Terugblikken

Eind december worden ons nog eens de belangrijkste gebeurtenissen van het aflopende jaar voorgeschoteld. Alhoewel meer programma's jaaroverzichten verzorgen, zijn die van het NOS Journaal en Studio Sport toonaangevend. Wat als een schrikkeljaar begon, bleek in financieel-economisch opzicht achteraf een verschrikkelijk jaar te zijn. Niet verwonderlijk dat crisis en recessie voertaal zijn geworden als de gevolgen daarvan dagelijks het nieuws halen. Het hele jaar stond in het teken van de Amerikaanse verkiezingen met Barack Obama als eerste zwarte gekozen president. Geert Wilders hield met de aankondiging van Fitna maandenlang de aandacht vast, na vertoning ebde die snel weg. De uitzending met bekentenissen van Joran van der Sloot over de verdwijning van Natalee Holloway haalde hoge kijkcijfers. Later kreeg Peter R de Vries een Emmy award daarvoor en betrapte hij Joran op vrouwenhandel in Thailand. Radovan Karadzic werd eindelijk getraceerd en uitgeleverd aan Nederland zodat de voorgeleiding aan het tribunaal in gang kon worden gezet. Op sportief vlak was veel te beleven in 2008 met twee extra evenementen, het EK voetbal en de Olympische spelen. Oranje kwam glansrijk door de groepsfase maar verloor kansloos in de eerste wedstrijd waarvoor er op of er onder gold. De dames waren succesvol en de heren stelden teleur in Beijing waardoor het totaal aantal medailles tegenviel. Doorbraak van Rafael Nadal of terugval van Roger Federer, de heren verwisselden van plek op de wereldranglijst en Justin Henin nam op haar top afscheid van het professionele tennis. Wielrennen, m.n. de Tour de France, bleek weer onlosmakelijk verbonden met doping.
In mijn persoonlijke leven kenmerkt 2008 zich met gelukkig veel leuke gebeurtenissen naast onvermijdelijk nare ervaringen. De gevolgen van ALS zijn nu eenmaal niet tegen te houden, daar heb ik mij allang bij neergelegd. Niet dat ik een kniesoor wil zijn of levensmoe ben maar omdat het een zinloze strijd is. Tijdens het geslaagde lang familieweekend op Landgoed 't Loo, gestart op schrikkeldag, was goed te merken dat mijn armfunctie was verslechterd. Kort daarna is de elro met tussenstappen omgebouwd van hand- naar kinbesturing. Om dezelfde reden ben ik de Gewa, universal remote control, en de mobiele telefoon via de spraakcomputer gaan bedienen. Sedert begin juni communiceer ik alleen middels sms met de buitenwereld. Dinsdag 11 maart bezochten we Cabarestafette, een springplank voor beginnende cabaretiers, waarvan er drie in een voorstelling zitten. Het afsluitende optreden van Misha Wertheim viel overduidelijk niet in de smaak bij veel toeschouwers, die vroegtijdig de zaal verlieten. De theateroproer maakte een tsunami van reacties los en kreeg landelijke aandacht van alle media. We bezochten twaalf keer het theater voor cabaret, concert of musical en op moederdag een openluchtconcert in Landgraaf van Roger Waters. Vanaf half april ben ik begonnen met sonde-voeding en sinds begin juli eet ik niets anders meer. Drinken doe ik wel nog steeds, alleen koud water en jus de pommorange, een mix van appelsap en jus d'orange. De spasticiteit in mijn benen is toegenomen waardoor het maken van kleine stapjes een zware opgave is. Mijn vitale longcapaciteit is stabiel gebleven en dat is een groot pluspunt. Ik ben blij en trots dat mijn zonen zo hun draai hebben gevonden. Hun studies verlopen naar wens, zij hebben goede bijverdiensten, bedrijven sport en hebben verkering met leuke meiden.
N.B. Voor uitgebreidere beschrijvingen van onderwerpen, wijs ik op de mogelijkheid om door het intikken van een trefwoord, linksboven op de weblogpagina, te zoeken naar het desbetreffende blog.

GELUKKIG EN VOORAL GEZOND NIEUWJAAR

Voor jou

Voor jou
zou ik de stilte
willen aanraken
heel voorzichtig
met de toppen
van mijn hand

Voor jou
zou ik de leegte
willen vullen
met herinneringen
teer en goed
waar geen angst
meer heerst
en geen verdriet

Voor jou
zou ik willen
zingen en dansen
je in mijn armen
willen nemen
en je vertellen
je bent niet alleen

In de stilte
en de leegte
in je angst
en je pijn
is er een vriend
om je heen

Hot Xmas

Op eerste kerstdag was het even mis met mij. Ik had een beetje sonde-voeding opgegeven en wilde de zure smaak in mijn mond wegspoelen met een slok water. Toen kwam de stroom vanuit mijn maag pas echt op gang en heb ik me daarin verslikt. Ik verwachtte dat het met een sisser zou aflopen omdat ik goed kon ophoesten. Zo'n twee uur later, omstreeks negen uur 's avonds, werd mijn temperatuur gecontroleerd en bedroeg 37 rond. Echter vlak daarna begon ik te bibberen en wist ik dat het niet goed zat. Ik had Twee voor twaalf willen afkijken maar voelde me plotseling misselijk en was bang dat ik zou moeten overgeven met opnieuw verslikkingsgevaar. Mijn lichaamswarmte was tot 37,9 opgelopen, ik heb me in bed laten leggen en kreeg een zetpil diclofenac. De misselijkheid en het bibberen waren vrijwel meteen over maar de koorts minderde niet, integendeel tegen middernacht werd 38,2 gemeten. Ik heb nog een zetpil paracetamol gekregen en gedurende de nacht is de verhoging helemaal verdwenen. De volgende dag zit ik weer fris gedoucht in mijn rolstoel alsof er niets is voorgevallen. De hoestprikkel is nog maar incidenteel en mijn longen klinken schoon dus het heeft er alle schijn van dat ik 2009 ga halen. Had ik ook wel op gerekend want in mijn agenda staan notities tot en met april volgend jaar.

Parkstad schaamt zich

Serve Kuijer, de voorzitter van Roda JC, ziet zich genoodzaakt om af te treden. De Kerkraadse voetbalclub onderzoekt, mede op aandringen van de KNVB, mogelijkheden tot nauwe samenwerking met Fortuna SC. De man en zijn familie worden bedreigd en persoonlijke eigendommen worden beschadigd door mensen, die zich supporters durven te noemen. Logisch dat deze bestuurder, die uit clubliefde handelt, niet langer zijn nek wil uitsteken als dergelijke praktijken plaatsvinden. Kennelijk verkeren deze lieden in de veronderstelling dat zij met een grote mond en geweld alles naar hun hand kunnen zetten. Als zij crimineel gedrag vertonen, moeten zij ook als zodanig worden bestraft. Een levenslang stadionverbod is een begrijpelijke sanctie want geen enkele club zit om dit soort "supporters" verlegen. De impact van deze zogenaamde kleine criminaliteit wordt doorgaans danig onderschat. Het betekent nogal wat als je je nergens meer veilig voelt en vernielingen aan huis en auto worden gepleegd. Misschien toch toegang tot het stadion verlenen, echter pas ruim na afloop van de wedstrijd, om alles weer brandschoon op te leveren. Een taakstraf, die het besef oproept dat je iets voor een vereniging kunt betekenen door je handen uit de mouwen te steken i.p.v. anderen het werken onmogelijk te maken.

Kromme weg

Het rommelt behoorlijk bij FC Utrecht. Nadat eerst vier assistenten de laan uit werden gestuurd, kiest nu de hoofdtrainer het hazepad. Willem van Hanegem is door een gat in de omheining gekropen en in een met draaiende moter gereedstaande auto gevlucht. Hij had zijn vertrek aangekondigd aan het eind van het seizoen en zich in de pers negatief uitgelaten over de clubleiding. Op grond daarvan werd hij met onmiddellijke ingang op non-actief gesteld zonder dat alle leidinggevenden op de hoogte waren. De technisch directeur neemt ontslag omdat hij deze gang van zaken onverkropbaar vindt. Triest dat het zovelen hun baan moet kosten terwijl de man, waarmee samenwerking onmogelijk was geworden, uiteindelijk de Galgewaard de rug toekeert. Het viertal werd gebrek aan beleving, passie en toewijding verweten, zij zouden afspraken niet nakomen en de onderlinge verstandhouding was slecht. John van Loen was woordvoerder voor FC Utrecht omdat communicatie niet de sterkste kant van de hoofdtrainer, die zich dezelfde verwijten kan maken. De gedrevenheid druipt er bij Willem van Hanegem niet van af en dat hij niet makkelijk in de omgang is, is geen nieuwtje meer. Het zal mij benieuwen of er nog een voetbalclub met deze gesloten, eigenzinnige trainer in zee wil gaan. Aangezien Gertjan Verbeek op de valreep voor de winterstop een overwinning heeft behaald, zal de Kromme vooralsnog bij Feyenoord geen onderdak vinden.

Goud of lood

Het programma rond de uitreiking van de Gouden Loekie was zeer vermakelijk. Presentatrice Caroline Tensen, gehuld in een weinig tot de verbeelding overlatende kokerjurk, was met haar auto gestrand bij een familie bestaande uit ouders en twee dochters. In de conversatie van het vijftal kwamen voortdurend zinsneden, slogans van reclamecampagnes voor. Tijdens deze humoristische voordracht werden de vijf genomineerde spotjes bekendgemaakt en twee stemronden afgewacht. Toen er nog drie kanshebbers op de felbegeerde trofee overbleven, togen zij gezamenlijk naar de tv-studio om de winnaar uit te gaan roepen.
Ik kon mij wel vinden in de keuze van de kijkers om wonderen, dongel en thuiszorg de eindstrijd te laten uitvechten. Wonderen bevat schitterende natuuropnames, dongel werkt telkens weer op mijn lachspieren en thuiszorg stelt een schrijnend probleem aan de kaak. De laatste won en was eigenlijk anti-reclame voor de thuiszorg maar dezelfde noodkreet kan ook voor de verpleeghuiszorg gelden. Ik kan over beide situaties meepraten en heb inderdaad al veel verschillende washandjes moeten toelaten. Op de afdeling, waar ik nu anderhalf jaar verblijf, zijn elf verzorgenden vertrokken en in januari gaan er nog vier weg, flex-medewerkers en stagaires buiten beschouwing gelaten.
Het aantal irritante reclames overstijgt helaas ruimschoots de mooie en amusante uitingen. De boodschappen van wasmiddelen, maandverband en incontinentiemateriaal zijn daar goede voorbeelden van. Deze tijd van het jaar proberen de zorgverzekeraars weer klanten te werven, de zwangere man met schopjes in de buik zou je een zware bevalling toewensen. Ondanks de crisis en recessie gaan de spotjes van Dirk Scheringa gewoon door, Becam, Frisia en Postkrediet zijn allemaal onderdeel van DSB. Iedereen kan een royaal en luxe leven leiden, de geldleners lachen elkaar toe vanuit huis, auto of boot omdat het zo snel, makkelijk en vooral voordelig te regelen is. Wat te denken van bekende Nederlanders die met een stalen gezicht een product aanprijzen en zo nog een graantje meepikken. De Loden Leeuw viel dit jaar Specsavers ten deel en Joop Braakhekke, nipt gevolgd door Gordon, ging met de twijfelachtige eer als meest irritante bn-er strijken.

Groot Dictee

Best interessant en leerzaam zo'n dictee op tv maar er komen veel woorden in voor die bepaald niet alledaags zijn terwijl de woordenschat van de gemiddelde Nederlander beperkt is en al veel fouten oplevert. De meeste mensen weten hun mond wel goed te roeren maar naar behoren schriftelijk uitdrukken is vers twee. Naast de telefoon zijn de e-mail, chat en sms daar debet aan en genieten de voorkeur vanwege het gemak en de snelheid. De noodzaak om iets op papier te zetten is er steeds minder, zelfs bedrijven en instellingen kunnen per e-mail worden benaderd. Het is algemeen aanvaard dat men het niet zo nauw hoeft te nemen met spelling en grammatica bij die informelere communicatievormen. Op school valt de juf of meester niet over een werkwoord dat incorrect eindigt op een d, t of dt en andere schrijffouten als de boodschap maar overkomt. De jongeren ontwikkelen een eigen taalgebruik met o.a. bosbanken, comazuipen en als literair hoogtepunt van het jaar swaffelen. Zij schrijven de woorden zoals die worden uitgesproken waardoor de jeugd steeds verderaf komt te staan van het algemeen beschaafd Nederlands. De wirwar van regels en weer bijstellingen daarvan of uitzonderingen daarop, heeft het gebruik van onze moedertaal er niet eenvoudiger op gemaakt. Tegenwoordig volstaat een woordenboek niet meer en zal ook een boekje met een groene of andere kleur moeten worden geraadpleegd. Desondanks is taalbeheersing een must en niet alleen voor allochtonen, ook al komen pannenkoeken nog steeds uit dezelfde soort pan en smaken niet anders sinds ze met een extra n moeten worden gespeld.

Onzekere tijden

De ver van mijn bed show oordeelden aanvankelijk vele woordvoerders, die zich deskundig achten op financieel economisch gebied. Van die beroerde ontwikkelingen aan de overkant van de grote plas zouden we niet of nauwelijks hinder ondervinden. Na lang stilzwijgen en sussen, is het hoge woord eruit en geeft de regering schoorvoetend toe wat de burgers al geruime tijd zagen aankomen, Nederland deelt mee in de malaise. Wouter Bos geeft miljarden euro's steun aan banken en andere instellingen, die hun financiële positie willen versterken. Gedupeerde spaarders van het IJslandse Icesave worden garantgesteld voor een ton van hun inleg. Het rendement van de pensioenfondsen is aanzienlijk gekelderd onder de grens, die uitbetaling van pensioenen waarborgt. De auto- en huizenmarkt zijn ingezakt omdat de consumenten niet durven en kunnen aankopen doordat kredieten en hypotheken moeilijk of niet worden verstrekt. Fabrieken en ondernemingen draaien op lagere toeren en vragen arbeidstijdverkorting aan vanwege een dalende vraag naar producten en diensten. Faillissementen van bedrijven zijn aan de orde van de dag en naar verwachting zal die stijging de komende tijd dramatisch verder toenemen. De werkeloosheid zal groeien want veel werknemers moeten vrezen voor hun baan met allerlei vervelende gevolgen vandien. Nadat het CPB heeft becijferd dat in 2009 de economische groei -0,75% zal bedragen, komt ook Jan Peter Balkenende er niet onderuit om te waarschuwen voor een economische recessie. We doen het beter dan de ons omringende landen wordt er met opgeheven hoofd aan toegevoegd alsof dat als pleister op de wond kan gelden. Investering, bedrijfsvoering, productie, werkgelegenheid, koopkracht, consumptie, het hangt allemaal samen en als overal de klad in zit dan kan het enige tijd vergen om de economie weer gezond te krijgen. Het wordt een nieuwjaar met sombere vooruitzichten maar laten we hopen dat deze teruggang gaat meevallen en niet lang zal aanhouden.

Decembergedachte

Speculaas, marsepijn, chocolade letter, banketstaaf, saucijzenbroodjes, kerstkransjes, kalkoen of wild, wijn, wafels, oliebollen, beignets, champagne is slechts een summiere opsomming van de vele lekkernijen, die in december worden genuttigd. Er wordt royaal ingeslagen voor de feestdagen alsof een hongerwinter voor de deur staat. Elders is een levensstrijd gaande en hier wordt overvloedig gegeten en gedronken. Terwijl bij de een hongersnood heerst, kampt de ander met overgewicht. Het is absoluut niet mijn bedoeling om de feestvreugde te bederven maar wel om een bewustzijn op te roepen. Bezinning of het wellicht allemaal wat minder kan om in plaats daarvan een gift aan een van de vele hulporganisaties te kunnen doneren. Het mes snijdt aan twee kanten; enerzijds solidariteit betuigen aan de minderbedeelden en anderzijds ons behoeden voor overtollige kilo's. De reclame voor afslankmethoden kan achteloos worden genegeerd want dat heb je niet nodig en levert ook nog een besparing op. Dankzij een eindejaarsuitkering of dertiende maand zijn velen in staat om die grote uitgaven voor voedsel en drank alsmede voor kado's, kerstversiering en vuurwerk te doen. In deze tijd van verrassen, geloven, terugblikken en wensen, zou het een mooi gebaar zijn om een bescheiden bedrag af te staan zodat anderen een beetje deelgenoot kunnen zijn van de welvaart in de wereld.

Wintertaferelen

Dwarrelend als donsveertjes, vallend als een glasgordijn met loodveter of stuivend als fijngemalen meel, tovert sneeuw de aarde om in een sprookjeswereld. De kale akkers verliezen hun grauwe, sombere aanblik als ze met een wit tapijt zijn bedekt. Met besneeuwde kronen komen de loofloze bomen weer wat tot leven. De Limburgse heuvels lijken tot de hemel te reiken en doen denken aan het hooggebergte. Door de lichte daken en verdikte kozijnen ondergaan de woonhuizen en andere gebouwen een metamorfose. Warm aangekleed trekken de mensen naar buiten voor een sneeuwballengevecht, het maken van een sneeuwpop, sleetje rijden of een wandeling.
Wat mij betreft mag dit winterse schouwspel, inclusief natuurijs en schaatspret, jaarlijks terugkeren en minstens een maand aanhouden. Helaas werkt ons verstoorde klimaat daar niet aan mee en kennen we geen strenge winters meer. Koning winter is de regie volledig kwijt, lichte vorst en sneeuwval komen voor in de herfst en zelfs op de paasdagen. Een witte kerst is een zeldzaamheid, ijsvrij is een onbekend begrip voor de hedendaagse jeugd en de laatste elfstedentocht is in 1997 verreden. Ik kan mij herinneren dat de scheepvaart ernstige hinder van kruiend ijs ondervond en de carnavalsoptocht vanwege de sneeuwmassa werd afgelast. Zo extreem hoeft nu ook weer niet maar dat kwakkelweer spreekt helemaal niet aan.

Zand er over

De theatervoorstelling voor een nagenoeg uitverkochte zaal, moest dinsdag 25 november noodgedwongen worden uitgesteld. Zijn wij netjes op tijd in Roermond, slagen de artiesten er niet in om voor aanvangstijd aanwezig te zijn. Thomas Acda en Paul de Munnik hebben urenlang in de file gestaan vanwege gekantelde vrachtwagens en hun lading zand, die de doorgang versperden. De leiding van TheaterHotel De Oranjerie bood de honderden gasten een drankje aan en mede daardoor vloog een klein uur snel om. Uiteraard kwam het tijdrovende incident op de autosnelweg terug in hun programma, zo vroegen zij zich af waar Limburg toch al dat zand voor nodig heeft. Acda en de Munnik brengen een amusante mix van muziek en cabaret op de planken. De vertolkte liedjes, voornamelijk van hun laatste cd Nachtmuziek, worden ingeleid door een intro dat veel verder gaat dan simpelweg een aankondiging. De heren gingen onafgebroken door tot half elf en hadden zich al op de buhne in hun pyama gestoken, een voorstelling geven na die verkeersellende valt ook niet mee. Filevorming is alleen maar energieverslindend terwijl optreden naast vermoeiend ook nog ontspannend is dus zullen zij zonder zandmannetje moeiteloos in slaap zijn gevallen. Het oponthoud was al ras vergeven en vergeten want wij hebben kunnen genieten van een verrassend afwisselende show.

Terug bij af

Na het moeizaam afleggen van het nauwe baringskanaal, komt de pasgeborene in het volle, scherpe licht en wordt genoodzaakt om zelf te ademen. Huilend laat de hulpbehoevende baby van zich horen, onwetend van geneugten en kwellingen, rechten en plichten of uberhaupt wat het leven in petto heeft. De totale afhankelijkheid vindt niemand een probleem, integendeel juist vertederend en ouders, grootouders en anderen zijn graag bereid om de helpende hand toe te steken. De kleine aanwinst krijgt volop de gelegenheid om zindelijk te worden, te leren praten en het lopen onder de knie te krijgen. Vanaf de lagere school komt er langzamerhand een eind aan het onbekommerde leventje, het begint speels maar er worden wel degelijk leerprestaties verwacht. Op de middelbare school en zeker gedurende het vervolgonderwijs dringt het besef door dat kennis en een gedegen opleiding kunnen bijdragen aan een onbezorgde toekomst. In de studententijd wordt met bijbaantjes al een eigen zakcent verdiend want een realistische kijk leert dat geld geen ondergeschikte rol speelt. Na succesvolle afronding van de studie wordt de arbeidsmarkt betreden zodat met een vast inkomen zelfstandig vestigen en op eigen benen staan verwezenlijkt kunnen worden. Dit ultieme streven naar welvaart en welzijn kan abrupt wreed worden verstoord want tegenslag in welke vorm dan ook kan ieders pad kruisen. In mijn geval heeft een ongeneeslijke ziekte zich meester van mij gemaakt en onverbiddelijk het verleden afgebroken en de toekomst afgesneden. Vergaarde kennis en opgebouwde ervaring blijven onaangetast maar in praktijk brengen is onmogelijk geworden. Zelfs de eerder genoemde basisvaardigheden beheers ik niet meer en ben daarvoor op hulp of hulpmiddel aangewezen. In materiële zin heb ik ook nagenoeg alles ingeleverd wat in twee decennia was gerealiseerd maar dat is van secundair belang. Zodra mijn ademhalingsspieren het laten afweten, is zelfstandig ademen over en ben ik weer helemaal terug bij af.

FC Limburg

Wat jaren geleden, voordat Kerkrade en Sittard besloten om nieuwe stadions te bouwen, beter bespreekbaar had moeten zijn, wordt nu heroverwogen. In 2002 was een fusie tussen meerdere voetbalclubs, de inzet was een FC Limburg, vanwege allerlei redenen geen haalbare kaart. Roda JC en Fortuna SC zijn al combinaties, die ook niet zijn opgericht zonder verzet van supporters en discussie over de ligging van het stadion. Natuurlijk zien fervente aanhangers hun club niet graag samengaan met een vereniging uit een andere stad, waar de thuiswedstrijden zullen worden gespeeld. Mede op advies van de KNVB, die ook MVV en FC VVV erbij hadden willen betrekken, gaan Roda JC en Fortuna SC proberen om plannen voor samenwerking op te stellen. De berichtgeving hiervan was voor sommige "supporters" aanleiding om met bedreigingen en vernielingen duidelijk te maken dat men het daarmee oneens is. Afgezien van deze wellicht in bepaalde kringen gebruikelijke maar ongepaste vorm van communiceren, zou men ook kunnen inzien dat samenwerking danwel fusie een verstandige zet kan zijn. Willen de Limburgse clubs het hoofd boven water kunnen houden en echt meetellen in de vaderlandse competitie dan zijn die stappen onafwendbaar. Het kan toch niet waar zijn dat "clubliefde" zo ver gaat dat men liever de favoriete club ten gronde ziet gaan dan goed partij kunnen geven op het hoogste niveau betaald voetbal met een financieel gezond FC Limburg.

Ken je mij

Is de titel van een lied dat Huub Oosterhuis schreef in 1973, het geboortejaar van zijn dochter Trijntje. Als 15-jarig meisje ging zij vergezeld door haar broer Tjeerd naar een Amsterdamse kroeg, waar live muziek werd gespeeld. Daar maakte zij kennis met de uit Uruquay afkomstige gitarist Leonardo Amuedo en zijn virtuoze spel. Twintig jaar later hebben zij samen een cd en dvd uitgebracht en maken momenteel een akoestische theatertour. De cd The look of love van Trijntje Oosterhuis en het Metropole orkest toonde aan dat zij verknocht is aan het songbook van Burt Bacharach, die op 80-jarige leeftijd nog steeds muziek schrijft. Ken je mij, tevens de naam van de cd/dvd en het theaterconcert, was woensdag 12 november een van de weinige Nederlandstalige liedjes tijdens het optreden in de Stadsschouwburg Sittard. Voor de rest bestond de voorstelling voornamelijk uit repertoire van Bacharach, songs al eerder vertolkt door topartiesten als Stevie Wonder. Het valt niet mee om bepaalde nummers er bovenuit te tillen maar Face in the crowd, I say a little prayer en vooral That's what friends are for spraken mij bijzonder aan. Alhoewel de overweldigende sound van een voltallig orkest niet te versmaden is, komt de zang extra tot haar recht bij alleen begeleiding op gitaar. Trijntje Oosterhuis heeft een krachtige stem, die nauwelijks geluidsversterking behoeft, waar het publiek graag in stilte intens van wil genieten. Ondanks aansporingen om mee te klappen of zingen, werd dat weinig en schuchter gedaan maar dat betreur ik niet. Ik vind het wel jammer dat de rolstoelplaatsen zich helemaal achter in de zaal bevinden en daarom gaat mijn voorkeur toch uit naar het Roermondse TheaterHotel De Oranjerie. Bij de aankondiging van het laatste nummer, werd het verzoek om Vlieg met me mee niet ingewilligd maar we kregen wel nog drie toegiften. Als eindtijd van het concert stond kwart over tien vermeld maar Trijntje en Leonardo gingen tot half elf door zodat wij meteen met de gereedstaande taxi huiswaarts konden keren.

Peter vs Joran

Misdaadverslaggever Peter R de Vries zit Joran van der Sloot, betrokken bij de dood van Natalee Holloway, opnieuw op de hielen. Weer wordt Joran door een vriend, die vindt dat hij te ver gaat, verlinkt en zijn medewerkers van de Vries geïnfiltreerd in zijn foute handel. In Thailand blijkt hij meisjes en jonge vrouwen te ronselen voor de Nederlandse sexclubs. Hij geeft zich uit als directeur van een modellenbureau en belooft veel hogere inkomsten. Op zijn manier heeft deze 21-jarige jongeman het al ver geschopt want hij zit goed in de slappe was. In Bangkok bezit hij een riant onderkomen en ook wil hij een grote som geld uittrekken om de Vries te laten vermoorden. Dat laatste is enigszins begrijpelijk want vrouwenhandel is een zwaar vergrijp en wordt dito bestraft. Een verblijf in een Thaise gevangenis, in tegenstelling tot de Nederlandse detentiehotels, moet bar en boos zijn. Als Peter R de Vries zich eenmaal in een zaak heeft vastgebeten dan gaat hij er voor de volle 100% tegenaan. Hij zal er alles aan doen om Joran van der Sloot berecht te krijgen, daar kan een glas rode wijn noch bedreiging met de dood hem van weerhouden. Zondag a.s. om 21:30 uur wordt op SBS6 de reportage over deze kwalijke praktijken van Joran van der Sloot uitgezonden.

God bless Obama

Wat zich al geruime tijd aftekende, is nu een feit. Barack Obama is de eerste niet-blanke president van de Verenigde Staten van Amerika. Niet volledig blank moet ik zeggen want hij is de zoon van een blanke Amerikaanse moeder en een zwarte Afrikaanse vader. Alsof de huidskleur er toe doet, het gaat om de kwaliteiten, die iemand moet bezitten, om zo'n hoge functie uit te kunnen oefenen. De euforie was groot nadat zijn overwinning bekend werd, niet alleen in de USA maar ook daarbuiten. Blijdschap omdat na Martin Luther King en Jesse Jackson een lang gekoesterde droom werkelijkheid is geworden. Wellicht is een deel van die vreugde ook opluchting dat het aftreden van Bush nabij is en zijn bewind niet door McCain wordt voortgezet. Ik moet toegeven dat de ontknoping van de verkiezingsstrijd mij niet onberoerd liet, al ben ik geen emotionele graadmeter. Het was typerend dat Obama in zijn overwinningsrede ruime armslag nam voor het waarmaken van alle geuitte beloftes. Hij zei dat een jaar en zelfs een ambtstermijn, dat overigens pas 20 januari 2009 ingaat, onvoldoende kunnen zijn om veranderingen door te voeren. Zijn verkiezingsslogan, Change yes we can, heeft gewerkt doch geeft tevens aan dat hij het niet alleen kan bolwerken. Misschien krijgt de kersverse wereldleider wel steun van de Almachtige want zijn voornaam Barack is Arabisch voor gezegende.

De dood is taboe

Op Allerzielen worden begraafplaatsen en crematoria drukker dan normaal bezocht en de overledenen herdacht. Die dag werd door de KRO rond dit thema een tv-programma 'Ode aan de doden' uitgezonden. Er is een gelijknamig radioprogramma en ook een website, boordevol informatie, dat die naam draagt. In de uitzending werd aan een groot aantal mensen, die dit jaar het leven lieten, een eerbetoon gebracht en werden opmerkelijke cijfers van een enquete bekendgemaakt. Tweederde van de ondervraagden geeft te kennen zelden of nooit de graven van dierbaren te bezoeken en 70% zegt wel te herdenken, in de meeste gevallen op de verjaardag van de overledenen. Voor wederom tweederde heerst er een taboe op praten over de dood en alles wat daarmee samenhangt, liefst 82% blijkt zelfs niets geregeld te hebben. Het percentage van de mensen, die geloven in een leven na de dood, laat een dalende trend zien en is bijna tot eenderde gekelderd.
Het leven biedt geen grotere zekerheid dan de wetenschap dat het vroeg of laat eindigt. Vreemd genoeg denken velen wel aan de oudedagvoorziening en treffen daar regelingen voor maar laten het levenseinde buiten beschouwing. Doen alsof het de ver van mijn bed show is, werkt niet want magere Hein gaat aan niemands deur voorbij. Het is een geruststelling voor jezelf en de nabestaanden als ook op dat gebied veel is vastgelegd zodat na een overlijden geen vragen rijzen en discussies kunnen ontstaan. Wanneer alle beslissingen over de uitvaart nog na een sterfgeval moeten worden genomen, is dat een enorme belasting en in allerijl zouden die verkeerd kunnen uitpakken. Het is toch doodzonde dat een graf niet bezocht en verwaarloosd wordt omdat nu eenmaal snel de keuze tussen begraven of cremeren moest worden gemaakt. Zorg dat je elkaars wensen kent zodat de laatste wil kan worden gerespecteerd en een overledene met een gerust hart kan worden herdacht, waar en wanneer dan ook. Wat een mogelijk hiernamaals betreft, diegenen die er kracht uit putten en beter met de dood kunnen omgaan door daarin te geloven, moeten dat vooral blijven doen.

Van slepen naar slopen

Ruim vijf jaar geleden verwierf ik de alleenstaande status en kort daarna begon ik met mijn linkerbeen te slepen maar dat kon mij niet weerhouden om op dezelfde voet verder te leven. Ik moest naast mijn fulltime baan een huishouden runnen en de sterke wil om mij zelfstandig te redden, hield me ook letterlijk op de been. Bovendien ligt het niet in mijn aard om bij de geringste gezondheidsklachten naar de huisarts te gaan en mij ziek te melden op het werk. De vele meters op de werkplek begonnen toch meer en meer hun tol te eisen, het lopen werd alsmaar vermoeiender. Op het bruiloftsfeest van een collega deed ik, uitgedost in een bont verenkostuum en zwemvliezen om het lopen nog lastiger te maken, mee aan een act. Thuis liep het op rolletjes en mijn zussen reikten me regelmatig de helpende hand bij de strijk en het ramen lappen. Ik was secretaris en actief lid van de plaatselijke tennisvereniging. Vergaderen, notuleren, de ledenadministratie bijhouden en de website beheren, bleef ik met veel plezier doen. In de herfst en winter tenniste ik indoor met een vast drietal in een hal op loopafstand van mijn huis. Ballen, die ik normaal gesproken kon retourneren, haalde ik nu niet meer. Inmiddels was ik bij de specialist geweest en die schreef de klachten toe aan een grote spatader in de dij van mijn linkerbeen. Hij stelde voor om dit slechte bloedvat via de stripmethode te verwijderen en dan zou ik weer klachtvrij zijn. De operatie stond vroeg in het voorjaar gepland dus ik zag mezelf als vanouds deelnemen aan de competitie. Het is allemaal anders gelopen en ik ben geen schim meer van die actieve man van weleer. Dat is een gegeven, het lot heeft mij aangewezen en dat heb ik te accepteren inclusief alle nare gevolgen van deze slopende aandoening. De progressiviteit valt in mijn geval relatief mee en er zijn nog voldoende lichtpuntjes, waar ik me aan op kan trekken. Ik ben echter goed op de hoogte van het ziekteverschijnselen van ALS, waarvan het verloop behoorlijk kan variëren en de longfunctie essentiëel is. Om die reden zal ik niet van de daken schreeuwen dat ik al langer dan gemiddeld deze ziekte doorsta want een fikse verkoudheid of griep kan een longontsteking tot gevolg hebben en daar abrupt een eind aan maken.

Gouden blikopener

De tv-kijkers, althans degenen die een stem hebben uitgebracht, verkozen Paul de Leeuw als grote winnaar van het jaarlijkse AVRO's Televizier prijzenfestival. Deze onmetelijke eer viel hem ten deel als tv-persoonlijkheid en voor zijn programma Mooi! Weer de Leeuw. Gerrit Komrij, zelf ook minnaar van hetzelfde geslacht, hekelt in zijn column met als titel knuffelhomo's, bn-ers als Gerard Joling, Gordon, Albert Verlinden waaronder ook Paul de Leeuw. Met hun seksueel getinte opmerkingen en overdreven gedrag zetten zij een verkeerd beeld neer en dragen niet bij aan de acceptatie van homofielen. Mooi! Weer de Leeuw heeft een simpel concept; selecteer bizarre wensen van mensen die zichzelf voor schut willen (laten) zetten en laat een drukke, warrige presentator dat aan elkaar breien. Dit soort volksvermaak wordt blijkbaar door een aanzienlijk deel van het Nederlandse publiek hoog gewaardeerd. Een amusementsprogramma waarbij men het verstand op nul kan zetten, spreekt het meest aan. De andere genomineerde, Gooische vrouwen en Op zoek naar Evita, zijn ieder in hun eigen genre een van de vele gelijksoortige producties en verdienden evenmin om te winnen. Als ik zou mogen nomineren dan maakten b.v. Per seconde wijzer, Twee voor twaalf, Zembla en Document kans maar ik vrees dat volgend jaar de nominaties slechts op een woord verschillen, Joseph i.p.v. Evita.

Overpeinzing

Even dacht ik het te weten
De zin van het geheel
Maar ik ben het alweer vergeten
Misschien denk ik wel te veel