Dagje Sittard

Gistermorgen was het weer mis! Onder het begrip rolstoeltaxi kan blijkbaar ook een auto met een ruime kofferbak waar een inklapbare rolstoel in past worden verstaan. Dus moest ik ijlings opnieuw een taxi bestellen en er expliciet bij vermelden dat ik gebruik maak van een elro. Gelukkig had ik uit voorzorg al een marge van een kwartier ingebouwd maar desondanks was ik nog ruim een kwartier te laat op mijn eerste afspraak bij de diëtiste. Ze maakte daar geen punt van en was bereid mij alsnog te ontvangen. Mijn eetgewoonte werd afgemeten tegen mijn lengte, gewicht en activiteit. Ik zat over het algemeen goed, alleen zou ik meer eiwitten binnen moeten krijgen en meer moeten drinken. Ze zou een dagmenu, waar ik me naar kan richten, opstellen en mailen.
Daarna had ik nog tijd over om een bezoek af te leggen bij mijn vriend Kees, die werkzaam is op het microbiologische laboratorium van het Maaslandziekenhuis. De volgende afspraak had ik om 12:15 uur bij de revalidatiearts, waarmee ik o.a. de medicatie tegen de spasticiteit heb besproken. Het lijkt werkzaam te zijn want de spieren zijn soepeler, de benen zijn beter door te bewegen en de doorbloeding is verbeterd terwijl de bijwerkingen meevallen. We hebben besloten om de dosis te verhogen en daar het effect van af te wachten.
Tegen 13:00 uur kon ik het ziekenhuis verlaten en ben ik de lange winkelstraat richting markt afgerold. Bij een willekeurige opticien heb ik mijn bril weer in model laten brengen en toen ben ik Marjo gaan opzoeken op haar werk. Zij verraste mij door samen te gaan lunchen, het broodje zalm en de zuiveldrank smaakten voortreffelijk. Nadat ik haar terug naar het werk had begeleid, ben ik doorgereisd naar de Baenje. Pap was zeer verrast dat ik hem in mijn eentje kwam bezoeken.
Om 15:20 uur werd ik gebeld door Omnibuzz omdat de taxichauffeur niemand aantrof op de Schuttestraat 2. Toen ik naar buiten rolde zag ik de taxi vooraan in de straat bij het Huub Dassenplein 2 staan. Nadat ik hem naar de Baenje heb laten loodsen, kon ik de terugreis naar St. Odiliënberg aanvaarden en kwam er een eind aan dit avontuur met de rolstoeltaxi.

Familieuitbreiding

Op deze voor Renate en mij memorabele datum heeft Inge, de dochter van Marjo en Ger, haar tweede kind gebaard. Het gezin Heylighen bestaat vanaf vandaag uit vier personen; naast de ouders en zoonlief Stan is daar een dochter bijgekomen. Fenna is de naam, ze weegt 3400 gram schoon op de waag en horizontaal gestrekt meet ze 49 centimeter. Moeder en kind maken het goed, het hele gezin is dezelfde dag nog herenigd. Allemaal gefeliciteerd; ouders, grootouders en last but not least overgrootvader.

De knoop is doorgehakt

Een rolstoelauto zie ik om meerdere redenen niet zitten en de rolstoeltaxi in combinatie met de trein kan ons nagenoeg overal brengen. De Marea Weekend wordt binnen acht weken ingeruild tegen een kleiner exemplaar uit het Fiat assortiment. Renate had geen uitgebreid eisenpakket; kleine auto met hoge instap en vijf deuren, stuurbekrachtiging en groene carrosseriekleur. Vanaf de goedkoopste uitvoering kan de Panda daar aan voldoen. Uiteindelijk kwamen we uit op de Fiat Panda 1.1 Young en kan het lange wachten tot de aflevering beginnen.

Grootste liefdestragedie aller tijden

Romeo en Julia is één van de indrukwekkendste interpretaties van de beroemde liefdestragedie van William Shakespeare. Tegelijkertijd behoort het zowel tot de mooiste werken van de Russische componist Sergej Prokofjev als ook tot de mooiste balletklassiekers van het internationale balletrepertoire. Het ballet vertelt het verhaal van twee jonge mensen; Julia uit het huis van de Capulets en Romeo uit het huis van de Montagues. De zielen van beide geliefden ontmoeten elkaar weer in de droomwereld van Koningin Mab en vertellen het verhaal van hun leven en hun liefde. Tussen beide geslachten bestaat al een eeuwenoude vete. Julia's vader wil dat zijn dochter trouwt met de rijke edelman Paris. Julia, die verliefd is op Romeo en in het geheim met hem is getrouwd, ziet in haar wanhoop maar één uitweg om aan dit huwelijk te ontkomen: zij slikt een gifdrank die haar schijndood zal maken. Als Romeo zijn “dode” geliefde aantreft in de grafkelder beneemt hij, overmand door verdriet, zichzelf van het leven. Julia, die bij het ontwaken zijn lichaam aan haar voeten vindt, volgt hem in de dood.
Dit was gisteravond onze laatste voorstelling van het theaterabonnement. We hadden hier mede voor gekozen omdat ook Anne, die jazzballet beoefent, het leuk zou vinden om een balletuitvoering bij te wonen. Na een briefwisseling mocht Anne mee en kon Renate haar oudste dochter na twee weken weer eens in haar armen sluiten. Het was een lange zit, het optreden duurde tweeëneenhalf uur, maar het was een hele belevenis. Het Staats Academisch Ballettheater op de bühne met het Staats Symfonie Orkest Capella beide uit Sint-Petersburg er voor, maakten samen met de mooie decorstukken veel indruk. Toch is klassiek ballet best zware kost dus of we er nog eens voor zullen kiezen valt te betwijfelen.

Je grootste overwinning is niet nooit vallen maar altijd opstaan als je valt (Confusius)

Het is al weer 10 april en ik heb deze maand nog niets op het weblog geplaatst. Toch heb ik niet stil gezeten want na de vakantie brak meteen een drukke week aan. De gesprekken met diverse hulpverleners hebben geresulteerd in verschillende aanvragen. Elektrische deuropeners, omgevingsbesturing, motomed, looprek en verbandschoenen komen er hopelijk op korte termijn aan. De aanvraag voor de WIA, een ongelooflijk aantal paperassen, is de deur uit.
De elektrische deuropeners is een voorziening die door de gemeente wordt vergoed en waarvoor de firma Besam contact met mij zal opnemen. De overige zaken, waarvan het looprek en de verbandschoenen al zijn toegezegd, lopen via de ziektekostenverzekering. De omgevingsbesturing is een kastje dat op de elro wordt gemonteerd en waarmee allerlei dingen bediend kunnen worden. Uiteraard de elektrische deuren en intercom maar uitbreiding met de bediening van licht, televisie, stereo en nog veel meer behoort tot de mogelijkheden.
Tijdens de vakantie had ik last van oedeemvorming in mijn voeten maar al snel na thuiskomst was dit gelukkig weer verdwenen. Ik was niet de enige die daar last van had, waarschijnlijk was het te wijten aan het zoute eten, m.n. na het eten van de soep werd graag een glas water gedronken. Al geruime tijd heb ik plekken op mijn hielen, aan de linkerkant zat er al geruime tijd een korst op en toch zette de genezing niet door. Na indroging en verharding van de korst door het gebruik van betadinezalf heeft de huisarts deze weggesneden. Gelukkig was er geen sprake van necrose maar kwam er meteen gezond weefsel onder vandaan. De wonden worden dagelijks verzorgd en het lijkt de goede kant op te gaan. Om druk te vermijden slaap ik op een AD matras en draag ik slippers of sandalen. De verbandschoenen, die woensdag a.s. thuis worden afgeleverd, oefenen ook geen druk uit op de voeten en helpen mijn koude voeten op temperatuur te houden.
De motomed is een soort hometrainer, die aan het bed wordt vastgemaakt, zodat liggend fietsbewegingen kunnen worden gemaakt. Dit zou de spasticiteit in de benen kunnen verminderen, een betere doorbloeding kunnen bevorderen en de algemene conditie kunnen verhogen. Na het mislukken om de spasticiteit door Baclofen te onderdrukken, willen we nu met Sirdalud gaan starten. Het looprek wil ik zo veel mogelijk blijven gebruiken om kleine stukken te voet af te leggen. Wie weet steeds langere afstanden en heel optimistisch zelfs zonder hulp, mijn beenspieren zijn er nog steeds sterk genoeg voor.
Helaas is er verder nog een heel vervelende situatie ontstaan, het verdriet hier in huis is immens. De ex van Renate heeft gemeend dat hij zonder enige aanleiding en met een verzonnen reden de omgang van de kinderen en hun moeder met onmiddellijke ingang moet beëindigen. Het afgelopen weekend heeft dus volledig in het teken gestaan van telefoontjes en informatie inwinnen bij allerlei instanties over de juiste weg die we nu moeten volgen. Het zal via een kort geding teruggedraaid moeten worden, donderdag a.s. hebben we een eerste gesprek met een advocaat die ons hierbij gaat begeleiden. Tijdens het adviesgesprek in het AZM werd duidelijk aangegeven dat de meisjes graag bij beide ouders verblijven en dat de omgangsregeling via de Raad van de Kinderbescherming nodig moet worden aangepast. Het AZM staat dan ook helemaal niet achter deze onbezonnen daad maar zij zijn slechts een adviesorgaan en kunnen hooguit in de rapportage hun standpunt duidelijk maken. Anne en Jolijn bevinden zich in een loyaliteitscrisis en behoren ongevraagd ook tot de gedupeerden.

Vakantieverslag

Maandag 20 maart ’06 rond 09:30 uur moet iedereen zich verzamelen bij de bus in Roermond. Ik wordt samen met drie andere reizigers door de rolstoeltaxi opgehaald en Renate vertrekt met eigen vervoer. De bagage wordt ingeladen en aan iedere gast wordt een vrijwilliger, die hem of haar de komende dagen zal verzorgen, voorgesteld. Paula zal zich gedurende de vakantieweek over mij ontfermen. Als iedereen afscheid heeft genomen en een plaats in de bus heeft gevonden, kan het uitzwaaien beginnen. De bus in nog maar net in beweging gezet of mijn ogen worden al vochtiger, het afscheid van Renate valt me zwaar.
De reis verloopt voorspoedig en hoe meer we ons reisdoel naderen hoe zonniger het wordt. Na aankomst bij Am Gillenbach in Trier blijkt de lift van de bus niet meer te functioneren. De meeste reizigers kunnen de bus verlaten om van de lunch gebruik te gaan maken. De vaste rolstoelgebruikers blijven achter en krijgen koffie met een broodje in de bus aangeboden. Op een gegeven moment ben ik onder begeleiding uit de bus gelopen en in een andere rolstoel naar het hotel gereden. Niet veel later konden de andere rolstoelgebruikers via de lift, op handbediening, ook de bus verlaten om zich bij de rest van het gezelschap te voegen. Na de lunch worden de kamers toegewezen waarna we de koffers konden uitpakken. Ik wordt samen met Har, een 58-jarige MS patiënt, ingedeeld op kamer 14. Voor het diner is er nog gelegenheid om op het terras in de prille lentezon met elkaar kennis te maken. ’s Avonds krijgen we aan de hand van een diapresentatie een eerste indruk van de stad Trier en de vele bezienswaardigheden.

De volgende dag begint druilerig maar aangezien een rondrit met de bus door Trier op het programma staat kan ons dat niet veel deren. De oudste stad van Duitsland heeft vele indrukwekkende bouwwerken uit de tijd der Romeinen, zoals de Porta Nigra, de Kaiserthermen of het amfitheater. Na de lunch is het gelukkig weer droog en mogen we op eigen gelegenheid de stad gaan verkennen. Aan de rolstoelgebruikers wordt een plaid uitgereikt en ook handschoenen zijn geen overbodige luxe als bescherming tegen de koude wind. Na het bezichtigen van o.a. het Driekoningenhuis, Basilika en de dom, zijn we toe aan het nuttigen van iets warms. Na terugkomst bij het hotel blijkt Karin, mijn wijkverpleegkundige, zich aan het gezelschap te hebben toegevoegd. Velen, ik niet in de laatste plaats, hadden daar op gehoopt want een aantal dagen afschakelen kan voor haar geen kwaad. Na het diner mogen we een aantal streekwijnen proeven en eventueel aankopen. We besluiten om er een kaartje bij te leggen en laten ons verleiden tot het aanleren van het kaartspel duizenden, waarvan de spelregels iedere ronde verder worden aangescherpt.
Woensdagmorgen na het ontbijt gaan we ons buiten opstellen voor het maken van de groepsfoto, die vanwege de regen van gisteren was uitgesteld. Daarna vertrekken we per bus naar Mettlach, in het drielandenpunt Duitsland, Frankrijk en Luxemburg, voor een bezoek aan Villeroy & Boch. Deze onderneming bestaat ruim 250 jaar en de hoofdvestiging is ondergebracht in een reusachtig pand, een voormalige abdij. De vertoonde film maakt ons wegwijs door de historie en evolutie van het keramiekbedrijf tot de lifestyle-aanbieder en specialist voor totaaloplossingen met de drie divisies "Tafelcultuur", "Badkamers en Wellness" en "Tegels". Daarna krijgen we de gelegenheid om in de vele toonzalen de producten te aanschouwen. Het keramiekmuseum geeft nog eens een beeld van de ontwikkeling van het concern in de loop der jaren. In het stadje waar diverse winkels Villeroy & Boch artikelen verkopen, wordt door menigeen toegeslagen.
De donderdagochtend mag iedereen zelf invullen, samen met o.a. Paula en Karin ga ik nogmaals naar Trier. De rit er naar toe is al een belevenis; een afdaling tussen roodgekleurd gebergte door brengt ons bij de oude Romeinse brug over de Moezel, die toegang verschaft tot Trier, een stad die blijft fascineren. Na de lunch vertrekken we naar Echternach in Luxemburg, de abdij en het binnenstadje zijn de moeite van het bekijken waard. Opvallend genoeg zijn ondanks het redelijke weer veel restaurants nog niet open maar uiteindelijk belanden we op een overdekt buitenterras. Mijn keuze valt op een tomatensoep, zo veel soep als in deze vakantie heb ik nog nooit eerder in één week gegeten. De soep in het hotel is zo zout dat je na consumptie graag een paar glazen water drinkt en mijn voeten er van opzwellen. ’s Avonds worden we getrakteerd op live muziek. Twee mannen spelen folkloristische muziek maar ook moderner repertoire. De een speelt gitaar en de ander speelt bijna alles van doedelzak tot en met een zelf gefabriceerd muziekinstrument.

Op vrijdag vertrekken we voor een bustocht door de Vulkaaneifel met als bestemming de klokkengieterij in Brockscheid. Daar aangekomen duiken we eerst de winkel in, niet alleen klokken in allerlei formaten maar ook veel paasspullen, zelfs een restant kerstballen zijn te verkrijgen. Alvorens we rondgeleid zullen worden in de klokkengieterij gaan we de inwendige mens versterken. De lunch bestaat uit brood, rauwkost en een hoeveelheid boterhamvlees, voldoende voor een hele week. De man die ons rondleidt in de gieterij steekt zijn verhaal af, alsof hij geprogrammeerd is. Hij spreekt wel luid en duidelijk, het procédé van klokgieten wordt helder uitgelegd. Er hangt een typische geur die je de adem beneemt, sommigen verkiezen liever de buitenlucht. Naud, de buschauffeur, is wel in voor een geintje, op de terugreis laat hij bij het passeren van kapelletjes kerkmuziek horen en in bosrijke gebieden klinkt vogelgezang in de bus. Voor het laatste diner heeft de keuken extra haar best gedaan, zowel het opgestelde eten als de gemeenschappelijke ruimte zien er feestelijk uit. De avond staat ook in het teken van speechen, voordrachten en huldigingen. Het gezellige samenzijn duurt voort tot in de kleine uurtjes; de muziek, Bitburger pils, Moezelwijn en de lol weerhouden mij tot 03:00 uur van het opzoeken van mijn bed. Lachen is gezond zegt men maar op een gegeven moment kan het ook erg vermoeiend zijn.
De volgende ochtend is het helaas zover, de koffers moeten weer worden gepakt en de vakantie loopt langzaam ten einde. Een geluk dat enkele vrijwilligers de kamers aan een inspectie onderwerpen anders was de acculader van mijn elro achtergebleven onder een stapel badlakens. Tijdens de terugreis wordt al door verscheidene vrijwilligers afscheid genomen, de ervaring leert dat het bij aankomst hectisch kan zijn. Door een sanitaire stop vlak voor het verlaten van de autosnelweg, lopen we een vertraging van een half uur op maar dan is het zo ver. Een grote menigte staat ons op te wachten en de emoties lopen bij sommigen, waaronder ik natuurlijk, te hoog op. Na verwelkoming door familie en andere dierbaren, afscheid nemen van de medereizigers gaat iedereen weer zijn of haar eigen weg.

Drukke week

Naast de reguliere fysiotherapie en wijkverpleging, krijg ik deze week huisbezoek van de logopediste, revalidatiearts en maatschappelijk werkster. Verder moet ik naar de huisarts en komt Kersten revalidatietechniek nog iets op de elro monteren. De aanvraag voor de WIA, de opvolger van de WAO, moet ik voor 4 april indienen. Kortom, ik hoef me niet te vervelen en krijg weinig kans om bij te komen van de vermoeiende maar ontspannende vakantie.

Back home

De vakantie is bijzonder goed bevallen. Het hotel, het eten en drinken, de excursies, de persoonlijke verzorging, kortom alles was top. De vrijwilligers waren heel aardig en zeer bereidwillig om de nodige hulp te bieden. Het was een leuk reisgezelschap, kennismakingen en uitwisselingen van ervaringen waren aan de orde van de dag. Binnenkort volgt een uitgebreid verslag van de 6 dagen in Trier.
Toen de bus weer in Roermond arriveerde werd ik opgewacht door Renate, Jolijn en Eric, in de Bernhardlaan heette ook Anne en een vriendin me welkom. Tijdens mijn vakantie is vooral door Arie, Carol en Renate veel werk verzet; de bijkeuken is nagenoeg af en de meubels hebben weer een vaste plek gekregen. Dit maakte de thuiskomst dubbel plezierig; een weerzien met dierbaren en een ingericht huis.

Blogstop

Het is vaker voorgekomen dat er dagenlang niet werd gepubliceerd op dit weblog. Daar was altijd wel een reden voor; geen inspiratie, andere zaken kregen voorrang of afwezigheid vanwege vakantie. Het laatste is volgende week ook weer het geval. Tot zaterdagmiddag ga ik nieuwe contacten opdoen, de omgeving verkennen, lekker eten en drinken in Trier.
Het leven is zo slecht nog niet voor wie kan genieten van verdriet.

JCS

Vanmiddag zijn Renate en ik naar de op een na laatste voorstelling van ons theaterabonnement geweest. Deze keer stond de Nederlandstalige musical Jesus Christ Superstar op het programma. Het verhaal over Jesus en o.a. Judas en Maria Magdalena is oorspronkelijk als rockopera uitgebracht en later ook als musical en film.
We vonden het de moeite waard maar in vergelijking tot andere musicals, die we gezien hebben, toch duidelijk minder. Misschien zijn we een beetje verwend geraakt. Het verhaal werd bepaald niet goed en compleet uitgebeeld. Een bezoek aan de Passiespelen in Tegelen is in dat opzicht zeker aan te bevelen. De overbekende liederen klinken in de originele vertolking veel mooier in de oren. Voor iemand die de Engelse taal machtig is kan de vertaling, hoe spitsvondig en modern dan ook, daar niet tegen opwegen.
Op 19 april staat ons echt zware kost te wachten want dan gaan we het klassieke ballet Romeo en Julia bekijken.

De bijkeuken

De isolatie en afwerking van de bijkeuken vordert traag, te traag. De bijkeuken is voor mij de doorgang naar de unit en naar buiten. Zo lang als men daar bezig is, is het een hindernisbaan en moet ik steeds vragen of ik er door kan.

Afgelopen vrijdag zijn twee medewerkers van Maasveste met de klus begonnen maar zij hielden er na een halve dag weer mee op met als resultaat dat het eerste regelwerk tegen de wanden zit. Maandagmorgen kwamen ze vertellen dat er elders een spoedklus geklaard moest worden en daarna zou er bij ons weer verder worden gewerkt. Uiteindelijk zat ’s avonds alle regelwerk tegen de wanden en het plafond, was de elektriciteit aangelegd en was voor een gedeelte de isolatie aangebracht. Dinsdag heeft men de rest geïsoleerd en de gipsplaten grotendeels tegen het regelwerk geniet.

Vandaag is de afwerking met gipsplaten afgerond en zijn de plafondplinten aangebracht. Rond het raampje, buitendeur en de doorgang naar de unit is al wat afgetimmerd. De elektricien heeft het schakelmateriaal gemonteerd. Morgen gaat men verder met de aftimmering en komt de schilder voorbereidingen treffen.
Onze hoop is dat de bijkeuken deze week afkomt zodat mijn zwager Arie de tegelvloer kan leggen. Aangezien er dan een aantal dagen niet over de vloer gereden kan worden, zou dit goed uitkomen als ik volgende week op vakantie ben.

Status quo

Tijdens mijn afwezigheid gisteren zijn de werkzaamheden gewoon door gegaan. Renate heeft waar nodig de werklui met raad en advies bijgestaan. De unit is helemaal operationeel, alle aansluitingen zijn gemaakt. We hebben er afgelopen nacht al geslapen en vanochtend ben ik voor de eerste keer in de natte cel verzorgd. Jeroen en Daniëlle hebben gisteravond geholpen met het verplaatsen van het bed en Renate heeft de inrichting gecompleteerd. Ook gisteravond heeft mijn zwager Ger de wateraansluiting en afvoer van de wasmachine in de bijkeuken verlegd. Op dit moment is Maasveste bezig met de isolatie en afwerking van de bijkeuken. Morgen komt De Schans de bestrating nog in orde maken.

Reisperikelen

De eerste reis met de elro is bepaald niet vlekkeloos verlopen maar we hebben er van geleerd en de volgende keer zal het beter gaan. Netjes op tijd meldde de taxichauffeur zich op ons huisadres maar helaas niet met een rolstoeltaxi want Omnibuzz vervoert ook valide mensen. Bij het aanvragen van een rit moet dus worden doorgeven dat je rolstoelafhankelijk bent maar daar had natuurlijk ook naar geïnformeerd kunnen worden. Een klein half uur later kwam de rolstoeltaxi voorrijden maar de geplande treinreis van Sittard naar Heerlen heb ik niet meer gehaald. Dientengevolge moest ook de taxirit van CS Heerlen naar Hogeschool Zuyd worden verzet en de NS reisassistentie worden ingelicht, dit kan met een telefoontje naar Valys geregeld worden. Om 14:30 uur was het college afgelopen en ik had de taxirit naar het AMC om 14:40 uur laten inplannen. De taxichauffeur kan een kwartier eerder of later dan de afgesproken tijd arriveren en deze keer was hij 14:25 uur ter plekke, trof niemand aan en is weer vertrokken. Toen ik uiteindelijk weer een taxi geregeld had, heb ik me maar meteen terug naar het CS laten brengen want om 15:57 uur vertrok mijn trein naar Sittard. Tegen half zes kwam ik vermoeid thuis aan maar de ontvangst door Renate en ook Jeroen en Daniëlle brachten mij er weer snel bovenop.

Foto's van de dag van plaatsing

2006-03-08 plaatsing unit

Morgenvroeg wordt m.b.v. een diamantzaag de doorgang van de bijkeuken naar de unit gemaakt. Vanwege de breedte van 3.70 meter mag het transport van de unit pas na 9.30 uur plaatsvinden en zal tussen 11.00 en 11.30 uur op ons adres arriveren. Rond 12.00 uur zal de kraan staan opgesteld om de unit op de plaats van bestemming te takelen.
Uiteraard heb ik de werkzaamheden op de voet gevolgd en het laat me niet onberoerd want het is heel dubbel. Enerzijds ben je blij dat het eindelijk zo ver is en anderzijds realiseer je je dat het pure noodzaak is. Gisteren en vandaag hebben er tranen gevloeid en dat zal morgen niet anders zijn. Blijdschap en verdriet liggen niet zo ver uit elkaar en beide kunnen met tranen gepaard gaan.

De afgraving is voltooid

Beelden van de grondwerkzaamheden

Stilte voor de storm

Na ruim een week niets te hebben gepubliceerd, is het nu tijd om jullie uitgebreid te informeren omtrent de laatste verwikkelingen.
Vandaag is de hoofdverpleegkundige van de Zonnebloem op bezoek geweest om een aantal zaken door te spreken voor de vakantie naar Haus Gillenbach. Ik moet bekennen dat ik er steeds meer naar uitkijk, het wordt ongetwijfeld veel plezier in Trier.
Het heeft wat voeten in de aarde gehad, waarover ik op het weblog niet zal uitwijden, maar zoals al eerder vermeld wordt aanstaande woensdagmorgen de unit geplaatst. Dit weekend zal de bijkeuken dus uitgeruimd moeten worden, een wandkast afgebroken moeten worden en de aansluiting voor de wasmachine verlegd moeten worden.
We staan aan de vooravond van een drukke week want naast de medewerkers van De Schans, die de hele week in touw zullen zijn, komen nog twee firma’s werkzaamheden verrichten. Woensdag komt Maasveste de nieuwe buitendeur in de bijkeuken plaatsen en vanaf donderdag zouden de wanden en het plafond van de bijkeuken kunnen worden afgewerkt.
Een medewerkster van Kersten revalidatietechniek komt dinsdag een doucherolstoel aanmeten. Zo’n rolstoel is veel praktischer dan een vast douchestoeltje dat standaard wordt gemonteerd. Als de gemeente de offerte voor elektrische deuropeners, die door De Schans vandaag telefonisch is doorgegeven, de komende week nog accepteert dan kunnen die meteen worden aangebracht op de beide buitendeuren van de unit.
Donderdag ontvlucht ik voor een dag de bouwplaats want ik ben weer gevraagd om te participeren bij het ALS college op de Hogeschool Zuyd te Heerlen. Het college wordt gegeven aan ongeveer 80-100 tweedejaars studenten fysiotherapie, waarbij een andere man en ik zullen vertellen over onze ervaringen als ALS-patiënt.

Es geht los

Op maandag 6 maart begint De Schans met de grondwerkzaamheden voor het plaatsen van de unit en het voorbereiden van de aansluitingen. De doorgang naar de bijkeuken zal dinsdag worden gemaakt zodat de unit woensdagmorgen door een kraan op zijn plaats kan worden gezet. Daarna kunnen de aansluitingen worden gemaakt en de bestratingen worden aangepast. Vanaf donderdag kan Maasveste het kozijn en de buitendeur in de bijkeuken komen plaatsen en de isolatie op de wanden en het plafond aanbrengen. In principe kan voor het weekend van 11 en 12 maart alles afgerond zijn, alleen de vloer in de bijkeuken moet dan nog betegeld worden.

Partir c'est mourir un peu

Vandaag komt Kersten revalidatietechniek de elektrische rolstoel, een gloednieuwe Movingpeople Puma, afleveren. De scootmobiel, waar ik ruim 8 maanden gebruik van heb gemaakt, wordt meteen meegenomen. Van ruilen komt huilen, zal in dit geval geen sprake zijn want ik ben echt toe aan de elro.

St. Odiliënberg kan opgelucht ademhalen want de rode Booster Trophy met de vriendelijke bestuurder verdwijnt uit het straatbeeld. Aan de avonturen met de scoot komt vanaf nu abrupt een einde maar wie weet wat ik met de elro ga beleven. Ik heb me in ieder geval voorgenomen veel op pad te gaan en ook gebruik te gaan maken van de rolstoeltaxi.