Alarmfase 6

Wat staat ons komend najaar te wachten? De WHO heeft de hoogste fase afgekondigd, hetgeen inhoudt dat we te maken hebben met een wereldwijde uitbraak van de Mexicaanse griep. Volgens kenners was er allang sprake van verspreiding over minimaal twee continenten en dus van een pandemie. Over het aantal besmette en dodelijke gevallen is ook verschil van mening maar dat gegoochel met cijfers zie je al bij kleinere rampen. Men heeft ontdekt dat dit griepvirus gelijkenissen vertoont met een griep in 1957, waardoor ouderen beschermd kunnen zijn. De verwachting is dan ook dat de Mexicaanse griep vooral onder de jongere populaties slachtoffers zal maken. Na de zomer wordt een explosieve toename van besmettingen waaronder met dodelijke afloop voorspeld. Voor Nederland wordt gesproken over eenderde van de bevolking dus ruim 5 miljoen ziektegevallen met mogelijk 4000 tot 10000 doden. Besmettingshaarden b.v. scholen kunnen worden gesloten en grote samenscholingen b.v. popconcert kunnen worden verboden. Roel Coutinho en Ab Osterhaus zullen nog vaker hun zegje komen doen in de actualiteitenprogramma's. Naast de economische crisis krijgen we dus nog meer voor de kiezen en m.n. mensen jonger dan 60 jaar, de beroepsbevolking. De werkloosheid gaat fors toenemen en het ziekteverzuim zal ook een enorme piek geven. Sombere tijden voor werknemers en werkgevers behalve de producenten van Tamiflu en het vaccin, die gaan een rijke bloei doormaken.

Tennishistorie

De halve finales van de heren waren wellicht de spannendste partijen van Roland Garros 2009. Robin Soderling die een achterstand van 1-4 in de vijfde set omboog en de wedstrijd tegen Fernando Gonzalez toch nog won. Met zijn overwinningen op Nadal en Davydenko had hij al bewezen waartoe hij in staat is en was daarmee nu in zijn eerste Grand Slam finale beland. In de vijf voorgaande confrontaties had Roger Federer nog geen set afgestaan aan Juan Martin Del Potro maar in deze halve finale kwam hij met 2-0 achter. Net als in de vijfsetter tegen Tommy Haas, wist hij ook tegen de boomlange Argentijn pas in de derde set het spel echt naar zijn hand te zetten. De Zweed Soderling begon dramatisch aan de eindstrijd, in zijn openingsgame sloeg hij geen enkele eerste service in. Binnen dertien minuten stond het 0-4 en tien minuten later was de eerste set met 1-6 voor Roger Federer, die een enorme gedrevenheid toonde. Dankzij zijn veelzijdigheid kon hij naar hartelust variëren; service, forehand, backhand, slicebal, volley, smash en de sinds kort steeds vaker gebruikte dropshot liepen allemaal gesmeerd. Robin Soderling kwam zelden in zijn spel, harde service naar buiten gevolgd door een scherpe forehand in de andere hoek. Het werd pijnlijk duidelijk dat hij een wedstrijd geen andere wending kan geven omdat hij niet beschikt over hetzelfde arsenaal aan slagen als zijn tegenspeler. Na drie games in de tweede set verscheen op de tennisbaan een gestoorde vent, die Roger Federer lastigviel. De Zwitser was lichtelijk van slag, maakte meer onnodige fouten en miste een aantal breakkansen waardoor het een gelijkopgaande strijd werd. In de tiebreak had hij zich weer overtuigend herpakt, door vier aces en drie minibreaks werd die met 1-7 gewonnen. De derde set leverde Robin Soderling opnieuw zijn game in en die voorsprong van een break hield Roger Federer vast tot einde wedstrijd. Het lijkt alsof hij zich niet harder inspant dan nodig is en tennissen hem sowieso weinig energie kost. Een beetje beschamend hoe het hele stadion als een blok achter de Zwitser stond maar iedereen gunde hem de ontbrekende Grand Slam titel. Met vijfmaal Wimbledon en US Open, driemaal Australian Open, nu Roland Garros en in totaal veertien Grand Slam titels schreef hij geschiedenis. Het zou mij niet verbazen dat er nog meer successen in het verschiet liggen nu dit juk, deze druk van hem af is gevallen.

Sightseeing

Mijn ogen zijn al geruime tijd droog, rood en gevoelig, naar mijn mening vanwege de lage luchtvochtigheid waar ik merendeels verblijf. Het gebruik van vidisic noch fusithalmic ooggel geeft niet of nauwelijks verbetering. Op het onderste rechterooglid zijn twee verdikkingen, vermoedelijk verstopte talgkliertjes, zichtbaar. Dat was de aanleiding voor doorverwijzing op vrijdag 5 juni naar de oogheelkunde van het Sittard-Geleense OMC, Orbis medisch centrum, een mooie gelegenheid om dit paleis onder de ziekenhuizen met eigen ogen te bezichtigen. De hoofdingang is gelegen aan de oostzijde en wordt ontsierd door alle geparkeerde of gestalde vervoermiddelen en de onkruidstroken, blijkbaar is de tuinaanleg een sluitpost. Dezelfde rommelige indruk krijg je bij binnenkomst in het atrium, waar alles zo opzichtig is ingedeeld dat je er een weg tussendoor moet zoeken. Sommige doorgangen zijn zo smal dat twee rolstoelers elkaar niet makkelijk kunnen passeren. Als de baan van houten latten in de vloer naast een decoratieve geen functionele betekenis heeft dan is het een onnodige, storende onderbreking van een glad oppervlak. Tijdens onze aanwezigheid van ruim een uur hebben we ongeveer alle uithoeken van het atrium gezien. Bij de entree verwees de medewerkster van de infobalie ons naar het loket voor BSN registratie en rectificatie halverwege het atrium. Van daaruit terug naar de polikliniek oogheelkunde aan de oostkant, waar men zei dat we op de POK, poliklinische operatiekamer, moesten zijn en west 35 konden volgen. Dus naar de westzijde gelopen c.q. gereden, voorbij het loket waar mijn ponsplaatje was gemaakt, en met de lift naar de derde verdieping. Daar gearriveerd bleek dat west 35 alleen voor personeel toegankelijk is en aangezien navraag aldaar niks opleverde, restte ons niets anders dan terug te gaan naar de poli oogheelkunde. Op onze tocht van west naar oost zagen wij inmiddels al aardig wat herkenningspunten en na telefonische raadpleging werd nu meegedeeld dat het niet west maar oost 35 moet zijn. Weer aangekomen op de derde etage maar nu aan de oostkant, mochten we plaatsnemen in de wachtruimte, bereikbaar door twee niet automatisch maar tegengesteld te openen deuren. Na een kwartiertje was ik aan de beurt en werd mij vriendelijk gevraagd om goed door de smalle deuropeningen te sturen. Drie sympathieke vrouwen, oogarts Stehouwer en twee assistentes, ontvingen ons hartelijk en na uitwisseling van informatie werd tot actie overgegaan. Aangezien ik in de rolstoel een horizontale positie kan aannemen, werd de operatietafel verschoven zodat ik onder de lamp kon gaan staan. Ik kreeg verdovende oogdruppels, een groene lap over mij heen, twee verdovingsspuitjes onder mijn oog en een klem op mijn onderste ooglid waarna een incisie in de ontstekinkjes werd gemaakt. Na deppen en schoonmaken werd mijn rechteroog afgeplakt gevolgd door een geduldig afscheid waarna ik mocht bewijzen op half gezichtsvermogen weer schadevrij naar buiten te kunnen rijden. Terug op de begane grond hebben we bij het restaurant vooraan in het atrium via taxipoint de terugrit geboekt en daar schuin tegenover in de apotheek de oogzalf besteld. Daarmee was de missie voltooid en konden wij tijdig voor de tv plaatsnemen om te genieten van de halve finales heren op Roland Garros. In het land der blinden is eenoog koning maar uiteraard wilde ik daarbij beide ogen gebruiken want mono kijken is zo vervelend.

Dubbelslag

In het Pinksterweekend gebeurde nog meer op het sportieve vlak, in de tennissport om specifiek te zijn. Roland Garros verloor beide titelverdedigers en andere hooggeplaatste tennisspelers terwijl de outsiders hun spelniveau overtroffen. De grootste verrassing was zonder twijfel de uitschakeling van Rafael Nadal door de Zweed Robin Soderling. Eerder had Nowak Djokovic al het veld moeten ruimen en sneuvelde Andy Murray in de kwartfinale tegen de Chileen Fernando Gonzalez. Zo hebben drie mannen, die met afstand de top vier vormen, vroegtijdig het tennispodium in Parijs moeten verlaten. Daarmee lijkt de weg open te liggen voor Roger Federer om twee wensen ineens te verwezenlijken, Roland Garros winnen en zijn veertiende Grand Slam titel behalen. De Franse Open heeft hij nog niet op zijn naam staan, met veertien evenaart hij het record van Pete Sampras en daarnaast komt de nummer 1 positie op de wereldranglijst weer meer in het vizier. Bij de dames is zogezegd Anna Ivanovic, de winnares van vorig jaar, uitgeschakeld. Serena Williams, die de ambitie heeft om weer nummer 1 te worden, moest het in de kwartfinale afleggen tegen Svetlana Kuznetsova. Andere titelkandidaten als Elena Dementieva, Venus Williams en wellicht ook Maria Sharapova, die in de kwartfinale verloor van Dominika Cibulkova, hebben het strijdtoneel tevens al verlaten. De damesfinale wordt een Russisch onderonsje tussen Dinara Safina en Svetlana Kuznetsova, waarbij de eerstgenoemde favoriet is voor de winst op Roland Garros en behoud van het leiderschap in het vrouwentennis.

Met vallen en opstaan

Een individuele tijdrit als afsluiting van een meerweekse wielerronde is geen succes, zo bleek Pinksterzondag bij de Giro d'Italia. Een hoofdstedelijk criterium zoals bij de Tour de France, is een beter slot en biedt de wielerfans de kans om hun favorieten meerdere malen voorbij te zien rijden. De route was uitgezet in het oude gedeelte van Rome gekenmerkt door veel bochtige wegen met straatstenen en gelukkig een paar lange rechte stukken asfalt. Als zo'n wegdek natregent, wordt het echt bloedlink om voluit te rijden en daar hadden dan ook weinig renners zin in. De meesten waren meer bezig met heelhuids de eindstreep halen dan met een goed resultaat neerzetten. Eigenlijk was de koers al gelopen en kon de roze truidrager de eindoverwinning normaal gesproken niet ontgaan. Alleen dingen als mechanische pech, een lekke band of een onfortuinlijke val zouden nog roet in het eten kunnen gooien. Toen de laatste twee wielrenners aan hun strijd tegen de klok begonnen, was het parcours ver opgedroogd maar gaandeweg begon het opnieuw te regenen. De Italiaan Di Luca ging hard van start en had na een kwart van de ritafstand 5 seconden van zijn achterstand weggewerkt. Denis Menchov, de Rus in dienst van de Rabobankploeg, nam minder risico en bouwde zijn race goed op. Vertrouwend op zijn betere kwaliteiten als tijdritrenner breidde hij de oorspronkelijke voorsprong van 21 seconden gestaag uit. De Italiaanse euforie verdween snel als sneeuw voor de zon toen duidelijk werd dat de leider zijn roze trui zou behouden en ook de etappezege zou grijpen. Echter in de laatste kilometer sloeg het noodlot toe en kwam Denis Menchov volkomen onverwacht ten val. Heel Italië veerde op en zag de kansen voor Di Luca, hun idool op het winnen van de Giro d'Italia stijgen. Dankzij een razendsnelle fietswissel en de geboekte royale tijdwinst, passeerde Denis Menchov nog twintig tellen sneller dan zijn Italiaanse opponent de finish. Aangezien Lars Boom de Ronde van België op zijn naam schreef, viel de Rabobankploeg in hetzelfde Pinksterweekend tweemaal in de prijzen.

Gewoon goed

Het tweede Grand Slam toernooi van dit tennisseizoen is afgelopen zondag in Parijs van start gegaan. Roger Federer heeft te kennen gegeven dat hij zeker tot en met de Olympische spelen van Londen in 2012 op het hoogste niveau wil blijven tennissen. Daarnaast aast hij op minimaal nog een Grand Slam titel, bij voorkeur Roland Garros want die ontbreekt op zijn erelijst. Pete Sampras heeft met veertien Grand Slam titels het record in handen en Roger Federer is bij dertien blijven steken. Zo mogelijk wil hij de nummer 1 positie op de wereldranglijst heroveren maar de concurrentie is groot. De top vier is erg aan elkaar gewaagd en Rafael Nadal, Andy Murray en Novak Djokovic zijn jongere spelers, die evengoed hun ambities hebben. Als de arbitrage je vaak met Jeu aanspreken dan gaat het goed en na zeven partijen kan de Franse Open titel behaald zijn. Niets is uitgesloten in tennis en ik gun het Roger Federer, die tot de sympathiekste in het tenniscircuit behoort. Ondanks zijn kwaliteiten en aanzien, altijd met correct gedrag en zonder kapsones in tegenstelling tot de huidige mondiale tennisleider. Rafael Nadal permitteert zich fratsen, die anderen niet in hun hoofd halen of anders daarvoor berispt zouden worden. Terwijl de arbiter en de tegenstander al minutenlang klaarstaan, werkt hij in alle rust zijn voorbereiding af. Die uitvoerige ceremonie eindigt met het nuttigen van een energiegevende emulsie gevolgd door slokken uit twee flessen, die hij met uiterste precisie voor zich op het gravel plaatst. Wanneer hij zich dan eindelijk voegt bij de twee heren, die inmiddels wortel hebben geschoten, staat hij als een bezetene te springen. Binnen twintig seconden serveren, geen pauze nemen na de eerste game van een set en niet van racket wisselen zonder dat het mankementen vertoont gedurende twee aaneengesloten games zijn regels die frequent worden geschonden en waar de arbiters paal en perk aan zouden moeten stellen.

Weerpraatje

Nu de heerschappij van de ijsheiligen voorbij is, kan de zomer haar intrede voorbereiden. De officiële datum is nog een kleine maand verwijderd, valt samen met Wereld ALS-dag en dit jaar ook met vaderdag. De zon laat zich niet onbetuigd, er zijn al meerdere mooie dagen met temperaturen tussen 20 en 25 graden geweest. Wat mij betreft is dat warm genoeg en lichte bewolking, waar de zon zich af en toe achter verschuild, vind ik ook prima. Hemelvaartsdag was zo'n aangenaam warme dag met een verkoelend briesje waardoor het heerlijk vertoeven was in de frisse buitenlucht. Zonder jas en met korte mouwen geeft mij optimale bewegingsvrijheid om de doorgaans muffe, onwelriekende afdeling te ontvluchten. Het afwisselende karakter van een zeeklimaat, waar we in ons land mee te maken hebben, staat de meesten wel aan. Bij lang aanhoudende hitte- of neerslagperiodes begint de grote meute te klagen, in beide situaties kun je buitenshuis niet actief zijn. Ook na twee, drie weken luiervakantie verveelt het om dag in dag uit te zonnen en te zwemmen. Dagenlang regen of onbestendig weer is men sneller beu, liever voor afkoeling de schaduw opzoeken dan helemaal niet naar buiten te kunnen zonder doordrenkt te raken. Als we het weer konden regelen dan zou het overdag zonnig en droog zijn en in de late avond of nacht een regen- of onweersbui geven. Ik denk niet dat de weergoden het zover laten komen maar laat de echte zomertijd maar beginnen.

Wanneer en waarover

Het liefst zou ik dagelijks minimaal een blog willen publiceren maar dat is om meerdere redenen niet haalbaar. Ik bruis niet meer van de energie, het schrijven van een blog is voor mij fysiek en mentaal belastend. Waar ik aan begin dat maak ik af en bij voorkeur achter elkaar, zit nog steeds in de aard van het beestje. Deze karaktertrek breekt me dan onverbiddelijk op en noopt me tot het nemen van rust in de achterover gekantelde rolstoel. 's Middags op bed rusten en voor middernacht gaan slapen komen zelden voor, veel en lang in horizontale houding verkeren is een straf voor mij omdat ik dan het meest beperkt ben. Ik kan met moeite mijn armen en benen verleggen en een beetje van zij op rug en terug draaien maar echt een andere lighouding aannemen is er niet bij.
Ten tweede kan ik niet zelf en ogenblikkelijk mijn weblog updaten en dat is wel vereist als je op de actualiteit wil inspringen. Wat nu de volle media-aandacht krijgt, kan binnen een week alweer door een volgend nieuwsfeit worden verdrongen. Reageren op een sportprestatie moet geschieden voordat een volgende wedstrijd heeft plaatsgevonden of weer een nieuw record wordt gevestigd. De crises zijn hot en zullen voorlopig iedereen blijven bezighouden temeer omdat de gevolgen daarvan lang doorwerken en vele mensen treffen. CBS-cijfers, faillissement, werkeloosheid, koopkracht, er is snel een aanleiding gevonden om weer daarover te schrijven. Andere items, zoals de berechting van Radovan Karadzic, nemen zoveel tijd in beslag dat ze op de achtergrond geraken totdat zich weer iets belangwekkends voordoet en dan is het opnieuw nieuws.
Ten derde probeer ik een onderwerp te kiezen waarvoor brede interesse bestaat danwel kan worden opgewekt. Als ik dagelijks zou berichten over mijn nachtrust en verzorging dan zou dat ongetwijfeld zowel de lezers als mijzelf mateloos gaan vervelen. Schrijven over zaken als de liefdesbreuk tussen Jan Smit en Yolanthe Cabau van Kasbergen, belachelijk dat zoiets het NOS journaal haalt, laat ik graag aan de roddelpers over. Van de theaterbezoeken doe ik in de regel altijd verslag omdat ik zo'n uitje met plezier beschrijf en anderen aan de hand van een objectieve recensie kunnen besluiten om ook een voorstelling te boeken. Uiteraard is mijn gezondheidstoestand een terugkerend onderwerp, dat was de directe aanleiding om te starten met "De wereld draait door ....." en zolang ik ertoe in staat ben zal ik blijven bloggen.

Avond met een gouden randje

Op een door de gordijnen verkleind podium met slechts een enkele witte buisverlichting vertolkten zij twee nummers uit hun beginperiode. Nauwelijks herkenbaar in een sober, donker decor, zo moeten hun eerste optredens zijn geweest. U2NL - In the name of U2, het Nederlandse eerbetoon aan U2, ging daarna podiumbreed verder met alle toeters en bellen, die passen bij een goeie imitatie van een succesvolle popgroep. Blijkbaar is er veel vraag naar tribute bands want voor het volgende theaterseizoen staan o.a. Queen en The Eagles op het programma. Wat we gezien en gehoord hebben was goed, Pink Project, U2NL en ook DI-RECT doet Tommy, al is de laatste een gerenommeerde band die The Who wel voortreffelijk nabootste. Ik moet toegeven dat ik geen U2-fan van het eerste uur ben maar na het bekijken en beluisteren van hun dvd The best of 1990-2000 was mijn enthousiasme snel aangewakkerd. Inmiddels bezit ik drie dvd's en de nieuwste cd No line on the horizon van deze Ierse formatie met Bono en the Edge als smaakmakers. Juli dit jaar staat U2 in de Amsterdam Arena, dat wordt meer genieten dan van Ajax maar de amusementswaarde van live muziek en voetbal is ook onvergelijkbaar.
In de pauze en ook na afloop van het concert hadden wij een ontmoeting met een goeie kennis vergezeld door een vriendin van haar. Zij ontroerde mij door te bekennen dat ze een voorgevoel had van ons treffen op deze avond. Het heeft ogenschijnlijk zo moeten zijn, wij hebben U2NL pas op 18 april na de show van Tineke Schouten geboekt. Rosalinda was de partner van Mart, die op 42-jarige leeftijd overleed aan de gevolgen van ALS. We leerden elkaar kennen op de regionale bijeenkomsten van de VSN en er was meteen een klik. Tijdens uitstapjes trokken we samen op en we hebben elkaar verscheidene keren thuis opgezocht. Alhoewel het ziekteverloop verschilde, voelden Mart en ik elkaar goed aan, een half woord of zelfs maar een blik was voldoende om elkaar te kunnen begrijpen. Na zijn overlijden, ruim anderhalf jaar geleden, hebben Rosalinda en ik schriftelijk contact gehad want ik wilde haar steunen, een hart onder de riem steken. ALS heeft ons weliswaar samengebracht maar ik begrijp heel goed dat een confrontatie met een ALS-patiënt niet makkelijk voor haar is. Daarom vind ik het sterk van Rosalinda dat zij mij aansprak en ook wil komen bezoeken zodat we meer tijd hebben om bij te praten.

Met de billen bloot

Het hoge woord is er uit, Marco van Basten erkent dat hij niet de capaciteiten heeft om een topclub te coachen. Sommigen noemen dat eerlijk, dapper of andere strelende bewoordingen maar had hij niet eerder moeten inzien dat Ajax nog te hoog gegrepen is. Wellicht dat het met Johan Cruijff in een ondersteunende rol meer kans van slagen had gehad maar die samenwerking werd vroegtijdig opgezegd. Marco van Basten wou op eigen benen staan, op eigen kracht Ajax het kampioenschap en de champions league bezorgen. Hij heeft daarmee de club, haar aanhangers en zichzelf bepaald geen goede dienst bewezen. Voor Ajax is het weer een verloren seizoen, de supporters zijn uiteraard zwaar teleurgesteld en het aanzien van Marco van Basten als clubtrainer is behoorlijk gekelderd. Toen de kampioenskansen waren verkeken werd hij door een Ajaxfan pannenkoek genoemd, wat een andere voetbalsupporter inspireerde tot de spandoektekst van Basten's pannenkoekmix, makkelijk te kloppen. Het aan- en verkoopbeleid van spelers, de opstelling en de tactiek werden door velen vaak niet begrepen. Het vertrek van Kenneth Perez naar FC Twente en de verbanning naar reservedoelman van Maarten Stekelenburg zijn twee sprekende voorbeelden. Een winnende coach heeft het gelijk aan zijn zijde maar Ajax heeft zware nederlagen geleden en is zelfs nog niet zeker van de derde plek ruim achter AZ en FC Twente. Marco van Basten heeft de eer aan zichzelf gehouden door zich niet te laten ontslaan maar zelf op te stappen. In dat opzicht is hij wel te prijzen want anders zou Ajax ook nog moeten dokken voor de resterende drie jaren van zijn contract. De speculaties over zijn opvolging houdt de voetbalwereld bezig en namen als Ronald Koeman, Frank Rijkaard en Co Adriaanse doen de ronde. Mocht Louis van Gaal vertrekken naar Bayern Munchen dan wordt het nog moeilijk kiezen voor de heren, met een ingespeeld AZ deelnemen aan de champions league of een team smeden van de individuele voetbalkwaliteiten van Ajax.

Niet leuker, wel makkelijker

De schriftelijke verzoeken om solo-vervoer en ontheffing van de gordelplicht zijn vooralsnog afgewezen. Valys verlangt ondanks het begeleidend briefje van de verpleeghuisarts toch nog een motivatie van een medisch specialist. Hetzelfde verzoek voor Regiotaxi loopt via de gemeente Sittard-Geleen dus krijg je met ambtelijke molens te maken. Zij sturen een uitgebreid formulier toe dat compleet ingevuld moet worden geretourneerd waarna de aanvraag pas in behandeling wordt genomen. Alsof het een eerste aanvraag is, willen zij alle gegevens opnieuw hebben, terwijl dit slechts een verzoek tot aanpassing betreft. Zou het ooit mogelijk worden om met een kort briefje of telefoontje zoiets te kunnen regelen? ALS is een progressieve ziekte waardoor een eenmalige verstrekking van een hulpmiddel doorgaans niet volstaat maar aanpassingen noodzakelijk zijn. De ALS-stichting Nederland zou zich moeten inspannen dat patiënten niet met zoveel bureaucratie te maken krijgen en steeds dezelfde deuren moeten openen om ergens aanspraak op te maken. De instanties die daarover beslissen zouden de slogan van de belastingdienst moeten hanteren maar er dan ook naar moeten handelen. Gingen alle verstrekkingen maar zo soepel als dat bij een rolstoel over het algemeen in iedere gemeente het geval is. De toekenning van een woonunit en aanpassingen in huis heeft destijds negen maanden in beslag genomen. Niet voor niets heb ik het in een eerder blog beschreven als een zware bevalling. De spraakcomputer heb ik ook niet zonder slag of stoot gekregen want daar was een tweede uitvoerig gemotiveerde aanvraag voor nodig. Het is toch onvoorstelbaar en onverkropbaar dat je afhankelijk bent van iemand, die vanachter een bureau beslist of je kunt communiceren. Ik wil niemand tekort doen maar zonder MiniMerc zou de invulling van mijn dagen beduidend minder zijn. Als ik voor de bediening van mijn apparatuur op anderen aangewezen zou zijn dan was dat voor het personeel erg belastend en voor mij zeer vervelend. Via e-mail, chat, (mobiele) telefonie en sms wordt op afstand gecommuniceerd en ik ben blij dat die laatste mogelijkheid voor mij beschikbaar is. Teksten schrijven is vermoeiend maar ik beleef er nog zoveel plezier aan dat ik er graag energie in wil blijven steken. Het was helemaal mooi geweest als ik ook zou kunnen internetten met de spraakcomputer. Technisch gezien is dat realiseerbaar maar met de eerdergenoemde mogelijkheden heeft de MiniMerc al moeite.

Storm in een glas water?

De WHO, world health organisation, schroefde de alarmering voor een wereldwijde uitbraak van de Mexicaanse griep in ras tempo op naar fase 5, het voorlaatste stadium voor een daadwerkelijke pandemie. Nadat in Mexico de varkensgriep uitbrak, raakte de humane bevolking besmet, werd het later ook van mens op mens overgedragen waarna verspreiding over andere delen van de wereld niet uitbleef. Aangezien het een virusbesmetting betreft is er geen medicatie voorhanden, wel een virusremmer zoals Tamiflu, en de bereiding van een vaccin neemt enkele maanden in beslag. Roel Coutinho en Ab Osterhaus, twee prominente virologen, verschijnen in diverse actualiteitenprogramma's om de natie voor te lichten en gerust te stellen. De aanwezigheid van vier verschillende soorten DNA-materiaal in het varkensgriepvirus, wordt als zeer opmerkelijk gezien. Het is zaak om een snelle, grote verspreiding tegen te gaan en zodoende tijd te winnen voor het fabriceren van voldoende vaccin. Sinds de pandemie van de Spaanse griep in 1918, waarbij miljoenen slachtoffers het leven lieten, is veel vooruitgang geboekt op het terrein van volksgezondheid dus zal het minder snel zo escaleren. Deze keer loopt het naar alle waarschijnlijkheid met een sisser af maar met de vele genetische manipulaties is een virusvariant, die niet tijdig te beteugelen is, niet ondenkbaar.

Door het oog van de naald

Koninginnedag in Apeldoorn werd ontsierd door een automobilist die trachtte de bus met de koninklijke familie aan boord te rammen. De dader was met zijn auto dwars door de mensenmassa en dranghekken gereden en tegen het monument De Naald tot stilstand gekomen. Het koningshuis kwam bij deze aanslag met de schrik vrij maar onder de omstanders zijn doden en zwaargewonden te betreuren. Dit afschuwelijk gebeuren toont aan dat ondanks alle veiligheidsmaatregelen iedere tot wanhoop gedreven persoon gedurende zo'n dag altijd wel een gelegenheid krijgt om iets aan te richten. Een goed moment voor bezinning of een koninginnedagviering in deze vorm om meerdere redenen nog kan en past heden ten dage. Het veiligheidsaspect is nu meer aan de orde dan ooit en terecht wordt de vraag gesteld of de majesteit en anderen zo aanraakbaar moeten zijn. Een dag lang wordt het noodlot getart en zijn zij een makkelijk doelwit voor wie kwaadwillend is. Oud-Hollandse spelletjes, liedjes, dansen, die al een eeuwigheid uit het straatbeeld zijn verdwenen, en andere activiteiten, die nauwelijks boeien, worden op touw gezet. De prinsen en prinsessen willen niet overal aan voorbij lopen en nemen beleefdheidshalve soms deel aan b.v. waterfietsen, golfballetje slaan of autoband verwisselen. Met de organisatie van dit hele circus is een aanzienlijk kapitaal gemoeid terwijl het koningshuis al handen vol geld kost. Een overweging waard om bij het aanstaande aftreden van koningin Beatrix tevens koninginnedag af te schaffen. Oranje boven maar wat vieren wij eigenlijk, het feit dat Nederland een koninkrijk is en dat het het koningshuis altijd goed zal blijven gaan? De dader heeft kenbaar gemaakt dat zijn actie bewust op de koninklijke familie was gericht, aangezien hij is overleden kunnen we naar zijn motief alleen maar gissen. Vaststaat dat de 38-jarige man zijn baan was kwijtgeraakt en de huur van zijn appartement niet meer kon opbrengen. Niet onaannemelijk was deze onbezonnen daad een schreeuw om aandacht voor zijn eigen problemen en in algemene zin voor de alsmaar groeiende kloof tussen arm en rijk. Een welvarend land als Nederland kent armoede, mensen die moeten rondkomen van een uitkering of de bijstand, mensen die zijn aangewezen op een voedselbank en mensen zonder vaste woon- of verblijfplaats die afhankelijk zijn van wat in afvalbakken wordt gedeponeerd. Vanwege de recessie verkeren velen in onzekerheid en de vrees voor verlies van werk, onderkomen en andere verworvenheden heerst. Tegelijkertijd blijven de welgestelden zich verder verrijken, de Balkenende-norm wordt niet gerespecteerd en vette bonussen en gigantische vertrekpremies worden uitgereikt. Het is niet uitgesloten dat door ellende, onrecht en onmacht bij meer noodlottig getroffenen iets knapt waardoor zij door het lint kunnen gaan.

Vooroordelen

Vaak worden rolstoelgebruikers over dezelfde kam geschoren terwijl zij om diverse redenen op deze mobiliteitsvorm aangewezen kunnen zijn. Somatische, psychische of een combinatie van beide klachten, blijvend door ziekte of ongeval, tijdelijk gedurende revalidatie en herstel of incidenteel rolstoelgebruik vanwege b.v. vermoeidheid bij ME. Het onderscheid zal niet altijd even duidelijk zijn maar zomaar ergens vanuit te gaan, kan onnodig kwetsend zijn. Ik ben op een gemotoriseerde stoel op wielen aangewezen louter vanwege lichamelijke beperkingen. Er wordt vaak gedacht en door sommigen uitgesproken dat een rolstoeler meestal ook verstandelijk iets mankeert. Iemand met een gezond verstand ervaart het als denigrerend wanneer er over en niet met je wordt gesproken. Zoals de taxichauffeur die aan Karin vroeg of ik tijdens zo'n theatervoorstelling wel alles meekreeg. Zij verzekerde hem dat ik wellicht nog meer waarneem en begrijp dan de overige bezoekers. Anderen willen ongevraagd de bediening van de rolstoel overnemen alsof zij daarmee goed overweg zouden kunnen. Naderhand moeten zij erkennen dat ik met de kinbesturing beter rij als velen met handbediening. Nu gaat communiceren moeizamer maar ook toen ik me nog goed verbaal kon uiten, werd niet tegen mij maar de begeleider gesproken. Met de spraakcomputer kan ik aardig uit de voeten alleen vraagt het wat meer tijd en dus geduld van zowel mij als de toehoorder. Het gebruik van de MiniMerc met een headmouse is helaas ondoenlijk tijdens het vervoer en in het felle daglicht is het scherm moeilijk te bedienen en te lezen. In een zorgcentrum verblijven mensen die hardhorend zijn waardoor sommige verzorgenden tegen iedereen schreeuwen omdat zij dat gewend zijn. Ook vergeetachtigheid, al dan niet t.g.v. dementie, komt voor wat niet hoeft te betekenen dat alle bewoners op dezelfde wijze worden bejegend. Een kinderlijke benadering, dingen herhaaldelijk zeggen en alle handelingen benoemen zijn storende zaken als je bij het volle verstand bent. Het is belangrijk om iedereen in zijn of haar waarde te laten zeker als het mensen betreft, die al veel hebben moeten inleveren ook op maatschappelijk en sociaal vlak.

Rolstoelleed

Sommige taxichauffeurs leggen geen veiligheidsgordel aan omdat ik een gepolsterd werkblad voor mij heb maar zijn daar strikt genomen wel toe verplicht. Zo'n gordel wordt over mijn buik gespannen en drukt dan op de pegsonde, hetgeen verre van aangenaam is. Ik heb de verpleeghuisarts een briefje laten schrijven waardoor ik geen gordelplicht heb en niet bekeurd kan worden. In hetzelfde briefje wordt aangegeven dat ik, vanwege toenemende instabiliteit van mijn lichaam m.n. het hoofd, lange taxiritten moeilijk kan doorstaan. Zonder gegronde motivatie mag gecombineerd worden met andere ritten en de totale reisduur tot drie keer de kortste reistijd van mijn geboekte rit bedragen. Lange stukken rijden en veel manoevreren met de rolstoel m.b.v. de kinbesturing is ook zeer vermoeiend. Hobbelige wegen met allerlei obstakels vragen opperste concentratie en onuitputtelijk doorzettingsvermogen, dat ondervond ik laatst tijdens een middag Sittardse binnenstad. Het valt niet mee om bij alle oneffenheden mijn kin op de joystick te houden en tevens op te letten wat in de directe omgeving gebeurt. Mensen komen je tegemoet gelopen terwijl ze zijwaarts of zelfs achterom kijken. De meesten hebben tijdig in de gaten dat ze beter in dezelfde riching kunnen kijken en lopen maar soms is een botsing met mijn inmiddels stilstaande elro onvermijdbaar. Anderen schromen niet om ternauwernood voor de elro door te kruisen en zijn nog verbaasd ook dat je niet inhoudt of uitwijkt. Je zou ze willen uitnodigen om zich eens met een rolstoel tussen de winkelende massa te begeven en te laten ervaren hoeveel hindernissen je tegenkomt. Op de markt kwam ik vast te zitten door een metalen pin, die tussen de klinkers was geslagen, vier mannen hebben mij samen met de rolstoel er overheen getild zodat ik mijn weg weer kon vervolgen. Je behendigheid wordt zwaar op de proef gesteld door wat er allemaal staat uitgestald op trottoirs en promenades, veel winkels zijn moeilijk of volstrekt niet toegankelijk en de schaarse rolstoeltoiletten zijn vaak nog te krap bemeten. Verlaagde stoepranden is een belangrijke eerste stap geweest maar natuurlijk onvoldoende om rolstoelers tegemoet te komen. Meer oprijplaten of -hellingen, automatische deuren, bredere doorgangen, ruime toiletten en ook meer begrip van de valide medemens zouden het nog gemakkelijker maken.

De paaldanseres

Zo langzamerhand heb ik veel cabaretiers, die naar mijn mening een theaterbezoek waard zijn, live mogen zien optreden. Herman Finkers staat nog steeds hoog op mijn verlanglijstje, zijn optredens in De Oranjerie waren snel uitverkocht en later wegens ziekte afgelast. Op zaterdag 18 april hebben wij wel Tineke Schouten met haar theatershow Posi-Tien kunnen bewonderen. Ik spreek bewust over show en niet voorstelling omdat haar anders tekort zou worden gedaan. Zij zit al 35 jaar in het vak en staat vooral bekend om het grandioos neerzetten van bestaande en verzonnen typetjes. Na vliegensvlugge verkleedpartijen verschijnt zij treffend uitgedost op de buhne met perfecte nabootsing van stemmen, waardoor onmiskenbaar duidelijk is wie wordt uitgebeeld. Het zevenkoppig orkest brengt een big band sound voort en een aantal leden nemen ook deel aan sommige sketches. De neonverlichte, kleurrijke stellage voor de musici met centraal een brede trap naar een hoger gelegen podium, schept ogenblikkelijk een vrolijke sfeer. Opvallend veel grappen zijn seksueel getint maar ik heb daar beduidend minder moeite mee dan onnodig grove taal gebruiken of ten koste van anderen grappig willen zijn. De bejaarde paaldanseres, die van geen ophouden weet, viel bij iedereen goed in de smaak. Gehuld in een slappe, tweede huid met bikini en knielaarzen om de spataders te verbergen, sloeg zij in als een (seks)bom. Van haar goddelijke lichaam en de gebrekkige capriolen aan de paal raken de mannen volgens haar nog steeds opgewonden. Na het uittrekken van het bovenstukje nemen haar hangborsten alle vrijheid te baat om een eigen leven te gaan leiden. Wat ik ook probeer te beschrijven, dat kun je beter zelf gaan bekijken en daar is volop gelegenheid voor want Tineke Schouten bruist zo van de energie, die zet haar loopbaan nog wel even voort.

Zorgzwaartebekostiging

Een 22-letterwoord dat bij Scrabble een mooie score oplevert maar draagt het ook bij aan een betere besteding van geld in de verzorgings- en verpleeghuizen. Het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport heeft een andere manier van geld geven bedacht en vanaf 1 januari 2009 ingevoerd. Het bedrag dat een zorginstelling krijgt is afgestemd op de zorg die elke bewoner nodig heeft en is zorgzwaartebekostiging gedoopt. Net als zorgzwaartepakket en zorgplan geduldige termen maar wat betekenen ze in de dagelijkse praktijk. Het zorgzwaartepakket wordt door het CIZ, centrum indicatie zorg, toegekend en de financiële vergoeding die daarvoor staat, wordt uitgekeerd aan de zorginstelling, waar in samenspraak met de bewoner het zorgplan wordt opgesteld. Het geld is binnen, de verzorging is afgesproken en dan komt het op de uitvoering aan. Een zorginstelling had en behoudt, ook nu het zorgzwaartebekostiging heet, de vrijheid om het geld anders te besteden dan aan de directe zorg. Werving en scholing van personeel, inrichting van ruimtes voor algemeen nut of tuinaanleg zijn daar voorbeelden van. Niets mis mee als iedereen de zorg krijgt die hem of haar toekomt maar daar schort het nogal eens aan. Wij moeten roeien met de riemen die we hebben, is een veel gehoord excuus daarmee doelend op onderbezetting of te weinig gekwalificeerd personeel. Wanneer een afdeling wordt gerund met louter flex-medewerksters of stagaires en slechts eentje, die alle handelingen mag verrichten, dan kun je problemen verwachten. De daadwerkelijke zorg door voldoende en goedgeschoold personeel, moet de hoogste prioriteit hebben bij de zorgzwaartebekostiging, de besteding van het beschikbare geld. Het mag niet zo zijn dat alleen in een hospice, pas in de laatste levensfase optimale zorg naar wens wordt geboden. Ook niet-terminale bewoners verdienen het om in de watten te worden gelegd want niemand verblijft voor de lol in een verzorgings- of verpleeghuis.

Wanbeleid met veel impact

Als je een half miljoen ter beschikking hebt voor de bouw van een huis en gaandeweg lopen de kosten op tot 1,4 miljoen dan heb je een vet probleem. Een particulier zal wel uitkijken om meer uit te geven dan begroot is want geldschieters zullen niet in de rij staan. Van procentueel dezelfde overschrijding is sprake bij het Sittard-Geleense ziekenhuis, oorspronkelijk geraamd op 160 miljoen kwamen de bouwkosten uiteindelijk uit op 380 miljoen. Het grote verschil is dat de gevolgen daarvan zoveel meer, onschuldige mensen treffen en daarom wordt snel verwacht dat de overheid en andere instanties wel even bijlappen. Het zou een vrijbrief betekenen voor opdrachtgevers van dergelijke projecten als ieder financieel gat, ongeacht grootte of ontstaan daarvan, gegarandeerd wordt opgevuld. Triest dat een aantal lieden het zo kunnen verpesten voor duizenden anderen; personeel en bewoners in zorginstellingen, thuiszorgmedewerkers en zij die daar afhankelijk van zijn. Het schrappen van 700 banen moet Orbisconcern mede uit de malaise halen maar het sociaal plan bedraagt een slordige twee miljoen. Voor een nagenoeg evenhoog bedrag als vorstelijke gage is een deskundige ingehuurd om de organisatiestructuur te verbeteren. De sloop van het oude Maaslandziekenhuis is ook nog een aanzienlijke kostenpost. De overige bouwplannen zijn voorlopig van tafel, interne verbouwingen worden uitgesteld en zelfs niet alle reparaties worden nog verricht.
Ik verblijf momenteel in een restant van het voormalige St. Barbara ziekenhuis, waar ik ruim veertig jaar geleden mijn amandelen nog heb laten knippen. Reeds in de 90-er jaren stond dit gebouw op de nominatie om met de grond gelijkgemaakt te worden maar het is nog steeds in gebruik. De bouw van drie units voor kleinschalig wonen had al van start moeten gaan zodat de bewoners van St. Jan voor het eind van 2009 hun intrek zouden kunnen nemen. Een woonvorm, die zowel de psycho-geriatrische cliënten als het verzorgend personeel als prettiger ervaren. De bewoners van St. Odilia konden dan verhuizen naar het modernere flatgebouw van St. Jan zodat hun huidige, overjarige onderkomen eindelijk gesloopt zou kunnen worden. Alle cliënten zouden dan een eigen kamer krijgen en kunnen verblijven in ruimten, die meer beantwoorden aan de hedendaagse normen voor privacy en comfort. Deze planning valt nu in duigen omdat Orbisconcern koos voor de bouw van een superdelux ziekenhuis, waar de opnameduur steeds korter wordt, terwijl honderden mensen onder slechte woon- en leefomstandigheden jarenlang in zorginstellingen moeten verblijven. Dat betekent voor onbepaalde tijd nog langer omgaan met ongemakken als een kamer delen met een of meerdere andere bewoners, te weinig toilet- en douchegelegenheden, psycho-geriatrische en somatische cliënten op dezelfde afdeling, een slecht ventilatiesysteem dat mede verantwoordelijk is voor een extreem lage luchtvochtigheid, een lekkend dak waardoor bij aanhoudende neerslag onder weggeschoven plafondplaten emmers moeten worden geplaatst, tochtige ramen enzovoort.

FC Knudde boven Sporting Limburg

Uitgezonderd een groep fanatieke clubaanhangers, supporters wil ik ze niet noemen, was iedereen het eens over een fusie tussen Roda JC en Fortuna SC. Beide besturen, gemeentes en de provincie steunden de stuurgroep, die maandenlang een fusieplan uitbroedde dat garant zou staan voor voetbal op eredivisieniveau in Limburg. Vol trots werd op 2 april een en ander gepresenteerd en de weg voor Sporting Limburg, de toekomstige middenmoter in het betaald topvoetbal, leek open te liggen. Niets is minder waar want toezeggingen van de provincie om 6,5 tot 8 miljoen te investeren, blijken loos te zijn. Daarmee is het fundament onder het fusieplan uitgehaald en Sporting Limburg alweer van de baan.
Bovengenoemde groep kraait nu victorie maar het is opnieuw een gemiste kans om financieel gezond en concurrerend voetbal in Limburg te realiseren. Waar andere provincies er wel in slagen om een voetbalclub van formaat te leveren, houdt Limburg halsstarrig vast aan vier middelmatige clubs. Roda JC heeft geldzorgen en hangt degradatie naar de eerste divisie boven het hoofd. Fortuna SC zit nog dieper in de rode cijfers, zodanig dat de KNVB de licentie heeft ingetrokken. Met de huidige spelers, op een na allen met aflopende contracten, is meedraaien in de eerste divisie al een zware kluif. Kortom weinig perspectief voor beide clubs zonder een aanzienlijke financiële injectie en het is zeer te betwijfelen of sponsoren, gemeente en provincie daartoe bereid zijn.

Sound, Vision and Lyrics

Pink Project, the Pink Floyd tribute band, verzorgde zaterdag 4 april een drie uur durend optreden met slechts een korte reguliere pauze. De voornamelijk uit Den Haag en Delft afkomstige bandleden brengen al vijftien jaar een eerbetoon aan Pink Floyd door het spelen van hun muziek. Er is veel lef voor nodig om zo'n wereldband te imiteren en tevens is het een enorme uitdaging want Pink Floyd is zoveel meer dan muziek alleen. Additionele geluidsfragmenten, videobeelden, (opblaasbare) objecten, laserstralen, licht, rook en vuurwerk maken een wezenlijk onderdeel uit van hun wervelende shows. Veel elementen zaten in Pink Project's optreden, logischerwijs in beperktere mate omdat in een theater met een kleiner podium minder mogelijk is en ongetwijfeld speelt het beschikbare budget ook een rol daarbij. De in De Oranjerie aanwezigen, waaronder opvallend meer mannen, vermaakten zich er niet minder om, integendeel waren laaiend enthousiast dat zij Pink Floyd zo goed benaderden. Het concert opende met Shine on you crazy diamond, een nummer dat zich uitstekend leent om de musici een voor een op te laten komen, gevolgd door het ruigere One of these days. Uiteraard konden tracks van succesalbums als Dark side of the moon en The wall niet ontbreken maar ook "onbekender" werk als Set the controls for the heart of the sun van de dubbel-cd Ummagumma werd niet geschuwd. Het gerucht gaat dat Pink Project plannen heeft om eind 2009 The wall, de massaproductie van Roger Waters, uit te voeren dus houdt het in de gaten.