Vooroordelen

Vaak worden rolstoelgebruikers over dezelfde kam geschoren terwijl zij om diverse redenen op deze mobiliteitsvorm aangewezen kunnen zijn. Somatische, psychische of een combinatie van beide klachten, blijvend door ziekte of ongeval, tijdelijk gedurende revalidatie en herstel of incidenteel rolstoelgebruik vanwege b.v. vermoeidheid bij ME. Het onderscheid zal niet altijd even duidelijk zijn maar zomaar ergens vanuit te gaan, kan onnodig kwetsend zijn. Ik ben op een gemotoriseerde stoel op wielen aangewezen louter vanwege lichamelijke beperkingen. Er wordt vaak gedacht en door sommigen uitgesproken dat een rolstoeler meestal ook verstandelijk iets mankeert. Iemand met een gezond verstand ervaart het als denigrerend wanneer er over en niet met je wordt gesproken. Zoals de taxichauffeur die aan Karin vroeg of ik tijdens zo'n theatervoorstelling wel alles meekreeg. Zij verzekerde hem dat ik wellicht nog meer waarneem en begrijp dan de overige bezoekers. Anderen willen ongevraagd de bediening van de rolstoel overnemen alsof zij daarmee goed overweg zouden kunnen. Naderhand moeten zij erkennen dat ik met de kinbesturing beter rij als velen met handbediening. Nu gaat communiceren moeizamer maar ook toen ik me nog goed verbaal kon uiten, werd niet tegen mij maar de begeleider gesproken. Met de spraakcomputer kan ik aardig uit de voeten alleen vraagt het wat meer tijd en dus geduld van zowel mij als de toehoorder. Het gebruik van de MiniMerc met een headmouse is helaas ondoenlijk tijdens het vervoer en in het felle daglicht is het scherm moeilijk te bedienen en te lezen. In een zorgcentrum verblijven mensen die hardhorend zijn waardoor sommige verzorgenden tegen iedereen schreeuwen omdat zij dat gewend zijn. Ook vergeetachtigheid, al dan niet t.g.v. dementie, komt voor wat niet hoeft te betekenen dat alle bewoners op dezelfde wijze worden bejegend. Een kinderlijke benadering, dingen herhaaldelijk zeggen en alle handelingen benoemen zijn storende zaken als je bij het volle verstand bent. Het is belangrijk om iedereen in zijn of haar waarde te laten zeker als het mensen betreft, die al veel hebben moeten inleveren ook op maatschappelijk en sociaal vlak.

Rolstoelleed

Sommige taxichauffeurs leggen geen veiligheidsgordel aan omdat ik een gepolsterd werkblad voor mij heb maar zijn daar strikt genomen wel toe verplicht. Zo'n gordel wordt over mijn buik gespannen en drukt dan op de pegsonde, hetgeen verre van aangenaam is. Ik heb de verpleeghuisarts een briefje laten schrijven waardoor ik geen gordelplicht heb en niet bekeurd kan worden. In hetzelfde briefje wordt aangegeven dat ik, vanwege toenemende instabiliteit van mijn lichaam m.n. het hoofd, lange taxiritten moeilijk kan doorstaan. Zonder gegronde motivatie mag gecombineerd worden met andere ritten en de totale reisduur tot drie keer de kortste reistijd van mijn geboekte rit bedragen. Lange stukken rijden en veel manoevreren met de rolstoel m.b.v. de kinbesturing is ook zeer vermoeiend. Hobbelige wegen met allerlei obstakels vragen opperste concentratie en onuitputtelijk doorzettingsvermogen, dat ondervond ik laatst tijdens een middag Sittardse binnenstad. Het valt niet mee om bij alle oneffenheden mijn kin op de joystick te houden en tevens op te letten wat in de directe omgeving gebeurt. Mensen komen je tegemoet gelopen terwijl ze zijwaarts of zelfs achterom kijken. De meesten hebben tijdig in de gaten dat ze beter in dezelfde riching kunnen kijken en lopen maar soms is een botsing met mijn inmiddels stilstaande elro onvermijdbaar. Anderen schromen niet om ternauwernood voor de elro door te kruisen en zijn nog verbaasd ook dat je niet inhoudt of uitwijkt. Je zou ze willen uitnodigen om zich eens met een rolstoel tussen de winkelende massa te begeven en te laten ervaren hoeveel hindernissen je tegenkomt. Op de markt kwam ik vast te zitten door een metalen pin, die tussen de klinkers was geslagen, vier mannen hebben mij samen met de rolstoel er overheen getild zodat ik mijn weg weer kon vervolgen. Je behendigheid wordt zwaar op de proef gesteld door wat er allemaal staat uitgestald op trottoirs en promenades, veel winkels zijn moeilijk of volstrekt niet toegankelijk en de schaarse rolstoeltoiletten zijn vaak nog te krap bemeten. Verlaagde stoepranden is een belangrijke eerste stap geweest maar natuurlijk onvoldoende om rolstoelers tegemoet te komen. Meer oprijplaten of -hellingen, automatische deuren, bredere doorgangen, ruime toiletten en ook meer begrip van de valide medemens zouden het nog gemakkelijker maken.

De paaldanseres

Zo langzamerhand heb ik veel cabaretiers, die naar mijn mening een theaterbezoek waard zijn, live mogen zien optreden. Herman Finkers staat nog steeds hoog op mijn verlanglijstje, zijn optredens in De Oranjerie waren snel uitverkocht en later wegens ziekte afgelast. Op zaterdag 18 april hebben wij wel Tineke Schouten met haar theatershow Posi-Tien kunnen bewonderen. Ik spreek bewust over show en niet voorstelling omdat haar anders tekort zou worden gedaan. Zij zit al 35 jaar in het vak en staat vooral bekend om het grandioos neerzetten van bestaande en verzonnen typetjes. Na vliegensvlugge verkleedpartijen verschijnt zij treffend uitgedost op de buhne met perfecte nabootsing van stemmen, waardoor onmiskenbaar duidelijk is wie wordt uitgebeeld. Het zevenkoppig orkest brengt een big band sound voort en een aantal leden nemen ook deel aan sommige sketches. De neonverlichte, kleurrijke stellage voor de musici met centraal een brede trap naar een hoger gelegen podium, schept ogenblikkelijk een vrolijke sfeer. Opvallend veel grappen zijn seksueel getint maar ik heb daar beduidend minder moeite mee dan onnodig grove taal gebruiken of ten koste van anderen grappig willen zijn. De bejaarde paaldanseres, die van geen ophouden weet, viel bij iedereen goed in de smaak. Gehuld in een slappe, tweede huid met bikini en knielaarzen om de spataders te verbergen, sloeg zij in als een (seks)bom. Van haar goddelijke lichaam en de gebrekkige capriolen aan de paal raken de mannen volgens haar nog steeds opgewonden. Na het uittrekken van het bovenstukje nemen haar hangborsten alle vrijheid te baat om een eigen leven te gaan leiden. Wat ik ook probeer te beschrijven, dat kun je beter zelf gaan bekijken en daar is volop gelegenheid voor want Tineke Schouten bruist zo van de energie, die zet haar loopbaan nog wel even voort.

Zorgzwaartebekostiging

Een 22-letterwoord dat bij Scrabble een mooie score oplevert maar draagt het ook bij aan een betere besteding van geld in de verzorgings- en verpleeghuizen. Het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport heeft een andere manier van geld geven bedacht en vanaf 1 januari 2009 ingevoerd. Het bedrag dat een zorginstelling krijgt is afgestemd op de zorg die elke bewoner nodig heeft en is zorgzwaartebekostiging gedoopt. Net als zorgzwaartepakket en zorgplan geduldige termen maar wat betekenen ze in de dagelijkse praktijk. Het zorgzwaartepakket wordt door het CIZ, centrum indicatie zorg, toegekend en de financiële vergoeding die daarvoor staat, wordt uitgekeerd aan de zorginstelling, waar in samenspraak met de bewoner het zorgplan wordt opgesteld. Het geld is binnen, de verzorging is afgesproken en dan komt het op de uitvoering aan. Een zorginstelling had en behoudt, ook nu het zorgzwaartebekostiging heet, de vrijheid om het geld anders te besteden dan aan de directe zorg. Werving en scholing van personeel, inrichting van ruimtes voor algemeen nut of tuinaanleg zijn daar voorbeelden van. Niets mis mee als iedereen de zorg krijgt die hem of haar toekomt maar daar schort het nogal eens aan. Wij moeten roeien met de riemen die we hebben, is een veel gehoord excuus daarmee doelend op onderbezetting of te weinig gekwalificeerd personeel. Wanneer een afdeling wordt gerund met louter flex-medewerksters of stagaires en slechts eentje, die alle handelingen mag verrichten, dan kun je problemen verwachten. De daadwerkelijke zorg door voldoende en goedgeschoold personeel, moet de hoogste prioriteit hebben bij de zorgzwaartebekostiging, de besteding van het beschikbare geld. Het mag niet zo zijn dat alleen in een hospice, pas in de laatste levensfase optimale zorg naar wens wordt geboden. Ook niet-terminale bewoners verdienen het om in de watten te worden gelegd want niemand verblijft voor de lol in een verzorgings- of verpleeghuis.

Wanbeleid met veel impact

Als je een half miljoen ter beschikking hebt voor de bouw van een huis en gaandeweg lopen de kosten op tot 1,4 miljoen dan heb je een vet probleem. Een particulier zal wel uitkijken om meer uit te geven dan begroot is want geldschieters zullen niet in de rij staan. Van procentueel dezelfde overschrijding is sprake bij het Sittard-Geleense ziekenhuis, oorspronkelijk geraamd op 160 miljoen kwamen de bouwkosten uiteindelijk uit op 380 miljoen. Het grote verschil is dat de gevolgen daarvan zoveel meer, onschuldige mensen treffen en daarom wordt snel verwacht dat de overheid en andere instanties wel even bijlappen. Het zou een vrijbrief betekenen voor opdrachtgevers van dergelijke projecten als ieder financieel gat, ongeacht grootte of ontstaan daarvan, gegarandeerd wordt opgevuld. Triest dat een aantal lieden het zo kunnen verpesten voor duizenden anderen; personeel en bewoners in zorginstellingen, thuiszorgmedewerkers en zij die daar afhankelijk van zijn. Het schrappen van 700 banen moet Orbisconcern mede uit de malaise halen maar het sociaal plan bedraagt een slordige twee miljoen. Voor een nagenoeg evenhoog bedrag als vorstelijke gage is een deskundige ingehuurd om de organisatiestructuur te verbeteren. De sloop van het oude Maaslandziekenhuis is ook nog een aanzienlijke kostenpost. De overige bouwplannen zijn voorlopig van tafel, interne verbouwingen worden uitgesteld en zelfs niet alle reparaties worden nog verricht.
Ik verblijf momenteel in een restant van het voormalige St. Barbara ziekenhuis, waar ik ruim veertig jaar geleden mijn amandelen nog heb laten knippen. Reeds in de 90-er jaren stond dit gebouw op de nominatie om met de grond gelijkgemaakt te worden maar het is nog steeds in gebruik. De bouw van drie units voor kleinschalig wonen had al van start moeten gaan zodat de bewoners van St. Jan voor het eind van 2009 hun intrek zouden kunnen nemen. Een woonvorm, die zowel de psycho-geriatrische cliënten als het verzorgend personeel als prettiger ervaren. De bewoners van St. Odilia konden dan verhuizen naar het modernere flatgebouw van St. Jan zodat hun huidige, overjarige onderkomen eindelijk gesloopt zou kunnen worden. Alle cliënten zouden dan een eigen kamer krijgen en kunnen verblijven in ruimten, die meer beantwoorden aan de hedendaagse normen voor privacy en comfort. Deze planning valt nu in duigen omdat Orbisconcern koos voor de bouw van een superdelux ziekenhuis, waar de opnameduur steeds korter wordt, terwijl honderden mensen onder slechte woon- en leefomstandigheden jarenlang in zorginstellingen moeten verblijven. Dat betekent voor onbepaalde tijd nog langer omgaan met ongemakken als een kamer delen met een of meerdere andere bewoners, te weinig toilet- en douchegelegenheden, psycho-geriatrische en somatische cliënten op dezelfde afdeling, een slecht ventilatiesysteem dat mede verantwoordelijk is voor een extreem lage luchtvochtigheid, een lekkend dak waardoor bij aanhoudende neerslag onder weggeschoven plafondplaten emmers moeten worden geplaatst, tochtige ramen enzovoort.

FC Knudde boven Sporting Limburg

Uitgezonderd een groep fanatieke clubaanhangers, supporters wil ik ze niet noemen, was iedereen het eens over een fusie tussen Roda JC en Fortuna SC. Beide besturen, gemeentes en de provincie steunden de stuurgroep, die maandenlang een fusieplan uitbroedde dat garant zou staan voor voetbal op eredivisieniveau in Limburg. Vol trots werd op 2 april een en ander gepresenteerd en de weg voor Sporting Limburg, de toekomstige middenmoter in het betaald topvoetbal, leek open te liggen. Niets is minder waar want toezeggingen van de provincie om 6,5 tot 8 miljoen te investeren, blijken loos te zijn. Daarmee is het fundament onder het fusieplan uitgehaald en Sporting Limburg alweer van de baan.
Bovengenoemde groep kraait nu victorie maar het is opnieuw een gemiste kans om financieel gezond en concurrerend voetbal in Limburg te realiseren. Waar andere provincies er wel in slagen om een voetbalclub van formaat te leveren, houdt Limburg halsstarrig vast aan vier middelmatige clubs. Roda JC heeft geldzorgen en hangt degradatie naar de eerste divisie boven het hoofd. Fortuna SC zit nog dieper in de rode cijfers, zodanig dat de KNVB de licentie heeft ingetrokken. Met de huidige spelers, op een na allen met aflopende contracten, is meedraaien in de eerste divisie al een zware kluif. Kortom weinig perspectief voor beide clubs zonder een aanzienlijke financiële injectie en het is zeer te betwijfelen of sponsoren, gemeente en provincie daartoe bereid zijn.

Sound, Vision and Lyrics

Pink Project, the Pink Floyd tribute band, verzorgde zaterdag 4 april een drie uur durend optreden met slechts een korte reguliere pauze. De voornamelijk uit Den Haag en Delft afkomstige bandleden brengen al vijftien jaar een eerbetoon aan Pink Floyd door het spelen van hun muziek. Er is veel lef voor nodig om zo'n wereldband te imiteren en tevens is het een enorme uitdaging want Pink Floyd is zoveel meer dan muziek alleen. Additionele geluidsfragmenten, videobeelden, (opblaasbare) objecten, laserstralen, licht, rook en vuurwerk maken een wezenlijk onderdeel uit van hun wervelende shows. Veel elementen zaten in Pink Project's optreden, logischerwijs in beperktere mate omdat in een theater met een kleiner podium minder mogelijk is en ongetwijfeld speelt het beschikbare budget ook een rol daarbij. De in De Oranjerie aanwezigen, waaronder opvallend meer mannen, vermaakten zich er niet minder om, integendeel waren laaiend enthousiast dat zij Pink Floyd zo goed benaderden. Het concert opende met Shine on you crazy diamond, een nummer dat zich uitstekend leent om de musici een voor een op te laten komen, gevolgd door het ruigere One of these days. Uiteraard konden tracks van succesalbums als Dark side of the moon en The wall niet ontbreken maar ook "onbekender" werk als Set the controls for the heart of the sun van de dubbel-cd Ummagumma werd niet geschuwd. Het gerucht gaat dat Pink Project plannen heeft om eind 2009 The wall, de massaproductie van Roger Waters, uit te voeren dus houdt het in de gaten.

Hindernissenbaan

Er zijn van die weken waarin zoveel misgaat dat het zelfs mij teveel kan worden. Een verpleeghuisarts die ondanks toezeggingen niet komt opdagen. Telefonisch daarop aangesproken stelt hij een visite nog vier dagen uit. Te late verzorging waardoor de fysiotherapie niet kan doorgaan. De volgende dag is de fysiotherapeute mij vergeten en lig ik een hele poos op bed te wachten. Na de fysiotherapie duurt het opnieuw lang voordat de verzorging verder gaat. Pas rond half twaalf zit ik geheel verzorgd aan de sonde-voeding. De diëtiste adviseert o.a. ananassap tegen de slijmvorming en dat wil ik graag proberen. De keuken en de afdelingsmanager zeggen er niet aan te kunnen komen en dat ik het zelf moet kopen. De andere suggesties, kamille-thee, koolzuurhoudende dranken en bier, worden door de logopediste afgeraden. Totdat zij het eens worden, ben ik alvast begonnen met het drinken van ananassap, een literpak is voor EUR 1,16 te verkrijgen bij Albert Heijn.
Ik word aangespoord om voor mijzelf op te komen en dat is ook hard nodig. Als je voor communicatie op een spraakcomputer bent aangewezen dan verloopt dat moeizaam en traag. Veel dingen neem ik maar voor lief en vertel ik niet eens aan mijn familie. Ik weet dat het eigenlijk niet goed is maar ik wil me er niet continu mee bezighouden en telkens weer boosheid en ergernis oproepen. Alle spieren, tenminste wat er van over is, beginnen dan op te spelen waardoor ik tril over mijn hele lichaam. Dat vreet energie terwijl bewust omspringen met mijn krachten wel zo verstandig, zeg maar gerust vereist is. Ofschoon men weet dat mijn jaren geteld zijn en het streven zou moeten zijn om die periode zo aangenaam mogelijk te laten verlopen, is de realiteit anders. Als de ene hindernis, succesvol of niet, achter de rug is, doemt de volgende al weer op. Een optimaal op de cliënt afgestemde zorg door hulpverleners waar je blind op kunt vertrouwen, zou een verademing zijn.

DI-RECT doet Tommy

Zo'n veertig jaar geleden werd de rockopera Tommy geschreven en door The Who met groot succes ten gehore gebracht. Voor veel 50-plussers roepen Pinball wizard, I'm free en andere songs vervlogen jeugdsentiment weer op. Vaak blijkt een cover van een nummer uit de zestiger en zeventiger jaren, uitgevoerd door een hedendaagse zanger(es) of band, de huidige jeugd aan te spreken. Het bewijst dat destijds niet alleen goede maar ook tijdloze muziek werd gemaakt. Wie anders dan Jan Rot is verantwoordelijk voor de meesterlijke vertaling van Tommy's muziekteksten. DI-RECT staat al geruime tijd met deze Nederlandse versie op de planken, ook die van De Oranjerie in Roermond. Ik was niet bekend met deze Haagse band en daardoor blij verrast door hun kwaliteiten. De muziek klonk onvervalst authentiek, geen storende improvisaties maar gewoon origineel en goed. Vooral de leadgitarist stal de show met zijn virtuoze spel en energieke bewegingen over het podium. De teksten, gezongen door de zanger van DI-RECT en nog twee anderen, waren duidelijk verstaanbaar. Het publiek, van prille tieners tot vijftigers, heeft genoten van een geweldige avond barstensvol hoogtepunten. Voor wie er niet bij was, woensdag 25 maart of eerder, is het een gemiste kans om legedarische pophistorie te (her)beleven. DI-RECT is nog slechts kort te bewonderen, sterker nog begin april gaat de zanger solo en de plannen van de overige bandleden zijn onbekend.

Geldzorgen

Maandag 16 maart zijn de medewerkers van Orbisconcern op de hoogte gebracht van de noodzakelijke maatregelen om een faillissement te voorkomen. Gedurende de dag lekte al informatie naar buiten en 's avonds tijdens een persconferentie werd het officieel publiekelijk gemaakt. De feestelijke opening van een modern ziekenhuis, waardoor de westelijke mijnstreek voor decennia van goede zorg verzekerd zou zijn, levert veel negatieve publiciteit op. Er moet 32 miljoen worden bezuinigd en voor 700 werknemers, waaronder slechts 50 managers, is ontslag aangevraagd. Een hard gelag als je na de realisatie van de nieuwe, luxe werkplek het veld moet ruimen, een nog harder gelag als je elders binnen Orbisconcern werkzaam bent en de tol moet betalen voor die geldsmijterij. Het benodigde geld om de uitvoering van een sociaal plan te kunnen bekostigen, is niet voorhanden. De directie garandeert dat de kwaliteit van de zorg ondanks de ontslagen niet in gevaar zal komen en geeft daarmee eigenlijk toe dat er wanbeleid is gevoerd. De medewerkers en de cliëntenraad zijn niet overtuigd van dat kwaliteitsbehoud en de gemeente Sittard-Geleen, die dat ook ernstig betwijfeld, wil vooralsnog niet financiëel bijspringen. Geld en geldzorgen gaan in de gezondheidszorg hand in hand, vanwege budgetoverschrijdingen en verkeerde bestedingen moet er telkens weer gemeenschapgeld bij. Verbazingwekkend en schandalig hoe makkelijk bestuurders wegkomen met hun mismanagement; richten een ravage aan, treden af en gaan elders opnieuw aan de slag. Over het gevoerde beleid en het toezicht daarop moeten toch de verantwoordelijke personen aan de tand gevoeld kunnen worden. Een faillissement zou een enorme dreun betekenen voor de gezondheidszorg en de werkgelegenheid in deze regio zodat veel partijen, zoals overheden, vakbonden, inspectie, begrijpelijkerwijs de onderste steen boven willen hebben. De nieuwe bestuursvoorzitter Cees Sterk is weinig bereid om openheid van zaken te geven terwijl juist nu transparant zijn en vertrouwen winnen tellen. Klopt het dat er marmergroeves zijn aangekocht, dat het kunstwerk in de hal vier ton heeft gekost en dat de ex-bestuurders nog steeds op de loonlijst staan, zijn vragen waar hij tijdens een L1TV-interview de antwoorden op schuldig bleef. Feit is dat er een behoorlijke smet rust op Orbisconcern en het ziekenhuis in het bijzonder, die niet eenvoudig en snel weg te poetsen is.

Snipverkouden

In de tweede week van maart heb ik een fikse kou opgelopen en het toeval wil dat mijn vriendin hetzelfde lot heeft getroffen. Ik wil me niet klein laten krijgen door een verkoudheidvirus maar het is wel een vervelende indringer. Slijmvorming, hoestbuien, keelpijn, loopneus en niezen matten mij af en betekenen extra zorg. Mijn neus vrijmaken en slijm uit mijn mond verwijderen moet veelvuldig door anderen gebeuren. Een hand voor mijn neus en mond houden is er niet bij dus het werkblad en de spraakcomputer moeten het ontgelden en over mijn bovenkleding ligt een handdoek. Nu mijn stembanden bekleed zijn, klink ik zo zwaar en zwoel dat ik de gedichten van Candlelight zou kunnen voordragen alleen worden die dan helemaal niet begrepen. Aangezien ik ook even koorts had en men meende iets op de longen te horen, is preventief met amoxycycline intra-musculair gestart. Na 21 spuiten in het bovenste buitenkwadrant van mijn linker of rechter gluteus maximus, kan mijn achterwerk "meevoelen" met een dartbord. Momenteel voel ik me weer vrij goed alleen de kriebelhoest blijft aanhouden, gelukkig heb ik daar liggend nauwelijks last van zodat ik van mijn nachtrust kan genieten. De live radio-uitzending van Spijkers met koppen vanuit De Oranjerie in Roermond kon ik helaas door deze verkoudheid niet bijwonen. De muziek werd verzorgd door G. Reinders, een Limburgse zanger waar ik niet zo gecharmeerd van ben, dus dat maakte het gemis wat draaglijker.

De Ferrari en de brommer

Een oude man op een brommer stopt naast een man in een Ferrari voor het verkeerslicht. De oude man kijkt naar de nieuwe, glanzende wagen en vraagt, "Welk soort van auto is da, zoon"? De man antwoordt, "Een Ferrari GTO, kost een half miljoen". "Da's veel geld", zegt de oude man, "Waarom kost die zoveel"? "Omdat deze auto 320 km per uur kan halen", verklaart de trotse eigenaar. De bejaarde man vraagt, "Kan da kwaad als ik eens binnen kijk"? "Geen probleem", antwoordt de autobestuurder waarna de bejaarde man zijn hoofd door het zijraampje steekt en eens rondkijkt. "Da's een wreed schone auto, zoon maar ik blijf bij mijn oud brommerke". De automobilist wil de bromfietser eens tonen waartoe zijn Ferrari in staat is dus als het licht op groen springt, geeft hij plankgas en binnen 30 seconden staat de snelheidsmeter op 160 km/u. Tot zijn verbazing ziet hij in zijn achteruitkijkspiegel een stip dat dichterbij lijkt te komen. Hij vertraagt om te zien wat het zou kunnen zijn en plotseling flitst hem rechts iets voorbij. "Wat op aarde kan sneller gaan dan mijn Ferrari", vraagt de man zich af en trekt door tot 250 km/u. Schuin rechts voor hem ziet hij dat het de oude man op zijn brommer is. Geërgerd dat de bromfiets zijn Ferrari kan inhalen, geeft hij nog meer gas en gaat de tweewieler met 275 km/u voorbij. Hij voelt zich de koning te rijk in zijn nieuwe Ferrari totdat hij moet incasseren dat de oude man hem opnieuw inhaalt. Deze snelheidsduivel op zijn brommer frustreert hem dermate dat hij het gaspedaal volledig intrapt en zijn Ferrari laat doortrekken tot 320 km/u. Al snel ziet hij de bromfietser opnieuw naderen maar zijn Ferrari zit aan z'n top en is er niets wat hij nog kan doen. Een fractie later botst de bejaarde man met zijn brommer tegen de achterkant van de Ferrari. Danig geschrokken stopt de bestuurder zijn Ferrari, springt eruit, rent naar de bejaarde man en vraagt, "Is er iets dat ik kan doen voor u"? waarop de oude man antwoordt "Maak alstublieft mijn bretels los van uw zijspiegel"?

Lentekriebels

Volgens de meteorologen is de lente reeds begonnen en enkele dagen leek het daar inderdaad op. Overdag kroop de temperatuur richting vijftien graden en de nachtvorst was verdwenen. Men is de winteroutfit beu en wil schaarser gekleed van de zonnestralen genieten. Samen met de opbloeiende natuur krijgt men een zonnigere kijk op en staat optimistischer in het leven. Ik hunker ernaar om zonder jas naar buiten te rijden, dat betekent voor mij een stukje minder afhankelijkheid en meer bewegingsvrijheid. Met blote armen, elke omhulling werkt belastend en belemmerend, kan ik beter de buttons op het werkblad bedienen. Twee knoppen voor het verplaatsen van de kinbesturing en twee voor het aanzetten van de monitor en het scrollen door en selecteren in het menu van de elro. Helaas willen de weergoden nog niet echt meewerken aan het voorjaarsgevoel. Het hele jaar wordt over neerslag in diverse soorten gesproken maar alleen deze maand hebben we maartse buien. April staat bekend om een eigen wil en de ijsheiligen kunnen tot half mei actief blijven. Ik mag toch hopen dat we ons voor die tijd al de nodige keren kunnen koesteren aan de behaaglijke warmte omgeven door het frisse groen.

Verlanglijst

Als je iemand van middelbare leeftijd of ouder vraagt wat hij of zij voor de verjaardag wil hebben dan krijg je vaak weinig of geen respons. Zo verwend als we zijn, worden de schouders opgehaald en langer aandringen resulteert wellicht in een alledaags gebruiksartikel. Krijg je echt nul op het request dan biedt de kadobon, verkrijgbaar in allerlei varianten, altijd nog uitkomst. In de huidige consumptiemaatschappij worden kleine of grotere wensen ogenblikkelijk vervuld want we kunnen moeilijk zonder de verworven luxe status. Mogelijk dat de heersende recessie velen tot andere inzichten brengt als er noodgedwongen een stap terug moet worden gedaan in de eigen situatie of directe omgeving.
Ik was voor de diagnose, die mijn leven op de kop zette, niet anders maar heb sindsdien vanwege mijn beperkingen beduidend minder behoeften en ook uitgaven. Als ik thans, tegen beter weten in, wensen mocht laten vervullen dan zouden dat basale dingen zijn. Bezigheden die iedereen heel normaal vindt, sommige zelfs als plichtmatig worden beschouwd maar eigenlijk van grote persoonlijke waarde zijn. Mijzelf nat scheren, douchen en kleden. Eten en drinken wat ik lekker vind. Praten, schrijven en computeren. Mijn beroep uitoefenen. Vakantie vieren. Klussen in en om het huis. Een wandeling met de hond maken. Fietsen, rennen of anderszins sportief bezig zijn. Op visite of op stap gaan met de eigen auto. De liefde bedrijven. De regie over je eigen lichaam en leven hebben, is een kostbaar bezit.

Zorg op maat

De persoonlijke verzorging verliep niet altijd naar volle tevredenheid ofschoon alle gewenste handelingen beschreven zijn in een zorgplan. Regelmatig werden dingen, variërend van het aantrekken van de schoenen tot de verzorging van de pegsonde, niet of niet correct uitgevoerd. Geen probleem voor iemand, die zich verbaal kan uiten, want dan vraag je om of corrigeer je een bepaalde handeling. Ik moet eerst over de spraakcomputer beschikken alvorens ik kenbaar kan maken wat er schort of mij niet zint aan de verzorging. Het is vervelend om steeds dezelfde dingen te moeten intikken bovendien wil ik na een uurtje manipuleren weer eens met rust gelaten worden. Sinds ALS mij sloopt is fitheid mij vreemd en is zelfs mij laten wassen, kleden etc. een vermoeiende bezigheid. Een goede voorbereiding door het zorgplan aandachtig te lezen is onontbeerlijk en mocht er desondanks toch onduidelijkheid zijn, stel dan een gesloten vraag, die ik eenvoudig met ja-knikken of nee-schudden kan beantwoorden. Verder is afgesproken om een half uur na de verzorging terug te komen zodat ik de gelegenheid krijg om eventuele op- en aanmerkingen te maken. Een persoonlijke verzorging naar wens stelt de cliënten tevreden en geeft de verzorgenden voldoening van hun werk.
Niet iedereen had een veilig gevoel bij de oude transfermethoden en daarom is voor de uniformiteit gekozen voor een passieve lift, waarmee alle verzorgenden vertrouwd zijn. Op mijn verweer dat de protocollen niet worden nageleefd, kreeg ik als antwoord dat die wellicht te moeilijk zijn. Ik heb er veel moeite mee (gehad) omdat ik weliswaar mijn evenwicht niet kan houden maar nog steeds stevig op mijn benen sta. Onder begeleiding staan is geen enkel probleem en wordt ook nu dagelijks, na het douchen of een toiletgang, toegepast. Ik zou te lang moeten blijven staan omdat niet alle verzorgenden het rijden met de elro voldoende beheersen en daarom moet ik weer op de douche-/po-stoel gaan zitten om met de tillift de transfer naar de elro te maken. Naast wat ikzelf moet inleveren, krijg ik ook te maken met de tekortkomingen van het personeel, die helemaal moeilijk te accepteren zijn. De zorg zou in hoofdlijnen op de cliënt moeten worden afgestemd zodat die niet onnodig een stap terug moet doen. Als cliënt ben je afhankelijk van de verzorgenden, die in de meerderheid zijn en elkaar de hand boven het hoofd houden, dus rest je niets anders dan je er maar bij neer te leggen.

Betaalbare zorg

Orbisconcern verkeert door de realisatie van het nieuwe ziekenhuis in gigantische geldnood, een ongunstiger moment dan midden in deze financiële recessie is ondenkbaar. Er zijn nog meer bouwplannen, voor het eind van dit jaar worden drie flats voor kleinschalig wonen van psycho-geriatrische patiënten uit de grond gestampt. Een extern bureau is ingehuurd om de organisatie in kaart te brengen, door te lichten en bezuinigingsopties aan te geven. Zonder over paranormale gaven te beschikken, kun je voorspellen dat de bezetting van het midden en hoger kader veel te ruim is. In vrijwel elke gezondheidsinstelling rijst het aantal managementfuncties gesteund door staf- en beleidmedewerkers de pan uit, allemaal zogenaamd nodig om de karig bezette werkvloer aan te sturen. Die conclusie mag nu tegen betaling van een vet honorarium door de organisatiedeskundigen worden getrokken. Er is een vacaturestop afgekondigd, tijdelijke contracten worden niet verlengd en ontslagen danwel aanvaardingen van andere functies zullen niet uitblijven.
Het Sittard-Geleense ziekenhuis, waarvan de bouwkosten royaal zijn overschreden, moet het voorbeeld zijn voor de rest van Nederland. Een slecht voorbeeld dat geen navolging verdient, het had makkelijk wat minder gekund; minder dure materialen, minder high-tech. Zo zijn er goedkopere en ook duurzame alternatieven voor vloeren dan marmer en de volledig geautomatiseerde uitlevering van werkkleding is absoluut geen must. De budgettering in de gezondheidszorg schrijft voor dat geld uit een bepaald potje alleen mag worden besteed aan de beoogde bestemming. Bij zo'n ernstige overschrijding van een budget worden alle regels overboord gegooid en drastische bezuinigingen op alle linies doorgevoerd. In een tijd dat elk paar handen aan bed telt, wordt ook op de personele bezetting van de daadwerkelijke zorg beknibbeld. Patiënten kiezen liever voor en zijn meer gebaat bij persoonlijke aandacht en goede zorg dan dat zij zelfstandig vanuit bed dingen als licht, zonwering en cv kunnen bedienen.

Live radio

Spijkers met koppen, een van mijn favoriete radioprogramma's, wordt in de regel rechtstreeks uitgezonden vanuit Utrecht. De twee uur durende show, gepresenteerd door Felix Meurders en Dolf Janssen, is een amusante mix van muziek, interviews en satire. Voor een aantal uitzendingen trekt de VARA-karavaan het land in en het TheaterHotel De Oranjerie is dan een van de verkozen locaties. De vorige keer was Boudewijn de Groot ingelijfd voor de live optredens in het programma. Een dag eerder had hij daar een concert gegeven, dat ik samen met een vriend bezocht. Deze extra toegift was zeer welkom want de nummers van zijn toen pas verschenen cd Lage Landen zijn het beluisteren meer dan waard. Ik laat me verrassen wie nu zorgt voor de muzikale omlijsting van de serieuze gesprekken en de cabareteske sketches. Spijkers met koppen hanteert een succesformule waarbij actuele onderwerpen de revue passeren doorspekt met een gezonde dosis humor. Op zaterdag 14 maart van 12:00 tot 14:00 uur wil ik er weer bij zijn.

Tegenvallend

Woensdag 18 februari was Cabarestafette weer present in het TheaterHotel De Oranjerie, zo'n elf maanden na de vorige editie, die niet succesvol werd afgesloten. Voor degene wiens geheugen moet worden opgefrist, in de box linksboven b.v. theateroproer intikken en het betreffende blog wordt gezocht. Dorien Pollaert, programmeur van het Roermondse theater, zei schertsend dat onze aanwezigheid van moed getuigde. Ik laat me niet zo snel uit het veld slaan anders zou ik vanwege het belabberde taxivervoer uberhaupt niet meer reizen. De taxi haalde mij bijna een half uur te laat op waardoor het weer een race tegen de klok werd en ik vijf minuten voor aanvang van de voorstelling arriveerde. Deze Cabarestafette vond ik en niet ik alleen tegenvallen, vielen de eerste twee optredens nog redelijk in de smaak, de laatste act was ronduit langdradig. Aankomende cabaretiers zullen zich moeten onderscheiden van de meute getalenteerden anders wordt een doorbraak moeilijk en kiest het publiek liever voor de gevestigde namen. Goed cabaret is meer dan een vlotte babbel en gedurfde uitspraken, het moet ook samenhangend zijn en een boodschap uitdragen. Jaarlijks worden vele zangers, dansers, musicalsterren, cabaretiers gelanceerd, die het allemaal willen gaan maken in de showwereld. Helaas of juist gelukkig is die springplank niet zaligmakend en een loopbaan in de entertainment niet voor iedereen weggelegd.

Dichtgeslibd

Het duurt een eeuwigheid voordat de MiniMerc spraakcomputer is opgestart, het programma werkt traag en sluit niet goed af waardoor het woordenboek niet wordt opgeslagen. Heel vervelende zaken, die de toch al moeizamere communicatie bepaald niet stimuleren. Nu zijn er niet veel gebruikers, die naast communiceren ook de Gewa bedienen en sms-sen middels de MiniMerc. Met name het sms-programma blijkt verantwoordelijk te zijn voor de traagheid van het opstarten en de werking van de VS Communicator Pro software. Veel instellingsmogelijkheden van het sms-programma, zoals een gelimiteerde opslag van sms-jes, blijken niet te functioneren. Zowel verzonden als ontvangen berichten kan ik alleen een voor een verwijderen en aangezien dat nogal arbeidsintensief is, heb ik dat de laatste tijd verzuimd. Zodoende bevatten de out- en inbox ieder zo'n 2500 berichten, die allemaal geladen moeten worden hetgeen veel geheugen vraagt. We moeten hemel en aarde bewegen om iemand van RDG Kompagne, de firma die alles heeft geleverd, over de vloer te krijgen. Zij zouden het liefst zien dat de spraakcomputer naar hen wordt opgestuurd maar daar voel ik uiteraard niets voor omdat ik dan nog afhankelijker zou zijn. Afgelopen dinsdag is een medewerker van RDG op bezoek geweest en heeft helaas alleen kunnen oplossen dat de MiniMerc weer correct afsluit. Voor de overige klachten wordt contact opgenomen met Viking Sweden en hopelijk leidt dat snel tot het gewenste resultaat. Ondertussen kon ik mijn nieuwsgierigheid niet de baas, ik moest en zou weten of de MiniMerc sneller werkt na het leegmaken van de boxen. Het stuk voor stuk deleten van 5000 sms-jes was een hels karwei maar wel lonend dus als dat makkelijker en liefst automatisch zou kunnen dan ben ik geholpen.

Belhamels

Nietsvermoedend kijkend naar het tv-programma Opsporing verzocht, herken je in de vertoonde beelden jouw zoon. Dat overkwam de ouders van de prille tienerjongens uit Weesp, waar bedreigingen zijn geuit tegen scholen, peuterzalen en kinderopvang. Vaststaat dat de drie kinderen vanuit een telefooncel 112 hebben gebeld maar verder hebben zij nog geen bekentenissen afgelegd. Er zijn ook dreigbrieven verzonden en personen met een masker of geschminkt gezicht en een mes gesignaleerd. De impact op de gemeenschap is zo groot dat je het niet als een onbezonnen kwajongensstreek kunt afdoen. Na de tragische gebeurtenissen in België kan iedereen beseffen dat dit een smakeloze, strafbare daad is. Het zal je kind maar wezen dat je op zo'n jonge leeftijd in voorlopige hechtenis van de politie moet geven. De jeugd moet nog wennen aan het feit dat je hele handel en wandel wordt vastgelegd door o.a. cameratoezicht, betalingsverkeer, mobiele telefoon en internet. Enerzijds gaat er een preventieve werking van uit en kunnen veel misdrijven worden opgelost, anderzijds tast het de privacy van ieder individu aan. Bewakingscamera's zijn onontbeerlijk geworden nu de sociale controle nagenoeg verdwenen is en niemand meer zijn of haar nek durft uit te steken voor een ander. Reeds in mijn middelbare schooltijd schreef George Orwell over 'Big brother is watching you', de voortdurende observatie en correctie van bovenaf. Anno 2009 zijn we gelukkig nog niet zo ver maar wie weet wat de toekomst brengt, videobewaking zal in ieder geval op steeds grotere schaal worden toegepast.