak drie partijen; de aanklager is overtuigd van een misdrijf en komt met een eis, de verdediging pleit voor vrijspraak of een zo laag mogelijke straf en de rechter vonnist, doorgaans wat milder dan de eis. In de zaak Wilders was het Openbaar Ministerie niet voor vervolging, de verdachte en zijn advocaat uiteraard ook niet maar de rechtbank wilde dat wel. Vervolgens verstreek anderhalf jaar voordat ook de rechterlijke macht inzag dat vervolging achterwege had kunnen blijven en vonniste vrijspraak. Er wordt vrij gesproken bij gebrek aan bewijs, procedure- en vormfouten of zoals in dit geval uberhaupt geen sprake is van strafbare feiten. Je zou dat een verkeerde inschatting van de rechter kunnen noemen. Hij zei tijdens zijn vonnis dat uitspraken van Wilders soms wel op het randje waren. Hoeveel grievender Wilders moet zijn om vervolgd te kunnen worden is onduidelijk. Geert Wilders noemde de vrijspraak een overwinning voor heel Nederland en de vrijheid van meningsuiting. Gelukkig letten de meeste Nederlanders beter op hun taalgebruik, zeker degenen die een publieke functie bekleden.

Hoppa

Hoe meer ik over Griekenland hoor, hoe minder ik achter financiële steun aan dat land sta. Veel werknemers en vooral ambtenaren bekleden hun functies slechts op papier want zij verschijnen zelden of nooit op de werkplek. Indien aanwezig worden tijd en duur van de werkzaamheden naar eigen voorkeur ingevuld. De Grieken gaan vroeg met pensioen en dat wordt decennia na hun overlijden nog steeds uitgekeerd. Diverse belastingen worden niet geheven of niet afgedragen. Water is een geschenk van God dus daarvoor hoeft niet betaald te worden, vinden de Grieken. Corruptie van politici tot en met burgers, die allerlei duistere deals hebben bekonkeld, heeft Griekenland een schuld van ruim 300 miljard euro opgeleverd. Frankrijk en Duitsland hebben in het verleden reeds vele miljarden in de Griekse economie gestoken. Bij een faillissement van Griekenland kunnen zij naar hun geld fluiten en dreigen banken en pensioenfondsen om te vallen. Andere landen in de eurozone zouden ter bescherming van de euro en uit solidariteit ook financiële steun moeten geven. De EU en het IMF schrijven terecht verregaande bezuinigingen voor, wil Griekenland in aanmerking komen voor een broodnodig reddingsplan. Het kabinet dat deze maatregelen moet doorvoeren, heeft een krappe meerderheid behaald in het parlement maar het Griekse volk was en is ook nu fel tegen bezuinigingen. Eenderde van de jongeren is werkloos, ziet een toekomst in Griekenland niet meer zitten en overweegt om te emigreren. Als dat laatste massaal gaat gebeuren dan komt van wederopbouw weinig terecht en wordt het geld verspild aan generaties die al hebben geleefd als God in Frankrijk, euh pardon Griekenland. Uit traditie gooien de Grieken het servies over hun schouders aan diggelen dan moeten zij ook maar eigenhandig de scherven bijeenrapen. Dezelfde zienswijze mag wat mij betreft ook voor de Griekse economie gelden want zijzelf hebben hun land naar de rand van de afgrond gebracht.

Klein maar fijn

Ongeneeslijk zieken met een lage levensverwachting kunnen waarschijnlijk intenser genieten. Als je zo direct wordt geconfronteerd met de eindigheid van het leven dan zijn de gewone, alledaagse zaken écht waardevol. Velen, ikzelf niet uitgezonderd, zijn zich dat pas bewust als ze zelf of iemand in hun naaste omgeving te maken krijgen met beperkingen ten gevolge van een ongeval of ziekte. Egocentrisch en materialistisch denken zijn helaas in toenemende mate geworteld in onze maatschappij. De gevolgen van de door dit kabinet opgelegde forse bezuinigingen, beginnen zich steeds duidelijker af te tekenen waardoor we b.v. qua zorg weer meer op elkaar aangewezen zullen zijn. Ieder voor zich en God voor ons allen, gaat niet altijd voor iedereen op, de minderbedeelde, verzwakte of zieke medemens is altijd afhankelijk van anderen. Mantelzorg, vrijwilligerswerk, saamhorigheid, liefdadigheid zullen nog meer dan voorheen ingeburgerd en vanzelfsprekend moeten zijn. Luxe aankopen, uitstapjes, vakanties zijn niet dagelijks aan de orde, gelukkig maar want zo blijven ze speciale gebeurtenissen waar met verlangen naar kan worden uitgekeken. Een vriendelijk woord of gebaar kan op elk moment van de dag en kost niets behalve wellicht een beetje moeite. Ten derde maar daarom niet onbelangrijker, hebben een aanmoediging, compliment, aanraking, knuffel een grote uitwerking en geven jezelf veel voldoening. Het zijn de kleine dingen die het 'm doen, klinkt misschien cliché en afgezaagd maar toch is het één van de levenswijsheden waar we niet omheen kunnen.

Gezonde dosis optimisme

Toen ik mei 2010 introk in het hospice Daniken, sloot ik niet uit dat ik voor het eind van datzelfde jaar het leven zou laten. Ik probeer me nu zo weinig mogelijk met een onvermijdelijk overlijden bezig te houden. Wat onafwendbaar is zal vroeg of laat gebeuren dus ga ik mijn kostbare tijd niet verkwanselen aan gemijmer over een naderend einde. Ik sta, nou ja zit eigenlijk, positief in het leven en geniet nog volop van zoveel dingen. Muziek luisteren, tv kijken m.n. sport en actualiteiten, vertoeven in de buitenlucht, luisteren naar wat anderen te vertellen hebben, bijwonen van concerten en bezoeken van mijn favoriete theater. Ik heb de stoute schoenen aangetrokken en een aantal voorstellingen voor het nieuwe theaterseizoen gereserveerd. Vanaf september hebben we iedere maand een uitje, achtereenvolgens Pink Floyd Sound, Herman van Veen, Toon de musical, Veldhuis en Kemper, Lenette van Dongen, Soul Sisters en Acda en de Munnik. Afhankelijk van het concertaanbod, is een trip naar de Gelredome het overwegen waard want die locatie is ons zeer goed bevallen. Ik houd me niet bezig met een bepaalde gebeurtenis nog halen want dan kan ik doelen blijven bijstellen. Het is wel plezierig om ergens naartoe te kunnen leven zoals 11 april dit jaar Roger Waters met The Wall Live.

ALS CIZ ZZP10

Sinds kort is er een lotgenote ondergebracht in het hospice Daniken, waar ik inmiddels ruim een jaar verblijf. Alhoewel nooit helemaal vergelijkbaar, verkeert zij ongeveer in de conditie waarin ik vier jaar geleden was. In april 2007 werd ik op een reguliere afdeling van het zorgcentrum St. Odilia geplaatst. Voor alle duidelijkheid ik gun iedereen de benodigde zorg, ook als die wat specifieker en zwaarder dan gemiddeld is, maar triest genoeg kan dat door een doorsnee zorgcentrum o.a. vanwege budgettering en onderbezetting vaak niet worden geboden. In België zijn verspreid over het hele land een aantal centra opgezet voor ALS-patiënten en anderen die specialistische zorg vragen. Een hospice is in principe bedoeld voor cliënten met een levensverwachting tot maximaal zes maanden doch weet maar eens alles vooruit, zeker als ALS-ers. Net als bij functiewaardering is ook bij zorgzwaarte veel grijs tussen de opeenvolgende schalen, waar het CIZ niet altijd goed en consequent mee omgaat. Het is bekend dat vanuit een thuissituatie eerder de hoogste indicatie wordt afgegeven dan wanneer iemand reeds in een zorginstelling verblijft. Het scheelt natuurlijk ook als de aanvraag goed onderbouwd wordt ingediend. Een halfjaar voor mijn overplaatsing naar het hospice in mei 2010, werd het vereiste zorgzwaartepakket ZZP10 nog afgewezen. Fijn dat deze ALS-patiënte wel de intensievere zorg en begeleiding kan krijgen als zij het vermogen om te praten, eten en drinken verliest. Juist omdat ALS op relatief kleine schaal voorkomt, is het een goede zaak dat de hospicemedewerksters enige ervaring kunnen opdoen.

Game, set and match

Het gravel is haast ingebrand op mijn LED flatscreen. Elke morgen vanaf half elf tot in de avond waren de verrichtingen op Roland Garros te volgen. De NOS haakte omstreeks kwart over vijf af maar gelukkig hebben we nog Eurosport International. Ondanks dat er drie publieke zenders zijn, wordt het verslag van een tennispartij vroegtijdig afgebroken en verwezen naar het internet. Op zondag werd zelfs voorrang gegeven aan een kampioenschap van grote kerels op kinderfietsjes. ik heb genoten van twee weken tennis. Met name bij de mannen was het een droomscenario dat de top vier in de halve finales stonden. Roger Federer versloeg Novak Djokovic in vier sets waarvan twee eindigden met een tiebreak. Daardoor bleef de Serviër op 44 opeenvolgende zeges steken en zag de nummer-1-positie op de wereldranglijst aan zijn neus voorbij gaan. De finale werd een nieuwe confrontatie tussen Rafael Nadal en Roger Federer, die ditmaal op gravel goed partij wist te geven. De Zwitser had de eerste set nooit meer mogen afstaan want na een furieuze start ging hij met 5-2 aan de leiding. De tweede set werd met een tiebreak, in wezen een loterij, in zijn nadeel beslist, de derde wist hij eindelijk te pakken maar de vierde en daarmee de wedstrijd werd weer gewonnen door Nadal. Voor de eigenzinnige tennisser van Mallorca was het de tiende Grand Slam titel waarvan zes in Parijs. Onbegrijpelijk dat scheidsrechters zo weinig optreden tegen het ceremonieel en getreuzel van Nadal. Bij zijn eigen service neemt hij royaal de tijd maar ook bij die van de tegenspeler dringt hij zijn tempo op. Het is snel af te leren als de arbiters consequent bij elke overschrijding van de tijdlimiet optreden, eerst een waarschuwing en daarna gaat het punt naar de tegenstander. De hooggeplaatste vrouwen moesten allen vroegtijdig het toernooi verlaten met als grootste verrassing de uitschakeling van Kim Clijsters door Nederlands hoop Arantxa Rus. De titelverdedigster Francesca Schiavone bereikte opnieuw de finale maar moest het deze keer afleggen tegen Na Li, de eerste Chinese die een Grand Slam won. Nu kleurt mijn flatscreen overwegend grasgroen i.p.v. terracotta want het tennissen gaat verder met Queen's Eastbourne en Rosmalen in voorbereiding op Wimbledon.

Mijn mei

Hete Vrede van Claudia de Breij was op vrijdag 20 mei voor ons een leuke afsluiting van het theaterseizoen. Haar voorstelling is zeer onderhoudend, geestig en afwisselend. Dat zij goed gebekt is, is algemeen bekend maar zij beschikt ook over een mooie zangstem. Met het openingslied 'Mag ik dan bij jou' had zij meteen mijn hart gestolen, by the way alle liedjes uit Hete Vrede zijn op cd uitgebracht. Niet verwonderlijk dat de zaal nagenoeg vol zat want zelfs de zijvleugels, waar ook de rolstoelplaatsen zijn, waren goed bezet. Tien dagen eerder waren we erbij toen Freek de Jonge met Neven optrad in TheaterHotel De Oranjerie. De ouwe rot in het vak, waar ik een groot fan van ben, kan nog steeds een goede voorstelling op de planken brengen. Toch vond ik hem bij tijd en wijle wat langdradig, iets waaraan Toon Hermans zich in zijn nadagen ook schuldig maakte. Op de eerste mei bezochten we samen met mijn zonen en de meiden 1953 De musical. De dramatische gebeurtenissen in de nacht van 31 januari op 1 februari, bekend als de watersnoodramp, worden letterlijk op kleine schaal uitgebeeld. Zo'n klein opgezette musical, waarbij decorstukken in het halfduister zichtbaar voor het publiek worden gewisseld, heeft wel degelijk ook z'n charme.
Op sportief vlak was en is nog steeds veel te genieten deze maand. De laatste wedstrijden van de vaderlandse competitie zinderden van spanning en de bekerfinale was ook niet te versmaden. De finale om de Europa League, een Portugees onderonsje, viel tegen maar die van de Champions League hebben we nog tegoed. Barcelona CF en Manchester United zouden garant moeten staan voor een mooie pot voetbal. Voor Edwin van der Sar is dat de 100ste CL-wedstrijd en tevens het eind van zijn loopbaan als actief voetballer, wat mooi als hij die winnend zou kunnen afsluiten. De laatste week van een zware Giro d'Italia is ingegaan maar wordt wat mij betreft sinds afgelopen zondag overschaduwd door Roland Garros. Alberto Contador, de gedoodverfde favoriet voor de eindzege, heeft de roze trui al om de schouders en zal die niet meer afstaan. De winnaar van de Parijse Grand Slam titel is dit jaar niet alleen bij de dames maar ook de heren moeilijk voorspelbaar. Gravelspecialist Rafael Nadal aast op zijn zesde titel op Roland Garros, waarmee hij het record van Bjorn Borg zou evenaren. De in topvorm verkerende Novak Djokovic heeft nu al een indrukwekkende reeks zeges op zijn naam staan en als hij alle zeven partijen wint in Parijs dan betekent dat 46 keer winst op rij en de nieuwe nummer één op de ATP ranking. Roger Federer kan je nooit wegcijferen en outsiders zoals Andy Murray, Robin Soderling of David Ferrer kunnen ook verrassen.
De trend van extreme klimatologische omstandigheden zet zich door, in Nederland is het sinds 1976 niet zo warm en droog geweest. Het uitzonderlijk mooie voorjaarsweer lokt veel mensen en ook mij naar buiten maar het verblijf in de felle zon moet je wel verantwoord houden. Ik zoek de zon op omdat ik dat aangenaam vind, verbranden en vervellen moet ik niet hebben. Het is verraderlijk lang vol te houden met de stevige wind waarmee de zonneschijn dikwijls vergezeld ging. Nooit eerder raakten mijn ogen zo geïrriteerd van wat allemaal door de lucht zweefde in deze bloeitijd. Laten we hopen dat de echte zomermaanden ook nog fraai weer in petto hebben als velen vakantie in eigen land vieren. Uit dit maandoverzicht mag duidelijk zijn dat ik me niet verveel, integendeel nog tijd tekortkom. Last but not least moet ik nog vermelden dat mijn jongste zus op 5 mei Sarah heeft gezien, hetgeen niet ongemerkt voorbij is gegaan.

De derde ster

Je kunt je geen spannender slot voorstellen dan de onderlinge confrontatie tussen de nummers één en twee van de eredivisie. Tot overmaat van ramp werd die beslissende wedstrijd voor het kampioenschap tussen AFC Ajax en FC Twente twee weken na de enerlaatste competitieronde gespeeld. Halverwege die veertien dagen konden we als opwarmertje voor beide clubs genieten van een schitterende bekerfinale, veel spectaculairder dan de FA cup Manchester City - Stoke City. Ajax domineerde vrijwel de gehele wedstrijd maar verloor ongelukkig met 3-2 door een onterecht toegekende vrije trap diep in de verlenging. Op zondag 15 mei in de Amsterdam ArenA zou het om de hoofdprijs gaan, daar waren de godenzonen, de tukkers en heel voetbalminnend Nederland zich terdege van bewust. Het vuurtje werd door de media goed opgestookt, dagelijks werd meermaals bericht over de ontknoping, de apotheose of de climax. Zou Twente met de bekerwinst een dreun hebben uitgedeeld of Ajax juist extra gemotiveerd zijn door revanchegevoelens, vroeg men zich af.
Eredivisie Live had maar liefst 24 camera's opgesteld om werkelijk alles vast te leggen, beelden die in meer dan tachtig landen werden uitgezonden. André Hazes jr. zorgde voor de warming-up van zo'n 50.000 Ajax-aanhangers, die 'Bloed, zweet en tranen' uit volle borst meezongen. De oproep van de stadionspreker om als twaalfde man achter Ajax te gaan staan, was niet tegen dovemansoren gezegd. Acties van de thuisclub werden luidkeels aangemoedigd terwijl balbezit van Twente werd getracteerd op een striemend fluitconcert. De Amsterdammers kwamen fel en vastberaden uit de startblokken en waren opnieuw de bovenliggende partij, dat in de 23ste minuut resulteerde in de openingstreffer. Siem de Jong schoot op aangezien van Gregory van der Wiel strak in de tegengestelde verre hoek. Ajax bleef druk naar voren houden, liet Twente niet in hun spel komen en ging meer dan verdiend rusten met een 1-0 voorsprong. Vlak na aftrap van de tweede helft kwam Ajax op 2-0, wederom uit een voorzet van van der Wiel kopte Danny Landzaat het leer met een fraaie snoekduik onhoudbaar rechtsboven in eigen doel. De Ajaxieden waren even niet bij de les waardoor Theo Janssen binnen enkele minuten met een geplaatst schot in de linkerbovenhoek vanaf rand strafschopgebied kon scoren. De Twentse opleving na die aansluitingstreffer was echter van korte duur omdat de Amsterdammers zich snel wisten te herpakken. Toen Siem de Jong in de 78ste minuut na een subliem ééntweetje met Cristian Eriksen zijn tweede goal maakte, kon Ajax met een 3-1 voorsprong het kampioenschap niet meer ontgaan. Twente zag hun droom om voor het tweede opeenvolgende jaar kampioen van Nederland te worden, in rook opgaan en raakte begrijpelijkerwijs ietwat gefrustreerd. Veel voetbalkenners hadden Twente een grotere kans toegedicht dan dit onervaren en minder fysieke Ajax.
Ondanks alle schermutselingen, zie het blog AFCA-revolutie, is Frank de Boer er in geslaagd om een team te smeden van zijn jonge spelersgroep en de focus op voetbal te houden. Een formidabele prestatie om in deze roerige tijden de felbegeerde titel op te eisen en gegarandeerd te zijn van ook in financieel opzicht aantrekkelijke deelname aan de Champions League. Als de leegloop gaat meevallen, een aantal versterkingen worden aangetrokken en de nieuwe organisatie goed uitpakt dan breekt er wellicht voor Ajax, na dit 30ste kampioenschap in de historie van de club, niet alleen nationaal maar ook Europees een nieuwe glorietijd aan.

Vrijheid

Ruim zestig jaar na het einde van de Tweede Wereldoorlog is het accent van de 5 mei-viering meer en meer verschoven naar vrijheid in algemene zin. Vrijheid is een verworvenheid of recht om te kunnen doen en laten wat je wilt, uiteraard binnen bepaalde grenzen. Van meningsuiting tot seksuele geaardheid voor ons, in tegenstelling tot vele andere wereldburgers, is vrijheid gewoon. Niets is menselijker dan het verlangen naar meer dus worden grenzen afgetast. Asocialen en criminelen gaan er bewust overheen, overlast en misdaad zijn de keerzijden van vrijheid. Een goede wisselwerking tussen geven en nemen is ook bij vrijheid een must.
Ik ben beperkt in allerlei vrijheden, voel me gevangen in mijn eigen lichaam. Zo hulpafhankelijk als ik ben en gekluisterd aan de rolstoel, kom ik soms mijn kamer niet af. Als ik hoestbuien heb en verwacht slijm op te kunnen geven dan ga ik niet naar buiten me onder de mensen begeven. Het leegraken van de zak sonde-voeding of het moeten plassen, zal ik rekening mee moeten houden. Voorheen reed ik naar het tennispark bij Spaubeek, de Geleense binnenstad en zelfs Beek of Stein maar sinds ik ben aangewezen op kinbesturing, is de actieradius aanzienlijk geslonken. Zo lang als ik mijn elro en spraakcomputer zelfstandig kan bedienen dan is er voor mij nog voldoende te genieten, hoe beperkt dan ook.

Trek je het echt zo goed

Die vraag kreeg onlangs via e-mail gesteld door een lotgenoot, die op vanhemertcomm.blogspot.com zelf publiceert. Zoals vermeld in de koptekst van mijn weblog, wil ik bewust niet louter over ALS schrijven want er zijn vele en interessantere onderwerpen. Helaas heb ik er de energie niet voor anders zou ik dagelijks een blog maken en meer inspringen op de actualiteit. Zeker zo'n lange blogs als de voorgaande twee daar tik ik, uiteraard met de nodige tussenpozen, soms meerdere dagen over. Meestal ben ik echter zo bevlogen dat de zinnen uit mijn hoofd moeten en daarbij neem ik vermoeidheid, pijnlijke nek en bezeiverde kin en hals op de koop toe. Ik kan mij voorstellen dat als men m.n. in het theaterseizoen leest over de vele uitjes, er een vertekend beeld kan ontstaan. Natuurlijk heb ik mindere dagen alhoewel dat meer met tekortkomingen in de zorg en verwante iinstanties dan met mijn gezondheid te maken heeft. Ondanks de nagenoeg totale afhankelijkheid, voel ik mij geen patiënt omdat ik nauwelijks lichamelijk lijden heb en niet bedlegerig ben. Mijn grootste ongemak is slijmvorming dat vooral in de avonduren resulteert in hoestbuien, die lang kunnen aanhouden voordat ik in staat ben om slijm op te geven. Als ik 's ochtends goed ben verzorgd dan kan ik daar de hele dag op teren. Ontegenzeglijk heb ik het de ene voor de andere dag moeilijker met mijn onvermogen om te praten, eten, drinken, lopen en nog meer maar ik verkeer in de gelukkige omstandigheid dat ik vrij stabiel blijf. Zolang ik mijn rolstoel en spraakcomputer kan bedienen en kan genieten van buitenlucht, zonneschijn, muziek en sport wanneer ik dat wil dan bespeur ik nog een beetje zelfstandigheid. Over significante veranderingen in het ziektebeeld zal ik altijd berichten, het dient geen enkel belang om mijn situatie rooskleuriger af te schilderen maar zoals gezegd ALS verloopt bij mij momenteel minder progressief. Ooit zal de medische wetenschap genezing van deze verfoeide aandoening mogelijk maken. Voor jou en mij komt dat te laat dus beste Jan tel geen dagen maar zorg dat de dagen tellen.

Topdrukte

Ik kan het niet bijbenen op mijn weblog. De show Songbook II van Simone Kleinsma was hoog niveau maar ik vond Songbook I mooier. Het was gezellig dat naast Karin ook mijn zussen erbij waren. Vier dagen later waren we weer in Roermond voor een concert van de Frank Boeijen Theatertour. Voor de pauze bracht hij nieuw werk ten gehore en de tweede helft was een greep uit zijn muzikaal verleden, dat repertoire viel bij ons meer in de smaak. Tussendoor, op maandag 11 april, zijn wij getuige geweest van de derde en laatste opvoering in de Gelredome van The Wall Live door de reeds 68-jarige Roger Waters. Zonder de twee andere artiesten tekort te willen doen, zal ik over die uit 1979 daterende rockopera berichten. Alhoewel het schier onmogelijk is om zo'n onbeschrijflijk mooie belevenis te verslaan, wil ik toch een poging wagen.
Om drie uur werden wij opgehaald door Regiotaxi Twente, die in Limburg was verzeild geraakt door een rit naar Maastricht. In de taxi stonk het naar een mengeling van sigarettenrook en dieseldamp. Twintig centimeters van de verboden-te-roken-sticker lag het pakje sigaretten van de chauffeur met zijn rokershoest en afschuwelijk bruine vingers. De lucht van diesel was nog penetranter en een open raampje bood helaas geen soelaas, schandalig dat ze zo een taxi durven aan te bieden. Gelukkig verliep de reis voorspoedig uitgezonderd dat in Arnhem de bereidwilligheid van een jongeman nodig was om in de taxi te stappen en ons naar de Gelredome te loodsen. Wij arriveerden om zes uur, blij om weer frisse lucht in te kunnen ademen en net op tijd om voor de vele valide fans naar binnen te gaan.
Twee uur voor aanvang van het spektakel, handen we voldoende tijd voor een toiletbezoek en om een mooie plaats in te nemen. Over de hele lengte van de lange tribune was een strook gereserveerd voor rolstoelers en begeleiders kregen een stoel aangeboden. Wij zaten ongeveer halverwege en hadden goed zicht op het podium, over de mensenmassa op het voetbalveld van Vitesse heen. De start van The Wall Live zou zoals aangekondigd stipt acht uur zijn en toen dat enige vertraging opliep, werd uit ongeduld gefloten en geschreeuwd. Die ontevreden geluiden verstomden snel na het overweldigende openingsnummer met o.a. een crashend vliegtuigje en vuurwerk. Een joelende menigte, een helikopter, afgevuurde kogels en meer waren zo realistisch weergegeven surroundeffecten dat je ogen en oren tekortkwam. Tijdens de show werd de muur steeds verder opgebouwd en diende tevens als een podiumbreed projectiescherm. Maar liefst twintig projectoren brachten oud maar ook actueel foto- en filmmateriaal haarscherp in beeld. Uiteraard ontbraken de animaties van Gerald Scarfe en de enorme poppen zoals The Teacher niet. Een groep Arnhemse kinderen had met zang en dans ook een aandeel in de show. Het spektakel eindigde met het neerhalen van de muur waarna de voltallige begeleidingsband van Roger Waters op de voorgrond kwam want net als bij de film The Wall hoort het accent op het verhaal te liggen.
De terugreis begon helaas later dan gepland omdat de chauffeur i.p.v. bij de afgesproken ingang L bij I stond te wachten. Gedurende dat drie kwartier reden tientallen Engelse trucks, hoogwerkers en vorkheftrucks het stadion binnen om alles af te breken en in te laden. Roger Waters, mister Pink Floyd, weet telkens de hoge verwachtingen waar te maken en zelfs te overtreffen door gebruik van de nieuwste technologie. Het Dark Side of The Moon concert op het Pinkpopterrein in Landgraaf heb ik ook op dit weblog euforisch beschreven. Ik vond The Wall Live nog indrukwekkender, waarschijnlijk vanwege de overkapping van de Gelredome komen beeld en geluid krachtiger over. Meer dan 30.000 bezoekers, waaronder kroonprins Willem Alexander en zijn vrouw Maxima, hebben een fantastische show beleefd. De koninklijke hoogheden zullen ongetwijfeld eerder dan wij in hun bed hebben gelegen, zij moesten ook met hun moeder c.q. schoonmoeder mee naar Berlijn, de stad die tot 9 november 1989 door een muur in tweeën was gedeeld. Karin en ik waren pas om half twee terug in Geleen maar dat hebben wij er heel graag voor over gehad.

AFCA-revolutie

AFC Ajax handhaaft zich ondanks alle tegenslagen in de top drie van de eredivisie betaald voetbal. De tweede plaats, die recht geeft op voorronden Champions League en zelfs het kampioenschap zijn nog binnen- bereik. Sommigen beweerden dat Ajax zonder Luis Suarez niets voorstelt, inmiddels zouden ook zij beter moeten weten. Zijn bijdrage aan dit seizoen is nihil; eerst liep hij een schorsing van zeven wedstrijden op en in de winterstop werd hij verkocht. Tegelijkertijd vertrok Urby Emanuelson, een veelzijdige voetballer die op de gehele linkerflank inzetbaar is. Het aantrekken van vervangende spelers zoals Bas Dost mislukte. Demy de Zeeuw moest na een trap tegen zijn hoofd op het WK Zuid-Afrika vrezen voor het einde van zijn voetballoopbaan. Trainer Martin Jol wordt ontslagen en uiteindelijk opgevolgd door Frank de Boer. Als spits Mounir El Hamdaoui vooral mentale problemen heeft en uit de gratie raakt, is niets over van de oorspronkelijke aanvalslinie. Siem de Jong neemt zijn positie zeer verdienstelijk in, Miralem Sulejmani op de rechtervleugel en de debuterende Lorenzo Ebecilio als linksbuiten vormen de nieuwe voorwaartsen van Ajax. Cristian Eriksen is een vaste waarde als spelverdeler binnen het elftal geworden. Maarten Stekelenburg heeft een vinger gebroken en waarschijnlijk zijn laatste wedstrijd voor Ajax gekeept. Aangezien ook de tweede doelman Vermeer geblesseerd is, moest Verhoeven onder de lat. De verdedigers Alderweireld en Blind zijn ook langdurig geblesseerd nu de beslissende fase van het seizoen wordt afgewerkt. Inmiddels is Kenneth Vermeer weer inzetbaar en ook Mounir El Hamdaoui heeft in het veld gestaan, rechtsbuiten Araz Ozbiliz pakt regelmatig speelminuten en Nicolai Boilesen manifesteert zich als de nieuwe linksback.
Er is al langer kritiek op Ajax en de leiding daarvan omdat de sportieve resultaten de laatste jaren tegenvallen. Nu diverse oud-voetballers, zoals Keje Molenaar, Dick Schoenaker en Peter Boeve, in de ledenraad zijn gekozen, onderneemt Johan Cruijff een nieuwe poging. Samen met Dennis Bergkamp en Wim Jonk heeft hij een plan uitgebroed om het establishment aan te pakken en Ajax te reorganiseren. Cruijff wil dat de juiste personen op de juiste plek worden aangesteld en dat het plan van aanpak strikt wordt nageleefd. Na de presentatie daarvan en de ontstane commotie, is de ledenraad bijeengekomen en dat leidde vrij snel tot de aankondiging van het aftreden van zowel de raad van bestuur als de raad van commissarissen. Het plan wordt breed gedragen maar de leiding wil het heft niet volledig in handen van Cruijff en de zijnen geven. Voorzitter Uri Coronel vond het nodig om een boekje open te doen over dreigende taai, die Cruijff zou hebben geuit teneinde zijn zin te krijgen. Zonder bestuur heeft een vereniging geen bestaansrecht en kunnen geen beslissingen worden genomen. Vanwege deze patstelling is een commissie van benoeming aangesteld waarin echter geen personen, die Cruijff goed gezind zijn, zitting hebben gekregen. De voorbarige uitspraak van Rik van den Boog dat Ajax weer geen kampioen zal worden, is een algemeen directeur onwaardig maar hij liet in hetzelfde interview ook doorschemeren na dit seizoen te zullen aftreden. Een nieuwe samenstelling van directie, bestuur, commissariaat, ledenraad, trainerskorps, technische en medische staf is géén garantie voor betere sportieve prestaties maar een frisse wind door de organisatie laten waaien dat kan geen kwaad. Of Johan Cruijff zelf een functie binnen Ajax gaat bekleden of dat hij vanaf de zijlijn en via de media blijft opereren, is voor iedereen nog de grote vraag.

Moe maar voldaan

Op het voormalig militair vliegveld Valkenburg bij Katwijk is een hangaar, naar verluidt voor 14 miljoen, omgetoverd tot theater voor de musical Soldaat van Oranje. Het publiek zit op een draaibare tribune waardoor van meerdere podia gebruik kan worden gemaakt. Schitterende sets waarvan die met het Scheveningse Kurhaus, de pier en de zee wellicht de mooiste is. Projectie van authentiek beeldmateriaal alsmede uniformen, wapens, motoren en een Dakota dragen allemaal hun steentje bij aan de sfeer van WO II. Zelfs kruitdampen, uitlaatgassen, fel daglicht en frisse buitenlucht worden de toeschouwers niet onthouden. Vanuit Limburg moet je de reisafstand op de koop toe nemen want Soldaat van Oranje is nergens anders uitvoerbaar. Door een omleiding en het oponthoud dat daarmee gepaard ging, bedroeg de reistijd op de heenweg zo'n drie uur waardoor Karin en ik iets te laat waren. Bij de ingang werden wij opgewacht door medewerksters van het theater en snel naar onze plaatsen geloodst. Toen wij en nog een rolstoelgebruikster met begeleidster op de tribune zaten, werd het startsein voor deze opvoering van de musical pas gegeven. Service van de bovenste plank, dat hadden we eerder mogen ervaren bij Tarzan in het Circustheater te Scheveningen en bij de theateroproer rond Micha Wertheim tijdens Cabarestafette in Roermond. Wie daar het fijne van wil weten of het nog eens wil nalezen, kan één van de trefwoorden linksboven op het weblog intikken. De pauze hadden we benut om naar het toilet te gaan en om de terugrit te boeken. Voor een sanitaire stop was niet eerder gelegenheid en voor de reservering bij Valys wilden wij eerst de exacte eindtijd van de voorstelling weten. Meteen na afloop stond een taxi klaar, die wij tweeënhalf uur later in Geleen weer konden verlaten. Alles bij elkaar waren we negen uur van huis geweest, één aansluitend geheel van taxivervoer en theaterbezoek. Naast de musical nog de tentoonstelling bezichtigen zou althans voor mij te vermoeiend zijn geweest. Als je in het uiterst zuidoostelijk deel van Nederland, dat Limburg heet, woont dan is het altijd betrekkelijk ver reizen voor de grote musicals en concerten. Wij vonden het fijn om vroeg in de avond terug te zijn en mede vanwege het ingaan van de zomertijd wat eerder van onze nachtrust te gaan genieten.

Eind goed, al goed

Iedere blijvend invalide, die niet terminaal ziek is, raad ik aan om een rolstoelbusje aan te schaffen. De problemen met het georganiseerde rolstoelvervoer zijn meer structureel dan incidenteel en dat het ooit zal verbeteren is ijdele hoop. Voor vrijdagavond 18 maart hadden we de ritten Geleen naar Weert en vice versa geboekt bij Valys, dat betekent in mijn geval individueel vervoer dus rechtstreeks naar de bestemming en géén gecombineerde ritten. Tot mijn ontsteltenis kwam echter Regiotaxi voorrijden om ons via Valkenburg naar Weert te vervoeren, sowieso een zeer ongelukkige combinatie. In allerijl is er toen een andere taxi geregeld en doordat de chauffeur volgas heeft gereden, waren we toch op tijd in muziekcentrum De bosuil te Weert.
De medewerkers aldaar zouden ons namelijk voor de meute van 700 Bløffans binnen laten zodat we vooraan konden staan. Aangezien de crew dat onveilig vond i.v.m. de drukkende massa, werd verzocht om ons aan de zijkant achter een dranghek op te stellen. Een elro van 250 kg laat zich niet makkelijk wegduwen maar er was ook een gewone rolstoel bij en ik kan goed begrijpen dat Bløf liever op hysterische meiden uitkijkt. Aan de zijkant hadden we geen tien minuten gestaan, toen werd voorgesteld om naar een twee treden hogergelegen gedeelte te verkassen. Daar hebben we mee ingestemd want dat was de beste optie, met de elro in de hoogste stand had ik over het publiek heen perfect zicht op het podium. Het concert was een goede mix van Bløfs nieuwste cd 'Alles blijft anders' en ouder werk. In het tweede nummer dat zij ten gehore brachten, kwam heel toepasselijk de zinsnede 'is het terecht dat het gevecht is om ergens te kunnen zijn' voor maar uiteindelijk is alles op z'n pootjes terechtgekomen. Het is alleen frustrerend dat het taxivervoer zo vaak problemen geeft en op zo'n moment is niet kunnen praten mijn grootste handicap. Dat is de voornaamste reden waarom ik niet zonder begeleiding wil reizen omdat ik anders totaal ben overgeleverd aan de grillen van een taxibedrijf.
Na afloop werd ik aangesproken door de vrouw van de broer van een ex-collega, een andere Karin die ik niet ogenblikkelijk herkende want wij hadden elkaar slechts tweemaal eerder ontmoet. In 1995 op het feest na het huwelijk tussen die ex-collega en een ex-collega, waar ik vermomd als Raymond van het Groenewoud en later als bruidstaart optrad en in 2005 op Torhout Werchter met o.a. optredens van The Corrs en Phil Collins. Het viel ons op dat de medewerkers van De bosuil uiterst vriendelijk waren en ook wildvreemde bezoekers kwamen vragen hoe het optreden van Bløf was bevallen. 'Werthers echte' zijn niet alleen heerlijke roombabbelaars maar staat waarschijnlijk ook voor de Weertenaren als oprecht sympathieke mensen. Ik had de laatste cd van Bløf nog tegoed voor mijn verjaardag en die kon ter plekke worden aangeschaft dus dat hebben we gedaan. Even later arriveerde de taxi en tegen 01:00 uur waren we terug in Geleen. Ondanks een slechte start kunnen mijn zus Marlies, haar man Arie, Karin en ik terugkijken op een memorabele avond.